ตอนที่ 188

ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋มองดูแมตต์ที่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันแนบแน่น "ผงนี้แพร่กระจายผ่านอากาศ มันจะส่งผลเมื่อสูดดมเข้าไป ดังนั้นข้าจึงให้ทั้งหมดใช้ผ้าชุบน้ำปิดปากและจมูกเอาไว้ ซึ่งมันก็ได้ผล มันเป็นขั้นตอนการป้องกันสารชีวเคมี เจ้าเข้าใจหรือไม่กันนะ?"

วิธีการนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อรับมือกับแก๊ซพิษ แทบจะทุกคนในโลกปัจจุบันย่อมทราบถึงวิธีการนี้ อันที่จริงแล้วนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เซียวอวี๋ไม่กล้าเข้าโจมตีกลุ่มนักผจญภัยตั้งแต่ต้น เขาพอจะคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายต้องใช้ตัวยาบางชนิดในการจับตัวพวกเอลฟ์ในหมู่บ้าน แต่เซียวอวี๋ไม่ทราบอานุภาพและระยะส่งผลของมัน ดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อนเข้าลงมือ

กระนั้นเซียวอวี๋ก็คิดว่าระยะและความรุนแรงของมันสมควรไม่มาก ตัวยาสมควรมีระยะการแสดงผลที่แน่นอนอยู่ วิธีการที่ง่ายที่สุดที่เขานำมาใช้ก็คือการใช้ผ้าชุบน้ำปิดบังจมูกเพื่อป้องกันผงเล็ดลอด แม้ว่ามันอาจจะป้องกันได้ไม่สมบูรณ์ ทว่าผลกระทบจากมันจะต้องลดลงอย่างมาก เซียวอวี๋เชื่อว่าผลที่เหลือย่อมไม่ส่งผลเสียต่อพวกออร์คที่มีร่างกายแข็งแกร่ง

นอกจากนี้ เซียวอวี๋ยังได้ลองทดสอบผลของมัน เขาส่งพลธนูบางส่วนไปโจมตีพวกนักผจญภัย เขาต้องการบีบบังคับให้พวกนักผจญภัยต้องใช้วิธีการนี้ออกมา เขารู้ดีว่าเมื่อเหล่านักผจญภัยไม่อาจหาตัวผู้โจมตีได้ เช่นนั้นพวกเขาก็จำต้องใช้วิธีการนี้

อันที่จริงพวกเอลฟ์ได้ประท้วงและดูถูกเหยียดหยามต่อแผนการของเซียวอวี๋ พวกเขาเชื่อว่าการกระทำที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมนี้ต้องทำให้เกียรติอันสูงส่งต้องมัวหมอง เซียวอวี๋รู้สึกมึนงง ในมุมมองของเขา หากว่าพวกเจ้าทั้งไม่ตายและยังทำให้ชนะศึกได้ เช่นนั้นก็ช่างหัวธรรมเนียมอันคร่ำครึของพวกเอลฟ์ไปเสียเถอะ

นี่เป็นสาเหตุที่เขาย้ำเตือนพวกเอลฟ์อย่าได้โลภไปนัก พวกเขาต้องคอยถอยกัลบและหลบซ่อนตัวหลังจากยิงออกไป เป็นเรื่องยากมากที่พวกนักผจญภัยจะค้นพบตำแหน่งของพวกเขาหากอีกฝ่ายไม่มีคนแข็งแกร่งอยู่ภายในกลุ่ม

นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังแบ่งคนออกเป็นหลายกลุ่ม บางกลุ่มอยู่ห่างจากกลุ่มนักผจญภัย 500 เมตร สุดท้ายแล้วสิ่งที่เซียวอวี๋คาดเดาก็ถูกต้อง ผ้าชุบน้ำสามารถใช้กรองและลดผลกระทบจากผงมังกรได้ หลังจากดื่มน้ำยาฟื้นฟูเข้าไปแล้วสารตกค้างภายในร่างกายของพวกเขาก็ถูกล้างออกไปอย่างสิ้นเชิง น้ำยาฟื้นฟูนั้นสมกับที่เป็นไอเทมเวทมนตร์ ไม่เพียงจำกัดอยู่แต่การเยียวยาบาดแผลภายนอกเท่านั้นหากแต่ยังสามารถรักษาสารพิษได้อีก

