ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋เคยอ่านนิยายและดูซีรี่ย์บนทีวีมามากมาย มันง่ายอย่างยิ่งที่เขาจะใช้อุบายเหล่านั้นต่อผู้คน ซึ่งความรู้เหล่านั้นก็ไม่ได้สร้างความผิดหวังแก่เขา อย่างไรก็ตาม เขาต้องการจะก่อเรื่องราวให้ใหญ่โต

เขากลับมาที่โรงแรมเพื่อรอฟังข่าวขณะที่จิบไวน์อยู่เงียบๆกับมังกรน้อย

"มันจะได้ผลหรือไม่?" ลีอาวางมือบนไหล่เซียวอวี๋จากทางด้านหลัง นางไม่เคยปฏิตนราวหญิงรับใช้อีกเมื่อปราศจากสายตาของคนนอก อย่างไรก็ตาม นางจะยอมไว้หน้าเซียวอวี๋เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น เซียวอวี๋ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรในเรื่องนี้ อันที่จริง กุญแจสำคัญที่ทำให้เขาสามารถควบคุมลีอาได้ก็คือ ปลอกคอทาส แต่เขายังไม่ทราบวิธีใช้งานมัน

เซียวอวี๋หยีตาขณะที่ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ "เว่ยเฮ่าต้องการกำจัดมู่หลี่มานานแล้ว เพียงแต่ยังไม่มีโอกาศเท่านั้น และตอนนี้ข้าได้หยิบยื่นโอกาศนั้น เจ้าคิดว่าเขาจะยอมปล่อยมันให้หลุดมือไปอีกหรือ?"

"นี่ไม่ชั่วร้ายเกินไปหรือ?" ลีอาจ้องมองเขา

เซียวอวี๋กลอกตา "เจ้ากำลังกล่าวอะไร ข้าเพียงบีบเค้นเขา จากนั้นค่อยหยิบยื่นความช่วยเหลือ ข้าอาจจะช่วยเขาหรือตระกูลของเขาไม่ได้หากว่าในอนาคตมีผู้อื่นลงมือตัดหน้าไปก่อน ทว่าตอนนี้แผนการประสบผลแล้ว"

ลีอากล่าวออกมาหลังจากขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เจ้าคิดผิดแล้ว"

เซียวอวี๋ลูบคางขณะที่กล่าวออกมาอย่างภาคภูมิ "แผนการของข้านั้นไร้ที่ติ"

ไม่นานทุกอย่างก็เกิดขึ้นดังเช่นที่เซียวอวี๋คาดการณ์ มู่หลี่ถูกตั้งข้อหากบฏและมีคนถูกส่งมาตรวจสอบตัวตึกของมู่หลี่ ผู้นำขบวนคือ ซู่ฉือ

เซียวอวี๋ก็ลงมือแล้วเช่นกันขณะที่เขานำอัศวิน 100 นายมุ่งหน้าไปที่ตัวตึกของมู่หลี่เพื่อรับตัวผู้คนในตระกูลมา เขาไม่ได้ใส่ใจสิ่งของมีค่าต่างๆ เขาเพียงต้องการตัวคน มันยากที่จะโน้มน้าวมู่หลี่หากเขาไม่ข้อต่อรองที่เพียงพอ

ซู่ฉือยิ้มออกมาเมื่อได้พบเซียวอวี๋ เขารู้สึกมีความสุขอย่างมาก หลังจากโค่นล้มมู่หลี่ลง บิดาของเขาจะเป็นตัวเลือกอันดับแรกที่จะขึ้นเป็นแม่ทัพแห่งรัฐเว่ย

"เซียวอวี๋ ขอบคุณสำหรับแผนการของเจ้า หากไม่เป็นเพราะเจ้า ตำแหน่งของมู่หลี่คงยากที่จะสั่นคลอน" ซู่ฉือกระซิบกับเซียวอวี๋

เซียวอวี๋หรี่ตาลง "ท่านสุภาพไปแล้ว ครั้งสุดท้าย บุตรชายของเขาทำข้าไว้แสบนัก คราวนี้พวกมันทั้งตระกูลต้องอยู่ในอุ้งมือของข้า!" เซียวอวี๋ระบายยิ้มขณะที่ซู่ฉือเองก็หัวเราะออกมา

