เช้าวันใหม่

เต่าทมิฬได้ตื่นฟื้นจากการหลับไหล มันได้ยืนตรงขึ้นด้วยแขนขาทั้งสี่ข้างของมันอย่างมั่นคง

ฟิ้ว!

ที่หางของมัน ราชาหมาป่าจันทรากระโดดกลับขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันพึ่งกลับมาจากการออกล่าในเมื่อคืน

ส่วนภายในเมืองเต่าทมิฬตอนนี้

“ไปก่อนนะ”

เฉิงเหมาเดินออกไปจากห้องพร้อมกับปึกกระดาษหนา เขาหันมาบอกลาภรรยาและลูกสาววของเขา

เมื่อประตูห้องปิดลงเฉิงเหมาก้มดูชุดเครื่องแบบสีขาวที่พึ่งได้มาใหม่ และจัดระเบียบมันเล็กน้อย

เมื่อวานเฉิงเหมาไปทดสอบที่ตำหนักเจ้าเมืองเกี่ยวกับเรื่องกฏหมายกับมู่เหลียง และได้รับการประเมินจากมู่เหลียงแล้วว่าผ่าน

และได้รับเครื่องแบบหัวหน้าหมู่สายตรวจมา

นอกจากนี้เฉิงเหมายังได้รับมอบหมายหน้าที่ให้เฟ้นหาผู้สมัครเข้าร่วมหน่วยควบคุมกฏหมาย หรือสายตรวจทั่วไป

“ผลตอบแทนพวกนี้มันดึงดูดใจเกินไปจริงๆ แต่น่าเสียดายที่รับได้แค่ยี่สิบคนเท่านั้น”

เฉิงเหมาบ่นกับตัวเองและรู้สึกชอบกับตำแหน่งนี้

เขาเหลือบมองปึกกระดาษข้อสอบในอ้อมแขนข้างตัว และคิดว่าคนในกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬจะไม่ทำให้เขาผิดหวังในการสอบครังนี้

เฉิงเหมามุ่งหน้าไปยังใจกลางพื้นที่อยู่อาศัย

ซึ่งตอนนี้มีคนจำนวนหนึ่งมารวมตัวกันรออยู๋แล้ว เพื่อจะรอรับการทดสอบ

ไม่ถึงห้านาทีเฉิงเหมาก็มาถึงพื้นที่ใจกลางเมือง มีโต๊ะเก้าอี้จำนวนมากจัดวางเอาไว้ และตั้งห่างๆ กัน

โดยที่มีคนจากกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬยืนรออยู่รอบๆ

มาจากกองทัพทั้งสามทัพ ทัพละสามสิบคนรวมเป็นคน 90 คน

พวกเขายืนเข้าแถว โดยแถวหนึ่งมีสิบคน เว้นระยะห่างกันหนึ่งเมตร

แล้วในเวลาเดียวกันก็มีชาวบ้านที่อยากรู้อยากเห็นมามุงดูด้วยความสนใจ แต่พื้นที่สอบนั้นถูกเชือดปิดกั้นพื้นที่เอาไว้แล้ว ไม่ให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามา

“พวกเขาทำอะไรกัน”

“ไม่รู้สิ แต่ได้ยินมาว่าเป็นการสอบ”

“ใครที่สอบผ่านจะได้เข้าเป็นสายตรวจ”

“แล้วไอสายตรวจนั้นคืออะไรล่ะ?”

ชาวบ้านต่างกระซิบกระซากกัน และพยายามเขย่งเท้าขึ้นเพื่อมองดู

เมื่อวานมีประกาศมาติดที่กลางลานในเมือง ว่าเช้านี้จะมีการสอบคัดเลือกสายตรวจครั้งแรก

เฉิงเหมาเดินเข้ามาในใจกลางลาน ในเครื่องแบบของหัวหน้าหมู่ ชุดสีขาวสะอาดของมันทำให้สะดุดตาเป็นอย่างมาก

“ดูชุดนั้นสิ มันโครตเท่เลย”

ทหารในกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬพูดขึ้นเบาๆ

“หมู่เฉิง!! ทางนี้ครับ”

ซานหยาง หนึ่งในแม่ทัพได้ยกมือขึ้นและตะโกนทัก

เขาได้รับหน้าที่รวบรวมคนจากกองทัพ ในขณะที่เกาเฉา และเว่ยกังปฏิบัติหน้าที่ดูแลป้อมปราการทั้งสาม

มุมปากของเฉิงเหมาถึงกับกระตุกขึ้นเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงเรียกหมู่เฉิง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะยืดอกมากขึ้นไปอีก

เฉิงเหมาเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว และทำท่าวันทยหัตถ์เป็นการแสดงความเคารพแบบทหารที่มู่เหลียงเป็นคนสอนให้ทำ

