ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"ข้าคงกลายเป็นตัวบัดซบหากว่าปล่อยให้เจ้าหนีไปได้" เซียวอวี๋สูดหายใจเฮือกใหญ่

เมื่อเห็นหัวหน้าเผ่าเซนทอร์ถูกสังหารไป พวกมันที่เหลือก็เริ่มหลบหนี พวกอัศวินที่ไล่ติดตามไปได้สังหารพวกมันอีกมาก อย่างไรก็ตาม เซียวอวี๋ออกคำสั่งให้หยุดการไล่ล่าเมื่อเห็นว่ามีผู้บาดเจ็บจากการต่อสู้

พวกเซนทอร์นับเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เซียวอวี๋เคยเผชิญหน้าจนถึงตอนนี้ แม้ว่าเขาจะใช้ทักษะมอบพรไปแล้วแต่สุดท้ายก็ยังมีอัศวินเสียชีวิตไปสามคนและมีสี่สิบคนที่บาดเจ็บ และยังมีระเบิดโลหะที่ถูกใช้ไปเพื่อทำลายกระบวนทัพและสภาวะของอีกฝ่ายอีก มิเช่นนั้นคงอาจจะมีผู้บาดเจ็บล้มตายมากกว่านี้

พวกเซนทอร์เป็นศัตรูที่น่าพรั่นพรึง จึงไม่น่าแปลกใจที่จักรวรรดิเมฆาตะวันตกไม่อาจกำจัดพวกมันได้มาหลายปี เขาไม่ได้ห่วงเรื่องอัศวินที่บาดเจ็บมากนัก อย่างไรเสียก็ยังมีน้ำยาฟื้นฟูที่ใช้รักษาบาดแผลได้ตราบที่ยังมีลมหายใจ

อัศวินที่ตายได้รับการเผาศพและเถ้ากระดูกก็ถูกเก็บเข้าไปในแหวนมิติเพื่อนำกลับไปโปรยยังแท่นบูชาที่ดินแดนไลอ้อน

มีเรื่องน่ายนดีเกิดขึ้นเมื่อพลเดินเท้านายหนึ่งทลายขีดจำกัดของระดับที่สิบกลายเป็นฮีโร่ เซียวอวี๋ได้ตั้งชื่อให้เขาว่า ดีรอน

....................................

....................................

"นายท่าน! เป็นที่นั่น!" โฟเรอร์มีท่าทีตื่นเต้นขณะที่ชี้ไปยังผนังผาแถบหนึ่ง

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ "นำทางไป อย่าทำให้ข้าต้องผิดหวัง"

เป้าหมายของการเดินทางในครั้งนี้ก็คือตามหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกก๊อบลินและนำตำราต่างๆกลับไป

ไม่มีพวกเซนทอร์ปรากฏให้เห็น ดังนั้นเซียวอวี๋และคนที่เหลือจึงติดตามโฟเรอร์ไปยังผนังหิน

ที่ตรงนี้ไม่ได้แตกต่างไปจากผนังด้านอื่นๆ แต่โฟเรอร์ก็เดินถอยหน้าถอยหลังราวกับกำลังวัดระยะทางอยู่ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งมันก็ก้มศีรษะลงนับคำนวณบางอย่าง สุดท้ายมันก็หยิบก้อนหินขึ้นมาจากพื้นดินและเคาะไปยังผนังหิน

"เป็นที่นี่....ต้องผลักตรงนี้ขอรับ" โฟเรอร์หันไปมองเซียวอวี๋ เซียวอวี๋พยักหน้าและสั่งให้ดีรอนไปจัดการ ดีรอนได้กลายเป็นฮีโร่คนล่าสุด นี่ทำให้เขามีสติปัญญาที่สูงขึ้น เขาเดินตรงไปยังที่นั่นและออกแรงผลักผนังส่วนนั้น

ครืนนนนน~

ทั่วทั้งหุบเขาเริ่มสั่นสะเทือนราวกับจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ กระนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากผนังส่วนที่ดีรอนผลักเคลื่อนตัวเข้าไปด้านใน

"ที่นี่....ผลักตรงนี้ด้วย" โฟเรอร์ชี้ตำแหน่งให้ดีรอนผลัก

เหตุการณ์ดำเนินอยู่เช่นนี้ ขณะที่โฟเรอร์ชี้ตำแหน่งไปทั้งหมดเก้าจุด เมื่อผลักที่จุดสุดท้าย ทั่วทั้งหุบเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว

