ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เป็นเวลากว่าครึ่งเดือนแล้วที่ตระกูลเคเนดี้ไม่ได้เข้าโจมตีเมืองไลอ้อน หลังจากเซียวอวี๋คอยนำเหล่าอันเดดเข้าโจมตีค่ายของพวกมัน พวกมันไม่มีกระจิตกระใจจะโอบล้อมเมืองอีกเพราะต้องมุ่งเน้นรับมือพวกอันเดด เซียวอวี๋รู้ว่าพวกศัตรูจะตื่นตัวขึ้นเมื่อลงมือ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนตำแหน่งโจมตี เซียวอวี๋จะสั่งถอยทัพทันทีเมื่อยอดฝีมือฝ่ายศัตรูปรากฏตัวขึ้น ซาเน่ต้องปวดหัวอย่างมากกับกลยุทธ์กองโจรของเซียวอวี๋

ในตอนกลางวันเซียวอวี๋จะพักผ่อนอยู่ในคฤหาสน์ แม้ว่าตระกูลเคเนดี้จะไม่ได้บุกโจมตีเข้ามา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าทางฝั่งเซียวอวี๋จะมีกำลังพอเป็นฝ่ายโจมตีในยามกลางวัน

.................................

.................................

"ว้าว ศรระเบิดมากมายนัก!" เซียวอวี๋ตาลุกวาวเมื่อได้เห็นศรระเบิดชุดแรกพร้อมใช้งานแล้ว ทั้งพวกก๊อบลินและฮิกกิ้นต่างไม่ได้หันมาทักทายเซียวอวี๋ ฮิกกิ้นไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองเสียด้วยซ้ำ

"ท่านฮิกกิ้นช่างสมคำร่ำลือนัก สามารถสร้างศรระเบิดได้มากมายในเวลาอันสั้น!" เซียวอวี๋กล่าวยกยอฮิกกิ้น

ฮิกกิ้นโบกมือ "นำพวกมันไปเถอะ! ข้ายังไม่มีเวลาสนทนากับท่าน....กระนั้น..ช่วยส่งพวกก๊อบลินมาเพิ่มที...พวกมันเป็นผู้ช่วยที่ดี..."

เซียวอวี๋ไม่ได้รู้สึกรำคาญเมื่อเห็นฮิกกิ้นเอาแต่จดจ่ออยู่กับเครื่องมือที่เบื้องหน้า เขาเก็บศรระเบิดทั้งหมดเข้าแหวนมิติและออกจากที่นี่ ในตอนนี้เขามีศรระเบิดอยู่หนึ่งพันดอก นี่ทำให้เซียวอวี๋รู้สึกว่าการป้องกันเมืองไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

"คัตยูชา...ฮืมม...ฮืมมม..." เซียวอวี๋อารมณ์ดียิ่งจึงฮัมเพลงออกมา เขาทราบว่าศรระเบิดเหล่านี้เทียบได้กับเครื่องยิงจรวดคัตยูชาเลยทีเดียว ฝ่ายศัตรูไม่มีสนามเพลาะ ทั้งยังไม่มีแนวคิดการโจมตีด้วยปืนใหญ่สนาม เขาจะสามารถกำจัดศัตรูได้ทั้งหมดหากมีศรระเบิดมากพอ

"น่าเสียดายที่มีอยู่ไม่มาก....หนึ่งพันยังน้อยไป....กองทัพตระกูลเคเนดี้คงถูกระเบิดเป็นจุลถ้าหากมีสักหมื่นดอก...." เซียวอวี๋อดจินตนาการถึงตอนที่เขาใช้ศรระเบิดโจมตีศัตรูไม่ได้ ที่เขาไม่ทราบก็คือ เหล่าผู้ที่มีศรระเบิดจะใช้พวกมันเป็นบางโอกาสเท่านั้น ไม่มีใครคิดจะใช้แบบ 'ใช้ทิ้งขว้าง' เช่นเซียวอวี๋

เซียวอวี๋คิดถึงการผลิตศรระเบิดจำนวนมาก ซึ่งเขาก็ทราบว่ามันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ก่อนอื่นเลย เขาต้องใช้กระดูกของสัตว์อสูรมหาศาล แม้ว่าเทือกเขาอัลคาเกนจะบริบูรณ์ไปด้วยสัตว์อสูร แต่การจะล่าพวกมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยิ่งไปกว่านั้นเขาจะล่าได้สักเท่าใดต่อวันเชียว? แน่นอนว่าเขาสามารถส่งกองทัพขนาดใหญ่เข้าไปในเทือกเขาอัลคาเกน แต่นั่นก็จะทำให้เขาไม่อาจใช้กองทัพส่วนนั้นได้

