ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋กลับไปที่โรงแรมเพื่อเตรียมวางแผนจัดการพวกเซนทอร์ ในวันต่อมาเขาได้พาโฟเรอร์และคนที่เหลือออกจากเมืองฮัวเหลียนไปยังเมืองรัชเชตซึ่งทำให้เซียวอวี๋งุนงงกับชื่อเมือง

"ดูเหมือนว่าพวกเรากำลังอยู่ในดินแดนรกร้างจริงๆ....ในสมัยโบราณ มีเมืองของพวกก๊อบลินที่ชื่อว่ารัชเชตอยู่ติดกับทะเล มาตอนนี้สภาพพื้นที่ได้ปรับเปลี่ยนไปอย่างมากจนคล้ายกับสองทวีปอยู่ห่างกันไม่ไกล"

เซียวอวี๋ได้สอบถามโฟเรอร์เพื่อยืนยันข้อมูล โฟเรอร์จึงบอกว่ามันไม่ใช่เมืองรัชเชต หากแต่ก็ตั้งอยู่ใกล้กับซากเมืองรัชเชตจริง

ต้องใช้เวลาสามวันในการเดินทางไปยังเมืองรัชเชต

โฟเรอร์ตกตะลึงอ้าปากค้างเมื่อได้เห็นว่าเซียวอวี๋มีแหวนมิติอยู่มากมาย เขาทราบว่าเจ้านายของเขาผู้นี้ดูจะทรงอำนาจไม่เบา หากแต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะร่ำรวยเช่นนี้ โฟเรอร์ทราบดีว่าผู้คนทั่วไปย่อมไม่มีแหวนมิติในครอบครอง

นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังนำวัสดุที่เขาเก็บมาจากเมืองใต้ดินออกมาให้โฟเรอร์จำแนก แม้ว่าเผ่าพันธุ์ก๊อบลินกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำ แต่ผู้อาวุโสของเผ่าเช่นโฟเรอร์ย่อมรู้จักพวกมัน คางของเขาแทบจะแตะถึงพื้นเมื่อได้เห็นวัสดุเหล่านั้น

".....พวกมันเป็นวัสดุชั้นเลิศที่ดีที่สุดในการสร้างสิ่งของ.....อา....มันมีมากมายนัก....นี่อะไร?" โฟเรอร์สงสัยเกี่ยวกับเรื่องวัสดุ

"มันเรียกว่าตัวเก็บประจุ" เซียวอวี๋ตอบอย่างดูถูก เขาได้ศึกษาชิ้นส่วนบางชิ้นและวัตถุดิบต่างๆเมื่อตอนที่ยังเป็นผู้เล่น

"เอ๊ะ..." โฟเรอร์มึนงงขณะหันไปมองเซียวอวี๋ "เจ้านายท่านเคยศึกษาวิศวกรรมมาก่อนงั้นหรือ?"

เซียวอวี๋ส่ายศรีษะ "ไม่มาก....เพียงเล็กน้อย.."

ในระหว่างทางพวกเขาไม่ได้เผชิญอันตรายใดๆ หากแต่พบเห็นชนเผ่าเร่ร่อนและพ่อค้ามากมาย

สุดท้ายหลังจากเดินทางอยู่สามวันพวกเขาก็มาถึงเมืองรัชเชต

เซียวอวี๋พยักหน้าเมื่อมองเห็นสถาปัตยกรรมของเมืองรัชเชต "ข้าไม่ทราบเกี่ยวผู้ที่สร้างมันขึ้นมา แต่การสร้างแบบนี้มีบางส่วนที่คล้ายคลึงกับยุคโบราณจริงๆ"

เซียวอวี๋เสาะหาโรงแรมชั้นดีในการเข้าพัก หลังจากนั้นเขาจึงสั่งให้เว่ยหมิงและฟ็อกซ์ไปติดต่อกับพ่อค้าเพื่อขายสินค้าของพวกเขา เดิมทีพวกเขาวางแผนที่จะไปยังเมืองฮาบาสซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าของจักรวรรดิเมฆาตะวันตก อย่างไรก็ตามพวกเขาได้ปรับเปลี่ยนเส้นทางแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงจำต้องขายสินค้าที่เมืองรัชเชตแทน

โฟเรอร์บอกว่ามรดกของเผ่านั้นอยู่ภายในหุบเขาซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองรัชเชต

ภายในเมืองรัชเชตไม่มีเรื่องราวให้พวกเขากระทำ ดังนั้นเซียวอวี๋จึงตัดสินใจจะออกไปเดินดูสิ่งแปลกตาภายในเมือง เสวี่ยซาชมชอบอาวุธกระบี่และดาบ กระนั้นในครั้งนี้นางก็ยังต้องการซื้อหาสิ่งของสวยงาม เซียวอวี๋ส่งสายตาให้ฟ็อกซ์ไปต่อรองและซื้อสิ่งที่เสวี่ยซาชอบ

กล่าวกันว่าภายในเมืองแห่งนี้มีตลาดค้าทาสขนาดใหญ่อยู่ มีข่าวลือว่าในบางครั้งกระทั่งทาสออร์คและทาสเอลฟ์ก็ยังมีการนำออกมาขาย

เซียวอวี๋เห็นว่ามีหลายเผ่าพันธุ์ที่ถูกขายเป็นทาส พวกมันต่างสวมใส่ปลอกคอขณะจัดแสดงในฐานะสินค้า เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าใด กระนั้นเขาก็ไม่อาจเปลี่ยแปลงสถานการณ์ในตอนนี้ได้ เขาไม่อาจกว้านซื้อพวกมันทั้งหมดและปลดปล่อยให้เป็นอิสระได้ แนวความคิดเรื่องทาสจะค่อยๆลดทอนลงตามกาลเวลาเมื่อนโยบายใหม่ถูกประกาศใช้