"เจ้ามีความดีความชอบไม่น้อย ผู้คนในตระกูลของเขาไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเรา...จะช้าเร็ว พวกเราก็ต้องขายพวกมันไปเป็นทาส ข้าจะบอกกับบิดาว่าเจ้าได้ซื้อตัวพวกมันไปหมดแล้ว พวกเราจะรับเงินด้วยสมบัติของพวกมัน"

เซียวอวี๋พยักหน้า "ข้าไม่ได้ขาดแคลนดินแดน หากแต่เป็นผู้คน...ท่านได้คุมตัวพวกมันไว้แล้วหรือไม่?"

"กองทัพเข้าล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว ไม่มีผู้ใดสามารถเล็ดรอดออกไปได้"

เซียวอวี๋รีบกล่าวเสริม "ข้าได้นำองค์รักษ์บางส่วนมาช่วยจับกุมผู้คนในตระกูล ทุบตีพวกมันได้ แต่อย่าได้สังหาร หากมีคนล้มตายท่านจะต้องจ่ายค่าเสียหายให้กับข้า"

"เมื่อเป็นเช่นนั้นเจ้าก็ส่งคนของเจ้าไปรับตัวพวกมันเถอะ"

เซียวอวี๋ผงกศีรษะและกวักมือเรียกกรอม ทิรันด้า และอัศวินทั้ง 100 นายเข้าไปด้านใน

เซียวอวี๋ได้สั่งไม่ให้ลงมือสังหารเอาไว้ก่อนแล้ว เขาสั่งให้ทิรันด้ายิงธนูไปที่ต้นขาหากอีกฝ่ายต่อสู้ขัดขืน

ทิรันด้าสำรวจทุกซอกทุกมุมด้วยทักษะตาเหยี่ยวเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาด ในเวลาเดียวกัน ทหารม้าและทหารของซู่ฉือก็เริ่มเข้าจับกุมคนในบ้าน

"เฮ้ เฮ้ เซียวอวี๋.....เจ้าบอกกับข้าเองนี่ว่ามู่หานจะเป็นของข้า" จี๋ซิ่งคร่ำครวญขณะที่ลากร่างอ้วนฉุเข้ามาหา

เซียวอวี๋ยิ้ม "ไม่ต้องกังวล ข้าย่อมรักษาสัจจะ รถม้าเจ้าเตรียมไว้แล้วหรือยัง? ข้าจะส่งเด็กหญิงไปเมื่อมัดทุกคนเสร็จแล้ว"

จี๋ซิ่งฉีกยิ้มกว้างถึงใบหู "ขอบใจเจ้ามาก"

คนของเซียวอวี๋รับผิดชอบกวาดต้อนผู้คน ในขณะที่ทหารของซู่ฉือรับผิดชอบในการจับพวกเขามัด

ไม่มีการต่อสู้ขัดขืนมากนัก

ผู้คนในตระกูลมู่ไม่เคยคิดเคยฝันว่าวันหนึ่งพวกเขาจะถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ นอกจากนี้ทุกสิ่งยังเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง มู่หลี่ออกจากบ้านในยามเช้า ในขณะที่ยามบ่ายเขาก็ถูกตั้งข้อหากบฏเสียแล้ว มีทหารของตระกูลบางนายที่ต้องการจะต่อสู้ขัดขืน แต่ก็ไม่มีผู้ใดคอยออกคำสั่งต่อพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาส่วนใหญ่ยังคิดว่านี่เป็นการเข้าใจผิดกัน พวกเขาคิดว่ามู่หลี่จะสามารถอธิบายทุกอย่างให้กระจ่างได้ พวกเขาไม่ทราบว่าคนที่ต้องการฆ่าผู้นำตระกูลของพวกเขาก็คือลอร์ดแห่งรัฐเว่ย เว่ยเฮ่า

เซียวอวี๋พบว่ามู่หานที่จี๋ซิ่งกล่าวถึงเพียงเป็นเด็กสาวอายุราว 13 - 14 ปีเท่านั้น นางกวาดมองผู้คนอย่างดื้อรั้นอยู่ข้างมารดา นางไม่เชื่อว่าบิดาของนางจะก่อกบฏ

