USB:บทที่ 259 อธิบาย

“แหม ดูเหมือนว่าคุณจะรู้จักพวกเขาดีจังเลยนะคะ?” ชิวหนิงซวงหันไปมองฮวงเฟิงด้วยสงสัย จากนั้นเธอก็เห็นจุดที่น่าสงสัยตามร่างกายของฮวงเฟิง

เธอยิ่งสงสัยว่าฮวงเฟิงไม่ได้เป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยธรรมดาคนหนึ่ง และเก็บซ่อนความลับไว้ไม่ให้เธอรู้

“เอ่อ..คุณคงไม่คิดจะอยู่ตรงนี้ไปตลอดใช่ไหมครับ?” ฮวงเฟิงกล่าวพลางมองไปทั่วสภาพแวดล้อมที่มืดมิด

"งั้นไปที่อื่นกันเถอะค่ะ" ชิวหนิงซวงเข้าใจดีว่าสถานที่ตรงนี้ไม่เหมาะสำหรับการสนทนาเท่าไหร่

หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็เปลี่ยนไปเป็นร้านอาหารอื่น และเช่าห้องพัก

เนื่องจากทั้งคู่ตรงมาที่นี่ทันทีที่เลิกงาน และยังไม่ได้ทานข้าว ถึงจะกินอาหารรองท้องจากที่พักของเล่อคัง แต่ก็ยังไม่อิ่มดี

ฮวงเฟิงรู้ว่าอีกฝ่ายมีเรื่องที่ยากจะถามเขามากมาย เพราะก่อนหน้านี้ เขาเผลอพลั้งปากพูดเรื่องที่ไม่สมควรออกไปหลายครั้ง ในเมื่อชิวหนิงซวงไม่ใช่คนโง่ เธอจะต้องสงสัยในตัวเขาแน่นอน

"เอาล่ะ ผมยอมบอกคุณก็ได้" ฮวงเฟิงกล่าว "ผมแค่จะบอกว่าการมาที่นี่คนเดียวมันอันตรายมาก เพราะผมเคยแลกหมัดกับคนที่ขาหักมาก่อน"

"นี่คุณหมายถึงชิวฮ่าวเหรอคะ?" เมื่อกี้ลุงหลี่พูดชื่อของชิวฮ่าวออกมา

"ถูกต้องแล้วครับ ผู้ชายคนนั้นเคยยกพวกมาสั่งสอนผมก่อนหน้านี้ ตอนนั้นผมทำให้ขาของเขาหัก แต่นั่นเป็นตอนที่อีกฝ่ายประมาท ถ้าเขาจับตาดูผมมาตั้งแต่ต้น คงยากที่จะบอกว่าผมสามารถเอาชนะเขาได้"ฮวงเฟิงกล่าว เขาเคยต่อสู้กับชิวฮ่าวมาก่อน ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งมากแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม ฮวงเฟิงไม่ได้บอกความจริงกับชิวหนิงซวง แม้ว่าชิวฮ่าวจะแข็งแกร่ง แต่ถ้าฮวงเฟิงใช้พลังเวทและกำลังภายในร่วมกัน เขาก็ยังสามารถเอาชนะเขาได้ ส่วนชิวหนิงซวงที่ไม่มีพลังใด ๆ จึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย

“ดังนั้น แม้ว่าตอนนี้ขาของผู้ชายคนนั้นจะเคลื่อนไหวได้ไม่คล่องแคล่ว แต่เราจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด เพราะพรุ่งนี้ เราอาจต้องเจอกับหลินจื่อเฉิงที่ฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าชิวฮ่าว” ฮวงเฟิงกล่าว

"แล้วทำไมเขาถึงมาหาเรื่องคุณล่ะ? พวกคุณมีเรื่องอะไรกันเหรอคะ?" ชิวหนิงซวงถามกลับ

"จริงๆพวกเราก็ไม่ได้เป็นศัตรูกันหรอกครับ หมอนั่นแค่สติไม่ค่อยดี" ฮวงเฟิงตอบ จากนั้นก็เล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับถงเจี้ยนให้ชิวหนิงซวงฟัง

"คุณคิดว่าผู้ชายคนนั้นไม่ปกติใช่ไหม? ผมแค่ให้เขาลงจากรถเพื่อไปจดทะเบียน แต่ตอนนี้ ผมเกลียดเขามากกว่าเดิมเพราะเขาชอบสร้างปัญหาให้ผมมานักต่อนัก" ฮวงเฟิงพูดบ่น แม้กระทั่งตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกว่าถงเจี้ยนเป็นคนบ้าอยู่วันยังค่ำ

"สำหรับคนธรรมดา สิ่งที่คุณทำถือเป็นเรื่องปกติ แต่กับถงเจี้ยน ด้วยบุคลิกของเขาแล้ว ฉันไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่" ชิวหนิงซวงกล่าว

เธอเคยได้ยินนิสัยของถงเจี้ยนมาจากคนในแวดวง เธอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนแบบไหน ดังนั้นเธอจึงไม่สงสัยหรือแปลกใจที่ฮวงเฟิงพูดอย่างนั้น

“ยังไงผมก็คิดว่าหมอนั่นมันบ้า” ฮวงเฟิงยืนยัน

ชิวหนิงซวงไม่สนแล้วพูดขึ้นมาว่า "แล้วทำไมคุณถึงคิดว่า ถงเฉียนจุนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ละคะ? ทั้งๆที่ฉันไม่เคยบอกคุณว่าถงเฉียนจุนกับลุงหลี่รู้จักกัน?"

