ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ขุนนางบางคงยั้งรั้งอยู่ที่เมืองเบงกอลหลังงานเลี้ยงฉลองวันเกิดดยุคซิมจบลง พวกเขายังอยู่รอชมเทศกาลดอกไม้

เซียวอวี๋เองก็ยังไม่ได้จากไป หากแต่ออกชมเมืองพร้อมสาวงามทั้งสาม เขามีเงินอยู่ แล้วทำไมเขาจะไม่ใช้มันสักเล็กน้อยล่ะ? เขารู้สึกมั่งคั่งและกลายเป็นใจกว้างหลังจากได้เงินเดิมพันมาแปดล้านเหรียญทอง เขาจะซื้อสิ่งของทุกชิ้นที่สามงามทั้งสามต้องการ อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกม่พอใจลีอาเล็กน้อยที่ชอบเลือกแต่ของราคาแพง

"เจ้าคงต้องมาอุ่นเตียงให้กับข้าแล้วล่ะ หากจะให้ข้าซื้อของพวกนั้นให้!" เซียวอวี๋เขย่าปลอกแขนขณะที่มองลีอา

ลีอาแค่นเสียง "เจ้ากำลังพยายามข่มขู่ผู้ใด? เจ้าไม่ได้กังวลว่า 'สิ่งนั้น' จะหายไปในตอนกลางคืนงั้นหรือ? ประตูห้องของข้าไม่ได้ลงกลอนไว้ เจ้าสามารถเข้ามาได้ตลอดเวลา!"

เซียวอวี๋จ้องมองลีอาขณะที่เขาสาบานกับตนเองว่าจะต้องหาทางควบคุมปลอกแขนนี่ให้ได้ นางนั้นเป็นทาสแต่กลับทำตัวเหนือกว่าผู้เป็นนายเสียอีก!

นอกจากเทศกาลดอกไม้ของเมืองที่ทำให้เหล่าพ่อค้าทำกำไรอย่างงามแล้ว ผู้คนต่างทราบดีว่าตอนนี้มีขุนนางอยู่ในเมืองมากมายจึงทำให้พวกเขาขนสินค้ามาขายกันอย่างล้นหลาม เซียวอวี๋มุ่งไปยังตลาดค้าอาวุธหลังจากที่ซื้อสิ่งของให้สาวงามทั้งสามเรียบร้อยแล้ว ร้านอาวุธและเครื่องป้องกันเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของดินแดน

เซียวอวี๋สั่งให้อสูรหนึ่งและอสูรสองคอยเดินเปิดทางขณะที่เขาเอามือไพล่หลังเดินด้วยท่าทางที่ดูสง่างาม ชื่อเสียงของเซียวอวี๋แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้รับชัยชนะในโคลอสเซียม เขาได้รับทาสออร์คมาทั้งหมด ดังนั้นผู้คนจึงสามารถจดจำเขาได้ในทันทีที่เห็นองค์รักษ์ออร์ค

แม้ว่าในหมู่ชนชั้นสูงจะเคยได้ยินเกี่ยวกับการตกต่ำของเมืองไลอ้อน แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทราบรายละเอียดมากนัก นอกจากนั้นเซียวอวี๋ยังมีองค์รักษ์ออร์ค รถม้าที่เลิศหรูและอื่นๆ หากจะเรียกว่าดินแดนที่กำลังตกต่ำ เช่นนั้นมันก็คงไม่ใช่ช่วงที่เซียวอวี๋ปกครอง!

ที่เซียวอวี๋แสดงท่าทางเช่นนี้เป็นเพราะผู้คนให้การนับถือผู้แข็งแกร่ง พวกเขาไม่ทราบว่าเซียวอวี๋กำลังตบตา ดินแดนของเมืองไลอ้อนมีขนาดเล็กกว่าดินแดนทั่วไปเสียอีก

........................

.......................

เซียวอวี๋เดินดูตลาดอาวุธอยู่เป็นเวลานาน แต่ก็ยังไม่มีอาวุธชิ้นใดที่ต้องตา

ความอดทนของเขาหมดลงในที่สุด เขาสั่งให้อสูรหนึ่งตะโกนออกมา "พวกเราต้องการซื้ออาวุธจากร้านค้าที่ดีที่สุด!"