เซียวอวี๋เริ่มวิตกว่าหุบเขาทั้งหมดจะถล่มลงมา

ทันใดนั้น ที่ผนังส่วนที่ถูกผลักเข้าไปก็เริ่มพังทลายลง เซียวอวี๋ก้าวถอยหลังตามสัญชาติญาณ หลังจากผนังส่วนนั้นยุบตัวลงไปหมดแล้ว พื้นที่ด้านหลังก็ถูกเปิดเผยออกมา

เป็นพื้นที่ที่กว้างขวาง มีเครื่องเรือนที่หรูหรามากมายตั้งเอาไว้ภายใน

"นี่ก็คือแดนศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ?" ดวงตาของเซียวอวี๋แถบจะถลนออกจากเบ้าเมื่อได้เห็นความงดงามที่อยู่ด้านใน

ต้องเป็นอารยรรมแบบใดจึงจะสามารถสร้างสถานที่ที่งดงามเช่นนี้ขึ้นมาได้? เซียวอวี๋ไม่เคยพบเห็นมาก่อนแม้ว่าจะเป็นที่โลกยุคปัจจุบันก็ตาม

"ขอรับ....นี่คือผลงานชิ้นเอกจากอารยธรรมของพวกเรา" โฟเรอร์รู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งกับความสำเร็จของบรรพบุรุษ

อย่างไรก็ตาม ประโยคถัดมาของเซียวอวี๋ทำให้โฟเรอร์พูดอะไรไม่ออก

เซียวอวี๋่กล่าวออกมาขณะที่กวาดมองอาคาร "ไฉนบรรพบุรุษของพวกเจ้าจึงสร้างสิ่งก่อสร้างเสียใหญ่โตเอาไว้ภายในภูเขาในเมื่อพวกเจ้าตัวเล็กนิดเดียว นี่ราวกับคนตาบอดถามหาแสงสว่าง..."

ลีอาก็ตกตะลึงเช่นกัน นางเคยพบเห็นสถานที่มามาก กระนั้นก็ไม่มีที่ใหญ่โตเท่าที่นี่...."

"สิ่งนี้....พวกก๊อบลินสร้างขึ้นหรือ? มันช่างน่าเหลือเชื่อนัก...พวกออร์ค..หรือกระทั่งมนุษย์ก็ยังไม่อาจสร้างสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้"

พวกก๊อบลินถูกเหยียดหยามดูถูกมาช้านาน คำว่าก๊อบลินก็กลายเป็นการเรียกหาสิ่งที่สกปรกและต่ำช้า แต่ใครจะจะไปจินตนาการได้เล่าว่าพวกมันจะสร้างสิ่งที่มหัศจรรย์เช่นนี้ขึ้นมาได้? กระทั่งเสวี่ยซาก็ยังอ้าปากค้าง

"สิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร? มันเป็นไปได้หรือ? พวกมันจะเคลื่อนย้ายวัสดุด้วยร่างกายเล็กๆนั่นได้อย่างไร?"

เซียวอวี๋หันไปอธิบายให้เสวี่ยซาฟัง "เทคโนโลยีของพวกมันล้ำหน้าเกินกว่าที่ท่านจะเข้าใจได้ พวกมันใช้หุ่นจักรกลเป็นแรงงาน หุ่นบางตัวยังทำให้พวกมันแทบจะไร้พ่ายภายในสนามรบ"

โฟเรอร์พึงพอใจอย่างยิ่งขณะที่รับฟังคำอธิบายของเซียวอวี๋

................................

................................

โฟเรอร์นำทางทั้งกลุ่มตรงไปหาที่เก็บสมบัติ

ทุกคนต่างเหงนหน้ามองสำรวจสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่นี้ มันช่างใหญ่โตจริงๆ หลังจากเดินมาเป็นเวลาพวกเขาก็ยังไม่ถึงที่หมาย สภาพภูมิประเทศของที่นี่สลับซับซ้อน ที่เส้นทางมากมายทอดไปยังสถานที่ต่างๆ

หากว่าผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับพื้นที่เข้ามาอาจจะหลงทางได้ง่ายๆ

โฟเรอร์ชี้ไปยังสถานที่ที่คล้ายกับห้องสมุดหลังจากเดินมาเกือบสิบนาที "ขุมทรัพย์อยู่ที่นั่น!"