USB:บทที่ 466 ถ่ายโฆษณา

สุดท้ายแล้ว คนที่บอกว่ากำลังมาก็ได้ทำให้ฮวงเฟิงและคนอื่น ๆ ต้องรอไปอีกครึ่งชั่วโมง ไม่ว่าจะเป็นฮวงเฟิงหรือหลี่ปิงอวิ้นต่างก็รู้สึกไม่พอใจ ทั้งๆที่เธอมีชื่อเสียงมากกว่าอีกฝ่ายแต่กลับต้องมานั่งรออีกฝ่ายนานขนาดนี้

แต่สิ่งที่หลี่ปิงอวิ้นและคนอื่น ๆ คิดไม่ถึงก็คือคนที่มาสายกลับหงุดหงิดกว่าพวกเขา

"โอ๊ย คนของเฮฟเว่นไพร์กรุ๊ปนี่ยังไงกันแน่? ทำไมกองถ่ายถึงได้ไกลขนาดนี้? ทำไมฉันต้องนั่งรถเก่าๆราคาสามแสนหยวนด้วย? แล้วทำไมถึงได้นัดถ่ายเช้าขนาดนี้? ฉันยังนอนไม่พอเลยนะ!”

ชายหนุ่มที่มีท่าทางคล้ายผู้หญิงเดินไปหาฮวงเฟิงและคนอื่น ๆ พลางพูดบ่น เขามาถึงหน้าฮวงเฟิงและคนอื่น ๆ โดยไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไรเจ้าตัวก็รีบพูดว่า "จะทำอะไรก็รีบๆทำสิ ตอนนี้ฉันกำลังรีบ ฉันให้พวกนายได้แค่สามสิบนาทีเท่านั้น”

ฮวงเฟิงขมวดคิ้วขึ้นเป็นปม หรือสมองของผู้ชายจะผิดปกติ? ฮวงเฟิงจึงหันหน้าไปมองรองผู้จัดการแล้วพูดว่า "บริษัทของเราจะให้คนแบบนี้มาถ่ายโฆษณาจริงๆเหรอครับ? ใครเป็นคนเลือกเขามาครับ? "

"เฮ้ นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกันแน่? อะไรคือ ‘จะให้คนแบบนี้มาถ่ายโฆษณาจริงๆเหรอครับ’? รู้ไหมว่าการที่ฉันยอมมาถ่ายโฆษณาเล็กๆแบบนี้ถือเป็นเกียรติของบริษัทของนายด้วยซ้ำ! "

ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้พูดอะไรไปมากกว่า ผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆเขาก็ชิงพูดอย่างเหลืออด

"จริงอย่างที่เขาพูด รู้ไหมว่ายังมีคนอีกมากมายกำลังรอให้เราไปเล่นละครทีวีให้พวกเขา การที่พวกเรามาถ่ายโฆษณาในวันนี้ถือว่าเป็นเกียรติมากแล้ว" ผู้ช่วยของชายหนุ่มพูดแล้ว

ชายคนนั้นมีผู้ช่วยมาถึงเจ็ดหรือแปดคน คนหนึ่งถือร่ม อีกคนถือถ้วยชา และมีคนถือร่มยืนต่อกันเป็นแถวยาว

แม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่พวกเขาก็ยังคงยืนอยู่นิ่งๆด้วยสีหน้าที่กำลังดูถูกผู้อื่น แสดงให้เห็นว่าพวกเขาเห็นด้วยกับคำพูดของผู้ช่วยคนนั้น

แต่ถึงอย่างนั้น ฮวงเฟิงก็ไม่สนใจอีกฝ่าย เขาหันไปมองรองผู้จัดการ รองผู้จัดการคนนั้นจึงตอบเขาว่า "ผมคิดว่าน่าจะมีคนแนะนำ ผู้อำนวยการเซี่ยก็เลยเลือกเขามาครับ"

