ตอนที่ 192

ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

มีวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ถูกกลุ่มของเซียวอวี๋กำจัดไป

"เจ้าจะกลัวไปทำไม? มันก็แค่โครงกระดูก...." เซียวอวี๋ตะโกนออกมาขณะใช้ดาบแอชบิงเกอร์ทุบกระโหลกศีรษะของโครงกระดูก โครงกระดูกส่งเสียงแหลมก่อนจะระเบิดกลายเป็นควันไป

แอชบิงเกอร์เป็นดาวข่มของพวกอันเดดทั้งปวง อูเธอร์สมควรช่วยได้อย่างมากหากว่าเขาอยู่ที่นี่ ทักษะของพาลาดินได้ผลกับพวกอันเดดที่สุด อย่างไรก็ตาม อูเธอร์นั้นมีงานที่สำคัญกว่าการมาที่นี่

คนที่เหลือเริ่มใช้อาวุธหรือเวทมนตร์เข้าจัดการกับพวกโครงกระดูก พวกมันไม่ได้เป็นอมตะหรือสามารถเกิดใหม่ได้ พวกมันจะตายหากทำลายส่วนกระโหลกทิ้ง

ไม่นานพวกโครงกระดูกก็ถูกกำจัด ยังไม่ทันที่ทุกคนจะทันได้พักหายใจ โครงกระดูกกลุ่มใหม่ที่สวมชุดเกราะและถืออาวุธที่เรียบง่ายก็ปรากฏตัวขึ้นมาและเคลื่อนทัพมาทางพวกเขา

"นางได้รับพิษ!" อัลม่าตะโกนเมื่อเห็นหญิงสาวจากสถาบันเวทมนตร์เกาข้อเท้า ของเหลวสีเขียวเริ่มไหลออกมาจากฝ่าเท้าของนาง มันจะค่อยๆไหลปกคลุมไปทั่วร่างก่อนจะทำให้นางสิ้นใจ หลังจากนั้นนางก็จะกลายเป็นอันเดด ลิชคิงได้ใช้วิธีการนี้ในการเปลี่ยนให้อาณาจักรลอร์เดเลนและทิริสฟอลกลายเป็นดินแดนของพวกอันเดด!

หญิงสาวกรีดร้องคร่ำครวญเมื่อได้ยินคำพูดของอัลม่า นั่นเป็นสถานการณ์ที่น่ากลัวเสียยิ่งกว่าตาย

"อย่าได้กังวลไป! ข้ามีวิธีล้างพิษ!" เซียวอวี๋หยดน้ำยาฟื้นฟูลงบนเท้าของนางและให้นางดื่มที่เหลือ

"ไม่ต้องกลัว นี่เป็นน้ำยาฟื้นฟูในตำนาน ต่อให้เป็นพิษจากอันเดดก็สามารถรักษาได้" เซียวอวี๋กล่าวด้วยความมั่นใจ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเขาก็ไม่ทราบว่ามันจะได้ผลหรือไม่ ทว่าเขาจะต้องทำให้หญิงสาวนางนี้สงบลงเสียก่อน ถ้าทั้งหมดตกอยู่ในความตื่นตระหนก เช่นนั้นพวกเขาก็คงต้องทอดร่างเป็นศพอยู่ที่นี่ ขวัญกำลังใจคือปัจจัยสำคัญที่สุดสำหรับกองทัพ ผู้บัญชาการจะใช้ทุกวิถีทางในการเพิ่มขวัญกำลังของไพร่พลแม้ว่าจะต้องโกหกก็ตาม

กองทัพโครงกระดูกเคลื่อนทัพเข้าหากลุ่มของเซียวอวี๋ เซียวอวี๋ไม่อาจปล่อยให้ทั้งหมดตกอยู่ในความตื่นตระหนกได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วผู้ใช้มนตราก็ยังคงมีความสำคัญที่สุดในสนามรบ หากให้พวกออร์คเข้าเข่นฆ่า เช่นนั้นมันจะต้องใช้เวลาที่ยาวนาน

เหล่าศิษย์ต่างสงบใจลงหลังได้ยินเซียวอวี๋ พวกเขาเคยเห็นเซียวอวี๋ใช้มันมาก่อน แม้จะมีศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เซียวอวี๋ก็ยังสามารถใช้น้ำยาฟื้นฟูรักษาเขาได้ ยิ่งไปกว่านั้นบาดแผลยังหายอย่างรวดเร็วในเวลาไม่กี่วันราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เตรียมปะทะ!" เซียวอวี๋ตะโกนขึ้นเสียงดัง พลเดินเท้าทั้งหมดก้าวออกมายกโล่ขึ้นตั้งอยู่หน้าแถวของพลธนูเอลฟ์

พวกออร์คตั้งแถวอยู่ด้านหน้าขณะที่ข้างหลังเป็นผู้ใช้มนตรา พวกออร์คยกชูขวานขณะที่เครื่องจู่โจมยิงออกไป เครื่องจู่โจมเป็นอาวุธที่ดีที่สุดในการจัดการกับศัตรูที่หนาแน่นเช่นนี้

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว~

พวกออร์คเริ่มระดมยิงเครื่องจู่โจม ใบมีดห้าเสี้ยวถูกยิงออกไป พวกเขายิงออกไปเป็นรูปครึ่งวงกลมเพื่อกำจัดพวกโครงกระดูก พวกออร์คนั้นใช้เครื่องจู่โจมจนคุ้นเคยแล้ว พวกมันรู้ว่าเมื่อยิงทำมุมให้ดีแล้วจะส่งผลในวงกว้างมากกว่าเดิม นี่ยังกำจัดศัตรุได้มากกว่ายิงออกไปตรงๆ

