ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

โถวปากุ้ยตกตะลึงเมื่อเห็นจักรพรรดิโถวปาเย่อยู่ที่ปากทางเข้าค่าย ไม่มีร่องรอยความหวาดหวั่นใดๆปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย

จักรพรรดิโถวปาเย่ทรงเป็นวีรบุรุษผู้กล้าอย่างแท้จริง โถวปากุ้ยไม่อาจปล่อยให้พระองค์รวบรวมไพร่พลได้อีก มันต้องสังหารพระองค์และยึดบัลลังก์มา

โถวปากุ้ยไม่พอใจอย่างมาก มันได้วางแผนการมาเนิ่นนาน มันกระทั่งวาดฝันว่าตนจะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเมฆาตะวันตก

มันไม่ทราบว่าโถวปาหงไปทราบข่าวเรื่องนี้จากที่ใด การกระทำของโถวปาหงแทบจะทำให้แผนการของมันต้องพังทลายไป

นอกจากนี้มันยังทราบว่า จักรพรรดิโถวป่าเย่ทรงเป็นผู้ที่ไร้ความปราณีและเด็ดขาด พระองค์ได้สั่งให้สังหารเหล่าเสนาบดี ขุนนางและข้าราชบริพารทั้งหมดในงานเลี้ยงไปโดยไม่แต่จะทรงกระพริบพระเนตร เมื่อเป็นเช่นนี้ โถวปากุ้ยก็ไม่อาจเข้าควบคุมจักรวรรดิได้โดยง่ายแล้ว ความปั่นป่วนวุ่นวายจะปะทุขึ้นทั่วทั้งจักรวรรดิ

"เจ้าเป็นองค์จักรพรรดิตัวปลอม! เจ้านำตัวองค์จักรพรรดิไปขังไว้และใช้รูปลักษณ์ที่คล้ายคลึงพระองค์มาควบคุมจักรวรรดิ! อย่าได้หลงเชื่อตัวปลอมผู้นี้! มันไม่เพียงแต่คุมขังองค์จักรพรรดิ หากแต่ยังลงมือสังหารเหล่าขุนนางทั้งหมด! หากว่าพวกเจ้ายังจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ พวกเจ้าก็จงมาเข้าร่วมกับข้าและสังหารเจ้าตัวปลอมนี้เสีย!" โถวปากุ้ยไม่ใช่ผู้ที่ยอมตัดใจโดยง่าย ตอนนี้มันกล่าววาจาเพื่อสร้างความปั่นป่วนให้เกิดความขัดแย้ง

โถวปากุ้ยทราบว่ามันจะต้องแบกรับชื่อกบฏหากเผชิญหน้ากับจักรพรรดิโถวปากุ้ย เมื่อใช้วิธีการเช่นนี้มันก็มีคำกล่าวอ้างแล้ว หากว่าจักรพรรดิโถวปาเย่สามารถควบคุมกองกำลังทั้งหมดได้ เช่นนั้นโถวปากุ้ยก็ต้องพ่ายแพ้ จะอย่างไรเสีย ไพร่พลส่วนใหญ่ก็จงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิและจักรวรรดิเหนือสิ่งอื่นใด

เหตุผลที่โถวปากุ้ยกล่าวว่าจักรพรรดิตัวจริงถูกคุมขังเอาไว้แต่ยังไม่ถูกสังหารก็เพื่อมอบความหวังให้กับเหล่าไพร่พล หากมันบอกว่าองค์จักรพรรดิตัวจริงถูกสังหารโดยตัวปลอมไปแล้ว ผู้อื่นก็จะเกิดความเคลือบแคลงสงสัยขึ้น

"ฮ่าฮ่า....โถวปากุ้ยเอย เจ้าบอกว่าข้าเป็นจักรพรรดิตัวปลอมงั้นรึ? ช่างไร้เดียงสานัก! หากว่าข้าเป็นจักรพรรดิตัวปลอม เช่นนั้นแล้วข้าจะทราบได้อย่างไรว่าที่หลังมือของเจ้ามีรอยปานอยู่ เจ้ามักอับอายที่มีรอยปานมาตั้งแต่เด็ก เจ้ากระทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อซ่อนมันเอาไว้จากผู้คน ข้าจะทราบได้อย่างไรหากว่าข้าเป็นตัวปลอม?

หากว่าเป็นตัวปลอม เช่นนั้นข้าจะทราบได้อย่างไรว่ามีทหารเพียงสิบนายจากค่ายตะวันตกที่ข้าคัดสรรมาให้คอยอารักษ์ขาข้ายามออกล่าสัตว์! ข้ามีโทสะและใช้กล่องไม้ทุบแก้วจนแตก ยกเลิกรางวัลของพวกมัน....หากว่าข้าเป็นตัวปลอม เช่นนั้นข้าจะทราบได้อย่างไรว่าทหารที่ชื่อถังหู่จากค่ายเหนือเคยช่วยเหลือข้ายามที่ข้าเกิดสะดุดล้มในค่าย...."

