USB:บทที่ 455 มอบคัมภีร์

“หัวหน้าสำนัก ท่านต้องการที่จะมอบเคล็ดลับวิชาหมัดนี้ให้แก่พี่ฮวงเฟิงจริงๆ งั้นหรือ?” หลิวหมิงเจี๋ยยืนยันกับหัวหน้าสำนักของเขาเองโดยถือคัมภีร์เล่มเล็กๆ เอาไว้

"ถูกตัองแล้ว" หัวหน้าสำนักฮัวพยักหน้า “ในเมื่อพวกเจ้าสองคนคุ้นเคยกับฮวงเฟิงคนนั้นแล้วก็อย่าเสียโอกาสนี้ไป ยังไงซะตอนนี้พวกเจ้าสองคนก็ต้องออกเดินทางเพื่อไปที่เมืองหวู่อี้และพบกับเขาอยู่แล้ว”

“แต่หัวหน้าสำนักเคล็ดลับวิชาหมัดนี้ไม่ใช่มีเพียงศิษย์ของสำนักเจ็ดดาวนพเคราะห์เท่านั้นหรือที่จะสามารถศึกษาได้? แล้วถ้ามองสิ่งนี้ให้กับพี่ฮวงเฟิงจะไม่เป็นการไม่เหมาะสมงั้นหรือ?” แม้ว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฮวงเฟิง และคิดว่าฮวงเฟิงนั้นก็สมควรที่จะทำดีด้วย แต่เขาก็ยังต้องระมัดระวังเนื่องจากนี่เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสำนัก

“ไม่ต้องห่วง!” หัวหน้าสำนักฮัวโบกมือและกล่าวว่า: "แม้ว่าหมัดสายฟ้าเจ็ดดาวนพเคราะห์นี้จะเป็นศิลปะการต่อสู้เฉพาะของสำนักของเรา แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นต้องเก็บเป็นความลับเพราะฮวงเฟิงก็เป็นสมาชิกของโลกศิลปะการต่อสู้แห่งอาณาจักรสำเภาสวรรค์ของเรา และตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เราต้องร่วมมือร่วมใจกันอย่างจริงใจ แล้วเทคนิคการต่อสู้ของเขาก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ ดังนั้นแม้ว่าสำนักของเราจะต้องจ่ายเพียงเล็กน้อยแต่มันก็ยังคุ้มค่าเพราะมันจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับโลกศิลปะการต่อสู้ของอาณาจักรสำเภาสวรรค์ของเรา”

หัวหน้าสำนักหลายคนรวมถึงหัวหน้าสำนักฮัวมองไปที่ฮวงเฟิงและหลังจากรู้ว่าลูกศิษย์ของพวกเขาคุ้นเคยกับเขา หัวหน้าสำนักฮัวก็คิดหาวิธีที่จะทำให้เขาประทับใจ ในท้ายที่สุดเขาก็มองไปที่หมัดสายฟ้าเจ็ดดาวนพเคราะห์ซึ่งจะสามารถแสดงถึงความตั้งใจของเขาและสำนักของพวกเขาได้ ซึ่งพวกเขาจะไม่ต้องสูญเสียใดๆ

"เอาล่ะ ออกเดินทางกันเถอะ!" เขากล่าว เขามีความตั้งใจที่จะเป็นเพื่อนกับฮวงเฟิงตั้งแต่แรก แต่หลังจากได้ยินคำชี้แนะของหัวหน้าสำนักแล้ว เขาก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้น

"ไปกันได้แล้ว แล้วข้าจะให้นำเงินไปให้พวกเจ้าทีหลัง อย่าขี้เหนียวนักถ้าจะต้องสานสัมพันธ์กับผู้คน" หัวหน้าสำนักฮัวกล่าว

"ขอรับ!"

