ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋ไม่ใส่ใจนัก "เภทภัยหรือ? เภทภัยอย่างไร?"

อัลม่าจ้องมองเซียวอวี๋ราวกับกำลังจ้องมองลูกวัวไม่เกรงพยัคฆ์ "ท่านทราบหรือไม่ว่าตระกูลเคนเนดี้เป็ตัวตนแบบใด?"

เซียวอวี๋ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ "ไม่"

อัลม่าโมโหอย่างมากกับคำตอบของเขา โมโหจนแทบจะใช้ไม้เท้าในมือทุบตีเซียวอวี๋

"ตระกูลเคนเนดี้มีฐานะสำคัญในหน้าประวัติศาสตร์ เป็นหนึ่งในตระกูลที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปแห่งนี้ พวกเขามีธุรกิจและอุตสาหกรรมอยู่นับไม่ถ้วน กลุ่มทหารรับจ้างมากมายต่างทำงานให้กับเขา พวกเขายังมีคนของพวกเขาอยู่ในตำแหน่งสำคัญต่างๆในดินแดนและรัฐมากมาย ท่านสามารถบาดหมางกับจักรพรรดิของพยัคฆ์คำรนได้หากแต่พวกเขาไม่อาจ!"

เซียวอวี๋จ้องมองอัลม่า "แล้วใยข้ายังต้องเกรงกลัวพวกมันอีกในเมื่อตอนนี้ข้าสร้างความบาดหมางกับพวกมันไปแล้ว?"

อัลม่ายิ้มขณะมองดูเซียวอวี๋ เป็นความจริงที่ว่าลูกวัวแรกเกิดย่อมไม่เกรงกลัวพยัคฆ์ เซียวอวี๋ไม่รู้จักอำนาจของอีกฝ่าย ดังนั้นเขาจึงไม่ทราบความน่ากลัวของตระกูลเคนเนดี้ อัลม่านั้นคุ้นเคยกับตระกูลทรงอำนาจบางตระกูล ตระกูลเก่าแก่จะสนับสนุนก่อตั้งสถาบันเวทมนตร์ขึ้นมาทำงานให้กับพวกเขา เพียงความแข็งแกร่งนี้ก็ทำให้ผู้คนหายใจไม่ทั่วท้องแล้ว อัลม่าเป็นผู้ใช้มนตราขั้นที่สี่ กระนั้นเขาก็เป็นเพียงบุคคลไม่สลักสำคัญสำหรับตระกูลทรงอำนาจเช่นนี้

ไม่มีผู้ใดทราบว่าจริงๆแล้วตระกูลทรงอำนาจเหล่านี้แข็งแกร่งหรือยิ่งใหญ่เพียงใด กระนั้นมันก็ยังพอคาดเดาได้ว่าตระกูลที่สั่งสมความมั่งคั่งและอำนาจมาหลายพันปีจะทรงอำนาจเพียงใด แม้ว่าจักรพรรดิจะแปรผันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา กี่มากน้อยราชวงศ์ที่ก่อตั้งขึ้นแล้วล่มสลายไป ทว่าตระกูลทรงอำนาจเหล่านี้ไม่เคยหายไป พวกเขาหลบอยู่ในเงามืดของประวัติศาสตร์เสมอ

บางคราการล่มสลายของราชวงศ์ก็เป็นตระกูลเหล่านี้ที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง หลังจากนั้นพวกเขาก็จะสนับสนุนราชวงศ์ใหม่ขึ้นมา กระทั่งราชรัฐ ดินแดนแลนเชสเตอร์ก็ไม่กล้าตอแยพวกเขา ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงลอร์ดตัวเล็กๆเช่นเซียวอวี๋

เซียวอวี๋ต้องการทำให้มันผ่อนคลาย "ท่านอาจารย์อัลม่า ข้าทราบว่าที่ท่านกล่าวทั้งหมดมานี้เป็นเพราะห่วงใยข้า ข้าใช้ชื่อของธีโอดอร์มาข่มขู่มันก็เพราะมันโอหังลำพองเกินไป มันกระทั่งกล้าบีบให้ข้ายอมยกทิรันด้าให้ ท่านคิดหรือว่าข้าจะกระทำตาม? วันนี้มันเรียกขอทิรันด้า พรุ่งนี้มันเรียกขอมู่เสวี่ย มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่ทราบว่ามันจะเรียกขออะไรในวันถัดไป

