ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ดาบแอชบิงเกอร์เลียนแบบย่อมไม่อาจเทียบกับพรากวิญญาณในแง่ของพลัง แม้ว่ามันจะคม แต่ก็ยังไม่อาจดึงพลังออกมาได้มากเท่าที่พรากวิญญาณทำได้ โดยทั่วไปแล้วผู้คนที่มีความแข็งแกร่งเท่ากับเซียวอวี๋จะถูกผ่าแยกเป็นสองส่วนในทันทีที่ต่อสู้กัน มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับสูงกว่าเท่านั้นจึงจะสามารถต้านทานได้

เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มผู้นี้เพียงอยู่ในขั้นที่สาม แต่มันก็น่าประหลาดอย่างมากที่เขาสามารถต้านทานพรากวิญญาณที่ใช้ร่วมกับอมนิแสลชได้ บางทีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ของชายหนุ่มผู้นี้อาจอยู่ในระดับที่สูงกว่า

"บัดซบ! ทักษะนั่น ทักษะที่มันใช้ไม่ธรรมดาเลย ดูเหมือนว่าวิชาลับจะทำให้มันแข็งแกร่งอย่างมาก"

เซียวอวี๋ยังคงได้เปรียบ เขารู้สึกยอมรับชายหนุ่มผู้นี้เนื่องเพราะสามารถต้านทานการโจมตีของเขาได้ด้วยทักษะพิเศษบางอย่าง

เซียวอวี๋เรียกใช้วินด์วอร์คต่อในทันที เขาจะต้องทำให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะไม่มีเวลาให้สวนกลับได้

โครมม!

การโจมตีของเซียวอวี๋ที่ชายหนุ่มหลบได้พุ่งเข้ากระแทกผ่าเสาหินเป็นสองส่วน

ผู้คนโดยรอบต่างตกตะลึง การโจมตีนั่นต้องรุนแรงเพียงใดจึงจะผ่าแยกเสาหินออกเป็นสองส่วนได้? แล้วหากเปลี่ยนเป็นร่างของมนุษย์เล่า? จะเกิดอะไรขึ้น?

ทุกคนมองพรากวิญญาณที่เรืองแสงสีฟ้าอย่างหวาดหวั่น ในเวลาเดียวกันก็มีผู้ที่คิดจะฉกฉวยขวานเล่มนั้นมาเป็นของตนเอง พวกมันต่างเชื่อว่าขวานเล่มนี้เป็นของวิเศษที่ประเมินค่าไม่ได้

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ชายหนุ่มต้องรับการโจมตีจากเซียวอวี๋อีกหลายครั้ง จังหวะนั้นเองเขาก็พบโอกาสตอบโต้ ชายหนุ่มเคลื่อนไหวดาบยาวด้วยท่าทางที่ไม่อาจจะเข้าใจ จากนั้นเงาดาบนับไม่ถ้วนจึงปรากฏออกมาพุ่งเข้าหาเซียวอวี๋

เซียวอวี๋เห็นว่าไม่อาจรับการโจมตีนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงใช้ทักษะพายุคลั่งออกมา

เคร้ง!

เสียงปะทะกันระหว่างพรากวิญญาณและดาบดังกังวานออกมา

ตอนนั้นเซียวอวี๋ก็สามารถสะกดข่มสภาวะของชายหนุ่มลงได้

"นั่นเป็นทักษะแบบใดกัน?" ชายหนุ่มเกิดความสงสัย

ชายหนุ่มรู้สึกท้อแท้เพราะทักษะพายุคลั่ง เขาเห็นว่าเซียวอวี๋ไม่ได้มีท่วงท่าอันงดงามใดๆ เพียงแค่ใช้ทักษะอันป่าเถื่อนออกมาอย่างแข็งทื่อเท่านั้น เซียวอวี๋เองก็ตระหนักดีว่าหากไม่อาจเอาชนะได้ บางทีเขาก็อาจจะจบสิ้นที่นี่

ท่าเท้าอันแปลกประหลาดของชายหนุ่มนั้นรวดเร็วยิ่งขณะที่ถอยห่างออกไป ชายหนุ่มตวัดดาบก่อเป็นเสียงระเบิดดังออกมา

