ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

สุบารุเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่ หากแต่เขาก็ยังไม่อาจปะทะกับเซียวอวี๋ได้ เขาตกตะลึงอย่างมาก ในมุมมองของสุบารุแล้ว เขาคิดว่าเซียวอวี๋ไม่ได้แข้งแกร่งอะไร เขาเชื่อว่าเซียวอวี๋ไม่อาจสกัดขัดขวางเขาได้หากเขาต้องการจะหลบหนี

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์กลับไม่เป็นไปตามที่คาด ตอนนี้เขารู้สึกถึงอันตราย

"มันแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ในเวลาอันสั้นได้อย่างไร? เป็นไปได้อย่างไร?" สุบารุตกตะลึง เมื่อหกเดือนที่แล้วเซียวอวี๋ยังอยู่ในขั้นที่สองอยู่เลย มาตอนนี้เขากลับสู้กับสุบารุที่อยู่ขั้นที่สี่ได้แล้ว

เกิดบ้าอะไรขึ้น?

สุบารุสบัดดาบขึ้นต้านทานขณะหลบหนี ไม่เพียงแต่เซียวอวี๋ที่ตามรังควานเขา ยังมีลูกธนูของทิรันด้าที่พุ่งเข้าใส่ไม่หยุด สุบารุหันกลับไปมองและพบว่าเซียวอวี๋กำลังเหวี่ยงขวานใส่เขาอีกครั้ง

เขาตกตะลึงเมื่อเห็นแสงสีฟ้าเปล่งออกมาจากตัวขวาน เห็นได้ชัดว่าที่เซียวอวี๋แข็งแกร่งเช่นนี้ก็เป็นเพราะอาวุธที่อยู่ในมือ

ถึงเป็นเช่นนั้นเขาก็ทราบดีว่าเซียวอวี๋อยู่ในขั้นที่สาม

เป็นเรื่องที่น่าหวาดหวั่นที่ต้องต่อสู้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สามที่มีอาวุธเช่นนั้น สุบารุต้องการจะสังหารเซียวอวี๋แล้วแย่งชิงขวานมาเป็นของตน ความแข็งแกร่งของเขาสมควรเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าหากได้ครอบครองมัน

กระนั้นเขาก็รู้ดีว่าตอนนี้เขาทำได้เพียงหลบหนี มีพวกไรเดอร์ห่างออกไปไม่ไกล เซียวอวี๋และทิรันด้าเองก็โจมตีใส่เขาไม่ได้หยุดหย่อน

ในเวลานั้นเสียงคำรามก็ดังขึ้นมา ร่างที่ดูแข็งแกร่งสองร่างกำลังพุ่งเข้ามา พวกเขาคือกรอมและคาร์น ทั้งสองไม่ได้มีสัตว์พาหนะ ดังนั้นทั้งสองจึงต้องใช้เวลาในการติดตามมา คาร์นเหวี่ยงขวานยักษ์ในมือเข้าโจมตีสุบารุทันที

สุบารุหลบรอดการโจมตีของคาร์นไปได้ แต่ดาบยักษ์ของกรอมก็ถูกฟันตามมาติดๆ แม้ว่าสุบารุจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่ห้า ดังนั้นจึงทำได้เพียงปัดป้องและหลบหลีก ไม่อาจตอบโต้กลับไป

สุบารุไม่คิดว่าเซียวอวี๋จะแข็งแกร่งเช่นนี้ เขารู้ดีว่าคงไม่รอดหากยังไม่หนีไปเสียตอนนี้ คาร์นเป็นภัยคุกคามที่น่าวิตกที่สุด

สุบารุไม่เคยเกรงกลัวผู้ที่มีร่างกายใหญ่โตกว่าเขา นั่นเพราะเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพลังปราณซึี่งสามารถจัดการสัตว์อสูรได้ด้วยมือเปล่า

ร่างกายของคาร์นมีขนาดใหญ่โต หากแต่มันกลับมีความคล่องตัว ขวานยักษ์ของเขาเองก็ดุดันมาก และยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงกรอม กรอมเป็นถึงเบรดมาสเตอร์ ทักษะอันพิสดารของเขาไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะรู้จัก

สุบารุล้วงเอาม้วนคัมภีร์เวทออกมาใช้ ฉับพลันแสงสีขาวก็ห่อหุ้มร่างของสุบารุ วินาทีถัดมาเขาก็หายตัวไป

"บัดซบ! มันมีคัมภีร์เคลื่อนย้าย!" เซียวอวี๋รู้สึกหดหู่ เขาไม่อาจจับกุมสุบารุได้ ซึ่งนั่นจะทำให้การเดินทางไปยังจักรวรรดิของเขามีปัญหาแล้ว

"มารดามันเถอะ! มันไปหาคัมภีร์มาจากไหน" เซียวอวี๋ตรวจสอบทั่วบริเวณที่สุบารุหายไป

"เป็นม้วนคัมภีร์ทั่วไป...มีความเป็นไปได้สองทาง ระยะทางที่ไปได้จะต้องไม่ไกล หรือ เป็นการเคลื่อนที่แบบสุ่ม" หากเป็นอย่างที่สองสุบารุคงไม่ใช้ เขาอาจจะไปโผล่กลางทะเลและติดอยู่ที่นั่นจนตาย เซียวอวี๋คิดว่าสุบารุสมควรอยู่ห่างไปจากที่นี่ไม่ไกล