ข้าจะยังมีหน้าอยู่ต่อไปได้อย่างไรหากยอมทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อความปลอดภัยของตนเองเช่นนั้น? การทำเช่นนี้เป็นเพียงการบีบบังคับ ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งไม่พอมิเช่นนั้นคงฆ่ามันลงที่นี่แล้ว กระนั้นตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นอีก มันสามารถทำลายดินแดนไลออน สังหารคนทั้งหมดของข้าได้ แต่ข้าจะไม่ยอมละทิ้งเกียรติและศักดิ์ศรีเพื่อเอาชีวิตรอดหรอก ข้าคงไม่อาจบากหน้ามีชีวิตอยุ่หากกระทำเช่นนั้น" หลังจากนั้นเซียวอวี๋ก็กลับไปค้นหาไอเทมจากศพของพวกผู้ใช้มนตรา

อัลม่าไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีกหลังจากได้ยินถ้อยคำของเซียวอวี๋ กระนั้นเหล่าศิษย์จากสถาบันอัศวินและเวทมนตร์ที่อยู่โดยรอบต่างได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดของเขา

พวกเขาล้วนแต่ยังหนุ่มสาวเลือดร้อนระอุ พวกเขาแทบจะเทิดทูนบูชาเซียวอวี๋ คำพูดของเซียวอวี๋สร้างความประทับใจให้กับพวกเขายิ่ง หัวใจของเหล่าหญิงสาวต่างหลอมละลายเพราะคำพูดของเขา หญิงสาวทั้งหมดต่างไต่ถามตนเอง สามีในอนาคตของพวกนางจะเลือกกระทำเช่นนี้หรือไม่หากตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน สามีของพวกนางใช่จะยืนหยัดต่อสู้กับตระกูลเคนเนดี้หรือไม่?

พวกนางต่างตระหนักได้ พวกนางย่อมมอบความรักให้กับชายผู้ยืนหยัดขึ้นปกป้องพวกนางจากผู้ใดก็ตามที่คิดจะมาแตะต้องสตรีของตน นี่จึงเป็นบุรุษที่แท้จริง

หลินมู่เสวี่ยเองก็ตื่นเต้น หยาดน้ำตาร่วงลงเผาะเผาะ นางตัดสินใจถูกแล้ว บุรุษผู้นี้สามารถปกป้องนางได้ไม่ว่าจะเผชิญกับอันตรายใดๆ ยังจะมีสตรีนางใดต้องการไปมากยิ่งกว่านี้อีกหรือ?

เซียวอวี๋พยายามข่มความยินดีเอาไว้ภายในขณะเห็นค่าความภักดีของทิรันด้าเพิ่มขึ้นมาสิบจุด ค่าความภักดีจากเหล่านักรบอัญเชิญเองก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน กระทั่งกรอมก็ขึ้นมาจนเกือบจะถึงหนึ่งร้อยจุดแล้ว

เซียวอวี๋เองนั้นป่าเถื่อน เจ้าเล่ห์ ทั้งยังลามกเล็กน้อย....กระนั้นเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ใครมาข่มเหงรังแกลูกน้อง คนรัก สหายของเขาได้ เว้นแต่จะข้ามศพเขาไปก่อน!

ในเวลาเดียวกัน นักผจญภัยอีกกลุ่มก็เดินทางมาถึงที่นี่เนื่องเพราะได้ยินเสียงการระเบิดอย่างรุนแรง แต่เมื่อมาถึงพวกเขาก็ต้องตกตะลึง สิ่งก่อสร้างแถบนี้แทบจะพังทลายลงทั้งหมดจากการระเบิดของเวทมนตร์ พวกเขาถอยกลับไปในทันทีที่เซียวอวี๋หันไปจ้องมองพวกเขา พวกเขาย่อมไม่กล้าปะทะกับกลุ่มที่แข็งแกร่งเช่นนี้

เซียวอวี๋นำทุกคนไปยังสถานที่แห่งสุดท้ายที่สามารถหาสมบัติมีค่าภายในนครทมฬได้ รอยัลควอเตอร์!"