พวกโครงกระดูกนั้นไม่ได้มีสติปัญญาอะไร พวกมันราวกับหุ่นเชิดที่ทำได้เพียงพุ่งเข้าโจมตี พวกมันกระทั่งไม่ตอบสนองใดๆขณะที่ใบมีดจันทร์เสี้ยวพุ่งผ่านร่างของพวกมัน ซึ่งอันที่จริงแล้วพวกมันก็ไม่อาจหลบหลีกได้เนื่องเพราะใบมีดที่ถูกยิงออกมานั้นรวดเร็วเกินไป

ฉับ ฉับ ฉับ ฉับ~

โครงกระดูกนับไม่ถ้วนที่ยืนอยู่ในเส้นทางของใบมีดจันทร์เสี้ยวล้วนถูกตัดขาดเป็นสองท่อน พวกมันไม่อาจสู้ต่อไปได้อีก

ศิษย์ทั้งหมดใจชื้นขึ้นมาเมื่อได้เห็นการโจมตีระลอกแรกของเครื่องจู่โจม ดูเหมือนว่าที่เซียวอวี๋บอกพวกเขาจะเป็นความจริง พวกโครงกระดูกเหล่านี้ไม่มีอะไรให้ต้องเกรงกลัว

ศิษย์จากสถาบันเวทมนตร์เริ่มร่ายเวทอีกครั้ง พวกโครงกระดูกหากไม่ถูกทำลายด้วยใบมีดพวกมันก็ถูกทำลายจากเวทมนตร์

ศิษย์จากสถาบันอัศวินเริ่มชักดาบวิ่งเข้าสู้กับพวกโครงกระดูก ขวัญกำลังใจของพวกเขาเพิ่มพูนขึ้นอีกครั้งหลังกำจัดโครงกระดูกไปได้หลายตัว พวกเขาพบว่าพวกมันนั้นอ่อนแออย่างมาก หากแต่มีจำนวนมากมายมหาศาล

เซียวอวี๋ยกชูมือขึ้นขณะที่มีลำแสงสีขาวพุ่งไปปกคลุมเหล่าอาจารยืและศิษย์ทั้งหมด พวกเขารู้สึกได้ว่าตนเองแข็งแกร่งขึ้นเป็นเท่าตัวในช่วงเวลาหนึ่ง

บางคนหันมามองเซียวอวี๋ที่กำลังยิ้มอยู่อย่างตกตะลึง "อันที่จริงแล้ว ข้าเป็นพาลาดิน! นี่คือพรแห่งพละกำลัง.....เอาล่ะ เหล่านักรบของข้าทั้งหลาย! ฆ่ามัน! แสงสว่างจะสถิตย์อยู่ฝั่งเรา!" เซียวอวี๋มีรัศมีดูเปล่งประกายราวกับไม่ใช่มนุษย์

ศิษย์ทั้งหมดต่างมึนงง มันคือพรแห่งพละกำลัง?! ไม่ใช่ว่าทักษะนี้สูญหายไปเนิ่นนานแล้วหรือ? เซียวอวี๋เป็นพาลาดินขั้นใดกันจึงสามารถมอบพรให้ผู้คนได้มากมายถึงเพียงนี้?

ในช่วงเวลาหนึ่ง พาลาดินสามารถมอบพรให้ได้ หากแต่ก็เป็นเพียงบทเล็ก พวกเขาสามารถมอบพรให้ทารกหรือใช้แสงศักดิ์สิทธิ์รักษาเยียวยาบาดแผลง่ายๆ มีพาลาดินเพียงไม่กี่คนที่สามารถมอบพรให้เป็นวงกว้างได้

เซียวอวี๋ผู้นี้เป็นใครกันแน่? ผู้บ่มเพาะสองสายหรือว่าพาลาดิน?

พวกเขาไม่มีเวลาให้คิดใคร่ครวญมากนักขณะที่กองทัพโครงกระดูกยังบุกเข้ามา พรแห่งพละกำลังได้เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกเขา ทั้งหมดใช้ฝีมือที่ฝึกปรือมาเข้าจัดการกับพวกโครงกระดูก

มีอาจารย์หลายคนจากสถาบันอัศวินที่อยู่ในขั้นที่สี่ ความแข้งแกร่งของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นจากพรเช่นกัน การต่อสู้ของพวกเขาดุดันมากยิ่งขึ้น

พวกเขาสามารถต้านทานพวกโครงกระดูกได้ด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่า

พวกออร์คนั้นโดดเด่นอย่างมากในการรบครั้งนี้ ความแข็งแกร่งของพวกโครงกระดูกนั้นต่ำ ดังนั้นพวกมันจึงไม่อาจทำอย่างำรกับพวกออร์คได้

ยิ่งไปกว่านั้นขวานยักษ์ของพวกออร์คยังโดดเด่นในสงครามขนาดใหญ่นี้ มันเหมาะสำหรับต่อกรกับศัตรูเป็นกลุ่มอย่างมาก

ทว่าในขณะนั้นเอง เสียงร้องโหยหวนก็ดังกึกก้องออกมา โครงกระดูกที่ร่างสูงมากได้โผล่ออกมาจากกึ่งกลางกองทัพโครงกระดูก

เซียวอวี๋สบถออกมาทันทีที่เห็น "บัดซบ! พวกโครงกระดูกยักษ์!"