ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ตู้มมม~~

บอลเพลิงปะทะเข้ากับศีรษะของแรดยักษ์เข้าอย่างจัง ความรุนแรงของมันทำให้แรดหยุดนิ่งมึนงงอยู่นาน

ความรุนแรงของพลอเพลิงที่ยิงออกไปโดยผู้ใช้มนตราขั้นที่สี่เช่นอัลม่านั้นกระทั่งสามารถทำลายทหารราบได้กองหนึ่ง อย่างน้อยที่สุดก็ยังสามารถสังหารทหารได้ครึ่งกอง ผู้ใช้มนตราจะสามารถสังหารทหารทั่วไปได้นับหมื่นหากพวกเขามีมานาไม่จำกัด นี่คือนิยามของผู้ใช้มนตราชั้นสูง

บอลเพลิงของอัลม่าเป็นสัญญาณให้ผู้ใช้มนตราที่เหลือเริ่มระดมโจมตีไปยังแรดยักษ์ ความรุนแรงของมันอาจไม่มากนักหากมีเพียงศิษย์ไม่กี่คน ทว่าที่ตรงนี้มีพวกเขารวมตัวกันจำนวนมาก ดังนั้นอานุภาพของมันจึงสะเทือนเลือนลั่น เซียวอวี๋ได้เห็นการโจมตีด้วยเวทมนตร์ธาตุต่างๆตั้งแต่เวทสายฟ้าจนถึงเวทอัคคี เวทปฐพีและอื่นๆ แรดยักษ์กระทั่งไม่อาจโงหัวขึ้นมาได้ เซียวอวี๋ได้จัดกลุ่มให้กับผู้ใช้มนตราเอาไว้แล้ว ดังนั้นการโจมตีจึงกระหน่ำไปที่มันโดยไม่ขาดสาย

ความกดดันสามารถเกิดขึ้นได้ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์อสูรจากการต้องโดนเวทมนตร์โจมตีเข้าใส่ไม่ได้หยุดหย่อน แรดยักษ์ไม่ทราบว่ามีผู้ใช้มนตราจำนวนเท่าใดที่กำลังโจมตีใส่มัน กระทั่งบรราดศิษย์เองก็ไม่คาดคิดว่าการโจมตีร่วมกันของพวกเขาจะทรงพลังเช่นนี้

คนทั่วไปอาจคิดว่านี่เป็นวันสิ้นโลกหากว่าพวกเขาได้มาเห็นฉากที่เบื้องหน้านี้

นอกจากนี้การโจมตีดังหล่าวยังเป็นผลให้อากาศโดยรอบถูกระเบิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันสามารถทำลายจิตต่อสู้ของฝั่งศัตรูให้มอดดับได้ไม่ยาก

นอกจากผู้ใช้มนตราแล้ว พลปืนเองก็ไม่ได้อยู่เฉย พวกเขาเองก็ยิงออกไปไม่ได้หยุด แม้ว่ากระสุนจะไม่ส่งผลต่อร่างกายของแรดยักษ์มากนัก ทว่ามันก็สามารถกดดันทางจิตใจได้

พวกออร์คใช้เครื่องจู่โจมและบาริสต้าโจมตีไปยังร่างกายอันใหญ่โตของมัน ความรุนแรงของหอกที่ถูกยิงจากบาริสต้านั้นไม่เพียงพอที่จะทะลวงผ่านผิวหนังอันหยาบหนาของแรดยักษ์ได้

อย่างไรก็ตามเครื่องจู่โจมกลับสามารถตัดเฉือนแผ่นเนื้อของมันจนเลือดไหลชโลมพื้น

ในพริบตานั้นเองแรดยักษ์ก็ตัดสินใจเสี่ยงชีวิตสักครา ตั้งแต่เกิดมามันไม่เคยต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกต้อนจนจนมุมเช่นนี้มาก่อน มันคำรามเสียงดังขณะที่ร่างกายอันโตพุ่งเข้าชนหินก้อนใหญ่จนพื้นดินสั่นสะเทือนเลือนลั่นจนเหล่าผู้ใช้มนตราที่ยืนอยู่ด้านบนแทบจะพลัดตกลงมา

"อย่าได้หยุดมือ! โจมตีต่อไป!" เซียวอวี๋ตะโกนกระตุ้นด้วยเสียงอันดัง

ตู้มมมม

บอลเพลิงของอัลม่าพุ่งเข้าชนศีรษะของแรดยักษ์อีกครั้งจนทำให้ร่างกายของมันโอนเอน แรดตัวนี้แน่นอนว่าทรงพลัง ทว่ามันก็ไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ตั้งแต่เริ่ม นี่เป็นเหตุผลที่เซียวอวี๋เลือกที่จะมุ่งเน้นการโจมตีให้หนักในช่วงนี้เพื่อให้บังเกิดผลที่สุด เขากำลังคิดที่จะทำลายจิตต่อสู้ของมันลง

