ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ใบหน้าของแกรนดยุคซิมเขียวคล้ำขณะที่เออร์วินเองก็ไม่ได้แตกต่างกัน

เออร์วินยังจำวาจาของเซียวอวี๋ที่กล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิได้ดี "ข้าได้รับสืบทอดสายเลือดที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นข้าจึงยอดเยี่ยมกว่าผู้คนทั่วไปยามบัญชาการศึก...."

ยามนั้นมันดูราวกับเป็นถ้อยคำไร้สาระ แต่เออร์วินกระจ่างแล้ว เห็นได้ชัดว่าเซียวอวี๋นั้นเป็นพยัคฆ์ซ่อน มังกรซุ่ม

ความสามารถในการบัญชาการของเซียวอวี๋นั้นดีกว่าผู้บัญชาการทั่วไปจริง เขาเป็นผู้บัญชาการที่ยอดเยี่ยม เพียงแต่แสร้งแสดงท่าทีราวกับอันธพาลบดบังไว้

เออร์วินใช้ยาเพื่อทำให้พวกออร์คอ่อนแอลง ด้วยวิธีนี้การสูญเสียไพร่พลหน่วยยมทูตย่อมจะไม่เกิดขึ้น ดยุคซิมมองดูการต่อสู้ที่กำลังจะออกมาเป็นผลเสมอ

"ตัวยามีปัญหาหรือไม่?" ดยุคซิมเอ่ยถามแผ่วเบา

เออร์วินแย้มยิ้ม "ท่านพ่อวางใจเถิด ข้าได้ขอยาเหล่านั้นมาจากท่านเรย์มอนด์ ประสิทธิภาพของมันย่อมไม่มีข้อบกพร่อง"

ดยุคซิมผงกศีรษะ เขาสามารถประกาศผลออกไปได้ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้สูญเสียอย่างหนัก

หน่วยยมทูตไม่อาจเอาชนะอีกฝ่ายได้โดยพึ่งพาทหารม้าและทหารราบ แม้ว่าพละกำลังของพวกออร์คจะถูกลดทอนลงไปเจ็ดส่วนก็ตาม

เหตุผลหลักเลยก็คือ อีกฝ่ายมีออร์คถึง 500 ตน นอกจากนี้เซียวอวี๋เองก็อยู่ด้วย ดยุคซิมไม่ทราบว่าเซียวอวี๋จะเล่นลูกไม้ใดอีก ดยุคซิมทราบว่าเซียวอวี๋ไม่ใช่ผู้ที่จัดการได้โดยง่าย เขากระทั่งสร้างอาวุธขึ้นมาจากรั้วไม้ได้!

ถึงกระนั้นใบหน้าของดยุคซิมก็ยังคงเรียบเฉยยามมองเห็นเซียวอวี๋นำพวกออร์ค 100 ตนก้าวออกมา

"เจ้าแน่ใจหรือไม่ว่าตัวยานั้นได้ผล?" ดยุคซิมรู้สึกไม่ดีอย่างไม่มีสาเหตุ

เออร์วินเองก็รู้สึกว่ากำลังถูกเซียวอวี๋ปั่นหัว

"เกิดอะไรขึ้น? ข้าได้ตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าได้ผสมตัวยาใส่อาหารของพวกมันแล้ว ความแข็งแกร่งของพวกมันสมควรเหลือไม่ถึงครึ่งหนึ่ง! แล้วพวกมันจะเอาอะไรมาโจมตี?" เออร์วินคิดว่าเซียวอวี๋คงมองแผนการของเขาออก นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังลงมืออย่างเงียบเชียบ ดยุคซิมรู้สึกว่าเซียวอวี๋เป็นบุคคลที่น่าหวาดหวั่นที่สามารถมองแผนการของเออร์วินออกและยังตอบโต้ได้อีก

.................................

.................................

เซียวอวี๋นำพวกออร์ควิ่งไปยังด้านข้างของกองทัพอีกฝ่าย พวกเขาไม่ได้คิดที่จะโจมตีหน่วยยมทูตหากแต่เป็นเหล่าทหารม้าและทหารราบที่คอยคุ้มกันพวกมัน!

นอกจากนี้ มันจะยังไม่เป็นการปะทะซึ่งหน้า แต่จะใช้ประโยชน์จากความยาวของท่อนซุง! เซียวอวี๋ตะโกนสั่งการ "โจมตีได้!"