ที่นั่นเป็นสถานที่พำนักของซิลวานาส วินด์รันเนอร์

เซียวอวี๋เชื่อว่าซิลวานาสไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้อีกแล้ว กระนั้นเขาก็ยังต้องการไปตรวจสอบยืนยัน หากว่าเขาไม่อาจค้นพบสิ่งใด เช่นนั้นการเดินทางในนครทมิฬก็เป็นอันสิ้นสุดลง จะอย่างไรเสียเขาก็ได้รับสิ่งของมากมายแล้ว การเดินทางในครั้งนี้นับว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง

เซียวอวี่และกรอมลอบเข้าไปตรวจสอบสถานที่ก่อน รอยัลควอเตอร์มีทางเดินอันคับแคบ ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ที่จะนำผู้คนจำนวนมากเข้าไปด้วย

พวกเขาพบว่าสถานที่แห่งนี้มีเพียงความเงียบสงัด ไม่มีร่องรอยของพวกอันเดดอยู่เลย เซียวอวี๋กวาดมองห้องโถงที่ว่างเปล่า

เขาเคยมาที่นี่นับครั้งไม่ถ้วนตอนที่เล่นเกม เขาเคยได้ยลโฉมอันงดงามนั้นมานับครั้งไม่ถ้วน.....ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างไม่หลงเหลือแล้ว

เซียวอวี๋เริ่มต้นค้นหาสิ่งของมีค่า วินาทีที่เขาขึ้นไปยืนบนแท่นที่ซิลวานาสเคยยืนอยู่ในเกมนั้นเอง เขาก็พบกับไม้คทาที่มีอัญมณีสีแดงประดับอยู่ ไม่มีร่องรอยเวทมนตร์จากมัน ดูราวกับเป็นไม้เท้าธรรมดาด้ามหนึ่ง

"ไฉนจึงมีไม้เท้าธรรมดาอยู่บนบัลลังก์ของซิลวานาสได้เล่า?" เซียวอวี๋มึนงง

มันไม่ใช่บังลังก์หากแต่เป็นแท่นยกสูง กระนั้นมันก็เรียกว่าบังลังก์ได้เพราะซิลวานาสมัยืนอยู่ที่นี่ เซียวอวี๋หยิบไม้คทามาตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เป็นไม้คทาธรรมดาหากแต่มีขนาดเล็กกว่าปกติมาก เขาเชื่อว่ามันต้องมีอะไรพิเศษอยู่บ้างถึงได้วางอยู่ที่นี่

กรอมเดินเข้ามาหา "นายท่าน ที่นี่ไม่มีอะไรเลย"

เซียวอวี๋พยักหน้า เขาทราบอยู่แล้วว่าที่นี่ไม่มีอะไร

กรอมกล่าวเสริม "ทว่าข้ารู้สึกว่าตนเองเคยอยู่ที่นี่...สถานที่แห่งนี้ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน...."

เซียวอวี๋ตกตะลึงเมื่อได้ยินกรอมกล่าวเช่นนั้น

ซิลวานาส วินด์รันเนอร์ได้จับมือเป็นพันธมิตรกับเผ่าพันธ์ุออร์คต่อต้านมนุษย์และเอลฟ์ แน่นอนว่ากรอมต้องเคยอยู่ที่นี่ อยู่กับซิลวานาสในตอนนั้น เป็นเรื่องปกติที่กรอมจะคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้

หรือนี่จะหมายความว่ากรอมจะค่อยๆเติบโตขึ้นเป็นเบรดมาสเตอร์ตัวจริงได้?

เซียวอวี๋รู้ว่าวันหนึ่งพวกออร์คและเอลฟ์จะจากเขาไป แม้ว่าพวกเขาจะจงรักภักดีต่อเขา แต่พวกเขาก็ยังมีโลกของตนเอง พวกเขาย่อมไม่อาจติดตามรับใช้เขาได้ตลอดไป

"เราเป็นผู้อัญเชิญมา แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีวิญญาณของฮีโร่คนเก่า.....นี่ไม่เรียบง่ายอย่างที่เห็นเสียแล้ว....." แม้ว่าเซียวอวี๋จะกล่าวเอาไว้ว่าตนจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกและจะนำพาความรุ่งโณจน์ในอดีตของพวกเอลฟ์และออร์คกลับคืนมา....อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าโชคชะตากำลังเล่นตลกกับเขาอยู่

ตาแก่ธีโอดอร์ใช่หยั่งรู้ล่วงหน้าในเรื่องนี้ด้วยหรือไม่?