ที่กลุ่มนักผจญภัยก่อนหน้านี้ไม่อาจลงมือประสบผลนั่นก็เนื่องเพราะพวกเขาต่างคนต่างโจมตี ไม่ได้รวมกันโจมตีอย่างเป็นแบบแผน แรดยักษ์จึงสามารถเล่นงานพวกเขาทีละคนทีละคนโดยไม่ได้รับบาดเจ็บอันใด

อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ผู้ใช้มนตราได้โจมตีประสานกันจนแรดตัวนี้ไม่อาจตอบโต้ได้ ท้ายที่สุดแล้ว แรดยักษ์ก็สามารถวิ่งถอยห่างจากระยะยิงของผู้ใช้มนตราได้ หลังพุ่งไปซ้ายทีขวาทีอยู่หลายครั้ง ตามผิวหนังของมันไม่มีสักแห่งที่ไม่มีบาดแผล

บรรดาศิษย์ที่เข้าร่วมต่างรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นสถานการณ์ที่พวกเขาสามารถทำให้แรดยักษ์ที่อยู่ในขั้นที่สี่สามารถวิ่งหนีได้ เซียวอวี๋พยักหน้าอย่างพึงพอใจเมื่อได้เห็นผลลัพธ์ของการโจมตี เมื่อแรดได้รับบาดแผลฉกรรจ์ความเร็วของมันก็ตกลง

เซียวอวี๋กระโดดเข้าไปในถ้ำและใช้ดาบแอชบิงเกอร์กวัดแกว่งยั่วยุแรดยักษ์

แรกยักษ์ครางเสียงต่ำขณะที่เห็นเซียวอวี๋เข้าไปในรังของมัน มันจ้องมองเซียวอวี๋ด้วยความเคียดแค้น แม้ว่าการยั่วยุของเซียวอวี๋จะทำให้มันแทบจะคลุ้มคลั่ง ทว่ามันก็ไม่ได้โจมตีเข้าใส่ สัตว์อสูรเช่นมันมีสติปัญญาพอจะทราบว่าเซียวอวี๋พยายามจะล่อมันไปโจมตีอีกครั้ง หากมันพุ่งออกมาอีกคราเช่นนั้นวันนี้ก็คงเป็นวันสุดท้ายของมันแล้ว

โฮกกกกกกกกกกก

แรดยักษ์คำรามทว่าไม่ได้โจมตีอีก เซียวอวี๋ยังคงพยายามยั่วยุมันด้วยการสะบัดดาบและชี้เข้าหามัน กระนั้นแรดยักษ์ก็ยังคงเพิกเฉยต่อการยั่วยุของเซียวอวี๋

"ฉลาดไม่เบานี่" เซียวอวี๋พึมพำ

แรดยักษ์เป็นหนึ่งในสายพันธุ์สัตว์อสูรที่ครอบครองส่วนยอดของพีระมิดภายในเทือกเขาอัลคาเกนแห่งนี้ แม้ว่ามันจะแสดงตัวว่ากล้าหาญ แต่หากเมื่อใดก็ตามที่ได้พบเจอศัตรูที่ทรงพลังยิ่งกว่า แรดยักษ์ก็ยังสามารถพึ่งพาการพุ่งชนด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งทรงพลังของมันได้ ทว่าการโจมตีด้วยเวทมนตร์นานาชนิดนี้จากระยะไกลไม่ใช่สิ่งที่มันจะสามารถต่อกรได้ หากมันยังรั้งอยู่ที่นั่นต่อไป เช่นนั้นมันก็ถึงคราจบสิ้นแล้ว

เซียวอวี๋เห็นว่าถ้ำแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ผู้ใช้มนตราไม่อาจเข้ามาภายในได้ มิเช่นนั้นพวกเขาจะต้องได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของแรดยักษ์

"ยังไงก็เถอะ ไม่มีเหตุผลที่ต้องเกรงกลัวมันอีกขณะที่มันบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้"

เซียวอวี๋กำลังวางแผนเปลี่ยนรูปแบบขบวนเพื่อทำการจบชีวิตแรดยักษ์ตัวนี้ พวกออร์คยังคงถูกเลือกให้เป็นกองกำลังหลักของเขา ร่างกายของพวกมันแข็งแกร่งทั้งยังสวมใส่เกราะหนัก พวกเขาจะไม่ถูกสังหารในทันทีหากรับการโจมตีจากแรดยักษ์

