USB:บทที่ 204 ฆ่าซะ

"ดูเหมือนพวกเขาจะจอดแล้ว" ภายในรถ ฮวงเฟิงเห็นว่ารถคันข้างหน้าดูเหมือนจะหยุดและตอนนี้พวกเขาก็ได้ออกมานอกเมืองแล้ว ซึ่งมีรถน้อยมากคนที่อยู่ในรถคันหน้าน่าจะสังเกตเห็นว่าพวกเขาตามมาแล้ว

ชิวหนิงช่วงพยักหน้า เธอเองก็เห็นเช่นกันและในเวลานี้มีคนลงมาจากที่นั่งผู้โดยสารเป็นคนแรกซึ่งดูเหมือนจะรอพวกเขาอยู่

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหยุดรถ ชิวหนิงช่วงก็ลดความเร็วลงและกำลังจะจอดรถ “คุณต้องระวังตัวให้ดีนะ” เธอกล่าวเตือนฮวงเฟิงด้วยความเป็นห่วง

ฮวงเฟิงพยักหน้า

ชิงหนิงช่วงหยุดรถและลงจากรถมาครึ่งตัวแล้ว คนที่อยู่ด้านนอกเห็นเธอและตกตะลึงไปชั่วครู่

จากนั้นเขาก็รีบขึ้นรถไปในทันที “เร็วเข้ารีบออกรถ นั่นมันไม่ใช่คนขับแท็กซี่ นั่นมันตำรวจจราจร!”

คนขับก็ตกใจเช่นกัน เขาคิดว่าเป็นคนขับรถแท็กซี่ที่ไล่ตามพวกเขามา แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะเป็นตำรวจจราจร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าหยุด

"ไม่ดีแน่ พวกมันจะหนีแล้ว!" ฮวงเฟิงกล่าวกับชิงหนิงช่วง

การเคลื่อนไหวของชิวหนิงช่วงก็ไม่ช้าเช่นกัน คนในที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้าเพิ่งเปิดประตูลงมาและกลับไปที่รถเมื่อเธอลงมาเขาก็เข้าไปที่ที่นั่งคนขับอีกครั้งและสตาร์ทเครื่อง

ความเร็วของคู่ต่อสู้ช้ากว่าเธอเล็กน้อย ดังนั้นชิวหนิงช่วงจึงเกือบจะเข้าใกล้พวกเขาได้แล้ว

“พวกเราจะทำยังไงดี?” เดิมทีพวกเขาคิดว่ามันเป็นงานง่าย แต่ตอนนี้กลับเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

พวกเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เป็นครั้งแรกและตอนนี้พวกเขาถูกตำรวจจราจรไล่ตาม แม้ว่าตำรวจจราจรจะไม่ใช่ตำรวจ แต่เธอก็ยังเป็นตำรวจอยู่ดี!

"โทรหาพี่เฉิงและถามเขาว่าเราควรจะทำยังไง?" คนขับรถกล่าว

“อ้อ อ้อ ดี” ชายคนนั้นหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาทันทีและโทรหาหลินจื่อเฉิง

"เฮ้ พี่เฉิง ตอนนี้ตำรวจจราจรไล่ตามพวกเราอยู่ พวกเราควรจะทำอย่างไรดี?"

"แล้วตำรวจจราจรมาสังเกตเห็นพวกแกได้ยังไงกัน?" หลินจื่อเฉิงมองไปที่ลุงหลี่และพูดโทรศัพท์ ในตอนนั้นเขาอยู่กับลุงหลี่

"เราเพิ่งประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และตำรวจจราจรก็อยู่แถวๆ นั้น พวกเราจึงขับรถหนีมา แต่ตอนนี้ตำรวจจราจรกำลังไล่ล่าเราพวกเราหนีมันไม่พ้นเลย" ชายคนนั้นกล่าว

“ไอ้โง่เอ้ย!” หลินจื่อเฉิงตะคอก อุบัติเหตุไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่ายๆ ถ้าไม่ใช่คนปัญญาอ่อนแล้วจะให้เรียกว่าอะไรดี?