พวกออร์คยกท่อนซุงที่ยาวราวห้าถึงหกเมตรขึ้นมา และฟาดท่อนซุงเหล่านั้นเข้าใส่เหล่าทหารม้าและทหารราบ

เซียวอวี๋ได้ทำให้แน่ใจแล้วว่าพวกออร์คจะโจมตีเพียง 3 จังหวะ จังหวะคือการโจมตีจากเบื้องบนลงสู่เบื้องล่าง จังหวะที่สองคือการกวาดไปด้านข้าง จังหวะที่สามคือการแทงท่อนซุงไปด้านหน้า

ท่อนซุงพวกนี้มีน้ำหนักมากเกินไปแม้ว่าจะกับพวกออร์คก็ตาม ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้การเคลื่อนไหวของพวกมันมีจำกัด เซียวอวี๋กำลังพึ่งพาความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าเพื่อคว้าชัยในการประลองครั้งนี้

ตอนนี้พวกออร์คกำลังใช้การโจมตีจังหวะแรก

ท่อนซุงยาวห้าถึงหกเมตรที่ตกลงมาจากที่สูงสามเมตรสามารถทำให้ผู้คนกลายเป็นเนื้อบดได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่ามันกำลังถูกฟาดลงมาจากพละกำลังอันมหาศาลของพวกออร์ค! เหล่าทหารม้าเริ่มปกป้องหน่วยยมทูตจากทางด้านข้างและซื้อเวลาให้พวกเขาปรับตำแหน่ง

พวกเขาไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวพวกออร์คตราบใดที่หน่วยยมทูตมีเวลาปรับเปลี่ยนตำแหน่ง ไพร่พลเกราะหนักสามารถปกป้องตนเองได้ด้วยโล่หนา! พวกเขาสามารถต้านทานการโจมตีจากทัพม้าได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงท่อนซุงพวกนี้!

นอกจากนี้ หน่วยยมทูตเริ่มนำหน้าไม้ออกมาเพื่อเตรียมยิงเมื่อเข้าสู่ระยะ มันเป็นเพียงเรื่องของระยะทางเท่านั้นหลังจากที่พวกเขาสับเปลี่ยนตำแหน่ง ด้วยเหตุนี้เอง พวกเขาจึงจำต้องต้านทานพวกออร์คไว้ชั่วขณะหนึ่ง

ปึง~ ปึง~ ปึง~

เสียงสะท้อนดังกึกก้องไปทั่วโคลอสเซียม เซียวอวี๋ได้สอนพวกมันไว้สามจังหวะ นอกจากนี้เขายังได้จัดระเบียบการโจมตีด้วย พวกมันต้องยกท่อนซุงขึ้นและทุบลงในจังหวะเดียวกัน วิธีการนี้จะทำให้ศัตรูไม่มีพื้นที่หลบหลีก!

"สอง...หนึ่ง....สอง" เซียวอวี๋ตะโกนออกมา

พวกออร์คจะยกท่อนซุงขึ้นมาเมื่อเซียวอวี๋ตะโกนหนึ่ง พวกมันจะทุบไม้ลงยามที่เขาตะโกนว่าสอง

เสียงการปะทะดังตามจังหวะการหายใจ ทั้งทหารม้าและทหารราบไม่อาจหยุดยั้งการโจมตีของพวกออร์คลงได้ นอกจากนี้พวกเขาจะถูกเปลี่ยนเป็นเนื้อบดหากโดนการโจมตีนี้เข้าไป

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังไม่มีโอกาศเข้าโจมตีพวกออร์ค ท่อนซุงเหล่านั้นยาวเกินไป พวกออร์คสามารถใช้มันทุบพวกเขาได้โดยที่พวกเขาไม่อาจเข้าถึงตัวพวกออร์ค นอกจากนี้พวกเขายังถูกปิดเส้นทางถอยโดยหน่วยยมทูตที่อยู่ด้านหลัง!

เหล่าทหารที่เรียกตนเองเป็นทหารชั้นยอดกำลังถูกบดขยี้ราวมดปลวก!

มีเงาร่างหลายร่างกระโดดพุ่งตรงมายังพวกออร์ค เซียวอวี๋ไม่ต้องเงยหน้ามองดูก็ทราบว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังจะต้องอยู่ในขั้นที่สองเป็นอย่างน้อยจึงจะสามารถกระทำเช่นนั้นได้

เซียวอวี๋ทราบว่าเออร์วินได้จัดส่งผู้ฝึกยุทธ์เข้าสู่หน่วยยมทูต

"กรอม ทิรันด้า!" เซียวอวี๋ตะโกนให้สัญญาณ

กรอมคำรามขณะที่พุ่งออกมา เขาพุ่งตรงเข้าสังหารเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ อมนิแสลชถูกใช้ออกมาขณะที่เหล่าผู้ฝึกยุทธ์อยู่กลางอากาศ คมดาบได้ตัดแยกผู้ฝึกยุทธ์ออกเป็นสองท่อน!

