ฟิ้ว!!!
ในป่าไพรศาลเหี่ยวเฉา บนท้องฟ้ายังเต็มไปด้วยฝุ่นและทรายที่โหมพัดอย่างรุนแรง และทำให้มองไม่เห็นสิ่งใด
(ป่าหมื่นไพรศาลกับไพรศาลเหี่ยวเฉาป่าเดียวกันนะครับ ผมแปลแล้วผมก็จำชื่อผิด)
มู่เหลียงกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงาน เขียนแผนผังเมืองใหม่ และจดรายการสิ่งที่ต้องทำพร้อมทั้งขั้นตอนที่ต้องทำ
ก็อกๆ
มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามา”
มู่เหลียงพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง
เอี๊ยด
เสียงประตูห้องเปิดออก ก่อนที่ป๋าฟูจะเดินเข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับถาดน้ำชาในมือ
เธอเดินอย่างระมัดระวังไปหามู่เหลียง
“ท่านเจ้าเมือง”
ป๋าฟูรู้สึกเกรงเล็กน้อย นี้เป็นครั้งแรกที่เธอนำชามาเปลี่ยนให้มู่เหลียง
“อืม”
มู่เหลียงเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อมองเด็กสาว ด้วยแววตาที่นิ่งสงบ
“ท่านเจ้าเมือง ดื่มชาสักหน่อยค่ะ”
ป๋าฟูวางถ้วยชาข้างๆ มือขวาของมู่เหลียง และเอาชาถ้วยเก่าออกไป
“ได้”
มู่เหลียงหยิบถ้วยชาขึ้นมาและจิบเล็กน้อย อุณหภูมิของชากำลังพอดี
เมื่อเห็นมู่เหลียงตอบรับเป็นปกติ ทำให้ป๋าฟูโล่งใจ การเปลี่ยนน้ำชาครั้งแรกของเธอผ่านพ้นไปด้วยดี
เด็กสาวผมสั้นเงียบไปและยืนนิ่งๆ จนมู่เหลียงวางถ้วยชาลงและเริ่มเขียนแผนการต่อ
ตอนนี้มู่เหลียงกำลังวางแผนที่จะทำระบบประปาในเมืองให้ดีกว่านี้
นั้นคือการทำให้บ้านและทุกอาคารมีน้ำใช้อย่างทั่วถึงโดยที่ไม่ต้องออกมาตักที่สายน้ำอีก
เอี๊ยด
มีเสียงประตูเปิดขึ้นอีกครั้ง หยู่ฉินหลานเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าอันสง่างาม
เธอมองไปยังป๋าฟูและพูดขึ้น
“ออกไปก่อน”
“ค่ะ”
ป๋าฟูพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เธอเก็บชุดน้ำชาเก่าและรีบเดินออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็วพร้อมกับปิดประตู
“มู่เหลียงทำอะไรอยู่”
หยู่ฉินหลานถาม
“กำลังวางแผนทำระบบประปาอยู่”
มู่เหลียงวางดินสอลงและมองไปยังแผนภาพที่พึ่งวาดเสร็จ
ในภาพวาดนี้มีเส้นทางที่น้ำประปาจะไหลผ่าน โดยใช้แรงดันจากน้ำที่ตกลงจากที่สูง ใช้ความต่างของระดับน้ำในการสร้างแรงดัน ทำให้น้ำถูกส่งไปตามพื้นที่อยู่อาศัย และถนนการค้า
“ประปา?”
หยู่ฉินหลานกระพริบตาสีฟ้าของเธอด้วยความสงสัย เพราะเป็นศัพย์ใหม่ที่เธอได้ยินอีกแล้ว
“มันคืออะไร?”
มันทำให้เธออดไม่ได้ที่จะถาม
มู่เหลียงวางแผนภาพลงก่อนที่จะยืนขึ้นและอธิบาย
“มันหมายถึงระบบส่งน้ำเข้าไปในอาคารบ้านเรือนต่างๆ โดยที่ไม่ต้องออกมาตักน้ำอีก”
“นายทำแบบนั้นได้ด้วยงั้นหรอ?”
หยู่ฉินหลานถึงกับตกตะลึง
“ไม่ ก็แค่ต้องวางท่อน้ำ”
มู่เหลียงยิ้มและส่ายหัว
ก่อนที่เตรียมตัวจะเดินไปหาเสี่ยวไป่
หยู่ฉินหลานถามต่อทันที
“ท่อน้ำคืออะไร?”
