USB:บทที่ 559 ไปจริงๆเหรอ

"ผู้จัดการจะลาออกจริง ๆ เหรอครับ?"

ภายในห้องผู้จัดการด้านรักษาความปลอดภัยของฮวงเฟิง พี่หวังได้ถามขึ้นขณะที่จ้องมองฮวงเฟิง สามารถพูดได้ว่าถ้าหากไม่มีฮวงเฟิงก็จะไม่มีพี่ชายหวังในวันนี้ แต่หลังจากการมาของฮวงเฟิง หน้าที่ของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้เขาไม่เพียงแต่ขึ้นเป็นหัวหน้าทีมเท่านั้น แต่เพราะฮวงเฟิงให้ความใส่ใจต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคน ทำให้พวกเขามีความสัมพันธ์อันดีต่อฮวงเฟิง ซึ่งมันให้พี่หวังมีอำนาจทางด้านการรักษาความปลอดภัยมากที่สุดรองลงมาจากฮวงเฟิง พี่หวังไม่ได้เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานมากนัก เขารู้สึกพอใจมากแล้วกับตำแหน่งปัจจุบันของเขา การที่มีฮวงเฟิงคอยอยู่ข้าง ๆ นับว่าเป็นสิ่งที่ทำเขามีชีวิตที่ดีไปตลอด แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ฮวงเฟิงเข้ามาทำงานได้ไม่นาน กำลังจะลาออก พี่หวังยากที่จะทำใจยอมรับการลาออกอย่างกระทันหันของฮวงเฟิงได้

"ใช่แล้วครับ ผมเพิ่งจะยื่นเรื่องวันนี้เอง ตั้งแต่นี้ต่อไปผมไม่ใช่ผู้จัดการของคุณพี่อีกต่อไป" ฮวงเฟิงพูดกับพี่หวัง ในขณะที่เขากำลังเก็บข้าวของ ในสำนักงานนี้ แน่นอนว่าเขาไม่ได้มีข้าวของส่วนตัวมากนัก จึงไม่ต้องเสียเวลากับการจัดเก็บพวกมากเกินไป และด้วยคำแนะนำของของซูหยูโม่เชื่อว่าระเบียบการลาออกของเขาจะได้รับการอนุมัติโดยเร็วที่สุด

"ผู้จัดการ ทำไม่จู่ ๆ คุณถึงได้ลาออกแบบนี้?" พี่หวังยังคงถามอย่างไม่เต็มใจ

"คุณไม่อยากให้ผมไปรึไง?" ฮวงเฟิงพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

"ครับ มันกะทันหันเกินไป" พี่หวังตอบอีก

"จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องกระทันอะไรหรอก เดิมที่ผมก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานตั้งแต่แรกแล้ว แต่เป็นเพราะเฮฟเว่นไพร์กรุ๊ปคัดเลือกผมเขาทำงานในตำแหน่งที่ต่ำสุด ผมก็รู้สึกขอบคุณที่นี่มากแล้ว แน่นอนว่ายังมีอีกเหตุผลที่เลือกที่จะไม่ไปจากที่นี่ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาแล้วครับ" ฮวงเฟิงกล่าว

"ผู้จัดการ การที่คุณลาออกเป็นเพราะผู้อำนวยการเซี่ย หรือเพราะผู้อำนวยการซูกันแน่?" พี่หวังยังคงถามเจาะลึกลงไปอีก

การที่จะไล่ฮวงเฟิงออกนั่นเป็นไปไม่ได้แน่ อย่างไรก็ตามเชื่อว่าสาเหตุของการลาออกในครั้งนี้ต้องเกี่ยวข้องกับซูหยูโม่ นอกจากนี้ในบริษัทยังมีข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งคู่  ไม่ว่าเรื่องนี้จะจริงหรือไม่ก็ตาม แต่เชื่อว่าต้องส่งผลกระทบต่อคนทั้งสองอย่างแน่นอน

"ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาหรอก เป็นเพราะผมต้องการลาออกเอง" ฮวงเฟิงพูดพร้อมกับส่ายหน้า ถึงแม้ว่าซูหยูโม่จะเป็นคนเสนอความคิดนี้ขึ้นมา แต่ฮวงเฟิงเองก็ต้องการที่จะไปอยู่ก่อนแล้ว

"อีกอย่าง พี่หวัง ผมได้เสนอกับผู้อำนวยการซูให้คุณเป็นผู้จัดการด้านการรักษาความปลอดภัยด้วย อาศัยความสามารถและคุณสมบัติของพี่ น่าจะไม่มีปัญหาอะไร ถึงแม้ว่าผมจะลาออกไปแล้ว แน่นอนว่าผมอาจจะกลับมาที่เฮฟเว่นไพร์กรุ๊ปอีก แล้วพี่ก็อย่าห้ามผมเข้ามาล่ะ" ฮวงเฟิงฟูดกับพี่หวัง

"ผู้จัดการ ผม ผมขอบคุณผู้จัดการมากครับ" ได้ยินคำพูดของฮวงเฟิง พี่หวังรู้สึกตื่นเต้นมาก คิดไม่ถึงเลยว่าก่อนที่ฮวงเฟิงจะจากไปยังได้เสนอชื่อเขาให้รับช่วงตำแหน่งต่อจากตัวเอง นอกจากนั้นด้วยความสัมพันธ์ระหว่างฮวงเฟิงกับผู้อำนวยการซู โอกาสที่เขาจะได้เป็นผู้จัดการด้านการรักษาความปลอดภัยนั้นเป็นไปได้สูงมาก ดังนั้นเขาจึงรู้สึกขอบคุณฮวงเฟิงเป็นอย่างมาก

"ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ ตอนแรกที่ผมเข้ามาทำงานที่นี่ ก็ได้พี่คอยช่วยดูแล เวลาผ่านไปแค่พริบตาเดียว ผมก็ต้องไปเสียแล้ว" ในเวลานั้นเขายังไม่รู้จักกับกล่องจักรวาลลึกลับนั่น ด้วยความช่วยเหลือจากพี่หวังทำให้เขาสามารถปรับตัวให้เข้ากับบริษัทได้ในระยะเวลาอันสั้น หลังจากที่นั้นฮวงเฟิงได้อธิบายสองสามเรื่องให้พี่หวังได้เข้าใจ เขาก็เข้าไปในห้องทำงานของเซี่ยเมิ่งเจียว ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามเธอก็ยังเป็น CEO ของบริษัท ด้งนั้นเขาควรที่จะบอกกล่าวเธอสักหน่อย

"คุณตัดสินใจที่จะลาออกจริง ๆ เหรอนี่?" เซี่ยเมิ่งเจียมองมายังฮวงเฟิง ที่อยู่ต่อหน้าเธอ ด้วยท่าทางที่ดูไม่อยากเชื่อ เธอพอระแคะระคายมาบ้างถึงความเป็นไปได้ที่เขาจะลาออก เนื่องจากพี่สาวหยูโม่ได้จัดการวางแผนอนาคตไว้ให้เขาแล้ว  เพียงแต่เมื่อเธอเห็นว่าฮวงเฟิงกำลังจะไปจริง ๆ ในใจของเซี่ยเมิ่งเจียวก็อดรู้สึกสับสนไม่ได้ ถึงแม้ว่าฮวงเฟิงคนนี้จะเป็นคนน่าชิงชัง แต่เขาก็เป็นคนที่สามารถไว้วางใจได้มากคนหนึ่ง นอกจากนั้นแล้วเวลาที่เธอไม่มีอะไรทำ เธอก็มักจะคอยหาเรื่องฮวงเฟิง ถ้าหากเขาไม่อยู่แล้ว ต่อใปเธอจะหาเรื่องเกลียดชังใครดี?

"ผมเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว ผมใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเต็มเพื่อเขียนหนังสือลาออก" ถึงแม้ว่าซูหยูโม่จะจัดการเรื่องการลาออกให้เขาแล้ว แต่ฮวงเฟิงก็ยังคงจำเป็นต้องเขียนหนังสือลาออกอย่างเป็นทางการ และจดหมายลาออกของเขาก็ตรงตรงมาไร้ซึ่งการประจบประแจงใด ๆ เมื่ออ่านหนังสือลาออกที่ฮวงเฟิงมอบให้กับเธอได้ถึงสิบคำ เซี่ยเมิ่งเจียวก็รู้สึกได้ทันทีว่า เธอคิดมากเกินไปกับการลาออกของเขา คนอย่างฮวงเฟิงควรจะใสหัวไปได้ตั้งนานแล้ว มิเช่นนั้นอีกไม่เร็วก็ช้าเธอคงต้องโกรธจนตายแน่นอน

"เอาละ ฉันได้รับหนังสือลาออกของคุณแล้ว รีบ ๆ ไปเขียนใบลาออกที่ฝ่ายบุคคลให้เรียบร้อยเสีย หลังจากนั้นก็ใสหัวไปลงนรกเดี๋ยวนี้เลย!" เซี่ยเมิ่งเจียวพูดขึ้นอย่างหมดความอดทน

"ผู้อำนวยการเซี่ยปฏิบัติต่อคนคนที่มีส่วนช่วยเหลือบริษัทของคุณอย่างนี้เหรอครับนี่ และการจากไปนี่ไม่ได้ทำให้คุณเสียใจสักนิดเลยหรือ?" ฮวงเฟิงพูดแล้วส่งยี้มกวนประสาทให้เซี่ยเมิ่งเจียว

"ไสหัวไปซะ ถ้าหากไม่ใช่เพราะเห็นแก่พี่หยูโม่ ฉันจะเรียกตัว รปภ. มาลากแกออกไป" เซี่ยเมิ่งเจียวพูดด้วยท่าทางเย็นชา

"ไม่ต้องรบกวนคนอื่นหรอกครับ ผมมันก็แค่ รปภ." ฮวงเฟิงกล่าว "ก็ได้ครับ ผู้อำนวยการเซี่ย ผมจะไปเดี๋ยวนี้แล้วครับ ได้โปรดอย่าจับผมโยนออกไปเลยครับ"

"นี่!" เซี่ยเมิ่งเจียวพูดขึ้นขณะที่จ้องแผ่นหลังฮวงเฟิงเขม็ง

อีกหนึ่งคนที่จะทำให้การลาออกของฮวงฟิงเสร็จสมบูรณ์ นั่นก็คือจางหยุน เธอเองก็ประหลาดใจไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าฮวงเฟิงจะลาออกกระทันเช่นนี้

เนื่องจากเธอพอรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮวงเฟิงและซูหยูโม่มาบ้าง ถึงแม้ว่าช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี่มีหลายคนที่นึกสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่ แต่สำหรับจากหยุนเธอเห็นว่ามันเป็นเรื่องปกติมาก และไม่แปลกใจแม้แต่น้อยเพราะเธอคิดมานานแล้วว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสองต้องไม่ปกติธรรมดา เพียงแต่เธอคิดถึงว่าจู่ ๆ ฮวงเฟิงจะเปิดเผยความสัมพันธ์ของเขากับซูหยูโม่ และลาออกไปจริง ๆ

อย่างไรก็ตามในเมื่อผู้อำนวยการทั้งสองได้อนุมัติการลาออกของเขาเป็นพิเศษ เธอก็ไม่ได้พูดอะไรมากและทำตามขั้นตอนขั้นตอนการลาออกให้ฮวงเฟิงในทันที นอกจากนี้ตลอดกระบวนการเธอยังสุภาพต่อฮวงเฟิงอย่างมาก ถึงแม้ว่าฮวงเฟิงจะลาออกไปแล้วแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองก็ไม่ควรจะเปลี่ยนไป นอกจากนั้นแล้วซูหยูโม่อยู่ในฐานะที่เหนือกว่าเธอ ดังนั้นจางหยุนจึงรู้ดีว่าเธอควรจะทำสิ่งใด