USB:บทที่ 528 รู้อยู่แล้วเหรอ

"อ๊ะ จริงสิ ยัยจิ้งจอกถังถนัดเรื่องนี้นี่นา เอาเรื่องนี้ไปถามยัยถังดีกว่า" จู่ๆ เซี่ยเมิ่งเจียวก็พูดกับตัวเอง

ตอนที่ถังมู่เสวี่ยอยู่ที่เมืองหลวงมักจะมีผู้ชายหลายคนรายล้อมเธอเสมอ และที่สำคัญเธอมีความสามารถในด้านการหยอกล้อกับพวกผู้ชาย

นอกจากเธอจะเล่นกับพวกผู้ชายได้แล้ว เธอยังป้องกันตัวเองไม่ให้ถูกพวกผู้ชายพวกนั้นเอารัดเอาเปรียบได้อีกด้วย เรื่องนี้ต้องยกเธอเป็นคนจัดการจริงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น ตอนที่เซี่ยเมิ่งเจียวที่ต่อสายไปหาถังมู่เสวี่ยด้วยความคาดหวัง กลับได้รับคำตอบจากถังมู่เสวี่ยว่า "ในที่สุดสองคนนั้นก็รู้ใจตัวเองแล้วสินะ กว่าจะเข้าใจกันก็ใช้เวลาไปพอสมควรเลยนะเนี่ย"

"เฮ้ ถังมู่เสวี่ย พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน" เซี่ยเมิ่งเจียวกลับไม่พอใจที่รู้ว่าพอถังมู่เสวี่ยได้ฟังเรื่องนี้แล้วเธอไม่ได้แปลกใจเหมือนอย่างเธอ แถมยังบอกอีกว่าพี่หยูโม่ตาบอดที่เลือกฮวงเฟิง คนเป็นศัตรูของเธอนี่นะ?

ทว่าปฏิกิริยาของถังมู่เสวี่ยนั้นค่อนข้างแตกต่างจากที่เธอคิด

"แล้วจะเป็นอะไรได้ล่ะ" ถังมู่เสวี่ยตอบ "ความสัมพันระหว่างสองคนนั้นก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนี่ มีอะไรให้น่าตกใจมิทราบ?"

"หา เป็นแบบนี้อยู่แล้วมันหมายความว่ายังไง" เซี่ยเมิ่งเจียวถามกลับ

"ก็...พี่หยูโม่ชอบฮวงเฟิงตั้งแต่แรกแล้ว พี่ซูหยูโม่เองทั้งสวยทั้งโดดเด่น ไม่แปลกที่ฮวงเฟิงจะชอบพี่หยูโม่" ถังมู่เสวี่ยตอบ

ครั้งนี้ เซี่ยเมิ่งเจียวถึงกับตะลึง เธอยังคงถามต่อว่า "พี่หยูโม่ชอบฮวงเฟิงมาตั้งแต่แรกงั้นเหรอ?"

"ถูกต้อง" แม้ว่าเธอต้องการเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเพื่อพี่หยูโม่ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องระหว่างพี่หยูโม่กับฮวงเฟิงถูกเปิดเผยแล้ว ถังมู่เสวี่ยก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังมันอีก

"ถ้างั้น ทำไมฉันไม่รู้ล่ะ?!" เซี่ยเมิ่งเจียวถามราวกับคนขาดสติ เธอไม่รู้เรื่องนี้ทั้งๆ ที่เธออยู่เคียงข้างพี่หยูโม่มาตลอด ผิดกับถังมู่เสวี่ยที่เพิ่งมาจากเมืองหลวงได้ไม่นาน

นอกจากนี้ ทั้งที่ถังมู่เสวี่ยเป็นคนนอกแต่กลับรู้เรื่องนี้ แต่เธอกลับไม่รู้อะไรเลย

