ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันลึกลับที่แผ่ออกมาจากชายชรายามฟังถ้อยคำของเขา จุดมุ่งหมายของชายชราในการมาที่นี่คืออะไร? ดูไม่เหมือนว่าชายชราต้องการจะมาแก้แค้นให้กับลีอาแม้แต่น้อย  เซียวอวี๋ไม่อาจหยั่งคำนวณความแข็งแกร่งของชายชราออก ทว่าลีอานั้นเลือกที่จะเชิญเขามาแก้ปัญหาให้ เช่นนั้นชายชราผู้นี้ย่อมต้องไม่ใช่เฒ่าชราสามัญทั่วไป  ในเวลาเดียวกันพ่อบ้านโม่ที่จ่ายค่าชดใช้ให้เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเสร็จสิ้นก็ตรงมาทางด้านนี้ แต่การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปทันทีที่เห็นชายชรา "คารวะท่านธีโอดอร์"  เซียวอวี๋กำลังสงสัยตัวตนของชายชราอยู่และพ่อบ้านโม่ก็ปรากฏตัวออกมาเรียกชื่อชายชรา เซียวอวี๋เลิกคิ้วขึ้นขณะตระหนักได้ว่าชายชราผู้นี้ย่อมต้องเป็นตัวตนที่ทรงอำนาจผู้หนึ่งจากท่าทีที่นอบน้อมของพ่อบ้านโม่  ชายชราเพิกเฉยต่อพ่อบ้านโม่ราวกับไม่ได้สังเกตุถึงตัวตนของเขา เขายังคงกล่าวกับเซียวอวี๋สืบต่อ "เจ้าหนุ่ม สิ่งที่ข้าสมควรบอกก็บอกไปแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเจ้า ข้ามอบลีอาให้เจ้าดูแลก็เพราะว่าข้าเชื่อว่าเจ้าจะดูแลนางได้เป็นอย่างดี ดังนั้นอย่าทำให้ข้าต้องผิดหวัง"  เซียวอวี๋ตอบกลับ "ท่านหมายความว่าอย่างไร? เหตุใดจึงยกนางให้กับข้า? ข้าไม่ใช่ปู่ของนางเสียหน่อย แล้วเหตุใดข้าถึงต้องคอยดูแลนางด้วย นางเป็นหญิงรับใช้ของข้า กลับเป็นนางเสียอีกที่สมควรดูแลข้า!"  ธีโอดอร์ยิ้มออกมา "เอาเถอะ นี่เป็นเรื่องระหว่างเจ้าทั้งสอง แค่เพียงอย่าทำให้ข้าต้องผิดหวังกับสิ่งที่เจ้าได้ให้สัญญาเอาไว้!"  ธีโอดอร์คว้าขวดไวน์ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าของเซียวอวี๋ก่อนจะจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองพ่อบ้านโม่ที่โค้งคำนับอยู่  ลีอาตะโกนออกมาขณะที่จ้องมองแผ่นหลังของธีโอดอร์ "ตาเฒ่า! ท่านจะปล่อยให้ข้าต้องติดตามเขาจริงๆ?"  ธีโอดอร์ไม่ได้หันกลับมาแต่มีเสียงดังขึ้น "มันไม่ใช่ข้าที่ทำให้เจ้าติดตามเขา นี่เป็นสิ่งที่เจ้าเลือกเอง ลีอาน้อยของข้า....อย่าได้ลืมเลือนที่จะเชื่อในโชคชะตา!"  ลีอาขบริมฝีปากขณะมองดูเซียวอวี๋ด้วยความขมขื่น  เซียวอวี๋เลิกคิ้วขึ้น "มองดูทำอะไร? หากเจ้ากล้ามองข้าด้วยสายตาเช่นนี้อีกข้าจะ...."  เซียวอวี๋ต้องการจะใช้เรื่องเข็มมาข่มขู่ลีอา แต่เขาก็จดจำได้ว่าคำโกหกของเขาถูกเปิดโปงไปเรียบร้อยแล้ว อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจสรรหาถ้อยคำที่เหมาะสมมาข่มขู่ลีอาได้  ดวงตาของเซียวอวี๋จับจ้องพ่อบ้านโม่ที่ยังคงโค้งคำนับแม้ว่าธีโอดอร์จะจากไปแล้วก็ตาม เขาอดไม่ได้ที่จะหันมาระบายโทสะใส่พ่อบ้านโม่แทน "พ่อบ้านโม่ ยืนนิ่งเป็นตอไม้ทำอะไร?"  