ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"รายงานขอรับ การตามรอยของพวกเราถูกตัดขาดเมื่อพวกอันเดดเข้าไปในเทือกเขาอัลคาเกนขอรับ" มีบุรุษเข้ามารายงานต่อเฮเยส

เฮเยสพยักหน้าเมื่อได้ฟัง อันที่จริงเขาไม่ได้คาดหวังกับการตามรอยพวกอันเดดมากนัก กระทั่งตระกูลคเนดี้ก็ยังไม่อาจติดตามร่องรอยของพวกมัน ดังนั้นจึงไม่แปลกที่คนของเขาจะไม่พบเช่นกัน

นอกจากนี้จิตใจของเขายังยุ่งเหยิงจากสิ่งที่ได้พบเจอในตอนกลางวัน การใช้ชีวิตของเขาได้รับผลกระทบอย่างมาก การที่พวกอันเดดปรากฏตัวขึ้นมานั่นก็หมายความว่าความวุ่นวายกำลังจะปะทุขึ้น นี่เป็นโอกาสที่ศาสนจักรเฝ้ารอมาเนิ่นนาน หากแต่ตอนนี้อูเธอร์กลับไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเขา

เฮเยสกำลังสับสน เขาควรจะภักดีต่อผู้ใด อูเธอร์หรือพระสันตะปาปา?

"ท่านพาลาดินเฮเยส ท่านเป็นหัวหน้ากองอัศวินแห่งศาสนจักร แล้วท่านกำลังทำอะไร?" ซาเน่เอ่ยปากถามขณะที่เดินเข้ามา

เฮเยสกล่าวตอบด้วยความเคร่งขรึม "แม่ทัพซาเน่...ข้าจะต้องกลับไปรายงานต่อท่านสันตะปาปา การปรากฏตัวของพวกอันเดดนับเป็นเค้าลางของหายนะ ท่านต้องเตรียมพร้อมรับมือกับสงครามที่กำลังจะมาถึงนี้"

"มันคืออะไร? หายนะ? ท่านกำลังหมายถึงภัยพิบัติที่เคยเกิดขึ้นทั่วทั้งทวีปในยุคโบราณ?" ซาเน่ตกใจ อันเดดเพียงห้าพันตัวก็สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้กับเขาอย่างมากแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นหากมีอันเดดนับแสนเข้าโจมตีพวกเขา?

เฮเยสผงกศีรษะ " ถูกแล้ว ข้าจะเปิดเผยคำพยากรณ์บางส่วนต่อท่าน ที่จริงแล้วทางศาสนจักรได้ทำนายเรื่องนี้เอาไว้ มันจะเป็นการทดสอบครั้งยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์ หายนะครั้งนี้กระทั่งอาจนำไปสู่การล่มสลายของทวีป....มีเพียง...ราชาแห่งราชันย์ที่จะนำทุกเผาพันธุ์เข้าต่อกร หากท่านโรเบิร์ตคิดว่าตนเป็นบุรุษผู้นั้น เขาก็ต้องเตรียมตัวรับมือกับหายนะ"

"นี่..." ซาเน่ไม่อาจเอ่ยวาจาใด ความจริงแล้วเขาไม่เชื่อคำพูดของเฮเยส กระนั้นจิตใจของเขาก็ยังสั่นคลอน เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับคำทำนายมามาก แม้ว่าเขาจะไม่ทราบอย่างละเอียดก็ตาม ซึ่งถ้าหากคำทำนายเป็นจริงแล้วล่ะก็ เช่นนั้นการเตรียมตัวของตระกูลเคเนดี้ก็ยังไม่เพียงพอ

"แม่ทัพซาเน่ ข้าจะต้องรีบกลับไปรายงานเรื่องนี้ต่อท่านสันตะปาปา" เฮเยสโบกมือลาก่อนจะจากไป

"ท่านพาลาดินเฮเยส....ท่านจะไปแล้ว? แล้วพวกอันเดดเล่า?" ซาเน่รีบกล่าวอย่างกระวนกระวาย

เหล่าพาลาดินนั้นถือเป็นนักรบที่ใช้ต่อกรกับพวกอันเดดได้ดีที่สุด พลังแห่งแสงที่พวกเขาใช้จัดการพวกอันเดดนั้นเป็นทั้งพลังปราณและเวทมนตร์ พลังแห่งแสงถือเป็นดาวข่มของพวกอันเดด