"ก็เพราะว่าเธอสมองช้ายังไงล่ะ ยัยทึ่ม! พี่หยูโม่ฉลาดกว่าเธอกับฉันตั้งเยอะ ฉันมั่นใจว่าพี่หยูโม่คิดมาดีแล้วที่ทำแบบนั้น" ถังมู่เสวี่ยตอบ

แม้ว่าเธอจะไม่เห็นว่าฮวงเฟิงมีความสามารถโดดเด่น แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังเคารพในการตัดสินใจของซูหยูโม่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันก็คือความต้องการของซูหยูโม่

เมื่อถูกอีกฝ่ายพูดว่าเธอไม่มีประสบการณ์ด้านความรักเป็นครั้งที่สอง เซี่ยเมิ่งเจียวก็มีน้ำโหขึ้นมา แต่เพราะถังมู่เสวี่ยมีประสบการณ์มากกว่าเธอจริงๆ เซี่ยเมิ่งเจียวก็เถียงไม่ออก "เหอะ ลองมาดูให้เห็นกับตาไหมว่าพี่หยูโม่ถูกหมอนั่นปั่นหัว”

"แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าฮวงเฟิงไม่คู่ควรกับพี่หยูโม่หรือแม้แต่กับเธอ ฟังนะ มีแค่คนสองคนเท่านั้นที่รู้ว่าการตกหลุมรักเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี คนนอกอย่างเราไม่เกี่ยว อีกอย่าง พี่หยูโม่ไม่มีทางถูกคนอื่นหลอกได้ง่ายๆหรอกนะ" ถังมู่เสวี่ยว่า

หลังจากวางสายจากถังมู่เสวี่ย แม้ว่าเซี่ยเมิ่งเจียวจะไม่ยินดี แต่เธอก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไป

"ดูเหมือนว่าฉันต้องระวังตัวให้มากกว่านี้ ผู้ชายคนนั้นต้องหาผลประโยชน์จากพี่หยูโม่แน่" เซี่ยเมิ่งเจียวคิด

คำขู่ของเซี่ยเมิ่งเจียวใช้ไม่ได้กับความรู้สึกของฮวงเฟิงเลย เขากำลังคิดหาวิธี ถ้านั่นไม่ใช่ความคิดทีมาจากซูหยูโม่ เขาก็ไม่สน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรอให้ถึงเวลาเลิกงานด้วยความกระวนกระวายและกังวล

ฝ่ายซูหยูโม่ก็ไม่ได้ดีไปกว่าฮวงเฟิงมากนัก ในตอนแรกเธอยังสามารถทำงานได้ตามปกติ แต่เมื่อเวลาเลิกงานใกล้เข้ามา จิตใจของเธอกลับไม่สงบทุกครั้งที่มองตัวเลขบนหน้าปัดนาฬิกา

ในที่สุดขณะที่ทั้งสองกำลังรอคอยเวลาที่ได้พบกัน เวลาที่ฮวงเฟิงเลิกงาน

เมื่อถึงเวลานัด ฮวงเฟิงก็กระโดดลงจากเก้าอี้และตรงไปยังห้องทำงานของซูหยูโม่ทันที

ในตอนนี้ ซูหยูโม่ก็ได้เก็บข้าวของของตัวเองเรียบร้อยแล้วและกำลังจะลุกจากเก้าอี้ ทันทีที่เห็นฮวงเฟิงวิ่งหน้าตั้งมาหาถึงที่ ความรู้สึกกังวลใจของซูหยูโม่ก็พลันหายไปในทันที

“นายนี่รีบจริงๆเลยนะ เพิ่งเลิกงานแท้ๆ แต่นายก็มาหาฉันถึงที่แล้ว” ซูหยูโม่กล่าวพลางเดินไปหาฮวงเฟิง

"ฮ่าฮ่า ก็ฉันกลัวเธอรอนาน" ฮวงเฟิงตอบด้วยท่าทางเก้อเขิน เขาก็รู้ว่าเขากำลังทำตัวโจ่งแจ้งเกินไป

