ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

พวกโจรกลายเป็นคั่งแค้นเมื่อทราบว่าอีกฝ่ายเพียงยกนามของโถวปาหู่มาข่มขวัญพวกมัน อย่างไรก็ตาม มันสายเกินจะหยิบอาวุธขึ้นสู้แล้ว เหล่านักผจญภัยและผู้คุ้มกันได้ล้อมพวกมันเอาไว้

พวกทาสที่ถูกโถวปาหงปล่อยตัวออกมากำลังได้รับการจัดระเบียบเพื่อเตรียมส่งทั้งหมดกลับบ้าน ผู้คุ้มกันบางคนพยายามจะรีบวิ่งเข้าไปหยิบฉวยสมบัติ หากแต่พวกอัศวินและพลเดินเท้าได้ขัดขวางเอาไว้ ผู้ที่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งจะถูกประหารทันที

โถวปาหงได้ประกาศต่อหน้าทุกคนว่าสมบัติจะถูกแจกจ่ายอย่างเท่าเทียม ผู้ที่ฉวยโอกาสจากช่วงชุลมุลจะถูกประหารทันที

โถวปาหงเป็นผู้นำโดยชอบธรรม อีกทั้งกองทัพของเซียวอวี๋ยังเป็นกองทหารชั้นยอด ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดกล้าตอแยพวกเขา

กองทัพที่นำมาโดยโถวปาหงต่างมีระบียบวินัย นี่แสดงถึงความสามารถในการควบคุมจัดการกองทัพของทั้งสอง

เป็นเซียวอวี๋และผู้ติดตามของเขาที่จะได้เลือกสรรสมบัติก่อน โถวปาหงจะต้องควบคุมสถานการณ์ภายนอกจนกว่าเซียวอวี๋จะจัดการเสร็จสิ้น นอกจากนี้โถวปาหงยังพยายามจะแสดงความใจกว้างเท่าที่จะกระทำได้ต่อเซียวอวี๋เพื่อให้พันธมิตรระหว่างพวกเขาแน่นแฟ้นมากขึ้น นอกจากนี้ ตัวโถวปาหงเองก็ยังต้องยอมรับว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ล้วนต้องพึ่งพาเซียวอวี๋

กระนั้นก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่โถวปาหงไม่ทราบ เซียวอวี๋มีแหวนมิติอยู่หลายวง....

"ชิ้นนี้....ไม่....ของธรรมดาก็ยกให้ผู้อื่นไป" เซียวอวี๋สั่งให้ลีอา ดีรอน เสวี่ยซาและคนอื่นๆเข้าไปเลือกสมบัติ ทั้งหมดต้องตื่นตะลึงกับความมั่งคั่งของซ่องโจรแห่งนี้

"นายท่าน ที่ีนี่มีห้องลับขอรับ" โฟเรอร์รีบวิ่งเข้ามาหาเซียวอวี๋ พวกก๊อบลินมีความชำนาญในการก่อสร้าง ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะซ่อนห้องลับจากพวกมัน นี่จึงเป็นเหตุผลที่เซียวอวี๋นำตัวโฟเรอร์มาด้วย

"นำทางไป" เซียวอวี๋เผยรอยยิ้ม

โฟเรอร์นำเซียวอวี๋มาหยุดอยู่ที่มุมหนึ่ง "นายท่าน ทางเข้าอยู่ตรงนี้ขอรับ แต่ข้าหากลไกเปิดไม่เจอ"

เซียวอวี๋ยิ้ม "กลไกหรือ? ช่างกลไกเถอะ....ถอยออกมา" เซียวอวี๋หยิบเอาระเบิดโลหะออกมาและวางไว้ใกล้ทางเข้านั้น

ตู้มมมมมมมมม!