พวกเขาพบเห็นทาสหญิงที่แปลกประหลาดขณะกำลังเดินวนไปรอบๆ นางมีรูปร่างที่สูงอย่างมาก อีกทั้งผิวก็ยังขาวกระจ่างแลดูคล้ายพวกเอลฟ์ ดวงตาของนางแดงก่ำราวโลหิต ใบหูของนางก็ยาวและเรียวแหลมคล้ายใบหูของเอลฟ์ ทว่านางก็ไม่ใช่ไนท์เอลฟ์

"บลัดเอลฟ์งั้นหรือ?" เซียวอวี๋พึมพำเมื่อได้เห็นหญิงสาวนางนั้น เขาตระหนักว่าหญิงสาวนางนั้นไม่ใช่ เอลฟ์ "สายเลือดแท้" หากแต่เป็นลูกผสมระหว่างมนุษย์และบลัดเอลฟ์

"ในโลกแห่งนี้ยังคงมีพวกบลัดเอลฟ์หลงเหลืออยู่อีกหรือไม่?" เซียวอวี๋กำลังรอคอยให้ฐานทัพเอลฟ์ของเขาเลื่อนระดับขึ้นเป็นสอง ซึ่งนั่นจะทำให้เขาสามารถสร้างพวกบลัดเอลฟ์ได้

เซียวอวี๋ไม่ได้ลังเลใดๆเมื่อได้เห็นราคาของนางซึ่งเป็นเงินหนึ่งหมื่นเหรียญทอง เขาหันไปหานายหน้าค้าทาส "ข้าต้องการนาง"

พ่อค้าทาสทราบว่าเซียวอวี๋ไม่ใช่คนท้องถิ่นจากการแต่งกายของเขา เขาหัวเราะเมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋ต้องการซื้อหญิงสาวนี้ "ท่านช่างมีรสนิยมจริงๆ....มันต้องคุ้มค่าอย่างแน่นอนกับราคาหนึ่งหมื่นเหรียญทอง"

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นขณะเซียวอวี๋โยนถุงที่บรรจุเงินหนึ่งหมื่นเหรียญทองออกไป

พ่อค้าทาสหันไปกระซิบกับคนของมัน "เจ้าคนนอกนี่ยังไม่รู้ตัวว่าถูกโกง มันกระทั่งไม่ทราบต้นกำเนิดของเด็กหญิงนางนี้...แม้ว่านางจะดูงดงามแต่อีกไม่นานมันจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน!"

เซียวอวี๋ไม่ได้สนใจคนพวกนั้นขณะที่นำหญิงสาวจากไป ที่รอบคอของหญิงสาวมีโซ่คล้องไว้อยู่ดังนั้นนางจึงไม่อาจหลบหนีได้

เซียวอวี๋หันไปหาฟ็อกซ์ "เอาปลอกคอและโซ่ออกจากคอของนาง!"

ฟ็อกซ์รู้สึกประหลาดใจหากแต่ก็ไม่กล้าไม่เชื่อฟัง เขารีบถอดปลอกคอออกทันที

หญิงสาวมองดูท่าทีที่ไม่แยแสใดๆของผู้ที่ซื้อนาง เขากระทั่งไม่บอกกล่าวอะไรนาง เขาจากไปหลังจากถอดปลอกคอให้ นั่นทำให้นางรู้สึกประหลาดใจ

นางทราบดีว่าเงินหนึ่งหมื่นเหรียญทองภายในตลาดค้าทาสแห่งนี้มีมูลราคาสูง ชายหนุ่มที่ซื้อนางมากลับไม่เกรงกลัวว่านางจะหลบหนีไป นั่นหมายความว่าเขาเชื่อว่านางไม่อาจหลบหนีไปหรือไม่ก็ นางจะไม่หลบหนี!

หญิงสาวลังเลอยู่ครู่หนึ่งหลังจากนั้นจึงติดตามเขาไป ขณะที่นางก็รักษาระยะห่างจากเขา

"ฮึ่ม! ข้ากลับคิดว่าเจ้ากลับตัวกลับใจได้แล้ว หากแต่เจ้าก็ยังเป็นตัวเลวร้ายอยู่!" เสวี่ยซายื่นมือมาหยิกเขา

"อา....พี่สะใภ้สี่ ท่านกำลังเข้าใจข้าผิดแล้ว...ข้าไม่ได้ซื้อนางมาเพื่อเรื่องอย่างว่า" ใบหน้าของเซียวอวี๋เรียบเฉยราบกับบรรพชิตที่บรรลุแล้ว

"หญิงงามที่มีดวงตาสีโลหิต...พวกบุรุษเช่นเจ้าชมชอบแบบนี้หรือ?" เสวี่ยซาไม่เชื่อว่าเซียวอวี๋จะไม่ซื้อหญิงสาวมาเพื่อเรื่องอย่างว่า

เซียวอวี๋ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ "พี่สะใภ้ ไฉนท่านไม่เชื่อถือข้าบ้าง? ข้ามีสาวที่งดงามเช่นท่านอยู่ข้างกายอยู่แล้ว...ทำไมข้าจะต้องไปสนใจผู้อื่นอีก?"

"เจ้าว่าอะไรนะ?" เสวี่ยซาถลึงตามองเซียวอวี๋ขณะที่พยายามจะหยิกเขาอีก อย่างไรก็ตาม เซียวอวี๋หลบหนีจากไปแล้ว.....