"ข้าบอกเจ้าแล้วว่านางนั้นราวกับภูติตัวน้อย มองดูนางสิ ผู้หญิงที่อยู่ด้านข้างนางก็คือมารดาของนาง นับได้ว่าสาวงามชั้นยอด" จี๋ซิ่งชี้ไม้ชี้มือ

"ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าสิ่งใดเรียกว่างดงามในภายหลัง" เซียวอวี๋รู้สึกรังเกียจจี๋ซิ่ง แต่เขาก็ยังคงปั้นหน้ายิ้มออกไป "รสนิยมของข้าและเจ้านั้นแตกต่างกัน เจ้าชื่นชอบเด็กผู้หญิง ขณะที่ข้าชมชอบหญิงที่โตเต็มสาวแล้ว"

"ยอดเยี่ยม! รีบจับนางมัดแล้วส่งไปที่รถม้าข้า!" จี๋ซิ่งตื่นเต้นอย่างมาก เขากำลังจินตนาการเกี่ยวกับวิธีการที่เขากำลังจะเพลิดเพลินไปกับร่างกายของเด็กสาว

เซียวอวี๋ตอบกลับ "อย่าได้กังวล เราต้องจัดการเป็นขั้นเป็นตอน ข้าจะส่งนางไปยังรถม้าของเจ้าหลังจากทุกคนถูกมัดไว้แล้ว"

พวกเขาเริ่มลำเลียงคนที่ถูกมัดแล้วขึ้นรถม้า ซู่ฉือได้จัดเตรียมรถม้าไว้หลายสิบคันเพื่อช่วยเซียวอวี๋ในการเคลื่อนย้ายผู้คน มีทหารสองสามคนคุมตัวมู่หานไปที่รถม้าของจี๋ซิ่ง มารดาของนางตะโกนขัดขวาง แต่ก็ไม่มีผู้ใดให้ความสนใจ

จี๋ซิ่งหัวเราะออกมาเมื่อได้เห็นมู่หานถูกส่งตัวขึ้นรถม้าของเขาแล้ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ทราบว่าลีอาได้แอบเข้าไปด้วย

เซียวอวี๋เริ่มเคลื่อนย้ายผู้คนไปยังเมืองไลอ้อนหลังจากที่ทุกคนถูกนำตัวขึ้นรถม้าหมดแล้ว ซู่ฉือเริ่มลงมือริบทรัพย์สินของตระกูลมู่

เซียวอวี๋มองไปที่เขา "พี่ฉือ เมื่อใดมู่หลี่ถึงจะถูกประหาร? ตอนนี้เขาอยู่ที่ใด?"

ซู่ฉือหัวเราะ "พวกเราไม่สามารถถ่วงเวลาได้มากนัก พวกเรามีหลักฐาน อีกทั้งท่านลอร์ดยังสั่งให้พวกเราลงมือเพื่อให้ทุกสิ่งเป็นไปตามแผน ตอนนี้เขาอยู่ในคุกทิศตะวันออก แน่นอนว่าเขาไม่สามารถหนีรอดไปไหนได้"

เซียวอวี๋พยักหน้า "พี่ฉือ ข้าเกรงว่าจะมีบางคนพาเขาแหกคุก เขาอยู่ในเมืองฮุ่ยมานานและเขาก็มีสหายไม่ใช่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น บุตรชายของเขายังเรียนอยู่ในสถาบันอัศวิน..."

ซู่ฉือผงกศีรษะ "นั่นสินะ....เขามีสหายอยู่มาก ข้าจะสั่งเพิ่มเวรยามเฝ้าคุกขึ้นอีก"

เซียวอวี๋เอ่ยปากถาม "ท่านพอจะพาข้าไปพบหน้าเขาก่อนจะประหารได้หรือไม่? ข้าจะให้เขาทราบว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลังแผนการนี้....ข้จะต้องเอาคืนบุตรชายของเขา!"

"เจ้าจะได้รับโอกาศนั้น....ข้าเองก็ต้องการจะเห็นใบหน้าที่สิ้นหวังของมันเช่นกัน...เราอาจจะไม่มีโอกาศเช่นนี้อีกแล้ว...."

เซียวอวี๋ระบายยิ้ม "ถูกแล้ว"