ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

มู่หลิงเทียนหันมองไปโดยรอบ ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด เขาต้องเสียหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเซียวอวี๋กำลังกล่าวออกมาว่าหากไม่ใช่เพราะเขาเมตตา มู่หลิงเทียนคงตกตายไปเนิ่นนานแล้ว มู่หลิงเทียนแหงนหน้ากู่ร้องขณะแกว่งดาบพุ่งเข้าหาเซียวอวี๋อีกครั้ง

เซียวอวี๋ใช้วินด์วอร์ดหลีกเลี่ยงการปะทะกับมู่หลิงเทียน มู่หลิงเทียนใช้รูปแบบการก้าวเท้าและทักษะต่างๆเพื่อติดตามเซียวอวี๋หากทว่าก็ต้องพบกับความล้มเหลว เขามองเห็นเงาของเซียวอวี๋ ถึงกระนั้นเขาก็ไม่อาจจับตัวเซียวอวี๋ได้ นอกจากนี้ยังดูราวกับว่าเซียวอวี๋ทำเพียงเดินเล่นไปรอบๆเท่านั้น ดวงตาของมู่หลิงเทียนเปลี่ยนเป็นแดงฉานราวกับคลุ้มคลั่ง

"หลิงเทียน! จดจำสิ่งที่ข้าได้สอนให้ได้หรือไม่? จงอดทน! อย่าได้ผลีผลาม!" อาจารย์ของหลิงเทียนกระตุ้นเตือนขึ้นมา เขาพลันควบคุมสติอารมณ์เมื่อได้ยินคำเตือน เขาหยุดก่อนจะมองไปยังเซียวอวี๋ หลิงเทียนสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "นี่จะเรียกว่าการประลองได้อย่างไรหากท่านเอาแต่หลบหลีก? เปลี่ยนไปสวมใส่กระโปรงเสียหากท่านไม่ต้องการต่อสู้และเอาแต่วิ่งหนี! นี่เป็นพฤติการณ์ของคนขลาดที่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับข้า!"

เซียวอวี๋แอบชื่นชมอยู่ในใจเมื่อได้ยินวาจาของมู่หลิงเทียน เห็นได้ชุดว่ามู่หลิงเทียนรู้จักใช้คำพูดกระตุ้นยั่วยุศัตรู

เซียวอวี๋ค่อยๆพยักหน้า "อา ท่านคงไม่สบายใจหากว่าข้าไม่พ่ายแพ้ให้กับท่านสินะ เช่นนั้นข้าจะแสดงให้เห็นว่าเหตุใดบิดาของท่านจึงเลือกที่จะติดตามข้า ข้าจะโจมตีบ้างล่ะนะ"

เซียวอวี๋ทราบว่าถึงเวลามอบบทเรียนให้กับมู่หลิงเทียนแล้ว เขาจะต้องเอาชนะหลิงเทียนให้ได้อย่างราบคาบ ซึ่งในกรณีนี้ เด็กน้อยนั่นมั่นใจว่าตนนั้นทราบความแข็งแกร่งของเซียวอวี๋แล้ว เมื่อหลิงเทียนยิ้มออกมาเมื่อได้ยินว่าเซียวอวี๋จะโจมตีแล้ว เขาเชื่อว่าด้วยฝีมือของตนเองแล้ว เซียวอวี๋จะต้องถูกทุบตีจนอเนจอนาถ

ทว่าเขายังไม่ทันทราบเรื่องราว เซียวอวี๋พุ่งเข้ามาดุจดังสายลมขณะที่ตวัดดาบเข้าหาเขา

เป็นทักษะพุ่งทะยานที่ใช้ควบคู่ไปกับอมนิแสลชเอง

เปรี้ยงง!

เสียงปะทะดังกึกก้องไปทั่วทั้งลานกว้าง สองขาของมู่หลิงเทียนลากไถลไปกับพื้นกว่าสิบเมตรจากผลของแรงปะทะ

ดาบแอชบิงเกอร์นั้นมีน้ำหนักมหาศาล ขณะที่ตัวดาบสลักไว้ด้วยอักรขะเวทลม เมื่อรวมเข้ากับแรงระเบิดของทักษะอมนิแสลชแล้ว การโจมตีนี้อาจจะผ่าดาบเวทของมู่หลิงเทียนไปแล้วหากว่าดาบของเขาไม่ใช่ดาบที่สร้างจากวัสดุชั้นดี กระนั้นมือทั้งสองข้างที่กุมดาบเอากลับก็สั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม แขนทั้งสองข้างเปลี่ยนเป็นชาด้านไร้ความรู้สึก

