ในตอนเที่ยงเต่าทมิฬก็ได้หยุดเคลื่อนไหว

มู่เหลียงยืนอยู่บนขอบของเนินสูง และมองไปยังรอบๆ และรออยู่เงียบๆ

ฟิ้ว!

หยู่เฟ่ยหยานร่อนลงมาจากท้องฟ้าและยืนข้างมู่เหลียง

ก่อนที่เธอจะพูดอย่างร่าเริง

“มู่เหลียงไม่มีใครอยู่ในเมืองแล้ว”

“ดีฉันไม่อยากให้คนอยู่ตามท้องถนน”

มู่เหลียงพยักหน้าเบาๆ

เต่าทมิฬกำลังจะวิวัฒนาการเป็นระดับ 8 มันจะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่นอน หากคนที่ไม่รู้คงได้แตกตื่นกันยกใหญ่

“จะเริ่มเลยไหม”

หยู่เฟ่ยหยานถามด้วยแววตาที่อยากรู้อยากเห็น

เธอเคยเห็นการเติบโตของเต่าทมิฬมาแล้วครั้งหนึ่ง และก็ตั้งตารอดูฉากการขยายตัวของมันอีกครั้ง

“เอ้าล่ะ งั้นคงได้เวลาแล้ว”

มู่เหลียงหรี่ตาลงเล็กน้อย

ก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปแตะกับโดมแก้ว พร้อมกับใช้พลังของเขาทำให้ตัวโดมนั้นบานออกเหมือนกับกลีบดอกไม้

ที่ต้องทำแบบนี้เพื่อกันไม่ให้ตอนที่เต่าทมิฬขยายร่างแล้ว จะแยกโดมแก้วออกจากกันจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

หลังจากนั้นมู่เหลียงก็ร่อนกลับลงมาที่พื้นดินและวางมือไว้กับพื้นก่อนที่จะสั่งระบบภายในใจ

“ระบบ วิวัฒนาการเต่าทมิฬเป็นระดับ 8”

-ติ๊ง! วิวัฒนาการเต่าทมิฬระดับ 7 เป็นระดับ 8 ใช้แต้มวิวัฒนาการ 10 ล้านแต้ม-

-ติ๊ง วิวัฒนาการสำเร็จ-

-ต้องการสืบทอดความสามารถ ควบคุมแรงโน้มถ่วงหรือไม่-

ควบคุมแรงโน้มถ่วง?”

แววตาของมู่เหลียงเป็นประกายทันที

ความสามารถใหม่ที่ได้รับมานั้นทรงพลังมาก ยิ่งกว่าการควบคุมน้ำหนักก่อนหน้านี้ที่เพิ่มลดน้ำหนักเท่านั้น

สิ่งที่มู่เหลียงคิดภาพในหัวออกตอนนี้คือการใช้พลังในการดึงอุกกาบาตให้ตกลงมาจากท้องฟ้าเหมือนในการ์ตูนที่เขาเคยดู

“รับ”

มู่เหลียงตอบอย่างตื่นเต้น

-ถ่ายทอดความสามารถ ควบคุมแรงโน้มถ่วงสู่ร่างเจ้านาย…..ปรับปรุง…เสร็จสิ้น-

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนหมดไป ร่างกายของเขาราวกับถูกคลื่นกระแสน้ำอุ่นซัดเข้าส่ พร้อมกับความเจ็บปวดของกล้ามเนื้อที่เหมือนกับฉีกขาด

“อั๊ก!!!”

สีหน้าของมู่เหลียงเปลี่ยนไป และดูทรมานมากขึ้น

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ

เสียงของกระดูกดังลั้นไปทั่วทั้งร่าง เหมือนกับถูกค้อนทุบจนแตกละเอียด

แกร็กๆๆ

หัวใจของมู่เหลียงเต้นรัวและเร็วมาก ราวกับถูกคนทุบตีหัวใจรัวๆ

ที่ลานกว้างหน้าตำหนักเจ้าเมือง เหล่าสาวๆ รวมตัวกันอยู่ที่นี่ด้วย

แกร็กๆ

มีเสียงดังลั้นขึ้นไปหมด

“นี้มันเสียงอะไร”