“อ่า เซี่ยเมิ่งเจียวดูคนไม่เป็นสินะ” ฮวงเฟิงตอบแบบขอไปที

"นี่นายว่าไงนะ? ฉันกำลังคุยกับนายอยู่นะ ไม่ได้ยินรึไง?" เมื่อเห็นว่าฮวงเฟิงเมินใส่ ผู้ช่วยคนนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโมโห

"ถ้างั้นให้ผมถามคุณกลับบ้างดีไหมครับ? มาสายตั้งเกือบชั่วโมงแถมยังทำให้พวกเราต้องรอพวกคุณตั้งนาน นี่มันหมายความว่ายังไงครับ?" ฮวงเฟิงถามกลับ

"ไม่ทราบว่านายเป็นใคร? รอนิดรอหน่อยมันจะตายรึไง?" ผู้ช่วยดูคนนั้นแทบไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด

"ไม่ว่าพวกฉันจะไปถ่ายหนังที่ไหน ทุกคนก็จะรอพวกฉันตลอด แล้วนายรู้ไหมว่าพวกฉันได้รับความนิยมมากขนาดไหน? การที่พวกเรายอมมาถ่ายโฆษณาให้บริษัทของนายแบบนี้ ฉันล่ะสงสัยว่ายอดขายของ บริษัทนายจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่กันเชียว"

แน่นอนว่าผู้ช่วยคนนี้กำลังพูดจาโอ้อวดอีกฝ่าย เพราะถึงแม้ว่าชายหนุ่มคนนั้นจะเป็นดารา แต่เขาก็เป็นแค่นักแสดงอันดับสามที่อยู่อันดับต่ำกว่าหลี่ปิงอวิ้น

ในตอนที่เขาไปถ่ายทำรายการทีวีหรือภาพยนตร์ที่กองถ่าย เขาก็ไม่กล้าไปสายเลยสักครั้ง

แต่การที่วันนี้พวกเขากล้าทำแบบนั้นเป็นเพราะเฮฟเว่นไพร์กรุ๊ปนี้เป็นแค่บริษัทเอกที่ขอให้เขามาโปรโมทผลิตภัณฑ์ของบริษัท และเป็นผลิตภัณฑ์สหรับผู้หญิงทั้งหมด

ในขณะที่ชายหนุ่มคนนี้หน้าหวานราวกับสาวน้อยกำลังเป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงโดยเฉพาะวัยรุ่น นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงกล้าแสดงท่าทีเย่อหยิ่งต่อหน้าทุกคน

"ผมไม่สนว่าคนอื่นจะยอมรับได้หรือไม่ ในเมื่อตอนนี้คุณมาสายเกือบชั่วโมง ผมอยากรู้ว่าคุณจะชดใช้ให้พวกเรายังไง?" ฮวงเฟิงพูดพลางมองหน้าอีกฝ่าย

"แล้วนายจะให้ฉันชดใช้อะไร? สรุปนายยังจะให้ฉันถ่ายโฆษณาอยู่ไหม? ถ้าไม่แล้วล่ะก็ ฉันกลับล่ะ!" ถึงเขาจะไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่เขาก็ยังมั่นใจในตัวเองมาก เพราะโดยปกติแล้วน้อยมากที่เขาจะได้แสดงฝีมือ ในเมื่อวันนี้โอกาสมาถึงแล้ว แล้วคนอย่างเขาจะพลาดได้ยังไงกัน?

"เอาล่ะๆ พอได้แล้ว ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้วก็เริ่มถ่ายโฆษณาเถอะ" ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับก็ได้เดินมาพูดกับเขา

ถึงฮวงเฟิงจะรู้สึกไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่ต้องการต่อล้อต่อเถียงกับชายหน้าหวานคนนี้อีกแล้ว เขาจึงยอมทำตามที่ผู้กำกับพูด