พ่อบ้านโม่ค่อยๆยกศีรษะขึ้นมาและพบว่าธีโอดอร์จากไปแล้ว "เจ้ากล้าที่จะไม่เคารพท่านธีโอดอร์! เชื่อหรือไม่ว่าหากเรื่องราวนี้ถูกเผยแพร่ออกไปผู้คนหลายหมื่นจากทั่วสารทิศจะมารุมสับสังหารเจ้า! อย่าได้ก่อปัญหาอีก!"  เซียวอวี๋ตอบกลับ "เหตุใดข้าถึงต้องให้ความเคารพเขาด้วย? เขาเป็นเพียงแค่คนที่มาขอความช่วยเหลือจากข้าก็เท่านั้น! ยิ่งไปกว่านั้นเขายังขโมยไวน์ของข้าไปถึงสองขวด! หากมีใครต้องการที่จะสังหารข้าเช่นนั้นก็ให้มันมา ข้าไม่เกรงกลัวผู้ใดทั้งสิ้น!"  พ่อบ้านโม่จ้องมองไปที่เซียวอวี๋ราวกับว่าเขากำลังพบเห็นคนปัญญาอ่อน "เจ้าทราบหรือไม่ว่าท่านผู้นั้นเป็นใคร?"  เซียวอวี๋ตอบกลับ "ไม่ใช่ว่าเจ้าเพิ่งกล่าวออกมาหรอกหรือ? เขาก็คือธีโอดอร์อย่างไรเล่า!"  พ่อบ้านโม่ยังคงถามต่อ "เจ้าทราบหรือไม่ว่าท่านธีโอดอร์เป็นใคร?"  "ข้าจำเป็นต้องรู้ด้วยงั้นหรือ?"  พ่อบ้านโม่กลายเป็นขุ่นเคืองขณะที่เห็นว่าเซียวอวี๋นั้นไม่ทราบกระทั่งความรู้ทั่วไป เขาราวกับกำลังมองดูคนปัญญาอ่อน "เขาคือจอมมนตราขั้นที่หก!"  "เจ้าหมายความว่าชายชราที่ขโมยไวน์ของข้าไปสองขวดเป็นจอมมนตราขั้นที่หก?" เซียวอวี๋แทบจะสำลักเอาของว่างที่เขาพึ่งหย่อนลงปากออกมา  เซียวอวี๋เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าจอมมนตราขั้นที่หกหมายความว่าอย่างไร นั่นคือผู้ที่ยืนอยู่ส่วนยอดของพีระมิด เป็นผู้ที่อยู่ ณ จุดสูงสุดของส่วนยอด  แม้ว่าเซียวอวี๋ ทิรันด้า กรอม แอนโทนีดาสและออร์คทั้งสิบตนรวมถึงเหล่าทหารม้าของตระกูลหวังจะร่วมมือกันก็ยังไม่อาจทำอย่างไรกับธีโอดอร์ได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงการสังหารเขา อธิบายอย่างรวบรัดก็คือ ธีโอดอร์นั้นจะเปรียบได้กับระเบิดนิวเครียร์หากว่าใช้คำจากโลกเก่าของเขามานิยาม  จอมมนตราเช่นเขาสามารถร่ายเวทมนตร์ที่ครอบคลุมรัศมีหนึ่งพันกิโลเมตรออกมาได้ เขาสามารถลบเมืองเล็ก เมืองใหญ่หรืออะไรก็ตามแต่ออกไป อาณาจักรหรือดินแดนใดๆต่างต้องการเชื่อมไมตรีกับจอมมนตรา หลายคนเสนอความมั่งคั่งอันไม่มีที่สิ้นสุดให้เขา ออกกวาดล้างเหล่าอริของจอมมนตราเพื่อหาทางประจบเอาใจเขา  ไม่น่าแปลกที่พ่อบ้านโม่กล่าวว่าผู้คนหลายหมื่นพร้อมที่จะฆ่าเขาเพื่อธีโอดอร์ นี่ไม่ใช่คำกล่าวที่เกินจริงเลย มีหลายคนที่จะมีความสุขจากการได้กำจัดศัตรูให้กับจอมมนตรา  เซียวอวี๋ปาดเหงื่อ เขาทราบแล้วว่าทำไมลีอาถึงกล้าข่มขู่เขา นางมีผู้หนุนหลังที่เข้มแข็ง! ยิ่งไปกว่านั้นนางยังกล้าเรียกจอมมนตราขั้นที่หกว่าตาเฒ่า นี่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาจะต้องมีสัมพันธ์อันดีต่อกันไม่น้อย  "โชคดีที่เฒ่าผู้นั้นไม่ใช่คนอารมณ์รุนแรง.....