เซียวอวี๋ไม่ได้หยุดเฉย หากแต่ใช้ก้าวกระโดดลอยตัวขึ้นไปกลางอากาศก่อนจะตวัดแอชบิงเกอร์อีกครั้ง ดาบนั้นเล็งไปยังศีรษะของมู่หลิงเทียน มู่หลิงเทียนกลายเป็นไร้คำพูดเมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋สามารถโจมตีระลอกต่อไปได้อย่างรวดเร็ว เขายกดาบขึ้นบดบังศีรษะเพื่อป้องกันและรับการโจมตีที่กำลังพุ่งเข้าหา

เป็นการโจมตีอย่างหนักหน่วงอีกคราหนึ่่ง เซียวอวี๋ไม่ได้เรียกใช้ทักษะอมนิแสลช กระนั้นมันก็ยังรุนแรงอย่างมาก การโจมตีที่ได้แรงหนุนจากการฟาดลงมาถูกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าด้วยผลจากทักษะโจมตีจุดตาย

"นั่นมันอะไรกัน..."

มู่หลิงเทียนยังไม่ทันได้มีเวลาพักหายใจจากการโจมตีก่อนหน้า เวลาที่เขาจะต้องจบสิ้นนั้นขึ้นอยู่กับเวลาหากเซียวอวี๋ยังคงโจมตีเข้ามาเช่นนี้

มู่หลิงเทียนกู่ร้องเร่งเร้าพลังลมปราณจากร่าง ลักษณ์แห่งดาบนับสิบเล่มพลันก่อรูปขึ้นขณะที่เขาโจมตีเข้าใส่เซียวอวี๋

เซียวอวี๋ทราบว่ามู่หลิงเทียนกำลังจะใช้ทักษะที่ทรงพลังออกมาแล้ว เซียวอวี๋จึงเลือกใช้ทักษะพายุคลั่งเพื่อป้องกันแทนการหลบหลีก ทักษะพายุคลั่งนั้นไม่ได้จำกัดแค่การใชโจมตีแต่เพียงเท่านั้น มันยังสามารถใช้ป้องกันได้อีกด้วย ร่างของเซียวอวี๋ถูกรายล้อมไปด้วยดาบเนื่องเพราะการหมุนตัวอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เข้าสัมผัสกับมันพลันถูกสะท้อนกลับไปทั้มหมด

ทักษะอันน่าภาคภูมิใจของมู่หลิงเทียนพลันถูกสะท้อนกลับจากเซียวอวี๋ เดิมทีมู่หลิงเทียนตั้งใจที่จะใช้ทักษะนี้ทำลายสภาวะของเซียวอวี๋เพื่อหาโอกาศโจมตีสวนกลับ

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

มู่หลิงเทียนไม่อาจทำสิ่งใดนอกจากตั้งรับทักษะพายุคลั่ง อย่างไรก็ตาม การโจมตีรุนแรงมากขึ้นเมื่อน้ำหนักของตัวดาบถูกควบรวมเข้ากับทักษะโจมตีจุดตาย ดังนั้นมู่หลิงเทียนจึงไม่มีปัญญาโจมตีเจาะผ่านทักษะพายุคลั่งเข้าไปได้

ด้วยเหตุนี้ มู่หลิงเทียนจึงไม่อาจแสดงทักษะออกไปได้ แม้ว่าเขาจะมีทักษะอีกหลายทักษะก็ตาม เซียวอวี๋ย่อมไม่ให้โอกาศนั้นกับเขา การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปหากทว่าสถานการณืก็ไม่ได้พลิกกลับแต่อย่างใด เซียวอวี๋จะใช้ทักษะวินด์วอร์คเพื่อตามประกบติดมู่หลิงเทียนในกรณีที่เขาพยายามจะหลบหนี

เซียวอวี๋เพียงไล่กดดันมู่หลิงเทียนโดยใช้แค่การฟาดฟันเท่านั้น

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เซียวอวี๋ฟาดฟันออกไปอีกเพียงไม่กี่ครั้งและไล่ต้อนหลิงเทียนจนจนมุม ที่นั่นไม่มีสถานที่ให้หลบหนีอีกต่อไป มู่หลิงเทียนตกเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำอย่างสมบูรณ์โดยที่ไม่อาจหาจังหวะหลบหนีใดๆได้