คลื่นดาบแผ่กระจายที่แผ่กระจายออกมาทำให้เซียวอวี๋รู้สึกราวกับติดอยู่ในบ่อน้ำเล็กๆ คลื่นดาบยังคงกระแทกออกมาอย่างต่อเนื่องทำให้เซียวอวี๋รู้สึกราวกับถูกคลื่นน้ำโถมเข้าทับร่างกาย ร่างกายของเขาขยับได้อย่างยากลำบาก ความเร็วในการโจมตีเองก็เชื่องช้าลงอย่างมาก

"มารดามันเถอะ! นี่มันทักษะอะไรกัน?" เซียวอวี๋ตกตะลึง

เซียวอวี๋เห็นว่าหากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปเขาคงย่ำแย่แล้ว เขาจึงใช้ทักษะก้าวกระโดดขึ้นไปในอากาศ หลังจากออกพ้นระยะการโ๗มตีของชายหนุ่มแล้ว ความรู้สึกที่ถูกกดทับก็มลายหายไป

ชายหนุ่มตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋สามารถกระโดดได้สูงอย่างมาก ในครานี้ เซียวอวี๋ไม่เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้พักหายใจอีก เขาใช้ทักษะพุ่งเพื่อพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มทันที

ชายหนุ่มหลบการโจมตีของเซียวอวี๋ กระนั้นเขาก็ทราบดีว่าเป็นเรื่องยากที่จะรับมีกับการพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วของเซียวอวี๋ เขาไม่อาจทราบได้ว่าเซียวอวี๋สามารถเร่งความเร็วขึ้นในช่วงเวลาอันสั้นเช่นนั้นได้อย่างไร

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เซียวอวี๋ฟาดฟันขวานออกมาไม่หยุดขณะที่รอให้ระยะคูลดาวน์ของทักษะอมนิแสลชหมดลง จากนั้นเขาก็ใช้ทักษะวินด์วอร์คและใช้อมนิแสลชออกมาโจมตีอีกครั้ง

ชายหนุ่มสามารถรับการโจมตีของเซียวอวี๋ได้ในครั้งแรก หากแต่ในคราวนี้เขากลับรู้สึกไม่อาจต้านทานได้หลังจากรับการโจมตีไปหลายครั้ง

ชายหนุ่มแน่นอนว่าแข็งแกร่ง ทักษะยังสามารถใช้ทักษะวิชาเพื่อเพื่อความรุนแรง การต้านรับการโจมตีจากพรากวิญญาณในตอนนี้เสมือนกำลังต้านทานการโจมตีจากค้อนหนักนับร้อยชั่งอยู่

ชายหนุ่มโอดครวญอยู่ภายใน ขณะที่ทางฝั่งเซียวอวี๋เองก็เป็นเฉกเช่นเดียวกัน พลังปราณของเซียวอวี๋ใกล้จะหมดลงแล้ว แน่นอนว่ามันไม่ได้มีอยู่อย่างไร้ขีดจำกัด เขาสามารถใช้อมนิแสลชเพียงไม่กี่ครั้งเพื่อเอาชนะผู้คนทั่วไป แต่ทว่าในวันนี้ ชายหนุ่มผู้นี้กลับสามารถต้านรับการโจมตีของเขาได้แทบทุกครั้ง เขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่แล้ว

เซียวอวี๋ทราบว่าหลังจากที่พลังปราณของเขาหมดลง เขาก็เพียงแต่ต้องพึ่งพาพลังมานา แต่อย่างดีที่สุดเขาก็ทำได้เพียงใช้ทักษะเทเลพอต สร้างโล่หรือทักษะเสริมอื่นๆเพียงเท่านั้น เขาไม่มีทักษะโจมตีด้วยเวทมนตร์

ตูมมม!

พรากวิญญาณได้ผ่าแยกรถม้าที่อยู่บริวเณนั้นไปสองสามคัน ชายหนุ่มรีบล่าถอยและโบกไม้โบกมือ "ข้าแพ้แล้ว"

เซียวอวี๋ยิ้มขณะมองไปที่ชายหนุ่ม พลังปราณของเขาเองก็หมดลงแล้วเช่นกัน!