ซานหยางเองก็ยกมือขึ้นรับความเคารพด้วยท่าเดียวกัน

“ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ”

เฉิงเหมากล่าวอย่างจริงจังแต่น้ำเสียงกลับเป็นมิตรมาก

ซานหยานกลับยิ้มออกมาและตอบ

“ไม่ลำบากอะไรเลย เพราะทุกคนต่างภักดีต่อท่านเจ้าเมือง ไม่จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณ”

ซายหยางนั้นพอใจชีวิตในตอนนี้มากๆ

ในสมัยก่อนเขาใช้ชีวิตแบบโจร โดยที่ไม่รู้ว่าจะตายตอนไหน ทุกวันชีวิตเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายไม่แน่นอน และสุดแสนอันตราย

แต่ตอนนี้เขาเป็นถึงแม่ทัพกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬ มีหน้ามีตามีงานที่ดี ทำให้สามารถใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาได้อย่างมีความสุข ทำให้ภรรยาของเขาคลอดลูกได้อย่างสบายใจ

“ถูกต้องแล้ว”

เฉิงเหมาเห็นด้ย

หลังจากที่ทักทายกันตามมารยาทแล้ว เฉิงเหมาก็ถามทันที

“ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหม”

“แน่นอนทุกคนพร้อมแล้ว จะเริ่มการสอบเมื่อไรก็ได้”

ซานหยานชี้นิ้วไปทางกลุ่มผู้เข้าสอบที่ยืนเข้าแถวรออยู่

และตะโกนสั่งเสียงดัง

“ทุกคนนั่ง และห้ามพูดคุยกันอีก”

ครืน!! ตึง!

ทั้งเก้าสิบคนเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งอย่างรวดเร็ว

“ฉันคือหัวหน้าหมู่สายตรวจ วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อสอบคัดเลือกเจ้าหน้าที่สายตรวจเข้าหน่วย”

เฉิงเหมาตะโกนขึ้นต่อทันที

ทุกคนเงียบ และตั้งใจฟังมันคือวินัยที่ถูกฝึกขึ้นพวกเขาไม่ใช่ทหารใหม่กันอีกแล้ว

กองกำลังปกป้องเต่าทมิฬนั้นเบิกตาและตั้งใจฟังทุกอย่าง ในขณะเดียวกันพวกเขาก็มีข้อสงสัยในใจว่าสายตรวจคืออะไร

มันต่างยังไงกับงานของกองทัพ?

“หลายคนคงสงสัยว่าสายตรวจคือะไร และทำหน้าที่อะไร”

เฉิงเหมาได้พูดอธิบายต่อด้วยเสียงที่ดังฟังชัด และมองไปยังทุกคนที่อยู่ตรงหน้า

ผู้เข้าสอบนิ่งเงียบและไม่ตอบสิ่งใดออกมา

เฉิงเหมาได้แต่พยักหน้าและพูดต่อไป

“เจ้าหน้าที่สายตรวจนั้นมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลความสงบภายในเมือง และต้องจัดการเรื่องการทะเลาะวิวาทที่เกิดขึ้น และช่วยกันจัดการเรื่องอาชญกรรมที่จะเกิดขึ้นภายในเมือง”

ทันทีที่พูดตอบ มีหลายคนเริ่มกระสับกระส่ายไปมาและแสดงออกถึงความอยากรู้ และไม่กล้าถาม

“และนี่คือข้อสอบ ในนี้จะมีคำถามทั้งหมดห้าสิบข้อ คนที่สามารถตอบถูกมากกว่าสี่สิบห้าข้อขึ้นไป จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมกับหน่วยสายตรวจ”

เฉิงเหมายกปึกกระดาษขึ้นมาแสดงให้ทุกคนเห็น

“ทุกคนเคยเข้าเรียนในชั้นเรียนของสถาบันกวดวิชากันมาแล้ว และได้เรียนเรื่องกฏหมายและข้อบังคับแห่งเมืองเต่าทมิฬกันไปแล้ว ข้อสอบพวกนี้คงไม่ยากเกินไปสำหรับทุกคน”

เฉิงเหมาก้าวออกไปข้างหน้า และหยุดตรงหน้าโต๊ะคนผู้เข้าสอบคนแรกของแถว

“หยิบหนึ่งชุดและส่งให้คนที่อยู่ด้านหลังต่อไป”

ไม่นานทุกคนก็รับกระดาษข้อสอบไปและแจกจ่ายต่อๆ กัน

“อันนี้ของแม่ทัพซานหยาง”

เฉิงเหมาเดินเข้ามาหาซานหยางพร้อมกับยื่นกระดาษข้อสอบให้

ซานหยานถึงกับตกใจเล็กน้อย และมองกระดาษข้อสอบด้วยความสงสัย

“ฉันด้วยงั้นหรอ?!”