เซียวอวี๋เองก็ได้วางแผนเอาไว้เช่นกัน เขาสั่งให้พวกเอลฟ์แสร้งเป็นสลบเพราะผลจากตัวยาและให้นักผจญภัยจับตัวไป ด้วยวิธีนี้พวกเขาจะสามารถล่อให้พวกนักผจญภัยกระจายตัวออกไป จากนั้นค่อยลงมือสังหารได้อย่างง่ายดาย

ท้ายที่สุดแล้วกองทัพหลักของเซียวอวี๋ก็จะเข้าโจมตีที่ตั้งของพวกนักผจญภัย สังหารนักผจญภัยทั้งหมดด้วยเครื่องจู่โจมและคัมภีร์ที่ได้มาจากธีโอดอร์

เซียวอวี๋รู้สึกตื่นตะลึงอย่างมากหลังจากใช้คัมภีร์ มันจะเป็นประสบการณ์ที่เขาไม่มีวันลืม พวกนักผจญภัยยังไม่ทันได้ตอบสนองใดๆร่างของพวกเขาก็ถูกฉีกกระชากเป็นสองส่วน ผลของคัมภีร์ยังรวดเร็วเสียยิ่งกว่าเครื่องจู่โจม

.....................................

.....................................

แมตต์จับจ้องมองเซียวอวี๋ก่อนจะกวาดสายตามองซากศพที่อยู่โดยรอบ เหล่าพี่น้องและสหายที่ผ่านความเป็นความตายกับเขานับครั้งไม่ถ้วนมาบัดนี้ตกตายหมดสิ้นแล้ว

เขานั้นโกรธจนแทบขาดสติ แต่เขาทราบดีว่าการต่อสู้กับเซียวอวี๋ในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับการแส่หาความตาย แม้ว่าเขาจะเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่ ทว่าเครื่องจู่โจมของพวกออร์คที่เล็งมาก็คุกคามเขาไม่น้อย เขาทราบว่าตนคงถุกตัดร่างเป็นสองท่อนแม้ว่าจะยกดาบขึ้นปัดป้องก็ตาม

หลายศพล้วนถูกตัดขาดเป็นสองท่อน ดังนั้นแมตต์จึงพอจะทราบอานุภาพอันน่าสะพรึงของมัน นี่คืออาวุธหนักในตำนานที่พวกเอลฟ์ใช้ยิงถล่มกำแพงเมือง ทว่าที่เขาไม่ทราบก็คือ พวกนักผจญภัยส่วนใหญ่แล้วถูกสังหารจากคัมภีร์ที่สร้างขึ้นโดยธีโอดอร์

"เซียวอวี๋! ทำได้ยอดเยี่ยมยิ่ง! ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ หนี้ในครั้งนี้ข้าจะกลับมาชำระ!" แมตต์หยิบฉวยผงมังกรซัดออกก่อนจะหมุนตัวพุ่งหนีไปโดยเร็ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ทันสังเกตว่าบนร่างของเขานั้นมีตราประทับตราหนึ่งอยู่!

ตราประทับสังหาร!

ทิรันด้าไม่ได้ใช้ทักษะนี้เพื่อสร้างความเสียหาย หากแต่ใช้มันเพื่อติดตาม ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้เมื่อใช้รวมกับทักษะแกะรอยสัตว์ป่าที่ใช้ได้ในรัศมี 10 ไมล์

เซียวอวี๋และที่เหลือได้เตรียมตัวอยู่ก่อนแล้ว ทั้งหมดใช้ผ้าชุบน้ำปิดจมูกและปากเอาไว้หลังจากจึงค่อยดื่มน้ำยาฟื้นฟูเข้าไป

เซียวอวี๋หันไปมองกรอมและทิรันด้า "พวกเราจะไปไล่ล่าเขา ขณะที่คาร์นจะอยู่ที่นี่เพื่อคอยดูแลคนที่เหลือ"

เซียวอวี๋เปิดใช้ทักษะวินด์วอร์คติดตามแมตต์ไป เพียงพวกเขาทั้งสามก็พอที่จะสังหารแมตต์ได้แล้ว ทั้งกรอมและทิรันด้าต่างอยู่ในระดับ 20 ซึ่งเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สาม แม้ว่าแมตต์จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่แต่เมื่อต้องเผชิญกับการกลุ้มรุมของพวกเขาทั้งสาม แมตต์ก็ไม่อาจรอดไปได้

................................

................................

แมตต์วิ่งมาได้พักหนึ่งแล้วและเห็นว่าไม่มีคนติดตามมา เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

เปรี้ยงงง!