ลี่ลี่คิ้วขมวดเมื่อได้ยินเสียง และรู้สึกว่าเธอหายใจลำบากราวกับถูกอะไรกดทับอยู่

“เสียงนี้มันมาจากมู่เหลียง”

มินโฮเม้มริมฝีปากเล็กน้อย และมองดูร่างที่ทรุดลงกับพื้นอย่างเป็นกังวล

ก่อนที่เธอจะหันหน้าไปทางหยู่ฉินหลานและถามขึ้น

“มู่เหลียงจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

“ไม่เป็นไร มู่เหลียงแค่จะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น”

สีหน้าของหยู่ฉินหลานที่ดูทรงเสน่ห์เองก็ดูเคร่งขรึมขึ้น

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็รีบหันไปหาลี่เยว่กับลี่ลี่และพูดออกมา

“อย่าให้ใครเข้าใกล้สถานที่แห่งนี้เด็ดขาด ตอนนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ”

“มีคนปิดกั้นทางขึ้นเนินสูงหมดแล้ว”

ลี่เยว่ตอบอย่างจริงจัง

มู่เหลียงได้ออกคำสั่งไว้ก่อนแล้ว และคิดว่าหากเต่าทมิฬวิวัฒนาการขึ้น อาจจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา

เพราะทุกครั้งที่มู่เหลียงวิวัฒนาการเต่าทมิฬน้อย ร่างกายของเขามักจะปล่อยกระแสพลังที่มากมายออกมากดขี่รอบตัวเสมอ

แล้วเวลานี้เองที่หลายสิ่งในเมืองเต่าทมิฬเริ่มส่งเสียงออกมา

หลายคนที่เฝ้าดูอยู่ ก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีตัวตนที่ทรงพลังกำลังกดขี่เมืองเอาไว้ และกำลังกำราบท่านเจ้าเมืองอยู่

ตูม!!

เกิดแรงสะเทือนครั้งใหญ่ และตามมาด้วยเสียงของแผ่นดินไหว

“หนี!!!”

ลี่เยว่รีบพูดอย่างใจเย็น

“อยู่นิ่งๆ อย่าวิ่ง”

“ไม่ใช่ว่าสัตว์อสูรโบราณกำลังโกรธงั้นหรอ”

ใบหน้าสวยๆ ของหนี่จี๋ชาดูซีดเซียวและหวาดกลัวมากในตอนนี้

เธอและหยางปิงพึ่งจะเข้าร่วมกับเมืองเต่าทมิฬได้ไม่นาน ทำให้เธอไม่เคยเจอกับฉากที่น่าตกใจเช่นนี้มาก่อน

“หรือว่าไม่ใช่?”

หยางปิงพอจะคาดเดาอะไรได้ จากการแสดงออกของมินโฮและหยู่ฉินหลาน

และเธอเองก็เคยเห็นการวิวัฒนาการของแกะเขาหกเหลี่ยมมาแล้วครั้งหนึ่ง

ขนาดของเต่าทมิฬตอนนี้เริ่มใหญ่โตขึ้นอย่างช้าๆ และกำแพงเมืองก็เริ่มแตกออก กลายเป็นส่วนๆ ตามขนาดตัวของเต่าทมิฬที่เพิ่มขึ้น

“มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมกำแพงถึงแตกร้าวแบบนี้!”

“โลกกำลังจะแตกงั้นหรอ!”

ทหารยามที่อยู่ในป้อมซานไห่ ต่างแตกตื่นและมองดูกำแพงที่แตกแยกออกจากกัน

“อย่าได้แตกตื่น ตอนนี้สัตว์อสูรโบราณกำลังเติบโตขึ้นเท่านั้น”

เว่ยกังพูดให้ทุกคนอยู่ในความสงบ

เขาเคยผ่านเหตุการณ์นี้มาแล้ว

แต่อีกหลายคนยังไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้

รวมไปถึงซานหยาง เขายืนอยู่บนป้อมเฉือนคง และมองเห็นระยะห่างจากพื้นดินไกลออกไปเรื่อยๆ

ซานหยางโผล่หน้าออกไปดูร่างของเต่าทมิฬอีกครั้ง และถึงกับตกใจ

แอร๊!!