เคร้งง~

ท้ายที่สุดเซียวอวี๋ก็ผ่าแยกดาบของมู่หลิงเทียนขณะที่ประกายแสงสีเงินปลิวกระเด็นออกไป ตัวดาบครึ่งหนึ่งล่วงหล่นลงไปบนพื้นหญ้า ขณะที่ใบดาบของแอชบิงเกอร์อยู่ห่างจากศีรษะของมู่หลิงเทียนเพียงหนึ่งเซ็นติเมตร

บรรดาผู้ที่รับชมการประลองอยู่โดยรอบต่างเบิกตาอ้าปากค้างกับฉากที่ได้เห็น เซียวอวี๋เพียงใช้การปะทะอันแข็งทื่อซื่อตรงเอาชนะการต่อสู้ เขาราวกับเป็นปืนใหญ่ที่กระหน่ำยิงจนคู่ต่อสู้ไม่มีโอกาศจะโต้ตอบ

จงเป็นดาบหนักที่ไม่มีตัวดาบ! นี่คือสิ่งที่เซียวอวี๋สอนให้แก่พวกออร์ค มาตอนนี้เขาได้ใช้หลักการนั้นด้วยตนเองแล้ว เรื่องวิชาฝีมือนั้นเขาด้อยกว่าผู้อื่น ดังนั้นเซียวอวี๋จึงชดเชยข้อด้อยนั้นด้วยการใช้ความรุนแรงและความรวดเร็วที่เหนือกว่าโดยสมบูรณ์เข้าสะกดข่ม ศัตรูอาจจะมีทักษะ ทว่าเขาจะทำได้เพียงหลบหลีกและปัดป้อง!

หากไม่อาจติดตามความเร็วและต้านทานการโจมตีอันรุนแรงของเซียวอวี๋ได้ เช่นนั้นก็จบสิ้นแล้ว

เซียวอวี๋ยกแอชบิงเกอร์ขึ้นพาดบ่า เขากล่าวกับมู่หลิงเทียนราวกับผู้อาวุโสกล่าวสั่งสอนผู้เยาว์ "เด็กเอย จงอย่าท้อแท้ ที่ข้าชนะนั้นเนื่องเพราะอาวุธอันหรูหราราคาแพงหูฉี่เล่มนี้และทักษะอันทรงพลัง กระนั้นฝีมือของเจ้าก็ยังยอดเยี่ยม อนาคตของเจ้านั้นยาวไกลนัก" ราวกับอาจารย์กำลังพร่ำสอนศิษย์

มู่หานวิ่งเข้าไปพยุงมู่หลิงเทียนขึ้น จากนั้นจึงเริ่มกล่าวปลอบโยนเขา นางเล่าว่ากระทั่งคาเมลอนยังโดนเซียวอวี๋ทุบตีจนหน้าเขียวคล้ำมาแล้ว

มู่หลิงเทียนเพียงนั่งนิ่งเงียบอยู่เช่นนั้น บรรยากาศอันจองหองและถือดีนั้นมลายหายไปจนสิ้น

บรรดาอาจารย์และศิษย์ของสถาบันอัศวินต่างมองเซียวอวี๋ด้วยความเคารพ พวกเขาต่างได้ฟังจากมู่หลิงเทียนว่า เซียวอวี๋นั้นเป็นบุรุษเสเพล ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกเหยียดหยามเซียวอวี๋ ทว่าตอนนี้เซียวอวี๋ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาเป็นนักรบที่แข็งแกร่งยิ่ง

มีอาจารยืหลายคนที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่ กระนั้นพวกเขาก็ทราบดีว่าหากเปลี่ยนเป็นตน ผลลัพธ์ก็คงจะไม่แตกต่างมากนัก เนื่องเพราะพวกเขาไม่อาจติดตามความเร็วของเซียวอวี๋ได้ทัน พวกเขาอาจจะเอาชัยได้หากเข้าปะทะซึ่งหน้า แต่ในการต่อสู้จริงจะเป็นเช่นนั้นหรือ? ทักษะที่เซียวอวี๋ใช้ออกล้วนแปลกประหลาด อีกทั้งการเคลื่อนไหวของเขายังรวดเร็วอย่างมาก นี่ยังไม่รวมถึงทักษะเทเลพอตของเขา!