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะตะคอก แต่เขาก็ยังคงต้องจัดการกับปัญหานี้

หลินจื่อเฉิงไม่กล้าตัดสินใจด้วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงแจ้งให้ลุงหลี่ทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้

ลุงหลี่เองก็ยังรู้สึกโมโหอยู่ในใจ แม้ว่าถงเฉียนจุ้นจะบอกว่าเขาจะแก้ปัญหานี้ แต่หากมีการเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป เขาจะต้องถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน

แม้ว่าเขาจะไม่ติดคุกไปกับถงเฉียนจุ้น แต่เขาก็อยากจะขาวสะอาดเหมือนกับถงเฉียนจุ้นในตอนนี้

ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีไว้ที่สถานีตำรวจ

"ฆ่าตำรวจจราจรคนนั้นซะ แล้วตรวจสอบให้แน่ใจว่ามันทั้งสองคนจะไม่กลับมาที่นี่ ให้ไปซ่อนตัวอยู่ในเมืองอื่นเสีย ตราบใดที่พวกมันไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขาและถงเฉียนจุ้นก็จะอยู่ที่นั่นเพื่อไกล่เกลี่ยสถานการณ์ทุกอย่างละเอียดเอง" ลุงหลี่กล่าว

"ครับ" หลินจื่อเฉิงตอบแล้วบอกทั้งสองคนเกี่ยวกับความตั้งใจของลุงหลี่

จริงๆ แล้วพวกเขาสองคนมีความคิดเหมือนกัน

ท้ายที่สุดถ้าพวกเขาถูกจับได้ พวกเขาก็จะจบเห่

และถ้าพวกเขาบอกว่าพวกเขาไม่ได้ฆ่าคนๆ นี้ พวกเขาก็พูดได้แค่ว่าเป็นหลินจื่อเฉิงและลุงหลี่

และนี่ก็หมายความว่าแม้ว่าพวกเขาจะไม่มีประเด็นสำคัญใดๆ แต่ลุงหลี่และหลินจื่อเฉิงจะต้องตามมากแก้แค้นพวกเขาอย่างแน่นอน

และถ้าพวกเขาไม่เปิดเผยเรื่องนี้หลินจื่อเฉิงและลุงหลี่ทั้งสองคนก็จะต้องเข้าคุก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยากถูกจับ

"แม่งเอ้ย เพราะแกนั่นแหละ ตำรวจจราจรที่เสือกเข้ามายุ่ง แกรนหาที่ตายซะแล้ว แกโทษใครไม่ได้นะ!" คนขับพึมพำขณะที่มองกระจกมองหลังแล้วเข้าใกล้รถแท็กซี่มากขึ้น

จากนั้นเขาลดความเร็วลงเล็กน้อย และเมื่อรถแท็กซี่เข้ามาใกล้พวกเขาก็เหวี่ยงพวงมาลัยเข้าชน

"โครม" ร่างของฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงที่ไม่ได้เตรียมตัวสะเทือนอย่างรุนแรง โชคดีที่ทั้งสองคนไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

"เร็วเข้า จอดรถ!" ฮวงเฟิงกล่าว

ชิวหนิงช่วงกรอกตาใส่ฮวงเฟิง: "คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่?" แต่จากนั้นเธอก็เหยียบคันเร่งไปด้านหน้า จากนั้นก็หักพวงมาลัยรถเพื่อขวางทางของพวกมันเอาไว้

อย่างไรก็ตามทั้งสองคนภายใต้คำสั่งของลุงหลี่จึงไม่กล้าที่จะประวิงเวลาไว้นานเกินไป

เนื่องจากพวกเขารู้ว่าพวกเขาถูกจับได้แล้ว พวกเขาจึงต้องจัดการตำรวจจราจรคนนี้โดยเร็วที่สุดแล้วรีบหลบหนีให้เร็วที่สุด