ไม่เช่นนั้นเราคงต้องตายอย่างแน่นอน" เซียวอวี๋รู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง  อันที่จริงเซียวอวี๋ไม่ทราบว่าอารมณ์สมัยก่อนของธีโอดอร์นั้นไม่ดีเลย ที่มันเป็นเช่นนี้ก็เพียงเพราะว่าธีโอดอร์เลือกที่จะเก็บตัวอยู่เงียบๆหลังจากการสังหารหมู่ที่เขาได้กระทำลงไปในอดีต  "ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เหล่าฮีโร่ของเราจะไปถึงระดับนั้นได้....มันยากที่จะเลื่อนระดับได้อีกเมื่อระดับของพวกเขาสูงขึ้น แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไร้ผู้ต้านหากสามารถไปถึงระดับที่ราว 50 ถึง 60 ได้" เซียวอวี๋นึกถึงความแข็งแกร่งของเหล่าฮีโร่ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถแข็งแกร่งถึงขั้นนั้นได้ในก้าวเดียว แต่พวกเขาก็ยังสามารถค่อยๆสะสมค่าประสบการณ์ไปเรื่อยๆได้  "พ่อบ้านโม่ อย่าได้กังวล เขาเป็นสหายของข้าและจะไม่ก่อปัญหาให้กับพวกเรา นอกจากนี้เขายังกล่าวว่าเขาติดหนี้บุญคุณข้า ถูกหรือไม่ลีอา?" เซียวอวี๋จ้องตาลีอาเขม็ง  ลีอาเชิดหน้าขึ้น "ตาเฒ่ากล่าวว่าเขาจะติดหนี้เจ้าตราบใดที่เจ้าไม่ได้ข่มเหงรังแกข้า"  "นั่นแหละๆ เขากล่าวว่าจะช่วยข้าหนึ่งหน เจ้าได้ยินหรือไม่พ่อบ้านโม่? เขาให้สัญญากับข้าแล้ว เอาล่ะ ไปเตรียมตัวออกเดินทางได้แล้ว ข้าเบื่อที่จะนั่งรออยู่ที่นี่แล้ว ข้าต้องการจะพบผู้นำตระกูลหวัง!" เซียวอวี๋หยีตาลง เขาจงใจบอกพ่อบ้านโม่ว่าธีโอดอร์นั้นติดหนี้บุญคุณเขาอยู่ นี่เป็นการข่มขู่พ่อบ้านโม่ เขาจะมีเบี้ยต่อรองมากขึ้นตราบเท่าที่เขาได้รับการสนับสนุนจากจอมมนตราขั้นที่หก  พ่อบ้านโม่อ้าปากค้าง "ท่านธีโอดอร์......ติดหนี้บุญคุณเจ้า?"  พ่อบ้านโม่ทราบว่าเงินทองนั้นไร้ความหมายที่จะทำข้อตกลงหรือทำให้จอมมนตราขั้นที่หกมาติดหนี้บุญคุณได้  เซียวอวี๋ยกไวน์ขึ้นจิบ "ถูกแล้ว ใครใช้ให้เขาดื่มไวน์ของข้าไปล่ะ? เขากระทั่งหยิบมันออกไปด้วยก่อนจากไป! แน่นอนว่าเขาย่อมต้องติดหนี้บุญคุณข้า! ตอนนี้ข้าต้องคิดเกี่ยวกับการตอบแทนแล้ว..เอ...บางทีข้าอาจจะขอให้เขาช่วยจัดการกับผู้คนที่ทำให้ข้าไม่พอใจในอนาคตอันใกล้นี้ก็เป็นได้"  เซียวอวี๋ข่มขู่พ่อบ้านโม่  พ่อบ้านโม่คิดถึงช่วงเวลาก่อนหน้านี้ที่เขาวางแผนจะเอาเรื่องเซียวอวี๋ยามเมื่อกลับไปที่ตระกูลอีกครั้ง  ทว่าตอนนี้สถานการณ์ได้พลิกผันจากก่อนหน้าไปคนละโลก ผลกระทบที่กล้ายั่วยุผู้ที่ได้รับการหนุนหลังจากจอมมนตราขั้นที่หกนั้นไม่อาจล้อเล่นได้ ในเรื่องนี้มันไม่มีข้อแตกต่างว่าจอมมนตราจะสังหารผู้คนเพียงไม่กี่คนหรือหลายหมื่น......