เสียงกัปนาทดังออกมาขณะที่บริเวณทางเข้าถูกระเบิดออกไป

"ฮ่าฮ่าฮ่า....ข้านี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ" เซียวอวี๋ตบไล่ฝุ่นผงตามเสื้อผ้า

"ขอรับ...ขอรับ นายท่านช่างฉลาดล้ำยากจะหาผู้ใดเทียม" โฟเรอร์กล่าวประจบสอพลอ

โฟเรอร์พบว่าเซียวอวี๋นั้นลึกลับอย่างยิ่งหลังจากที่ได้ติดตามมาพักหนึ่ง ยิ่งโฟเรอร์รับทราบเรื่องราวมากขึ้นเท่าใด มันก็ยิ่งทราบว่าเซียวอวี๋แข็งแกร่งอย่างมาก

เซียวอวี๋ไม่ได้รีบเข้าไปด้านในทันที เห็นได้ชัดว่าระหว่างทางมีกับดักอยู่จำนวนมาก ดังนั้นเขาจึงต้องเพิ่มความระมัดระวังขึ้น เขาสั่งให้กรอมยกหินก้อนใหญ่ขึ้นมาทุ่มออกไปทดลองดู

กับดักทั้งหมดที่อยู่ภายในทางเดินถูกเปิดใช้งานทีละตัว

โฟเรอร์ชื่นชมในการกระทำของเซียวอวี๋เมื่อได้รับทราบการตัดสินใจของเขา แม้ว่าวิธีการของเซียวอวี๋จะดูหยาบกร้านหากแต่มันก็ได้ผล

พวกเขาเดินผ่านทางเดินนั้นเข้าไปจนถึงห้องลับ

"มารดามันเถอะ!...มีสิ่งของมากมายนัก ต่อให้ปล้นชิงจากพวกโจรทั้งหมดในดินแดนไลอ้อนก็ยังไม่มากมายเท่าที่นี่....ตอนนี้ข้าร่ำรวยแล้ว!" เซียวอวี๋ฉีกยิ้มจนถึงใบหู

"ใช้แหวนมิติจัดเก็บทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปให้เกลี้ยงเกลา!" เซียวอวี๋ตะโกนออกมา

เซียวอวี๋ไม่ได้สนใจสินค้าทั่วไปในโกดังของพวกมันอีกหลังจากได้พบห้องลับนี้ ต้องคิดที่จะเหลือสิ่งของเหล่านั้นไว้ให้พวกพ่อค้าและนักผจญภัย รวมทั้งโถวปาหง จะอย่างไรโถวปาหงก็ยังต้องการเงินทองเพื่อสร้างกองทัพขึ้นมา

แหวนมิตินับร้อยวงเติมเต็มไปด้วยสิ่งของ อันที่จริงเขายังได้โยนสิ่งของไร้ประโยชน์ออกไปไว้ในห้องลับด้วย

"เงิน....เงิน....เงินล้นมือแล้ว ฮ่าฮ่า!" เซียวอวี๋ดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น

เซียวอวี๋ให้โฟเรอร์ตรวจค้นสถานที่อื่นเพื่อดูว่ายังมีห้องลับอีกหรือไม่ เข้าไม่ไปใส่ใจกองสมบัติธรรมดาที่ด้านนอกอีก

...................................

...................................

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งหมดก็เห็นเซียวอวี๋และคนที่เหลือก้าวออกมาจากคลังด้วยสองมือว่างเปล่า กระทั่งถุงสักใบก็ยังไม่มี

ทั้งหมดไม่ทราบว่าเซียวอวี๋ได้รับภูเขาสมบัติไปแล้ว

เซียวอวี๋ยิ้มอ่อนโยนให้โถวปาหง "สหาย....ข้าได้หยิบสิ่งที่ข้าต้องการแล้ว....ตอนนี้เป็นหน้าที่ของเจ้าที่จะแจกจ่ายอย่างยุติธรรม...ตอนนี้ข้าจะไปยังที่ทำการเมืองของพวกมัน...บางทีที่นั่นอาจจะมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อยู่"

โถวปาหงผงกศีรษะเมื่อได้ยินคำกล่าวของเซียวอวี๋

.....................................

.....................................