เขาชกเข้าที่ต้นไม้เพื่อระบายโทสะ

"เซียวอวี๋! แกจะต้องชดใช้เป็นร้อยเท่าพันทวี!" แมตต์กล่าวด้วยความเคียดแค้น

"น่าเสียดายที่เจ้าจะไม่มีโอกาศนั้น" มีเสียงดังขึ้น

แมตต์พลันรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา เขาหันมองไปรอบๆก่อนจะพบว่ามีขุมพลังปราณอันแข็งกล้าพุ่งเข้าหาเขา แมตต์ตวัดดาบขึ้นต้านทาน

อมนิแสลชขั้นสูง!

ทักษะของเซียวอวี๋นั้นอยู่ที่ระดับสามแล้ว ดังนั้นนี่จึงเป็นการใช้อมนิแสลชออกไป 6 ครั้งติดต่อกัน กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์ก็ยังต้องปวดหัวในการรับมือไม่น้อย

นอกจากนี้ นี่ยังไม่ใช่สิ่งเดียวที่แมตต์ต้องรับมือ ไม่เพียงแต่เซียวอวี๋ที่ด้านหน้า ทางด้านหลังของเขาเองก็มีพลังปราณขุมหนึ่งปะทุขึ้นมา กรอมเองก็ใช้ทักษะอมนิแสลชขั้นสูง!

ขณะที่แมตต์กำลังป้องกันการโจมตีจากเซียวอวี๋ เขาทราบว่าตนเองคงไม่อาจต้านทานการโจมตีจากรอมได้อีก เขาพลันเรียกใช้ทักษะก้นหีบออกมาเพื่อปกป้องชีวิตของตน เป็นทักษะเคลื่อย้ายในพริบตา ทักษะนี้ไม่เหมือนกับทักษะเทเลพอตของเซียวอวี๋ นี่เป็นทักษะที่กลั่นพลังปราณออกจากร่างและบังคับเขาให้หลบจากทักษะที่อันตรายถึงชีวิต

แมตต์ได้ฝึกฝนทักษะนี้มาเป็นเวลานาน เขาทราบว่ามันจะช่วยชีวิตเขาในห้วงวิกฤติ

ขณะที่เขาเคลื่อนตัวหลบเซียวอวี๋และออกจากระยะโจมตีของกรอมแล้ว ทันใดนั้นก็พลันมีลูกธนูพุ่งเข้ามา แมตต์รีบยกดาบเวทขึ้นปัดป้อง ทว่าเขาก็ต้องกระเด็นถอยออกไปจากแรงปะทะ เซียวอวี๋และกรอมรีบพุ่งเข้ามาใช้ออกด้วยอมนิแสลช

"ลอร์ดผู้นี้เป็นใครกัน? เขามีทักษะที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร? เหตุใดออร์คและเอลฟ์ถึงทรงพลังถึงเพียงนี้? พวกนี้เป็นใครกันแน่? เหตุใดจึงติดตามเรามาได้โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย?"

แมตต์สับสนมึนงงอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าเซียวอวี๋เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สอง ทว่าเจ้าเด็กนี่กับระเบิดพลังออกมาได้ทัดเทียมกับเขา

โดยปกติแล้วแมตต์ไม่มีความวิตกหรือกลัวเกรงที่จะต้องสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สามราวสี่ถึงห้าคน ทว่ามาตอนนี้เขากำลังถูกไล่ต้อน

เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เซียวอวี๋และกรอมเปลี่ยนมาใช้อมนิแสลชเนื่องเพราะทักษะอมนิแสลชขั้นสูงยังติดระยะเวลาคูลดาวน์อยู่

ฟุบ!

ทิรันด้าไม่ได้ยิงศรเวทอีก หากแต่เป็นศรธรรมดา ลูกธนูหลายลูกพุ่งเข้าหาร่างของแมตต์

แมตต์รู้ว่าเขาไม่อาจหลบหลีกได้อีกแล้ว เขาพลันชักนำพลังปราณทั้งหมดในร่างไปยังดาบเวท ทำให้ตัวดาบเปล่งแสงสีห้าออกมา เขากำลังจะใช้การโจมตีแลกชีวิต ดาบของเขาพุ่งแทงออกไปข้างหน้า อย่างไรก็ตาม พริบตานั้นร่างของเซียวอวี๋ก็พลันหายไปทำให้ตัวดาบแทงเข้าไปในต้นไม้แทน

"อะไรกัน?" แมตต์ตกใจ หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกเย็นยะเยือกที่ลำคอ.....