ขณะที่เซียวอวี๋คิดถึงการ "หล่อเย็น" ศรระเบิด ทางด้านโรเบิร์ตก็มีแขกมาเยือน

"นายน้อยโรเบิร์ตขอรับ เฮเยสจากศาสนจักรมาขอพบท่านขอรับ" ซาเน่เลิกกระโจมเข้ามา

"เฮเยส? มันมาทำอะไรที่นี่?" โรเบิร์ตงุนงง เขารู้จักเฮเยสอยู่ก่อนแล้วเนื่องเพราะตระกูลเคเนดี้และโบสถ์แห่งแสงได้ได้ติดต่อกันอยู่บ่อยครั้ง

"ข้าเองก็ไม่ทราบความตั้งใจของพวกเขาขอรับ แต่พวกเรากำลังเผชิญปัญหาอยู่ และพวกเขาก็เป็นตัวเลือกที่ดีในการจัดการ...." ซาเน่คลี่ยิ้ม

โรเบิร์ตพยักหน้า "ให้พวกมันเข้ามา"

ศาสนจักรถือเป็นดาวข่มของพวกอันเดดและคนเหล่านี้ก็มาจากศาสนจักร.... ดังนั้นโรเบิร์ตจึงต้องการใช้พวกเขาจัดการกับพวกอันเดด

ไม่นานก็มีชายสวมเกราะสีทองเข้ามาในกระโจม เขาไม่ได้โค้งตัวหากแต่กล่าวทักทายโรเบิร์ต "นายน้อยโรเบิร์ต นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกัน...ท่านดูไม่ค่อยดีเท่าใ..."

โรเบิร์ตกล่าวเสียงเย็น "เจ้าจะสนใจไปใย?"

เฮเยสระบายรอยยิ้ม "ได้ยินมาว่านายน้อยโรเบิร์ตกำลังมีปัญหาและถ้าท่านต้องการให้ศาสนจักรยื่นมือช่วยเหลือ...."

"อ้อ...เช่นนั้นศาสนจักรจึงมาที่นี่?" มนุษย์ส่วนใหญ่ในทวีปล้วนแต่นับถือเทพแห่งแสงและเป็นสาวกของศาสนจักร กระนั้นเหล่าผู้ทรงอำนาจเช่นโรเบิร์ตย่อมทราบธาตุแท้ของศาสนจักร

เฮเยสเดินมานั่งที่โต๊ะ เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ จากนั้นจึงกล่าวว่า "ศาสนจักรคือผู้พิทักษ์ของทวีปแห่งนี้! พวกเราเป็นกระบอกเสียงแห่งความเที่ยงธรรม! พวกเราจะช่วยเหลือเหล่าผู้ที่เผชิญหน้ากับพลังแห่งความชั่วร้าย!"

โรเบิร์ตตอบกลับอย่างเหยียดหยาม "กระบอกเสียงแห่งความเที่ยงธรรมงั้นรึ? ท่านเฮเยสอำกันเล่น? นี่ไม่ใช่ยุคโบราณแล้ว และเหล่าพาลาดินแห่งแสงก็สาบสูญ..."

เฮเยสหรี่ตาลง "นายน้อยโรเบิร์ตคงไม่คิดว่าตระกูลเคเนดี้จะทำอย่างไรกับทวีปแห่งนี้ก็ได้ใช่หรือไม่ พระสันตะปาปาได้ทำนายเอาไว้ ท่านอูเธอร์ ไลท์บิงเกอร์จะหวนกลับมาในไม่ช้า! มนุษยชาติจะติดตามศาสนจักรเข้าสู่อ้อมกอดแห่งแสงอีกครา! อย่าได้คิดว่าความมั่งคั่งและอำนาจที่ตระกูลเคเนดี้และตระกูลอื่นๆสะสมมาจะมีค่าในเวลานั้น! ผู้คนจะเข้าร่วมทำสงครามศักดิ์สิทธิกับผู้ใดก็ตามเมื่อศาสนจักรเรียกขาน! ความศรัทธาเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องคำนึงถึง ท่านคิดว่าความมั่งคั่งจะช่วยท่านได้รึ?"

โรเบิร์ตขมวดคิ้ว "ดูเหมือนว่าศาสนจักรจะทะเยอทะยานไม่น้อยเลย...กระนั้นราชวงศ์พยัคฆ์คำรนก็ยังไม่ล่มสลาย....หรือเจ้ากำลังจะบอกว่าศาสนจักรกำลังจะก่อกบฏชิงอำนาจ?"

เฮเยสกล่าวแย้ง "เป็นตระกูลเคเนดี้เสียอีกที่ไร้ยางอาย! พวกท่านเข้าโจมตีดินแดนไลอ้อน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ไปรุกรานดินแดนใดก่อน เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร? หรือพวกท่านกำลังจะก่อกบฏ?"

โรเบิร์ตและเฮเยสต่างเงียบเสียงลง กระนั้นบรรยากาศกลับคล้ายกำลังมีขุมพลังสองขุมเข้าห้ำหั่นกันไปชั่วขณะ ทั้งสองหัวเราะออกมากับไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องกล่าวให้มากความอีก สิ่งที่พวกเขาต้องการทราบก็คือพวกเขาจะได้ประโยชน์เท่าใดจากอีกฝ่าย....