ดังนั้นหลิวหมิงเจี๋ยและหลี่เต๋อหยูจึงได้แยกตัวออกมาจากกลุ่มใหญ่และเร่งรุดไปยังเมืองหวู่อี้พร้อมด้วยคัมภีร์วิชาหมัดเจ็ดดาวนพเคราะห์ที่หัวหน้าสำนักฮัวได้มอบให้แก่เขาพร้อมด้วยเหรียญเงินจำนวนหนึ่ง ฮวงเฟิงได้พบกับทั้งสองคนตอนหลังอาหารค่ำ

“ทำไมพวกเจ้าทั้งสองคนถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ?” ฮวงเฟิงกล่าวขณะที่มองดูชายทั้งสองคนด้วยความตกตะลึง

เพื่อที่จะไปถึงเมืองหวู่อี้ก่อนที่ประตูเมืองจะปิด หลิวหมิงเจี๋ยและหลี่เต๋อหยูควบม้าด้วยความเร็วที่ไม่ช้าไปกว่าของฮวงเฟิงเลย

“แน่นอนสิ ก็ข้าไล่ตามหลังท่านมานะ พี่ฮวง” หลิวหมิงเจี๋ยหัวเราะเบาๆ ในขณะที่เขาพูดเช่นนั้น จากนั้นเขาก็ส่งมอบคัมภีร์หมัดสายฟ้าเจ็ดดาวนพเคราะห์ที่ได้รับมอบมาจากหัวหน้าสำนักฮัวให้แก่ฮวงเฟิงในทันที และกล่าวว่า: "หัวหน้าสำนักของเรารู้ว่าท่านดูเหมือนจะไม่มีทักษะการต่อสู้ที่ดีนัก ดังนั้นจึงให้ข้านำสิ่งนี้มามอบให้แก่ท่าน นี่เป็นเคล็ดลับวิชาการฝึกตนที่สำคัญของสำนักของเราเชียวนะ"

ในอีกด้านหนึ่ง เขาได้รับคัมภีร์หมัดสายฟ้าเจ็ดดาวนพเคราะห์จากหลิวหมิงเจี๋ยในทางกลับกันเขาก็กำลังฟังว่าเคล็ดลับวิชาหมัดนี้มีความสำคัญเพียงใด

ฮวงเฟิงไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้อยู่ในใจ เกี่ยวกับเคล็ดลับวิชาหมัดนี้แม้ว่าหลิวหมิงเจี๋ยจะไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้วเพียงแต่ว่าเขาไม่คาดคิดว่าจะมีคนมาเสนอตัวในตอนนี้

"ถ้าอยากจะให้ข้าช่วยก็เอาเคล็ดลับที่ข้าไม่รู้จักมาให้ข้าสิ" ฮวงเฟิงคิดย้อนแย้งอยู่ในใจ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถพูดอะไรพล่อยๆ ไปได้ เพราะว่าคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าเขาได้เรียนรู้เคล็ดลับวิชาหมัดนี้แล้ว

ฮวงเฟิงไม่ได้ดื้อรั้นที่จะปฏิเสธเจตนาดีของอีกฝ่ายแต่ยอมรับไว้ด้วความยินดี ด้วยวิธีนี้ในตอนที่เขาอยู่ท่ามกลางสนามรบเมื่อเขาใช้เทคนิคนี้มันก็จะสมเหตุสมผล

หลังจากนั้นหลี่เต๋อหยู่ก็ช่วยฮวงเฟิงอธิบายเคล็ดลับการฝึกตนที่เขาต้องการ ในแง่ของการฝึกตนหลี่เต๋อหยู่นั้นแข็งแกร่งกว่าเขาอย่างชัดเจน แต่เขาก็ยังไม่แข็งแกร่งเท่าฮวงเฟิง และความเข้าใจของฮวงเฟิงเกี่ยวกับเคล็ดลับนั้นแข็งแกร่งกว่าทั้งสองคนทำให้เขาเข้าใจได้ดีขึ้น

แน่นอนว่าตอนนี้เขาไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่ฟัง

ในอีกไม่กี่วันถัดมา ฮวงเฟิงอยู่ในเมืองหวู่อี้กับหลิวหมิงเจี๋ยและคนอื่นๆ เพื่อรอการมาถึงของการต่อสู้กับอาณาจักรสำเภาสวรรค์

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเขาพบว่ากลุ่มของหยวนเหลียงต้องเจอกับการโจมตีจากกลุ่มคนชุดดำระหว่างทางกลับ แม้ว่าจะไม่มีข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง แต่ทั้งสามคนต่างก็รู้อยู่ในใจว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับโลกศิลปะการต่อสู้ของอาณาจักรสำเภาสวรรค์อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามไม่เพียงแต่ทั้งสามคนจะไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติพวกเขายังปรบมือและให้กำลังใจ