อันที่จริงชายหน้าหวานคนนั้นยังคงอยากถ่ายโฆษณานี้ ไม่ใช่เหตุผลอื่นใดแต่เป็นเพราะคนที่จะได้ถ่ายโฆษณาคู่กับเขาคือหลี่ปิงอวิ้น ดาราที่มีชื่อเสียงโด่งดังอันดับต้น ๆ และเธอก็เป็นคนที่สวยมากอีกด้วย

ชื่อเสียงของหลี่ปิงอวิ้นนั้นโด่งดังกว่าชายหนุ่มคนนี้มาก เขาจึงอยากมีรูปคู่กับเธอสักครั้ง เพราะหลังจากที่โฆษณาได้ออกอากาศแล้ว มันจะมีประโยชน์ต่อชื่อเสียงของเขาอย่างมาก

แม้ว่าหลี่ปิงอวิ้นจะไม่พอใจที่ผู้ชายคนนี้ที่ตั้งใจมาสายและทำให้เธอต้องเสียเวลา แต่เพราะเธอเป็นที่มีมารยาทมากพอจึงไม่ทักท้วงอีกฝ่าย

ทว่าสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นในขณะถ่ายทำโฆษณา การถ่ายโฆษณาครั้งเป็นการโฆษณาผลิตภัณฑ์ใหม่ของเฮฟเว่นไพร์กรุ๊ป ในโฆษณามีฉากที่ตัวเอกชายสัมผัสตัวเอกหญิงกล่าวคือชายหน้าหวานคนนั้นกำลังโอบไหล่หลี่ปิงอวิ้นอยู่

เดิมทีฉากนี้ไม่มีอะไรพิเศษ เพียงแต่ว่าชายคนนี้ก็เปลี่ยนบทจากที่ยืนอยู่ข้างหลังหลี่ปิงอวิ้นไปข้างๆ แล้วจับหน้าท้องส่วนล่างของหลี่ปิงอวิ้น ประเด็นคือเขาตั้งใจทำแบบนั้นโดยไม่ขออนุญาติอีกฝ่าย

"นี่! นายทำอะไรน่ะ?!" หลี่ปิงอวิ้นอุทานออกมา ขณะมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา อีกทั้งน้ำเสียงของหญิงสาวก็ฟังดูเยือกเย็นมาก

"ป่าวนี่ ฉันแค่คิดว่าถ้าพวกเราถ่ายกันท่านี้มันน่าจะเวิร์คกว่า!" ชายหน้าหวานไหวไหล่พลางตอบส่งๆ เหมือนคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิด

"ว่าไงนะ สคริปต์เดิมไม่ใช่แบบนี้นี่ เปลี่ยนท่าอะไรของนายไม่ทราบ ฉันไม่ยอมหรอกนะ!" หลี่ปิงอวิ้นว่า ทันทีที่เธอพูดมันออกไป เธอก็เหลือบมองฮวงเฟิงราวกับว่าต้องการให้อีกฝ่ายพูดอะไรสักอย่าง

ฮวงเฟิงที่ไม่ใช่คนซื่อบื้อและไม่ได้ยินดีกับอีกฝ่ายมาตั้งแต่แรก รู้ว่าชายหน้าหวานต้องการหาผลประโยชน์จากหลี่ปิงอวิ้น ไอ้หมอนี่มันหน้าไม่อายเลยจริงๆ

"ก็ในเมื่อฉันรับเงินมาแล้ว ฉันก็ต้องคิดถึงลูกค้าของฉันสิ รู้ไหมว่าตอนนี้เธอกำลังทำตัวไร้ความรับผิดชอบอยู่นะ!" ประหนึ่งว่าเขาทำทุกอย่างเพื่องานนี้ ดวงตาคู่นั้นกรอกไปมาก่อนจ้องไปที่หลี่ปิงอวิ้นเผยให้เห็นธาตุแท้ของเขา

"เรื่องผลประโยชน์ของทางบริษัท คุณไม่ต้องเข้ามายุ่งหรอกครับ คุณแค่ทำตามบทที่เขียนไว้ก็พอ!" ฮวงเฟิงเดินเข้าไปพูดกับอีกฝ่ายตรงๆ