เธอเดินตามู่เหลียงออกไปจากห้องทำงาน
ทั้งคู่เดินมาถึงข้างนอกตำหนัก มีร่างสีขาววิ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็วจากที่ไกลๆ กระรอกสีขาวเข้ามาเอาหัวถูกับมู่เหลียงทันที
“ฮ่าๆๆ เด็กดี”
มู่เหลียงยิ้มอย่างชอบใจ เขาเป็นคนเรียกเสี่ยวไป่ออกมาเอง
จี้ด!
อสูรไป่หลิวสะบัดหางไปมา พร้อมกับแสดงแววตาที่ดูไม่พอใจออกมา
ช่วงนี้มันได้รับคำสั่งให้ผลิตหม้อ กระทะจนไปถึงเครื่องเรือนทุกวันจนไม่มีเวลามาเล่นกับมู่เหลียงเลย
“เด็กดี ขอบคุณนะที่ช่วยงานมาตลอด”
มู่เหลียงยิ้ม และรู้สึกผิดเล็กน้อย
ก่อนที่เขาจะส่งแต้มวิวัฒนาการให้มันอีกร้อยแต้ม
เสี่ยวไป่หลับตาลง ราวกับกำลังสบายอย่างมาก หูของมันนั้นสั้นและกระตุกเป็นจังหวะ
“เอาล่ะ งั้นเรามาทำงานกันได้แล้ว”
มู่เหลียงกระแอมเล็กน้อย เพื่อบอกเป็นสัญญาณ
….”
แววตาของเสี่ยวไป่เบิกกว้าง และมองมู่เหลียงอย่างผิดหวัง
หยู่ฉินหลานเอามือขึ้นมาปิดปาก และอมยิ้มเธอชอบการแสดงออกของเสี่ยวไป่มาก เพราะมันดูน่ารัก
มู่เหลียงยกมือขึ้น และใช้พลังสร้างผลึกแก้วขึ้นกลายเป็นท่อยาวสามเมตร
ท่อนี้มีความหนาสองเซนติเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางสิบห้าเซ็นติเมตร
นี่คือท่อน้ำหลัก มีหน้าที่ขนส่งน้ำจากถนนหลักไปตามซอยหรือเส้นรอง จากนั้นก็แยกเป็นท่อๆ เล็กเข้าไปในบ้านเรือน
“ทำแบบนี้ให้สัก สองพันอันที”
มู่เหลียงวางท่อผลึกต่อหน้าเสี่ยวไป่
ท่อสองพันอันเพียงพอที่จะทำระบบน้ำไปทั่วพื้นที่รอบนอกเนินสูง
เสี่ยวไป่ถึงกับนัยน์ตาเบิกกว้าง พร้อมกับสะบัดอุ้งเท้าของมันราวกับทำท่าปฏิเสธ
“ทำตัวดีๆ”
มู่เหลียงลูบหัวของเสี่ยวไป่
ก่อนที่เสี่ยวไป่จะทำตาพริ้ม และเริ่มสร้างท่อผลึกออกมาโดยไม่มีท่าทางขัดขืนอีก
ด้วยการสะบัดหางเพียงครั้งเดียว ท่อผลึกยาวสามเมตรก็ตกลงบนพื้นเหมือนกับท่อที่มู่เหลียงสร้างทุกอย่าง
ท่อผลึกนั้นมีเกลียวทั้งสองด้าน
ต่างกันแค่ฝั่งหนึ่งมีเกลียวรับอีกฝั่งเป็นเกลียวส่ง เพื่อง่ายต่อการต่อท่อน้ำพวกนี้
ซึ่งยังต้องทำข้อต่อแบบต่างๆ อีก
“เราต้องทำท่อข้อต่อด้วย”
มู่เหลียงพูดกับตัวเองเบาๆ
มู่เหลียงควบแน่นพลังอีกครั้งและสร้างท่อข้อต่อตั้งฉากขึ้นมาอีกอัน
“เสี่ยวไป่ เอาแบบนี้ด้วย 500 ชิ้น”
มู่เหลียงวางตัวอย่างให้เสี่ยวไป่ดู
จี๊ด!