เสียงของอสูรหนึ่งดังสะท้อนไปทั่วตลาด

ทุกคนมองไปที่เซียวอวี๋อย่างแปลกประหลาดใจ ขุนนางโดยทั่วไปมักสุภาพและถ่อมตน ทว่าท่านแกรนดยุคผู้นี้กลับไม่มีลักษณะเช่นนั้นเลย แต่การกระทำของเซียวอวี๋ก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาประหลาดใจมากนักในเมื่อเขากล้าที่จะชูนิ้วกลางในโคลอสเซียมต่อหน้าผู้ชมมากมายเช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม วิธีดึงดูดความสนใจนี้กลับได้ผลดียิ่ง ชายไว้เคราที่มีท่าทางกลิ้งกลอกก้าวเข้ามา "คำนับท่านดยุค! พวกเราสามารถหาที่เจรจาการซื้อขายโดยไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ข้าน้อยรับประกันว่าท่านดยุคเซียวจะต้องพึงพอใจ...."

เซียวอวี๋ยกมือ "นำทางไป"

มอร์ริสก้มศรีษะและเดินนำทาง เซียวอวี๋ติดตามเขามาถึงร้านน้ำชาอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง

พวกเขาเข้าไปในห้องส่วนตัว เซียวอวี๋นั่งลงและสั่งชา มอร์ริสหยีตาลง "เป็นอาวุธประเภทใดและจำนวนเท่าใดที่ท่านดยุคต้องการขอรับ?"

เซียวอวี๋ยกชาขึ้นจิบ "ก็ไม่มากนัก ข้าต้องการจัดสรรมันให้กับองค์รักษ์ออร์คของข้า ทว่าข้าจะสั่งซื้อมันมากขึ้นหากเจ้ามีอาวุธชั้นดี มีกลุ่มโจรมากมายอยู่ในดินแดนไลอ้อน ดังนั้นพวกเราจึงต้องการมันอยู่ตลอด"

ดวงตาของมอร์ริสสว่างวาบ "กลุ่มการค้าวอร์แฮมเมอร์ของเรายินดีที่จะจัดหาอาวุธให้ท่านดยุคในราคาที่ยุติธรรม! นอกจากนี้ เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างท่านดยุคกับท่านดยุคซิมร้านค้าส่วนใหญ่จึงไม่กล้าจะขายอาวุธให้กับท่าน ทว่ากลุ่มการค้าวอร์แฮมเมอร์ของพวกเราไม่ใส่ใจต่อเรื่องเล็กน้อยเช่นนั้น พวกเรายึดคติที่ว่า เงินมาของไป!"

"โอ?" เซียวอวี๋มองดูมอร์ริส "ข้าชอบคนแบบเจ้า ในเมื่อเจ้าช่างตรงไปตรมาแล้ว เช่นนั้นก็ข้ามส่วนไร้สาระเสีย ข้าต้องการซื้อขวานให้กับพวกออร์ค เจ้ามีหรือไม่? ขวานพวกนั้นไม่จำเป็นต้องเหมือนขวานของออร์คพวกนี้ แต่พวกมันจะต้องมีขนาดใหญ่ ข้าไม่สนความคมของมัน หากแต่เป็นน้ำหนัก"

มอร์ริสมองดูขวานที่อยู่ในมือของอสูรหนึ่ง "พวกเรามีขวานบิน พวกมันไม่ใหญ่มากนัก แต่มีโครงสร้างแบบเดียวกัน น้ำหนักของพวกมันราว 100 กิโลกรัม พวกมันสร้างจากเหล็กแข็ง ดังนั้นจึงมีความแข็งแรง จำนวนเท่าใดที่ท่านดยคต้องการหรือขอรับ?"

เซียวอวี๋ตอบคำ "500"

มอร์ริสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "พวกเราสามารถจัดหาได้ทันทีหากเพียงจำนวน 500"

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ "เจ้ามีชุดเกราะสำหรับพวกออร์คหรือไม่?"

มอร์ริสส่ายหน้าขณะที่มองดูอสูรหนึ่ง "ชุดเกราะจำเป็นต้องสั่งทำ พวกออร์ครูปร่างสูงใหญ่ ดังนั้นท่านจำต้องสั่งจัดสร้างขึ้นโดยเฉพาะ"

เซียวอวี๋กล่าวต่อ "ข้าไม่สนชุดเกราะเต็มตัว ข้าต้องการที่สามารถปกป้องส่วนสำคัญของร่างกาย"

มอร์ริสรับคำ "นี่ไม่เป็นปัญหาขอรับ พวกเราสามารถจัดหาได้"

เซียวอวี๋หยักหน้า "นำขวานและตัวอย่างชุดเกราะจัดส่งไปที่โรงแรมของข้า แล้วเจ้าจะได้รับเงินของเจ้า ข้าจะไม่ติดค้างเจ้าแม้แต่เหรียญเดียว!"

มอร์ริสฉีกยิ้มกว้าง "ท่านดยุคเซียวช่างเป็นคนตรงไปตรงมานัก ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ทำการค้ากับท่าน ข้าน้อยขอรับประกันว่าท่านจะต้องพึงพอใจกับสินค้าของเรา"

เซียวอวี๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "พวกเจ้ามีร้านสาขาอยู่ในเมืองใหญ่หรือไม่?"