เต่าทมิฬส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด ขนาดของมันขยายใหญ่ขึ้นแบบที่มองด้วยตาเปล่าก็เห็น

การวิวัฒนาการครั้งนี้ไม่สบายเหมือนครั้งก่อนๆ

ยิ่งร่างกายใหญ่มากขึ้นเท่าไร เวลาในการวิวัฒนาการก็มากขึ้นเท่านั้น

“ฟู…”

มู่เหลียงถอนหายใจ

เขารู้สึกว่าพลังของตัวเองเพิ่มขึ้น แต่เขาไม่มีเวลามาซึมซับความรู้สึกเหล่านั้นเลย

มู่เหลียงรีบส่งกระแสจิตไปหาเต่าทมิฬทันที

“เต่าทมิฬน้อย แกช่วยจัดารพื้นที่ตามความคิดของฉันที”

หากว่าเต่าทมิฬมันเติบโตอย่างไม่ถูกจำกัดเอาไว้ ทุกอย่างบนหลังของมันจะพังหมด ทั้งบ้านเมืองและกำแพง

ตัวอย่างเช่นถนนและตัวบ้านจะขยายออกจากเดิม 10 เท่า ทำให้สิ่งปลูกสร้างถูกทำลายจนหมด

การเปลี่ยนแปลงแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่มู่เหลียงอยากจะเห็น ทำให้เขาต้องเตรียมตัวรองรับพื้นที่ทั้งหมด

แอร๊!!

เต่าทมิฬพยายามที่จะควบคุมทุกอย่างตามที่มู่เหลียงคิด

ถนนหลายเส้นภายในเมืองเริ่มยาวขึ้นและไกลออกไปจากเนินสูง

ถนนการค้าทั้งหมดเริ่มเปลี่ยนไป และโรงานหลายแห่งก็เริ่มเคลื่อนย้ายสถานที่

อาคารบ้านเรือนทั้งหมดถูกปรับเปลี่ยนพื้นที่เพื่อชดเชยกับการขยายตัว

“นี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

อาหลี่เช่อยืนอยู่ที่หน้าต่างและมองดูบ้านเมืองที่กำลังเคลื่อนย้ายได้

“เป็นครั้งแรกเลย…ที่เห็นอะไรแบบนี้”

อาหลี่ย่าจ้องมองดูการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ตาไม่กระพริบ

บนท้องถนนตอนนี้

เฉิงเหมากับหน่วยของเขากำลังแตกตื่นไปหมดกับภาพที่เห็น

พวกเขาก้มตัวลงและเกาะพื้นเอาไว้

ทุกคนราวกับถูกจับโยนไปมาบนท้องถนน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่าที่แผ่นดินจะหยุดไหว

แอร๊!

ในที่สุดเต่าทมิฬน้อยก็วิวัฒนาการจนสมบูรณ์ และกลายเป็นสัตว์อสูรโบราณที่ร่างใหญ่โตไม่ต่างจากภูเขา

มู่เหลียงยืนขึ้นและมองออกไปรอบๆ

เขาไม่เห็นยอดแท่งหินสูงที่รายล้อมรอบตัวเต่าทมิฬอีกแล้ว ราวกับมันไม่เคยมีอยู่

แต่ก็ไม่แปลกที่จะไม่เห็น เพราะตอนนี้เต่าทมิฬมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

พื้นที่บนหลังของมันขยายขึ้นเป็นสิบล้านตารางเมตร ซึ่งเทียบได้กับเมืองเล็กๆ ที่โลกเดิมของมู่เหลียงได้แล้ว

และตัวของเต่าทมิฬสูงขึ้นจากพื้นดินถึง 1,500 เมตร ซึ่งสูงกว่ายอดเขาเล็กๆ ไปแล้ว

ด้วยความสูงขนาดนี้ไม่แปลกที่มู่เหลียงจะไม่เห็นแท่งหินที่ตั้งอยู่เต็มป่าหมื่นไพรศาลอีกต่อไป