ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

หลังจากพูดคุยกันเสร็จพวกเขาก็เริ่มเล่นพนันภายในบ่อน ที่จริงแล้ว เซียวอวี๋ไม่มีความสามารถในการเล่นพนันและไม่ค่อยชื่นชอบมันสักเท่าใด เขาเพียงอาศัยความทรงจำจากเซียวอวี๋คนเก่าเท่านั้น

ในตอนแรก เขาชนะเดิมพันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่เขาก็ได้รับเงินรางวัลมามากมาย ผู้รับใช้ที่อยู่ด้านข้างได้นำไวน์ที่ดีที่สุดมามอบให้กับเขา อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็เริ่มแพ้

การเล่นพนันเป็นเพียงฉากบังหน้าในการเข้ามาที่บ่อนแห่งนี้ของเซียวอวี๋ จุดมุ่งหมายของเขาไม่ใช่การมาเล่นพนัน นั่นทำให้เขาเห็นอย่างชัดเจนว่านักพนันเหตุใดจึงตกสู่หลุมพลางของบ่อนได้อย่างง่ายดาย บ่อนจะปล่อยให้พวกเขาดื่มด่ำไปกับชัยชนะไม่กี่ครั้ง และจากนั้นผู้รับใช้ที่อยู่ด้านข้างก็จะเข้ามายกยอและทำให้อัตตาของนักพนันพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงไม่ต้องการที่จะเห็นตนเองเป็นฝ่ายสูญเสียในขณะที่ท่านเริ่มสูญเสีย นี่ก็เหมือนกับเกม DOTA ที่เซียวอวี๋ได้เล่นในชีวิตก่อน จิตใจของเขาจะคุกรุ่นและต้องการที่จะเล่นต่อไปเมื่อเขาต้องพ่ายแพ้ แต่การพนันนั้นตื่นเต้นเร้าใจกว่าเกม

"ข้าเสียอีกแล้ว" เซียวอวี๋มองดูเงิน 10,000 เหรียญทองที่เขาได้เสียไป ไม่มีใครที่จะรู้สึกสบายใจอยู่ได้เมื่อได้เห็นเงินของตนโบยบินออกจากกระเป๋าไป ทุกคนย่อมต้องการที่จะทวงมันกลับมา จากนั้นท่านก็จะเดิมพันและเสียมากขึ้นไปอีก นี่คือวัฏจักรของสิ่งที่เรียกว่า การพนัน!

"ท่านดยุคอวี๋ เงินพวกนี้ไม่นับเป็นอย่างไร สิ่งสำคัญคือหน้าตาของท่าน! ท่านต้องเอาชนะและทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของท่านกลับมานะขอรับ!" ผู้รับใช้ที่ยืนอยู่ด้านข้างเขากล่าวกระซิบที่ข้างหูของเขา

"นี่เป็นวิธีหาเงินของพวกเจ้าสินะ..." เซียวอวี๋แค่นเสียงอยู่ในใจขณะที่เขาใจเย็นลง ลีอาก็ดูเหมือนจะคอยเยาะเย้ยเขาอยู่ด้านข้าง

เซียวอวี๋หันไปมองนาง ลีอานั้นเป็นนางโจร ดังนั้นนางสมควรจะมีทักษะการเล่นพนันติดตัวอยู่บ้าง

"ลีอามาเล่นให้ข้าหน่อย" เซียวอวี๋ลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วให้ลีอาลงเล่นแทนเขา

มุมปากของนางยกขึ้นอย่างเย่อหยิ่งเมื่อได้ยินคำของเซียวอวี๋ นี่จึงเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

"เซียวอวี๋ เจ้าไปได้ตัวนางงามน้อยนางนี้มาจากที่ใด? นางช่างดูพยศ..." จี๋ซิ่งจ้องมองลีอา

เซียวอวี๋ทราบว่าคืนนี้จี๋ซิ่งคงจะต้องพบเจอกับฝันร้ายเสียแล้ว

เซียวอวี๋หัวเราะ "นางเป็นผู้คุ้มกันที่ข้าจ้างมาด้วยราคาที่สูงยิ่ง เจ้าก็ทราบว่าสารเลวแคร์รี่ต้องการจะเด็ดหัวข้าขนาดไหน ดังนั้นข้าจึงไม่อาจเลินเล่อได้"

"เจ้าจ้างสาวงามเช่นนี้มาเป็นผู้คุ้มกันเนี่ยนะ เจ้ากับข้าช่างสมกับเป็นสหายกันจริงๆ...ฮี่ฮี่" จี๋ซิ่งฉีกยิ้มขณะที่กวาดสายตาผ่านหน้าอกของลีอา

ลีอาไม่ได้โกรธขณะที่นางใช้รอยยิ้มพริมใจมองดูจี๋ซิ่ง "นายท่านจี๋ ในฐานะที่ท่านมาจากตระกูลชั้นสูงแล้ว นี่คงไม่อาจเดิมพันเล็กๆน้อยๆได้ เราเพิ่มเดิมพันเป็น 50,000 เหรียญดีหรือไม่? ท่านเห็นเป็นเช่นไร?"

หัวใจของจี๋คงกระตุกทันทีที่ได้ยินจำนวนเงิน 50,000 เหรียญทองนั้นเป็นวงเงินที่สูงอย่างมาก

นี่เป็นการพนันระดับสูง!

จี๋ซิ่งหลงใหลในรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ของลีอา "ตกลง นายน้อยผู้นี้จะลงเดิมพันด้วย!"