เซียวอวี๋เข้าไปด้านในที่ทำการเมือง เขาตรวจสอบเอกสารบางอย่างและวิเคราะห์พวกมัน

โฟเรอร์พบห้องลับอีกแห่งหนึ่งที่นั่น

ในครั้งนี้โฟเรอร์สามารถหากลไกเปิดห้องลับจนพบ นั่นทำให้เซียวอวี๋ไม่จำเป็นต้องทำเสียงดังอีก

พวกเขาเดินลงไปตามทางด้านล่างไปยังห้องที่มืดสนิทแห่งหนึ่ง แม้ว่าสองข้างทางจะมีคบเพลิงอยู่ หากแต่บรรยากาศรอข้างก็ยังคล้ายกับการมุ่งหน้าไปยมโลก

เซียวอวี๋คิดว่าจะต้องมีสมบัติอยู่ภายในห้องลับ หากแต่เขาก็ต้องผิดหวังมื่อมาถึง ที่นั่นไม่มีสิ่งของมีค่าแต่อย่างใด นอกจากรูปปั้นสูงที่กึ่งกลางของห้องแล้ว มันก็ไม่มีสิ่งใดอีก

"บัดซบ....นี่คือองค์เทพของพวกมัน? ทำไมข้าจึงไม่รู้จักเลย"

รูปปั้นนี้จะต้องเป็นเทพที่กลุ่มผ้าคลุมลึกลับอ้างถึง อย่างไรก็ตาม ราวกับว่ารูปปั้นนี้จะถูกห่อหุ้มด้วยความมืดมิด ส่วนอื่นๆล้วนดำมืด มีเพียงส่วนตาเท่านั้นที่สามารมองเห็นได้

มันเป็นเพียงรูปปั้น หากแต่ดูเหมือนว่าดวงตาคู่นั้นของมันมีชีวิตและคอยสอดส่องดูแลสถานที่แห่งนี้ เซียวอวี๋และเสวี่ยซาเข้ามาก่อน เสวี่ยซาห่อตัวลงอย่างช่วยไม่ได้เมื่อได้เห็นดวงตาคู่นั้น แต่นั่นไม่ใช่กับเซียวอวี๋ เขาจ้องมองมันโดยตรง กลุ่มคนลึกลับนั้นคงแค้นจนแทบคลั่งหากทราบว่าเซียวอวี๋ใช้สายตาที่ดูถูกเหยียดหยามจ้องมองรูปปั้นองค์เทพของพวกมัน

เซียวอวี๋สำรวจดูทุกซอกทุกมุมจนแทบจะยกรูปปั้นขึ้นค้นดู เขาไม่พบสิ่งของพิเศษภายในห้องแห่งนี้ ดังนั้นเขาจึงเดินไปประจันหน้าและจ้องมองเข้าไปในดวงตาของรูปปั้นนั้น

"เฮลโหล! เจ้าได้ยินข้าหรือไม่? ถ้าเจ้าได้ยินก็ฝากทักทายมารดาเจ้าด้วยนะ" เซียวอวี๋หัวเราะออกมาขณะที่พาดพรากวิญญาณเอาไว้บนบ่า

ในเวลานั้นเอง ดวงตาทั้งคู่ของรูปปั้นก็ยิงลำแสงสองสายเข้าใส่เซียวอวี๋ เซียวอวี๋เหวี่ยงพรากวิญญาณเข้าต้านทานและสะท้อนมันกลับไป

"มารดาเจ้าเถอะ! เจ้าเป็นเทพจริงๆ? ไฉนจึงใช้วิธีการที่ต่ำช้าเช่นนี้ลอบโจมตีข้า? ถ้าเจ้ามีไอ้นั่นก็เข้ามา....บิดาผู้นี้จะทุบตีเจ้าให้ร้องขอชีวิต!" เซียวอวี๋ชี้ไม้ชี้มือไปยังรูปปั้นและสบถด่าออกมาไม่หยุด เขาแน่ใจแล้วว่ารูปปั้นนี้ไม่อาจทำอันตรายเขาได้ ดังนั้นเขาจึงด่าทอต่อไปอย่างไม่เกรงกลัว

เทพองค์นี้ได้มาอยู่ที่นี่เมื่อนานมาแล้ว หากว่ามันสามารถขยับเคลื่อนไหวเองได้ก็คงไม่จำเป็นจะต้องบงการผู้คนออกไปควบคุมทวีปแล้ว....