มันส่งเสียงและพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
“ยังเหลือท่อน้ำเล็กกับก็อกน้ำในบ้านด้วย สงสัยคงต้องใช้เวลาสักพักกับสิ่งนี้แล้ว”
มู่เหลียงบ่นกับตัวเองเบาๆ
การทำระบบประปาคงไม่สามารถทำเสร็จได้ภายในวันสองวัน
มู่เหลียงหันหลังกลับและจะเดินกลับไปห้องทำงานอีกครั้งเพื่อปรับแก้แผนใหม่
“ฉินหลาน หาคนงานให้สักหน่อย เราต้องเริ่มวางระบบประปาภายในเมืองช่วงบ่าย นี่คือแผนเธอพอจะอ่านเป็นใช่ไหม”
มู่เหลียงส่งแผนภาพการวางท่อประปาเอาไว้
ในช่วงเวลาสั้นๆ อสูรไป่หลิวเองก็สร้างท่อน้ำหลักออกมาจำนวนมาก
เริ่มต้นต้องวางระบบน้ำประปาให้เข้าถึงทุกบ้านเรือนก่อน
หยู่ฉินหลานมองแผนภาพ และทำความเข้าใจการเชื่อมต่อท่อทันที
เธอพยักหน้าช้าๆ และพูดอย่างจริงจัง
“พอจะเข้าใจอยู่”
หยู่ฉินหลานตอบก่อนที่จะถามต่อ
“ไอ้แบบนี้มันจะส่งน้ำเข้าไปในอาคารได้จริงๆ งั้นหรอ”
“แน่นอน”
มู่เหลียงยิ้มมุมปาก และอธิบาย
“ทุกอย่างมันอยู่ที่แรงดันน้ำ หากน้ำไหลตกลงมาจากพื้นที่สูงกว่า แรงจากน้ำไหลจะเกิดแรงดันทำให้น้ำไหลไปอย่างทั่วถึง….”
“หยุด...พอก่อนเลยมากกว่านี้ฉันไม่เข้าใจแล้ว”
หยู่ฉินหลานพูดขึ้น
แรงดันคืออะไร? แล้วแรงน้ำไหลอะไรนั้นอีก หากฟังมากกว่านี้สมองเธอได้เหลวแน่
มู่เหลียงหัวเราะอย่างจนปัญญา ก่อนที่จะส่ายหัวและเดินไปห้องทดลองเพื่อสร้างข้อต่อน้ำ
หยู่ฉินหลานมองแผ่นหลังของมู่เหลียงเดินจากไปพร้อมกับกลอกตา
ก่อนที่เธอจะเดินออกไปเพื่อหาคนงานมาทำงานนี้
…
หลังจากมื้อเที่ยง
หยู่ฉินหลานก็ออกไปจากตำหนักเจ้าเมือง และเตรียมดูแลควบคุมการวางระบบท่อน้ำภายในเมือง
การวางท่อน้ำเริ่มจากเนินสูงและแตกแขนงออกไปเหมือนกับใยแมงมุมทุกทิศทาง
ส่วนน้ำที่มาจากเนินสูงนั้น มู่เหลียงได้ทำการต่อเอาไว้ก่อนแล้ว
หยู่ฉินหลานเดินลงมาจากเนินสูง และไปยังพื้นที่ที่คนงานกำลังทำทางน้ำกันอย่างขยันขันแข็ง
การเชื่อมท่อน้ำเพียงแค่บิดเกลียวเท่านั้น จากนั้นก็ใช้กาวจากใยแมงมุมทำเป็นกาวน้ำเพื่อเชื่อมต่ออีกที
กาวกันน้ำที่ทำมาจากใยแมงมุมนั้น มู่เหลียงเป็นคนสร้างขึ้นมาทีหลัง
มันยังคงมีประสิทธิภาพเหมือนใยแมงมุมเหมือนเดิมคือเหนียวหนึบทำให้รอยต่อระหว่างข้อนั้นแน่นขึ้น
ช่วยกันน้ำซึมออกจากท่อ และที่สำคัญมันยังง่ายต่อการเปลี่ยนท่อหากชำรุด
หยู่ฉินหลานเดินตรวจงานอยู่ตลอด แต่โชคดีที่คนงานทุกคนตั้งใจทำงาน และไม่มีใครอู้เลย และยังทำตามแผนอย่างดี
Copyright © 2025 xxxxx.com, All Right Reserved