เซียวอวี๋รู้จักกับลีอามาพักหนึ่งแล้ว เขาว่าหากหญิงสาวนางนี้เกลียดผู้ใด เช่นนั้นนางก็จะทำทุกหนทางที่จะทำคนผู้นั้นถึงตาย! ลักษณะนิสัยของนาง เขาเริ่มกระจ่างมากขึ้นแล้ว

เซียวอวี๋ยืนมองอยู่ด้านขณะขณะที่ระบายรอยยิ้มออกมา จี๋คงได้เงินที่ชนะเซียวอวี๋คนเก่าไปมากมาย ดังนั้นเขาจึงไม่มีความเห็นใจต่อคนผู้นี้

ทักษะที่ลีอาแสดงออกมานั้นสูงส่งอย่างมาก นางชนะติดต่อกันและได้รับเหรีญญทองหลายแสนเหรียญจากทุกคน เซียวอวี๋รู้สึกมีความสุขขณะที่ได้เห็นผลลัพธ์

"มันก็เป็นเหมือนอาชีพ หากเจ้าทราบวิธีเล่น ไม่แปลกใจที่ผู้คนมักเสพพ์ติดมัน!" เซียวอวี๋สาบานกับตัวเองว่าเขาจะไม่เข้าไปข้องแวะกับการพนัน

จี๋ซิ่งมองเซียวอวี๋อย่างขมขื่น "สหาย เจ้าไปรับตัวเซียนพนันเช่นนี้มาจากที่ใด? ครั้งนี้เจ้าเตรียมตัวมาดีนี่นา"

เซียวอวี๋เกาศีรษะ "ข้าเคยลิ้มรสความสูญเสียมาก่อน.....นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าชนะในบ่อนแห่งนี้ พรุ่งนี้ข้าจะมาเล่นเป็นเพื่อนเจ้าอีก"

เซียวอวี๋ส่งสัญญาณให้กรอมกวาดเหรียญทองใส่ถุง

ผู้คนจำนวนมากต่างรู้สึกแย่ที่สูญเสียเงินจำนวนมากให้กับเซียวอวี๋ พวกเขารู้สึกว่าลีอากำลังเล่นโกง! ชายที่มีตาสามเหลี่ยมลุกขึ้นทันที "นี่มันแปลกอย่างมาก....ต้องโกงแน่ๆ! ไม่เช่นนั้นนางจะชนะได้อย่างไร?"

เซียวอวี๋โต้แย้ง "เช่นนั้นมันก็แปลกที่ข้าแพ้เช่นกัน! นี่หมายความว่ามันจะยุติธรรมหากว่าเจ้าชนะแล้วข้าแพ้งั้นหรือ?"

"พวกเราชนะอย่างผ่าเผย แต่การชนะของนางมันแปลกมาก พวกเราต้องค้นตัวนาง!" ชายที่มีแก้มยุ้ยกล่าวออกมาขณะที่จ้องมองเรือนร่างของลีอา

"ค้นมารดาเจ้าสิ....เข้ามาหากเจ้ามีความสามารถ!" เซียวอวี๋ยกเท้าวางลงบนเก้าอี้ขณะที่จ้องมองชายผู้นั้น เขาไม่หลงเหลือมาดของขุนนางแม้แต่น้อย

"เจ้าคิดว่าไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องเจ้าเพราะว่าเจ้าเป็นลอร์ดของดินแดนไลอ้อนงั้นหรือ? ถุ้ย! เช่นนั้นก็อย่าหวังจะออกจากที่นี่ได้เลย!" ชายผู้นั้นกล่าวข่มขู่ออกมา

"เจ้ากำลังข่มขู่ข้างั้นหรือ? มาดูกันว่าเจ้ามีความสามารถพอหรือไม่! สงสัยว่าเจ้าจะไม่ทราบเสียแล้วว่าข้ามีชื่อเล่นเรียกว่า เฉินห้าวหนาน?" เซียวอวี๋เลียนแบบเฉินหน้าทารกจากภาพยนตร์ "กู๋หว่าไจ๋ มังกรฟัดโลก" ที่เขาได้เคยดูในชีวิตก่อน เขาดึงมีดสั้นออกมาปักลงบนโต๊ะ

มีชายที่ดูแข็งแรงหลายคนก้าวออกมาจากทางด้านหลังชายตาสามเหลี่ยม

เซียวอวี๋ขยิบตาให้กรอม

กรอมวางถุงเงินลงบนโต๊ะและเดินตรงเข้าหาชายกลุ่มนั้น พวกมันดูราวกับเด็กน้อยเมื่อมาอยู่เบื้องหน้าของเขา กรอมสูงกว่าพวกมันอย่างน้อยก็หลายคืบ แขนขาของเขายังอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม เขาไม่จำเป็นต้องใช้ดาบ กรอมคว้าเข้าที่แขนของพวกมันและเหวี่ยงออกไปนอกหน้าต่าง ฝ่ายศัตรูยังไม่มีโอกาศได้ทันทำอะไรเพราะพวกมันต่างถูกจับโยนออกไปราวกับผักปลาในช่วงพริบตา กรอมคว้าหมับลงบนศีรษะของชายตาสามเหลี่ยมก่อนจะเหวี่ยงมันตามคนอื่นๆออกไป

"เจ้าทำให้ข้ามีโทสะแล้ว! เจ้าไม่รู้หรือว่าแถวนี้ใครคุม?" เซียวอวี๋ดึงมีดกลับมาและเดินลงบันไดไปด้วยท่าทางที่เขาได้เห็นมาจากเรื่องกู๋หว่าไจ๋