ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋ช่วยโถวปาหงกำจัดบางเผ่าและชิงอำนาจการควบคุมมา นอกจากนี้เขายังบอกต่อโถวปาหงว่าเขาไม่อาจอยู่ช่วยได้ตลอดไป ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ส่งกำลังทหารของเขาไป หากแต่ส่งกองทัพที่เป็นชาวจักรวรรดิไปแทน แม่ทัพใหญ่ฮัททัมเองก็แสดงความสามารถได้สมกับที่เป็นแม่ทัพ

กระนั้น เซียวอวี๋ก็ไม่ได้วางใจต่อสภาพที่เกิดขึ้นตอนนี้ เขารู้จักกองกำลังลึกลับดีกว่าผู้ใด และเขารู้ว่าพวกมันย่อมไม่ปล่อยโถวปากุ้ยล้มเหลวไปง่ายๆเช่นนี้ พวกมันจะต้องกลับมาอีกครั้ง และเมื่อเวลานั้นมาถึงโถวปาหงคงต้องเผชิญกับบททดสอบที่ยากที่สุดในชีวิต

เซียวอวี๋ตัดสินใจจะดำเนินสองเรื่องให้เสร็จขณะที่สถานการณ์ยังอำนวย เรื่องแรกคือการตรวจสอบพวกบลัดเอลฟ์ เขาต้องการจะนำตัวพวกเขากลับดินแดนให้มากที่สุด เรื่องที่สองคือกลับไปยังฐานทัพมนุษย์และทำการอัพเกรดมัน จากนั้นค่อยสร้างนักรบชุดใหม่ออกมา

ตำแหน่งของเซียวอวี๋ได้มาถึงผู้บัญชาการแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถควบคุมกองทัพ 10,000 นายได้ ตอนนี้เขามีนักรบอัญเชิญอยู่ 6,000 ยูนิต ซึ่งยังขาดอยู่อีก 4,000 ยูนิต ตอนนี้เขากำลังไตร่ตรองเรื่องตำแหน่งที่เหลือ หากแต่เขาก็ต้องการจะทราบความสามารถของนักรบแต่ละชนิดก่อนที่จะสร้างออกมา

โถวปาหงเมื่อเห็นว่าเขายังไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเซียวอวี๋อย่างเร่งด่วน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ห้ามการกระทำของเซียวอวี๋

เซียวอวี๋ไม่ได้ไปตามหาพวกบลัดเอลฟ์พร้อมกับกองทัพทั้งหมดของเขา เขาเพียงพากรอม ทิรันด้า แอนโทนีดาส ไรเดอร์ 100 นาย นักรบฮิฟโปกริฟ 100 ตนไปด้วยกัน

เขาจำต้องรีบตามหาบลัดเอลฟ์โดยเร็ว จากนั้นจึงกลับมารวมพลและมุ่งหน้ากลับดินแดนไลอ้อน จะอย่างไรเสีย เขาก็ไม่รู้ว่าโถวปากุ้ยจะลงมืออีกเมื่อใด

พวกไรเดอร์และฮิฟโปกริฟเป็นยูนิตเคลื่อนที่เร็ว ดังนั้นจึงไม่ต้องเกรงกลัวที่จะปะทะกับกองกำลังขนาดเล็กที่ต้องพบเจอระหว่างทาง

ด้วยเหตุนั้น เคลลี่จึงทำหน้าที่นำทางไปยังที่ตั้งชนเผ่าบลัดเอลฟ์

พวกเขาต้องเดินทางอยู่สามวันเต็ม เหตุผลเดียวที่เคลลี่ยอมนำพวกเขาไปยังชนเผ่าก็เพราะว่าเชื่อว่าเซียวอวี๋คือผู้ที่สามารถเรียกตัวคาเอลกลับมาได้ ทั้งทิรันด้า กรอม คาร์น เมอีฟและแอนโทนีดาสล้วนแล้วแต่เป็นตัวตนในตำนาน นางทำได้เพียงเชื่อถือว่าผู้ที่สามารถนำตัวพวกเขากลับมาได้ย่อมได้อัญเชิญคาเอลมาได้เช่นเดียวกัน เคลลี่เชื่อว่าโชคชะตาของชนเผ่าบลัดเอลฟ์ได้ผูกติดอยู่กับเซียวอวี๋แล้ว

ดังนั้นนางจึงหาโอกาสที่จะนำเซียวอวี๋ไปยังชนเผ่าของนางอยู่ก่อนแล้ว

เมื่อเดินทางมาได้พักใหญ่ เคลลี่ก็ยมือชี้ไปยังภูเขาที่อยู่สุดสายตาด้วยความตื่นเต้น "เป็นที่นั่น! ผู้คนของข้าอยู่ที่นั่น!"

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ "ไปกันเถอะ การมาครั้งนี้อาจจะเปลี่ยนชะตากรรมของทั้งเผ่า...แต่นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า หากแต่ผู้คนของเจ้า...ข้าสามารถนำเผ่าของเจ้ากลับไปรุ่งเรืองได้อีกครั้งหากพวกเขาเชื่อมั่นในตัวข้า...และข้าคงไม่อาจช่วยเหลือสิ่งใดหากพวกเขาไม่เชื่อ"

ทั้งขบวนเริ่มเดินทางไปยังภูเขาลูกนั้น สภาพภูมิประเทศแถบนี้มีความซับซ้อนอย่างมาก มีต้นไม้สูงชะรูดงอกเงยอยู่ทุกที่ อันที่จริงแล้วสถานที่แห่งนี้ก็คืออีกด้านหนึ่งของเทือกเขาอัลคาเกน อาณาเขตของมันกว้างใหญ่ไพศาล ดังนั้นจึงเป็นไปได้ไม่ได้ที่จะข้ามเทือกเขานี้เพื่อกลับไปยังดินแดนไลอ้อน เทือกเขาอัลคาเกนยังมีอันตรายซุกซ่อนอีกมาก กระทั่งเหล่าสัตว์อสูรบินได้ก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะบินผ่านไป