การมอบพรจากพาลาดินสามารถช่วยปลุกกระตุ้นขวัญกำลังใจของไพร่พล แม้ว่าพาลาดินจะไม่ได้เข้าร่วมสนามรบด้วยตนเองก็ตาม ซาเน่ทราบว่าเขาคงต้องพบเจอกับความยุ่งยากแล้วหากเฮเยสจากไปเช่นนี้

เฮเยสยกหมวกเกราะขึ้นสวม "แม่ทัพซาเน่ไม่ต้องกังวลไป...ข้าจะกลับมาในไม่ช้า...ศาสนจักรย่อมไม่เพิกเฉยต่อเรื่องนี้ แต่ตอนนี้ข้าจะต้องกัลบไปรายงานพวกเขาเสียก่อน"

อันที่จริง เฮเยสต้องกลับมาอยู่แล้ว เหตุผลประการแรกก็คือ พวกอันเดด เหตุผลประการที่สองก็คือ การหวนคืนของอูเธอร์ ซาเน่ถอนหายใจเมื่อได้ยินคำตอบของเฮเยส จากนั้นเขาจึงส่งเฮเยสจากไป

..........................

..........................

โรเบิร์ตลุกขึ้นพรวดจากเก้าอี้ "อะไรนะ? หายนะ?"

"ขอรับ! พาลาดินเฮเยสกลับไปเพื่อรายงานเรื่องนี้ต่อพระสันตะปาปา....ท่าทางเคร่งเครีดของเขาคล้ายไม่ไม่แปลกปลอม พวกเราจะต้องแจ้งเตือนตระกูลเพื่อเตรียมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น" ซาเน่ค่อนข้างวิตกกังวลเมื่อนึกถึงหายนะ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขารวมรวมทวีปเข้าเป็นหนึ่ง? ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะต้องรับมือกับกองทัพอันเดดจำนวนมหาศาล

โรเบิร์ตรู้สึกผิดหวัง เพราะการโจมตีเมืองไลอ้อนก็จะเป็นปัญหาเช่นกัน

..........................

..........................

เฮเยสเร่งรีบเดินทางทั้งกลางวันและกลางคืนโดยไม่หยุดพัก เขาควบม้าเป็นเวลาสิบวันจึงจะถึงศูนย์ใหญ่ของศาสนจักร ศูนย์ใหญ่ของศาสนจักรนั้นตั้งอยู่ที่นครศักดิ์สิทธิ์เยซา ซึ่งราชวงศ์พยัคฆ์คำรนก็ไม่ได้เข้ามาควบคุมเมืองแห่งนี้และพื้นที่โดยรอบ ทุกสิ่งล้วนถูกจัดการโดยศาสนจักร อันที่จริง ดินแดนแห่งนี้ก็คล้ายเป็นอาณาจักรซ้อนในอาณาจักร ทุกคนต่างทราบว่าพระสันตะปาปานั้นเป็นผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้

ในมือของชายชราผู้สวมชุดคลุมสีเทาถือไม้เท้าที่ทำจากสิ่งใดก็ไม่อาจทราบเอาไว้ขณะที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ในโบสถ์ที่สูงที่สุดในเมือง เขาคือ ผู้ปกครองของที่นี่ เขาเป็นกระบอกเสียงในนามของเทพแห่งแสงสว่างของทวีป วาจาจากปากเขาก็คือ วาจาจากเทพแห่งแสง ผู้ใดที่กล้าต่อต้านเขา คนผู้นั้นจะต้องถูกลงโทษ

"ขอสรรเสริญท่านอูเธอร์ผู้ยิ่งใหญ่ ขอสรรเสริญท่านสันตะปาปา ฝ่าบาท พาลาดินเฮเยสเดินทางกลับมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ" มีพาลาดินเดินเข้ามารายงานต่อพระสันตะปาปา

"โอ?" ประกายวูบผ่านแววตาของพระสันตะปาปา "ให้เขาเข้ามา"

พาลาดินนายนั้นผงกศีรษะรับคำก่อนจะเดินออกจากห้องโถงไป

พระสันตะปาปากวาดมองภาพวาดตามผนังโบสถ์ "ไฉนข้าจึงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา? เวลานั้นใช่มาถึงแล้วหรือไม่?"