"เพราะสาเหตุการตายของพี่เปี่ยวน่าจะมาจากถงเฉียนจุนหรือถงเจี้ยน" ฮวงเฟิงยังคงพูดต่อ “ก่อนหน้านี้พี่เปี่ยวได้รับคำสั่งจากถงเจี้ยนให้มาหาเรื่องผม หลังจากนั้น ผมก็เริ่มทนที่ถงเจี้ยนชอบมาหาเรื่องไม่ไหว ผมเลยไปจัดการเขาจนขาหัก แต่ผมไม่ได้ให้เขาเห็นหน้าผมและผมก็บอกเขาว่าผมเป็นคนรู้จักของพี่เปี่ยว"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ฮวงเฟิงก็นึกขึ้นมาได้ว่า ถึงคนตรงหน้าเขาจะเป็นตำรวจจราจร แต่ก็ยังเป็นตำรวจ!

มิหนำซ้ำยังมีภูมิหลังที่น่าหวั่นเกรงอีกฝ่าย แต่เขาเคยเล่าเรื่องที่ตัวเองไปหาเรื่องคนอื่นก่อนให้อีกฝ่ายฟังหลายครั้งแล้ว ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายจำไม่ได้?

จากนั้นฮวงเฟิงก็รีบถามอีกฝ่ายว่า "คุณไม่ได้จะจับตัวผมใช่ไหมครับ? ก่อนหน้านี้ ผมเคยช่วยคุณไว้ คุณจะไม่ตอบแทนน้ำใจด้วยการเอาคืนผมใช่ไหมครับ?"

ชิวหนิงซวงกลอกตาแล้วตอบว่า "ฉันไม่จับคุณหรอกค่ะ ฉันเป็นแค่ตำรวจจราจร!"

ในความเป็นจริง ถ้าเป็นคนอื่น ชิวหนิงซวงอาจส่งตัวเขาไปที่สถานีตำรวจแล้ว แต่เพราะนี่คือฮวงเฟิง เธอจึงทำแบบนั้นไม่ได้ หนึ่ง เหมือนที่ฮวงเฟิงพูด เขาเคยช่วยเธอมาก่อน และสอง คนที่ฮวงเฟิงทำร้ายไม่ใช่คนดี เธอเป็นถึงเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่มีทางที่เธอจะรู้สึกที่ดีกับคนแบบนั้น

ในแง่ของความสัมพันธ์ ชิวหนิงซวงใกล้ชิดกับฮวงเฟิงมากกว่าคนที่ไม่รู้จัก และนอกจากนี้ ก็เป็นพ่อของเธอที่ไล่เธอออกจากหน่วยพิเศษ ชิวหนิงซวงจึงแอบรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง

"งั้นก็ดี" ฮวงเฟิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วพูดต่อว่า "อันที่จริง ตอนนั้นผมแค่ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจเท่านั้น ผมไม่ได้อยากให้ถงเจี้ยนมาหาเรื่องผมสักหน่อย แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นพวกป่าเถื่อนขนาดนี้”

“ถ้าคุณว่าอย่างนั้น ถงเฉียนจุนกับลูกชายของเขาน่าสงสัยมาก จากท่าทางของเขาก่อนหน้านี้และคำพูดของลุงหลี่ ฉันมั่นใจว่าถงเฉียนจุนกับลูกชายต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่นอนค่ะ" ชิวหนิงซวงกล่าว

หลังจากรู้ว่าถงเฉียนจุนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เธอไม่เพียงแค่ไม่รู้สึกลำบากใจ แต่กลับรู้สึกตื่นเต้นมาก หากปิดคดีได้สำเร็จ พ่อของเธอและเพื่อนร่วมงานจะต้องมองเธอเปลี่ยนไปแน่นอน

"ถูกต้องแล้วครับ" นี่เป็นสาเหตุที่ฮวงเฟิงยอมเล่าเรื่องต่างๆให้ชิวหนิงซวงฟัง เขาต้องการให้เธอรู้ถึงสถานการณ์ที่เธอกำลังเผชิญอยู่และกำจัดพ่อลูกคู่นี้ออกไปให้พ้นทาง

"เอาล่ะ จากนี้ไป เรามาคุยเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้กันดีไหมคะ?" ชิวหนิงซวงว่า

"เฮ้ คุณไม่ได้จะโยนความผิดให้ผมใช่ไหม? ตอนนั้น คุณไม่ได้ซ่อนตัว แถมตัดสินใจเองคนเดียวด้วย..."

อย่ามาโทษเขาเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นะ แม้ว่าเขาจะมีส่วน แต่ชิวหนิงซวงก็ผิดเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเขาเลยไม่กลัวอีกฝ่ายเท่าไหร่

"ว่ายังไงนะ!? ฉันเป็นคนตัดสินใจก็จริง แต่เห็นๆอยู่ว่าที่เป็นแบบนั้นเป็นเพราะคุณต่างหาก!" ชิวหนิงซวงพูดอย่างเกรี้ยวกราด ใบหน้าของหญิงสาวขึ้นสีแดงระเรื่อ

ในตอนนั้น เธอเหมือนจะเวียนหัวเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอเอนตัวพิงอีกฝ่ายจริงๆ แต่จะให้ยอมรับมันได้ยังไงเล่า? เห็นๆอยู่ว่าฮวงเฟิงเป็นคนเริ่มก่อน!

“อืม...ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็ช่างมันเถอะ อย่างน้อย ผมก็ไม่ได้จูบคุณจริงๆ ถูกไหม?” ฮวงเฟิงมองไปที่ใบหน้าที่โมโหปนเขินอายของชิวหนิงซวง จึงยอมจำนนแต่โดยดี

ใครกันที่ขอให้เขารับมือกับเธอล่ะ ถึงเขาจะรู้ว่าเธอไม่ใช่คนแบบนั้นก็ตาม อย่างน้อยทำให้อีกฝ่ายใจเย็นลงก่อนก็แล้วกัน