“ใช่”

เฉิงเหมาตอบและยิ้มอย่างสุภาพ

“ในฐานะแม่ทัพของกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬ เป็นผู้นำกองทัพของเมือง หากว่าคะแนนสอบของแม่ทัพต่ำเกินกว่าที่กำหนด เจ้าเมืองก็มีบทลงโทษเหมือนกัน”

เฉิงเหมามีหน้าที่รับผิดชอบดูแลเรื่องความสงบสุขของบ้านเมืองรวมไปถึงควบคุมเรื่องอาชญกรรมต่างๆ และยังได้รับหน้าที่ดูแลงานบางส่วนเพิ่มอีกด้วย

“....”

ซานหยางถึงกับเสียวสันหลังขึ้นมาทันที

เขายังจำคำพูดของเจ้าเมืองได้ดีว่า หากใครก็ตามที่ทำหน้าที่ได้ไม่ดี เขาก็พร้อมที่จะหาคนใหม่มาทำหน้าที่นั้นแทน

ร่างกายของซานหยางถึงกับสั่นไหว และอยู่ๆ รัศมีพลังของเขาก็ดูเข้มขึ้น เขาก้มหน้าลงและอ่านข้อสอบอย่างจริงจัง เพราะไม่ต้องการที่จะเสียตำแหน่งแม่ทัพไป

เฉิงเหมาได้หันกลับไปและกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

“จงตอบอย่างระมัดระวัง ใครก็ตามที่ตอบผิดมากเกินไปก็จะมีบทลงโทษ”

ทุกคนเมื่อได้ยินสิ่งนี้ก็ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้นไปอีก และหยิบดินสอถ่านขึ้นมาเขียนกันอย่างระมัดระวัง

คำถามข้อแรกถามว่า จะทำเช่นไรเมื่อจับโจรในเขตที่อยู่อาศัยได้

ตัวเลือกแรก หัวขโมยต้องรับผิด และต้องโทษตัดมือเป็นการตีตรา และบอกให้ทุกคนรู้ว่าการเป็นขโมยจะได้โทษเช่นใด

ตัวเลือกสอง พิจารณาตัวหัวขโมยหากว่าพ่อแม่ตายอยู่ตัวคนเดียว และขโมยเพื่อความอยู่รอดอาจจะปล่อยตัวไป

ตัวเลือกสาม ให้หัวขโมยคืนของ หลังจากนั้นสามารถตัดสินใจว่าจะปล่อยไปหรือไม่

ตัวเลือกสี่ จับเข้าคุกของหน่วยสายตรวจ และรอขึ้นศาลพิจารณาคดี

……

มีคำถามมากมายหลายแบบ ซึ่งมันได้ทดสอบวิธีการคิดวิเคราะห์ของผู้สอบ รวมไปถึงนิสัยด้วยว่าสามารถตัดสินผิดชอบชั่วดีได้มากน้อยแค่ไหน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผู้เข้าสอบบางคนก็ถึงกับถอดใจ

ในบรรดาข้อสอบทั้งห้าสิบข้อ คำถามส่วนใหญ่เกี่ยวกับกฏหมายและข้อบังคับแห่งเมืองเต่าทมิฬที่อยู่ในชั้นเรียน และยังมีคำถามดักอีกมากมายเพื่อทดสอบความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอีกด้วย

หากตอบผิดมากเกินไป อาจจะรักษาหน้าที่การงานในกองกำลังปกป้องเต่าทมิฬได้

นี้เป็นงานและตำแหน่งที่ปลอดภัย และมั่นคงของเมืองเต่าทมิฬ

“มีเวลาอีกสองกองไฟ”

เฉิงเหมาประกาศขึ้น

ซานหยางถึงกับคิ้วขมวดในเวลานี้ เขาทำข้อสอบไปมากมายหลายข้อ และได้แต่กัดฟันเค้นความคิดทุกอย่างที่มีออกมา

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เฉิงเหมาตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

“หมดเวลา ส่งกระดาษข้อสอบมาด้านหน้าได้”

ซานหยางวางมือลงและเงยหน้าออกคำสั่ง

“ทุกคนลุกและส่งกระดาษกลับมา”