กรอมรู้สึกโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่งที่ได้เห็นเผ่าพันธุ์ของเขาต้องทุกข์ทรมาณ ดังนั้นการต่อสู้ของเขาจึงรุนแรงและเกรี้ยวกราดตามไปด้วย ลูกศรของทิรันด้าเองก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยม

เซียวอวี๋ตะโกนออกมาทันทีที่เห็นโอกาศ "ทุบพวกมันเลย!"

พวกออร์คยกท่อนซุงขึ้นแล้วทุบลงไปยังเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่ร่วงลงมา ผู้ฝึกยุทธ์นั้นมีความคล่องตัวสูง พวกเขารีบลุกขึ้นมาเพื่อที่จะหลบท่อนซุง อย่างไรก็ตาม เซียวอวี๋ได้จัดให้พวกออร์คทำงานพร้อมเพรียง พวกมันราวกับฝูงไก่ที่กำลังรุมจิกกินข้าวเปลือก! เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ไม่อาจเข้าใกล้พวกออร์คได้ ขณะที่ทิรันด้าคอยยิงสกัดพวกเขาเอาไว้

มีผู้ฝึกยุทธ์หลายคนที่ถูกทุบจนกลายเป็นเศษเนื้อ พวกเขาอาจจะทรงพลังแต่ก็ไม่ได้คงกระพัน กรอมนั้นสวมใส่ชุดเกราะเซ็ตที-หนึ่ง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สองทั่วไปย่อมไม่ใช่คู่มือของเขา อันที่จริงเขาสามารถต่อสู้ สังหารผู้ฝึกยุทธ์สองถึงสามคนได้ในคราเดียว

เซียวอวี๋เห็นว่าทหารหน่วยยมทูตปรับเปลี่ยนตำแหน่งจนเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้วและกำลังจะเปิดฉากโจมตีใส่พวกเขา "พี่น้องทั้งหลาย! ถอยก่อน!"

มีออร์คบางตัวที่ยังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่พวกมันก็ติดตามเซียวอวี๋ไปเมื่อได้ยินเสียงคำรามของกรอม เซียวอวี๋วิ่งอยู่เบื้องหน้าพวกมัน ที่นั่นไม่มีผู้ใดอยู่รอคอยเพื่อต่อสู้กับหน่วยยมทูตอีก!

ทหารม้าและทหารราบรู้สึกราวกำลังเผชิญกับฝันร้าย พวกเขาไม่อาจปกป้องตนเองจากท่อนซุงเหล่านั้นได้ การต่อสู้และทักษะที่ร่ำเรียนมากลายเป็นไร้ประโยชน์ต่อหน้าท่อนซุงเหล่านั้น!

มีทหารราบที่ฉลาดบางคนพยายามจะอ้อมไปโจมตี อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกพวกออร์คจับตัวและเข่นฆ่าด้วยมือเปล่าในทันที

ผู้บัญชาการกองกำลังแทบจะกระอักเลือดเมื่อเห็นพวกออร์ควิ่งหนีไปจัดแถวขึ้นอีกครั้ง

พวกเขาไม่อาจต่อสู้ได้หากพวกออร์ควิ่งหนีไปเช่นนี้ ไพร่พลเกราะหนักไม่อาจวิ่งตามพวกมันทัน ขณะที่ฝั่งทหารม้าและทหารราบเองก็ไม่กล้าจะเข้าโจมตี!

เซียวอวี๋ออกวิ่งไปรอบขบวนทัพ และเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง พวกเขาจะโจมตีใส่ทหารม้าและทหารราวสามสิบวินาทีและวิ่งหนีออกไปอีกครั้ง วิธีการนี้เป็นการใช้ช่องโหว่ของรูปขบวนเพื่อที่จะเข่นฆ่าทหารม้าและทหารราบให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

มันไม่ได้ใช้เวลานานนักสำหรับเซียวอวี๋ที่จะสังหารทหารม้าและทหารราบสองร้อยนายขณะที่เปลี่ยนทิศทางการโจมตีไปเรื่อยๆ

ในตอนแรกผู้ชมต่างดูถูกที่เซียวอวี๋เอาแต่วิ่งไปรอบๆสนาม แต่มาตอนนี้แม้แต่คนปัญญาอ่อนก็ยังดูออกว่าฝ่ายไหนกำลังได้เปรียบ

ใบหน้าของดยุคซิมมืดม่นลงขณะที่ยืนมองการต่อสู้อยู่ในห้องรับชม

"เซียวซานเทียน บุตรของเจ้าช่างมีความสามารถนัก! ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินเจ้าต่ำไป!"

เขาออกจากห้องไป ดยุคซิมไม่ต้องการจะอยู่ดูจนการต่อสู้สิ้นสุดลง พวกเขากำลังจะสูญเสียผู้บัญชาการที่ชาญฉลาด!