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วแต่เป็นผู้ฝึกตนสันโดษหรือมาจากสำนักเล็กๆ อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะมีผู้คนมากมายในโลกแห่งศิลปะการต่อสู้ แต่ก็ยังไม่มีสัญญาณของปัญหาเช่นเดียวกับคนในเมืองหมังชาน อย่างไรก็ตามยังคงมีทหารจำนวนมากประจำการอยู่ที่นี่และไม่มีใครเกรงกลัวพวกเขาในเวลานี้

ในวันนี้นักศิลปะการต่อสู้กลุ่มใหญ่ที่มารวมตัวกันที่เมืองหมังชาน ก็ได้เดินทางมาถึงเมืองหวู่อี้ ทำให้ในเมืองหวู่อี้มีผู้คนพลุกพล่านและมีชีวิตชีวามากขึ้น

ฮวงเฟิงตระหนักว่าคนเหล่านี้มีจำนวนมากกว่าครั้งล่าสุดที่เขาเคยเห็นอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าหลังจากที่เขาจากมาแล้วก็มีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่เมืองหมังชาน ตามที่หลิวหมิงเจี๋ยบอกบอกว่านี่เป็นเวลาสำคัญและเกือบทั้งหมดของนักศิลปะการต่อสู้จากอาณาจักรสำเภาสวรรค์ได้มาถึงที่นี่แล้ว

ฮวงเฟิงตระหนักได้ว่าเมื่อกลุ่มคนมาถึงเขาก็จะยุ่งมากขึ้นและมีหลายคนที่มาแวะเยี่ยมเยียนเขา แม้ว่าคนเหล่านี้จะไม่ใช่หัวหน้าสำนักจากสำนักต่างๆ แต่พวกเขาล้วนเป็นคนที่มีอำนาจจากสำนักต่างๆ และมีความสำคัญอย่างยิ่ง

และเห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของพวกเขานั้นก็เหมือนกับหัวหน้าสำนักฮัว ดังนั้นฮวงเฟิงจึงไม่ได้พูดอะไร เพราะว่าอีกฝ่ายไม่ได้ร้องขออะไรเป็นพิเศษเขาจึงแสร้งทำเป็นว่าเขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรเพื่อที่จะได้ไม่ก่อปัญหา

อย่างไรก็ตาม ฮวงเฟิงยังคงสามารถติดต่อเขาผ่านทางนี้ได้ หัวหน้าสำนักฮัวยังคงสุภาพมากกับฮวงเฟิงและไม่คิดที่จะป่าวประกาศออกไป เขายังบอกกับฮวงเฟิงว่าหากมีสิ่งใดที่เขาต้องการความช่วยเหลือ เขาสามารถขอหัวหน้าสำนักฮัวได้โดยตรง

ด้วยท่าทีของหัวหน้าสำนักฮัวแม้แต่หลิวหมิงเจี๋ยและหลี่เต๋อหยู่ต่างก็อิจฉาฮวงเฟิงเป็นอย่างมาก แม้ว่าทั้งสองคนจะเป็นศิษย์ของสำนักเจ็ดดาวนพเคราะห์แต่โดยปกติแล้วพวกเขาก็ไม่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ในความเป็นจริงแล้วถ้าไม่ใช่เพราะฮวงเฟิงแล้ว ทั้งสองคนก็คงจะไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับหัวหน้าสำนักเช่นนี้

ฮวงเฟิงได้รับคำขอบคุณจากเขาเช่นกัน แต่เขารู้ว่าเขาต้องทำให้อีกฝ่ายผิดหวังเพราะว่าเขาจะอยู่ที่นี่อีกไม่นานและเขาจะไม่ได้อยู่ในสถานที่แห่งนี้

ท่ามกลางความคาดหวังและความหวาดหวั่นของทุกคน กองทัพที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรวายุโชยและผู้คนจากโลกศิลปะการต่อสู้ก็มาถึงด้านหน้าของเมืองหวู่อี้ ซึ่งสงครามระหว่างทั้งสองฝ่ายกำลังจะเริ่มขึ้น!