ครืนๆ

ผู้เข้าสอบทุกคนยืนตรงขึ้นและส่งกระดาษข้อสอบกลับมาที่ด้านหน้า

ผู้เข้าสอบส่วนใหญ่หลังจากส่งกระดาษข้อสอบแล้วก็อยู่ในอาการเหม่อลอยไร้สติ

ซานหยางเองก็ได้แต่ถอนหายใจ ตำแหน่งของเขาจะอยู่หรือไปขึ้นอยู่กับการสอบครั้งนี้

เฉิงเหมารับกระดาษข้อสอบมาทั้งหมด และหาโต๊ะนั่งลงและเริ่มตรวจข้อสอบทันที

เขามีเฉลยอยู่ในใจหมดแล้ว ดังนั้นการตรวจสอบจึงรวดเร็วมากๆ

คนแรกที่ถูกตรวจเลยคือซานหยาง

เฉิงเหมาตรวจอย่างละเอียด และไม่ให้การตรวจคำตอบผิดพลาด

ซานหยางได้แต่ยืนมองด้วยหัวใจที่เต้นตุ๊มๆต่อมๆ และยิ่งเห็นสีหน้าตอนเฉิงเหมาตอนตรวจด้วยแล้วใจเขายิ่งหาย

“หมู่เฉิง เป็นยังไงบ้าง”

ซานหยางถามขึ้นด้วยใจที่กลัวๆ กล้าๆ และน้ำเสียงสั่นเทา

“ยินดีด้วย แม่ทัพซานหยางสอบผ่าน!”

เฉิงเหมาพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

ซานหยางนั้นตอบถูกทั้งหมด 46 ข้อจาก 50 ข้อ

ในหมู่ของข้อสอบด้านการตัดสินใจผิดชอบชั่วดีนั้น ซานหยางถือว่าตอบได้ถูกต้องและสมบูรณ์แบบมาก

“เฮ้อ….”

ซานหยางถอนหายใจอย่างโล่งอกและก้มหน้าลง

เวลาผ่านไป เฉิงเหมาก็ตรวจข้อสอบครบทั้งหมด

เฉิงเหมาเอาข้อสอบแยกออกมา 8 ฉบับจาก 90 ฉบับ

“ไม่คิดว่าจะมีคนที่ได้คะแนนไม่ถึงเกณฑ์มากขนาดนี้”

เฉิงเหมายิ้มอย่างขมขื่นและคิดว่าข้อสอบพวกนี้ผิดพลาดอะไรรึเปล่า

ก่อนที่จะถอนหายใจและขานชื่อของเจ้าของข้อสอบทั้งแปดคน

“เก๋อลู่ เค่อเหลิน โหย่วเต๋อ…..”

“ใครที่ถูกขานชื่อเมื่อครู่ให้ออกมาข้างหน้า”

ซานหยางกล่าวต่อด้วยท่าทางที่สบายใจ เพราะเขาไม่ต้องกังวลเรื่องหลุดจากตำแหน่งอีกแล้ว

ทั้งแปดคนก้าวออกมาด้านหน้า เข้าแถวต่อหน้าเฉิงเหมาทั้งหมดแสดงสีหน้าที่แตกต่างกันออกไป แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือทุกคนคาดหวังและตื่นเต้น

เฉิงเหมาเอามือไพล่หลัง และเดินไปรอบๆ ทั้งแปดคน

และพูดด้วยน้ำเสียงที่สุขุม

“ต่อจากนี้จะบอกผลประโยชน์ที่จะได้รับหากเข้าร่วมกับหน่วยสายตรวจ ทุกคนจะได้วันหยุดสี่วันต่อเดือน และได้เงินเดือนเพิ่มอีก 60 แต้มสะสม”

“นอกจากวันหยุด 4 วันต่อเดือนที่ถูกกำหนดไว้แล้ ยังสามารถลาคลอดบุตรได้ในฐานะของพ่อเพื่อดูแลภรรยา ลาป่วยโดยที่ยังได้รับค่าจ้าง และอื่นๆ ซึ่งจะแจ้งให้ทราบภายหลังที่เข้าร่วมกับหน่วยแล้ว”

ทั้งแปดถึงกับตกตะลึงแน่นิ่งไป ผลประโยชน์มากมายขนาดนี้ ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างยินดี

“เอาล่ะจบแล้ว ตอนนี้ขึ้นอยู่กับทุกคนแล้วว่าสนใจจะเข้าร่วมกับหน่วยหรือไม่”

เฉิงเหมากล่าวปิดท้าย และมองดูทุกคน

“ต้องการเข้าร่วมครับ!”

ทั้งแปดตอบอย่างพร้อมเพียงกัน และรู้สึกกระตือรือร้นอย่างมาก

“ดี งั้นพรุ่งนี้ฉันจะมาบอกเรื่องเกี่ยวกับงานอีกครั้ง”

เฉิงเหมาพยักหน้าอย่างพอใจ การคัดเลือกคนเข้าทำงานในหน่วยสายตรวจจบแล้ว และเขาเองก็จะเข้ารับตำแหน่งในวันพรุ่งนี้อย่างเป็นทางการ