เมื่อพวกเขามาถึงเส้นทางไปยังเผ่า เซียวอวี๋ก็พบเห็นกลุ่มคนเดินออกมาจากภูเขา

"พวกนักผจญภัยงั้นหรือ?" เซียวอวี๋พึมพำ แต่ไม่นานพวกเขาก็เห็นสตรีชาวบลัดเอลฟ์ที่ถูกล่ามโซ่ติดตามอยู่ด้านหลังคนกลุ่มนั้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อล่าบลัดเอลฟ์กลับไปขาย

เซียวอวี๋รีบไปหยุดที่เบื้องหน้าคนกลุ่มนั้นก่อนจะกล่าวอย่างเย็นชา "ปล่อยตัวพวกนาง!"

นักผจญภัยกลุ่มนี้มีกันอยู่ราวหนึ่งร้อยคน พวกมันประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อพบเห็นเซียวอวี๋และกองกำลังของเขา พวกมันไม่เคยพบเห็นเหล่าไรเดอร์มาก่อนในชีวิต กระนั้นความหวาดกลัวก็จางหายไปเมื่อพบเห็นมนุษย์ยืนอยู่หน้ากองกำลังพวกนั้น "เจ้าเป็นใคร? ไม่เห็นหรือว่าพวกเราคือกลุ่มทหารรับจ้างธอร์?"

เซียวอวี๋กวาดมองคนกลุ่มนี้อย่างรวดเร็ว พวกมันมีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่และผู้ใช้มนตราอยู่หลายคน

เซียวอวี๋ยังกล่าวอย่างเย็นชา "ข้าบอกให้พวกเจ้าปล่อยตัวบลัดเอลฟ์พวกนั้น! พวกเจ้าหูหนวกหรือ?"

หนึ่งในนักผจญภัยที่ลักษณะคล้ายเป็นผู้นำคนกลุ่มนี้ได้ก้าวออกมา มันมองดูพวกไรเดอร์ที่ด้านหลังเซียวอวี๋และพวกฮิฟโปกริฟที่อยู่บนฟ้า จากนั้นจึงกล่าวว่า "เจ้าเป็นใคร? ไฉนเจ้าจึงมีนักรบหมาป่าและพวกเอลฟ์มากมายนัก?"

เซียวอวี๋แค่นเสียง "เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้...สิ่งที่เจ้าต้องทำตอนนี้ก็คือปล่อยตัวพวกบลัดเอลฟ์นั่นซะ...มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่สุภาพ.."

"โอ้...แล้วจะทำไมหรือ? มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สามแสนอ่อนแอกำลังข่มขู่พวกเราที่มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่และผู้ใช้มนตราอยู่มากมาย...เจ้าคิดว่าจะสามารถเอาชนะได้งั้นหรือ? ผู้เข้มแข็งย่อมมีสิทธิ์มีเสียง...ผู้อ่อนแอก็ควรไสหัวไปเจียมตัวอยู่ด้านข้าง...พวกเราคือกลุ่มทหารรับจ้างธอร์! ชื่อเสียงของพวกเราเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทวีป! กระทั่งลอร์ดของดินแดนบางแห่งก็ยังเชิญพวกเราไปช่วยปกป้อง...เจ้าหนู เจ้าจะต้องเสียใจกับวาจาสามหาวของเจ้า..." บุรุษผู้นั้นสายตาสว่างวูบและหยุดคำพูดเอาไว้ คล้ายกับว่ามันจะนึกได้ถึงบางสิ่ง

"เจ้าคือลอร์ดแห่งดินแดนไลอ้อน?"

เซียวอวี๋กล่าวตอบ "ข้าเอง..เจ้าสามารถมายังดินแดนไลอ้อนหากว่าเจ้าต้องการสร้างปัญหา...แต่วันนี้ ข้าจะนำตัวบลัดเอลฟ์พวกนั้นไป"

บุรุษผู้นั้นมองดูพวกไรเดอร์และฮิฟโปกริฟที่บนฟ้า หลังจากนั้นสายตาของมันก็ไปหยุดอยู่ที่ทิรันด้าที่อยู่บนหลังพยัคฆ์ขาว

"หรือนั่นคือทิรันด้าที่เลื่องลือ?" สายตาของมันเต็มไปด้วยความโลภเมื่อพบเห็นทิรันด้า มันทราบดีว่ามีผู้คนนับไม่ถ้วนในทวีปแห่งนี้จะมอบรางวัลมหาศาลให้กับมันหากมันนำตัวผู้นำเอลฟ์หญิงของดินแดนไลอ้อนไปมอบให้ได้

ทุกคนต่างล่วงรู้ว่าผู้นำเอลฟ์นั้นแข็งแกร่งและมีรูปโฉมที่งดงามอย่างมาก มีบางคนเคยพบเห็นนางมาก่อน ดังนั้นชื่อเสียงของนางจึงแพร่กระจายไปเป็นวงกว้าง นักผจญภัยมากมายต่างหลั่งไหลเข้าสู่ดินแดนไลอ้อนก็เพราะต้องการจับตัวนางไปขาย

"เจ้าส่งตัวนางเอลฟ์นั่นมาก่อน แล้วพวกเราจึงจะปล่อยบลัดเอลฟ์ไป...มิเช่นนั้นเจ้าคงต้องฝังร่างอยู่ที่นี่..." บุรุษผู้นั้นยิ้มชั่วร้ายขณะที่ชักดาบเวทมนต์ออกมา