มอร์ริสคิดว่าเซียวอวี๋ต้องการทำการค้าระยะยาวกับพวกเขา "ร้านสาขาที่อยู่ใกล้เมืองไลอ้อนที่สุดอยู่ในเมืองฮุ่ย เมืองหลวงของรัฐเว่ยขอรับ ท่านดยุคเซียวสามารถติดต่อพวกเราได้ที่นั่น"

เซียวอวี๋ส่ายศีรษะ "ข้าไม่ได้ถามถึงเรื่องนั้น พวกเจ้ามีสาขาอยู่ในเมืองที่ใกล้กับประเทศคาห์นหรือไม่? จะดีอย่างมากหากอยู่ในทิศตะวันตก...."

มอร์ริสพยายามคาดเดาความคิดของเซียวอวี๋ "ท่านจะต้องผ่านเมืองติโตหากไปทางตะวันตกของประเทศคาห์น พวกเรามีร้านสาขาอยู่ที่นั่นขอรับ"

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ "ดี เจ้ามีบาริสต้าขายหรือไม่?"

มอร์ริสมองความตั้งใจของเซียวอวี๋ออก "มีขอรับ พวกเรามีอยู่หลายรูปแบบ เชิญทางนี้ขอรับ ท่านดยุคเซียวสามารถเลือกรูปแบบที่ท่านชอบ"

เซียวอวี๋กล่าวต่อ "ข้าต้องการพวกมัน 50 เครื่อง แต่จัดส่งให้ข้าที่เมืองติโต ข้าต้องการให้เรื่องนี้ถูกเก็บเป็นความลับ ดังนั้นจงบอกต่อผู้อื่นว่าข้ามาจัดซื้ออาวุธให้กับพวกออร์ค..."

มอร์ริสรับคำ "ท่านดยุคเซียวโปรดวางใจ กลุ่มการค้าแฮมเมอร์ของพวกเรามั่นใจในการรักษาความลับของลูกค้า นี่คือกฏข้อพื้นฐานของกลุ่มการค้าเรา"

เซียวอวี๋ขมวดคิ้ว "เจ้ามีขวานเล่มเล็กๆบ้างหรือไม่?"

"พวกเรามีขวานมือเดียวขอรับ พวกมันสามารถจัดเก็บที่เอวได้เหมือนมีดสั้น พวกมันสามารถใช้แทนมีด ดาบ หรืออาวุธอื่นๆขอรับ" มอร์ริสอธิบาย

เซียวอวี๋พยักหน้า "ตกลง ข้าต้องการพวกมัน 2,500 เล่ม นำข้าไป ข้าต้องการตรวจดูขวานเหล่านั้น"

มอร์ริสพยักหน้า "เชิญทางนี้ขอรับ"

พวกเขาทั้งสองไปยังโกดังเพื่อตรวจสอบสินค้าตัวอย่าง เซียวอวี๋พยักหน้าด้วยความพึงพอใจขณะที่มองดูบาริสต้า เขาเลือกบาริสต้าเครื่องที่เล็กที่สุด 50 เครื่อง มอร์ริสอดขมวดคิ้วไม่ได้เมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋เลือกบาริสต้าขนาดเล็ก โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นดินแดนขนาดเล็กที่เลือกใช้บาริสต้ารุ่นนี้ แกรนดยุคจะจัดซื้อของพวกนี้ไปทำอะไร?

แต่เขาก็เข้าใจเจตนาของเซียวอวี๋ทันทีที่ได้ฟังความต้องการให้ดัดแปลงบาริสต้าพวกนั้น พวกมันไม่ได้จะถูกเข็น หากแต่ให้พวกออร์คถือไว้!

มอร์ริสหลั่งเหงื่อเย็นเยียบเมื่อจินตนาการได้ว่าออร์คที่ถือบาริสต้าพร้อมยิงจะน่ากลัวเพียงใด

ความขัดแย้งระหว่างเซียวอวี๋กับดยุคซิมล้วนเป็นที่ล่วงรู้ทั่วกัน มอร์ริสทราบเจตนาที่เซียวอวี๋จัดซื้อพวกมันแล้ว มอร์ริสเข้าใจสถานการณ์ของเซียวอวี๋ ดยุคซิมจะต้องส่งคนไปลอบสังหารเซียวอวี๋ แม้ว่าเซียวอวี๋จะสามารถออกจากประเทศคาห์นไปได้ก็ตาม

อย่างไรก็ตาม มอร์ริสคิดว่าดยุคซิมจะต้องคาดไม่ถึงหลังจากได้เห็นบาริสต้าที่ถูกดัดแปลงแล้ว......