"รีบเรียกทอร์ลมา! ให้เขาใช้สอดส่องหาตัวสุบารุ! สั่งหน่วยฮิปโปกริฟทั้งหมดออกค้นหาสุบารุ ทิรันด้าใช้ตาเหยี่ยวหามันด้วย"

เซียวอวี๋เชื่อว่าสุบารุคงอยู่ไม่ไกล คัมภีร์เคลื่อนย้ายระยะไกลนั้นสร้างได้ยากมาก ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงการที่สุบารุจะมีเงินไปซื้อหา เซียวอวี๋คงต้องอับอายอย่างมากหากปล่อยให้เขาหนีรอดไปได้

ทอร์ลและพวกออร์คนั้นอยู่ไม่ไกล พวกฮิปโปกริฟเองก็บินออกค้นหาสุบารุ

เซียวอวี๋ได้นำตัวทอร์ลและพวกออร์คมาด้วยเผื่อเอาไว้ในกรณีฉุกเฉิน แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพวกออร์ค แต่เขาก็ยังต้องการทอร์ล ทักษะสอดส่องของทอร์ลมีความสำคัญอย่างมาก

ทักษะนี้ของทอร์ลยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง อีกไม่นานทอร์ลก็คงพบร่องรอยของสุบารุ แต่เนื่องจากพื้นที่นี้กว้างขวางมาก ดังนั้นจึงต้องใช้เวลา

เซียวอวี๋สั่งให้พวกฮิปโปกริฟไล่ติดตามทหารม้าของจักรวรรดิไป พวกมันสมควรมีจุดรวมตัวอย่างแน่นอน เซียวอวี๋เชื่อว่าสุบารุจะต้องไม่ทอดทิ้งคนเหล่านี้ เพราะเขาจะไม่มีคำอธิบายใดๆให้กับผู้ที่บงการ

เกือบรุ่งสางพวกฮิปโปกริฟก็กลับมารายงานว่าพวกทหารม้าได้หลบหนีไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ที่นั่นสมควรมีจุดรวมพลอยู่ เซียวอวี๋จัดทัพใหม่จกานั้นจึงมุ่งหน้าไปยังทิศนั้นทันที

ไม่กี่ชั่วโมงถัดมา ทอร์ลก็พบหุบเขาลับแห่งหนึ่ง ภูมิประเทศตามธรรมชาติของมันทำหน้าที่เป็นเกราะกำบังชั้นดี ผู้คนทั่วไปคงไม่คิดว่ามันจะเป็นที่ลับแห่งหนึ่ง

ไม่นานทอร์ลก็รายงานอีกครั้งว่าสุบารุนั้นอยู่ด้านในหุบเขา

"มาดูกันว่าเจ้าจะหนีไปได้อีกหรือไม่!" เซียวอวี๋นำเหล่าไรเดอร์และคนอื่นๆมุ่งไปหุบเขาด้วยตนเอง

สถานที่แห่งนี้เป็นที่หลบซ่อนชั้นดี หากแต่มันก็มีข้อเสียอยู่ มันมีทางเข้าออกเพียงทางเดียว

พวกฮิปโปกริฟได้ค้นพบเส้นทางเข้าหุบเขา มีร่องรอยของทหารม้าจักรวรรดิมุ่งเข้าไปด้านใน

.............................

.............................

"สุบารุ เจ้ายังจะหลบหนีอยู่อีกหรือ?" เซียวอวี๋สะบัดพรากวิญญาณขณะมองไปยังสุบารุ

สุบารุไม่คาดคิดว่าเซียวอวี๋จะสามารถหาเขาพบ เขาเจอสถานที่ลับแห่งนี้เมื่อตอนที่ยังเป็นผู้นำค่าย มันเป็นที่ลับที่ถูกส่งต่อกันมายามเมื่อมีภัยของผู้นำแต่ละรุ่น

เซียวอวี๋หาเขาพบได้อย่างไร? เป็นเพราะพวกตัวบินได้หรือ? แต่ตอนนี้ฟ้ายังมืดอยู่มันตัดผ่านผืนป่ามาได้อย่างไร?!

แทบจะไม่มีโอกาสที่จะพบเจอหุบเขาที่สลับซ้อนซ้อนเช่นนี้ได้

เซียวอวี๋มันเป็นสัตว์ประหลาดหรือ?

สุบารุสามารปีนเขาหลบหนีออกไปได้ หากแต่คนอื่นนั้นไม่สามารถ ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าเขาจะปีนหนี แต่เซียวอวี๋จะยอมปล่อยให้เขากระทำได้หรือ?

นัยย์ตาของสุบารุแดงก่ำ

"เซียวอวี๋! เจ้าเป็นคนบังคับข้าเองนะ วันนี้ข้าจะขอสู้ตาย!" สุบารุตะโกนออกมาเสียงดังขณะกวัดแกว่งดาบเวทพุ่งเข้าหาเซียวอวี๋ เขาทราบว่าวันนี้ตนจะต้องตายอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงคิดจะลากเซียวอวี๋ให้ตกตายร่วมกัน....