พวกอร์คเดินเข้าถ้ำมาขณะที่ในมือถือเอาไว้ด้วยบาริสต้าทั้งยังแบกเครื่องจู่โจมตามมา อสูรโคโดตั้งแถวเป็นแนวหน้า พวกอสูรโคโดสามารถรับการโจมตีของแรดยักษ์ได้ดังนั้นเซียวอวี๋จึงใช้งานพวกมันในฐานะโล่ยักษ์ใบหนึ่ง

ผู้ใช้มนตรายังคงถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อย พวกเขาอยู่ห่างออกไปขณะที่มีอัศวินคอยคุ้มครองอยู่อีกชั้นหนึ่ง พวกเขากำลังรอคอยคำสั่งจากเซียวอวี๋

แรดยักษ์โกรธจนตัวสั่นสะท้านเมือ่เห็นว่ากองทัพศัตรูบุกรุกเข้ามาภายในถ้ำของมัน กระนั้นในแววตาของมันก็ยังมีประกายความหวาดกลัวแฝงเร้นอยู่ กฏแห่งป่านั้นเรียบง่ายยิ่ง ผู้เข้มแข็งที่สุดจะได้ครอบครองทุกสิ่ง มาตอนนี้มันกลับกลายเป็นเพียงผู้อ่อนแอแทนแล้ว!

โฮกกกกก

แรดยักษ์คำรามข่มขู่อีกครา ทว่าตัวมันเองก็ไม่กล้าโจมตีเข้ามา

"หน่วยอสูรโคโด บุกได้!" เซียวอวี๋ออกคำสั่งให้อสูรโคโดทั้งสิบตรงเข้าล้อมกรอบแรดยักษ์เพื่อที่จะเปิดโอกาศให้หน่วยอื่นๆโจมตีจากช่องว่างเข้าไป

"ฆ่า!" เซียวอวี๋ตะโกน ผู้ควบคุมอสูรโคโดเริ่มลั่นกลองรบ ขณะเดียวกันทิรันด้าก็เล็งยิงไปยังดวงตาของแรดยักษ์

ส่วนดวงตาถือเป็นจุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตแทบจะทั้งหมด พลธนูเอลฟ์ไม่ได้มีบทบาทมากนักในระหว่างการต่อสู้ครั้งนี้เนื่องเพราะลูกธนูของพวกเขาไม่อาจทะลวงผิวของแรดยักษ์ได้

กระนั้นการโจมตีของพวกเขาก็ไม่อาจมองข้ามไปได้ พวกเขาสามารถรุมโจมตีไปยังดวงตาของสัตว์อสูรเพื่อคอยรบกวนทัศน์วิสัยของมัน

แรดยยักษ์รีบปิดเปลือกตาลง แม้ว่าลูกธนูจะพุ่งเข้าปะทะอย่างจัง ทว่ามันก็ยังไม่อาจเจาะผ่านผิวหนาของมันไปได้ มันเปิดเปลือกตาขึ้นก่อนจะต้องรีบปิดลงอีกคราเพราะฝนธนูจากพวกเอลฟ์ต่างพุ่งเข้ามาแล้ว

มันไม่มีทางเลือกอื่นอีกนอกจากปิดเปลือกตาอยู่เช่นนั้น

โฮกกกกก

แรดยักษ์คำรามขณะที่พุ่งชนซ้ายขวาเปะปะเพื่อหวังทำร้ายถูกศัตรู อย่างไรก็ตามสิ่งที่มันพุ่งชนใส่นั้นเป็นร่างอันใหญ่โตของพวกอสูรโคโด ดังนั้นจึงไม่ส่งผลเท่านัก

แรดยักษ์นั้นมีความเกี่ยวพันกับธาตุปฐพี ดังนั้นมันจึงสามารถสั่นสะเทือนพื้นดินหรือสร้างแท่งหินให้งอกเงยขึ้นมาได้ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันไม่อาจใช้ออกได้

ตู้มมมมมม

บอลเพลิงของอัลม่าพุ่งชนศีรษะของมันอีกครั้ง จกานั้นการโจมตีนับไม่ถ้วนก็ติดตามมาอย่างกระชั้นชิด แม้ว่ามันจะต้องการตอบโต้แต่ก็ไม่อาจทำได้ มันกำลังถูกต้อนจนจนมุม......