"ถ้าเมิ่งเจียวเห็นว่านายมีควาสุขมากที่ได้เลิกงาน ไม่แน่เธออาจจะเรียกใช้ "นาย" อีกก็ได้นะ" ซูหยูโม่ว่า เธอเข้าใจดีว่าเซี่ยเมิ่งเจียวชอบหาโอกาสแก้เผ็ดฮวงเฟิงตลอดเวลา

"ฉันไม่ได้เลิกงานก่อนเวลาสักหน่อย ทำไมเธอถึงเรียกหาฉันด้วยล่ะ" ฮวงเฟิงพูด

"แต่ว่าเซี่ยเมิ่งเจียวเป็นห่วงเธอมากนะ ตอนกลางวัน เธอมาขอให้ฉันออกไปจากชีวิตของเธอด้วยล่ะ"

"ฉันกับเมิ่งเจียวเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ไม่แปลกที่พวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน" ซูหยูโม่ไม่แปลกใจใสสิ่งที่ฮวงเฟิงพูด

เนื่องจากเธอรู้ว่าเซี่ยเมิ่งเจียวเป็นห่วงเธอจริงๆ และเซี่ยเมิ่งเจียวไม่ชอบฮวงเฟิง ไม่แปลกที่เซี่ยเมิ่งเจียวจะขอให้ฮวงเฟิงออกจากชีวิตของเธอ

“อืม งั้น ครั้งนี้เจ้านายก็เอาผิดฉันไม่ได้แล้ว ถึงเธอจะมีอำนาจมากก็เถอะ” ฮวงเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม

"คงงั้น" ซูหยูโม่ว่า ในเมื่อเธออยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองคน เธอจึงไม่ต้องการเห็นฮวงเฟิงและเซี่ยเมิ่งเจียวไม่ถูกกัน

"ถ้างั้นไปกันเถอะ วันนี้เธออยากกินอะไรล่ะ" ฮวงเฟิงว่า

"แล้วแต่นายเลย ในเมื่อนายเป็นคนเลี้ยง นายก็เป็นคนเลือกสิ วันนี้ ฉันเป็นแขกของนายนะ" ซูหยูโม่ตอบ

"แต่ว่าอาหารตามร้านไม่เห็นจะอร่อยเท่าอาหารฝีมือนายเลย"

ครั้งหนึ่งซูหยูโม่เคยได้ลิ้มลองอาหารฝีมือฮวงเฟิง เธอจึงรู้ว่าทักษะการทำอาหารของฮวงเฟิงนั้นยอดเยี่ยมมาก

หัวใจของฮวงเฟิงแทบจะเด้งออกมาทันทีที่ได้ยินเธออพูดแบบนั้น เขาคิดว่าซูหยูโม่อยากไปที่บ้านและกินอาหารฝีมือเขา

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฮวงเฟิงก็คงไม่ปฏิเสธ แต่ตอนนี้ที่บ้านของเขามีผู้หญิงอีกคนอาศัยอยู่ แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับซูหยูโม่จะมีอะไรมากกว่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็กลัวว่าซูหยูโมจะเข้าใจผิด ถ้าเธอรู้ว่าเขาพักกับผู้หญิงคนอื่น

"วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะชวนเธอไปดินเนอร์ พวกเราไปหาร้านอาหารทานกันเถอะ วันหลัง ถ้ามีโอกาสฉันจะทำอาหารให้เธอกินเองนะ" ฮวงเฟิงพูดกับซูหยูโม่

"ก็ได้" ในทางกลับกัน ซูหยูโม่เองก็ไม่ได้ปฏิเสธฮวงเฟิง

ฮวงเฟิงรู้สึกโล่งใจ ทว่าในตอนที่เขาและซูหยูโม่กำลังจะก้าวออกจากห้องทำงาน เสียงที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาในโสตประสาทของพวกเขา

"พี่หยูโม่ พวกพี่กำลังจะไปไหนกันเหรอ?"