หากพวกเขาต้องล่าช้าไปกว่านี้ ตำรวจจราจรคนนี้อาจจะขอความช่วยเหลือ และพวกเขาก็ต้องลืมเรื่องที่จะหลบหนีไปได้เลย

ดังนั้นทั้งสองคนจึงหยุดรถที่ริมถนน ไม่น่าแปลกใจที่แท็กซี่ก็หยุดด้วย

เนื่องจากคนที่ไล่ตามพวกเขานั้นคือตำรวจจราจร

โดยปกติแล้วตำรวจจราจรจะไม่ยุ่งกับปืน ดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่กังวลมากนัก แต่พวกเขาออกมานานแล้ว

แม้ว่าทักษะของพวกเขาจะไม่ดีเท่าของหลินจื่อเฉิง ชิวหัว และคนอื่นๆ แต่เมื่อเทียบกับตำรวจจราจรธรรมดาแล้ว ทั้งสองคนก็มั่นใจว่าจะไม่มีปัญหา

"คุณอยู่ในรถก่อน ฉันจะออกไปข้างนอก" ชิวหนิงช่วงมองไปที่ทั้งสองคนที่อยู่นอกรถและหันไปพูดกับฮวงเฟิง

ฮวงเฟิงเองก็ไม่ได้ขัดขืนเช่นกัน แม้ว่าเขาจะมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องบอกชิวหนิงช่วง

"คุณสองคนมากับฉัน" หลังจากลงจากรถ ชิวหนิงช่วงไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม อีกฝ่ายได้ใช้รถชนรถของเธอดังนั้นจึงมีหลายสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นได้

ทั้งสองคนมองตากันและหัวเราะอย่างน่ากลัว: "คุณเป็นแค่เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรตัวเล็กๆ ทำไมคุณไม่ติดตราของคุณไว้ที่กำแพงและเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นล่ะ?"

"ฉันไม่คาดคิดมาก่อนว่าตำรวจจราจรที่ไล่ตามพวกเรามาตั้งนานจะสวยขนาดนี้ พวกเราขอสนุกกันก่อนแล้วค่อยจัดการกับเธอแล้วกันนะ!" ทั้งสองคนเริ่มพูดโดยไม่มีการยับยั้งชั่งใจต่อหน้าของชิวหนิงช่วง ในใจของพวกเขาคิดว่าชิวหนิงช่วงเป็นคนที่ตายไปแล้วและไม่ว่าคนตายจะรู้สักกี่เรื่องมันก็ไร้ประโยชน์

ชิวหนิงช่วงขมวดคิ้ว ขณะที่เธอมองไปที่พวกเขาสองคนเธอก็เข้าใจแล้วว่าทั้งสองคนพยายามจะฆ่าเธอ

พวกเขาแค่เอารถเข้าชนและไม่ได้ฆ่าเธอเห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนยังไม่ยอมแพ้

ชิวหนิงช่วงไม่ได้รู้สึกกลัวแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย

ในที่สุดวันนี้เธอก็ได้เจอคดีใหญ่และเพราะเธอใฝ่ฝันที่จะเป็นตำรวจ เมื่อเธออยู่ในสถาบันตำรวจเธอจึงได้ฝึกฝนเทคนิคการต่อสู้ทุกรูปแบบอย่างจริงจัง

อย่างไรก็ตามหลังจากที่สำเร็จการศึกษา เธอก็ได้เป็นตำรวจจราจรมาโดยตลอดและไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมือเลย ในที่สุดวันนี้เธอก็มีโอกาส

เมื่อเห็นว่าชิวหนิงช่วงไม่ขยับตัว พวกเขาทั้งสองก็คิดว่าชิวหนิงช่วงกำลังกลัวจึงเดินเข้าไปหาชิวหนิงช่วงพร้อมกับรอยยิ้มทั่วใบหน้าของเขา

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้สังเกตว่ามุมปากของชิวหนิงช่วงนั้นเผยให้เห็นรอยยิ้มที่เย็นชา