พวกเขายังไม่ทราบว่าเซียวอวี๋ยังเก็บงำทักษะไว้อีกหลายทักษะ

เซียวอวี๋มอบดาบเวทเล่มใหม่ที่ดีกว่าของเล่มเดิมให้กับมู่หลิงเทียนหลังจากจบการประลอง แม้มู่หลิงเทียนจะพ่ายแพ้ แต่เขาก็เป็นบุรุษที่สัตย์ซื่อ ดังนั้นเซียวอวี๋จึงไม่ได้ตะขิดตะขวงใจที่จะมอบของขวัญให้กับเขา เขายังได้เพิ่มเกราะเซ็ตยุทธภัณฑ์ของผู้ฝึกยุทธ์เข้าไปเป็นของขวัญอีกด้วย ในคราแรกมู่หลิงเทียนต้องการจะปฏิเสธ ทว่าเขาก็ต้องรีบกลืนคำพูดลงคอไปในทันทีที่ได้เห็นชุดเกราะเซ็ตของจริงจากยุคโบราณ

เขาสามารถเสาะหาดาบเวทได้ไม่ยาก ทว่าเซ็ตชุดเกราะยุคโบราณเล่า? มีอัศวินคนใดบ้างที่ไม่สนใจชุดเกราะเช่นนี้? มันไม่เพียงช่วยยกระดับขีดความสามารถขึ้น ทว่ามันยังเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงรุ่งโรจน์!

ซึ่งหลิงเทียนไม่เคยจินตนาการแม้เพียงในฝันมาก่อนว่าเขาจะได้ครอบครองเกราะชุดนี้ในชีวิต นอกจากสองสิ่งข้างต้นแล้ว เซียวอวี๋ยังมอบแหวนมิติให้กับเขา นี่เป็นสิ่งของที่ล้ำค่าอย่างยิ่งกระทั่งในหมู่ผู้ใช้มนตรา! ภายในแหวนมีเหรียญทองอยู่ห้าแสนเหรียญซึ่งสร้างความงุนงงให้กับหลิงเทียนอย่างยิ่ง

เซียวอวี๋กระทำตัวราวกับศิษย์พี่สั่งสอนศิษย์น้อง "เด็กน้อยอย่าได้ประหยัดมัธยัสถ์เกินไปนัก จงนำเงินนี้ไปซื้อหาสิ่งที่ต้องการเถอะ เมืองไลอ้อนแห่งนี้คือบ้านของเจ้าแล้ว"

เหล่าศิษย์และอาจารย์จากสถาบันอัศวินต่างทอดถอนใจด้วยความอิจฉา พวกเขาอิจฉาต่อทั้งแหวนมิติ ชุดเกราะและของขวัญอื่นๆ กระทั่งมีบางคนที่คิดจะเข้าร่วมกับดินแดนไลอ้อนหลังจากจบการศึกษา ลอร์ดของดินแดนนี้ช่างจับจ่ายมือเติบ บุตรชายของแม่ทัพยังได้รับขวัญของล้ำค่ามากมาย ซึ่งพวกเขาต่างทราบดีว่ามู่หลิงเทียนนั้นเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สองเท่านั้น

นอกจากนั้นแล้ว เซียวอวี๋ยังได้คืนเงินให้กับศิษย์และอาจารย์ร่วมสถาบันอัศวินของมู่หลิงเทียน เขายังกล่าวอีกว่าผู้คุมด่านตรวจไม่ทราบว่าพวกเขาเป็นสหายและอาจารย์จากสถาบันของมู่หลิงเทียน มิเช่นนั้นพวกเขาย่อมไม่เรียกเก็บเงินแม้สักเหรียญ

เงินเพียงจำนวนนั้นไม่สลักสำคัญสำหรับเหล่าอาจารย์ ทว่าพวกเขาเห็นว่าเซียวอวี๋นั้นปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างมีมารยาทและให้ความใส่ใจ นอกจากนี้เขายังไว้หน้ามู่หลิงเทียน ทุกคนทราบดีว่าที่พวกเขาได้รับการปฏิบัติด้วยดีเช่นนี้เป็นเพราะมู่หลิงเทียน เซียวอวี๋จึงสามารถเอาชนะใจมู่หลิงเทียนได้ด้วยการกระทำเช่นนี้เอง ท้ายที่สุดแล้ว ทัศนคติของมู่หลิงเทียนที่มีต่อเซียวอวี๋ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่เชื่อมโยงเซียวอวี๋ในตอนนี้และเซียวอวี๋คนเก่าเข้าด้วยกันอีกต่อไป มู่หลี่และมู่หานเองก็ชื่นชมเซียวอวี๋มากขึ้นจากเหตุการณ์ในครั้งนี้...