จักรพรรดิโถวปาเย่ทรงมองออกถึงกลอุบายของโถวปากุ้ย พระองค์ทรงตรัสออกมาด้วยเสียงอันดังเกี่ยวกับเรื่องที่มีเพียงจักรพรรดิตัวจริงเท่านั้นที่ทราบได้ ยิ่งไปกว่านั้นเหล่าผู้ที่ทราบความลับนี้ต่างก็เป็นผู้คนภายในกองทัพ พวกมันสามารถออกมาพิสูจน์ยืนยัน

"ฮ่าฮ่า...เช่นนั้น หากว่าข้าเป็นตัวปลอม....เมื่อใดกันเล่าที่ข้าเริ่มสวมรอยเป็นจักรพรรดิ? แล้วเจ้าค้นพบเมื่อใดเล่า? เมื่อใดกันที่เจ้าทราบเรื่องราวเหล่านี้? ไฉนข้าจึงต้องการจะก่อกบฏด้วย? ใช่มีผู้คนคอยชักใยข้างอยู่อีกหรือไม่?" พระองค์ทรงตรัสออกมาเสียงดังกังวาน เต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจ

โถวปากุ้ยไม่อาจรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้เนื่องเพราะไม่ทันได้เตรียมการรับมือ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีไพร่พลหลายนายที่กล่าวสนับสนุนยืนยัน

"ดี! ในเมื่อเจ้ามีสติปัญญาที่เฉียบแหลมเช่นนี้ เจ้าก็ย่อมคุมตัวองค์จักรพรรดิไว้ได้! ฆ่ามัน! สังหารไอ้ตัวปลอมนี้!" โถวปากุ้ยเมื่อเห็นว่าไม่อาจใช้วาจาสู้ด้วยได้ มันจึงสั่งให้สมุนโจมตีเพื่อจบเรื่องราวทุกอย่างลง

ฟุ่บ!

เหล่าทหารมือดีของโถวปากุ้ยพุ่งตัวออกไปหวังสังหารจักรพรรดิโถวปาเย่

เคร้งงง!

เหล่าผู้พิทักษ์เงาพุ่งตัวออกมาจากเบื้องหลังของจักรพรรดิโถวปาเย่ เข้ารับมือกับเหล่าผู้ที่โจมตีเข้ามา

"โถวปากุ้ย หากเจ้าไม่ได้คิดที่จะแย่งชิงบัลลังก์ เช่นนั้นไฉนที่ข้างกายเจ้าจึงมีผู้เข้มแข็งมากมายเช่นนี้? เจ้า...เจ้าเป็นผู้ใด? เจ้ากระทั่งไม่ใช่เจ้าชายตัวจริง ทหาร! จงเบิ่งตาดู! ข้าคือจักรพรรดิของพวกเจ้า โถวปากุ้ยพยายามที่จะแย่งชิงบัลลังก์จากข้า...ตอนนี้พวกเจ้ายังจะมัวรีรออะไรอยู่เล่า?" จักรพรรดิโถวปาเย่ตรัสออกมาเสียงดัง

โถวปากุ้ยเมื่อเห็นว่าจักรพรรดิโถวปาเย่คิดที่จะลากถ่วงมันลงด้วยวาจาเพื่อซื้อเวลา ดังนั้นมันจึงส่งมือดีออกไปมากยิ่งขึ้น

เหล่าไพร่พลจากค่ายตะวันตกกู่ร้องและชักอาวุธโถมออกไปต้านทานเหล่าผู้ที่โจมตีเข้ามา

ในฐานะที่เป็นสมาชิกจากสี่ค่ายหลักแล้ว หน้าที่ของพวกมันก็คือการถวายการอารักษ์ขาต่อองค์จักรพรรดิ

"พระอนุชาขององค์จักรพรรดิต้องการที่จะแย่งชิงราชบัลลังก์! อารักษ์ขาองค์จักรพรรดิ!" ไพร่พลบางคนจากค่ายเหนือมองเห็นผู้ที่แข็งแกร่งมากมายเพ่งเล็งไปที่จักรพรรดิโถวปาเย่

กระทั่งผู้บัญชาระดับต่ำบางคนก็ยังรู้สึกระแคระคายบ้างแล้ว พวกมันต่างทราบว่าโถวปากุ้ยเป็นเจ้าชายแค่เพียงในนามเท่านั้น เช่นนั้นแล้วเขาจะวางแผนการตอบโต้จักรพรรดิตัวปลอมในเวลาอันสั้นได้อย่างไร?

กระนั้นไพร่พลส่วนใหญ่ก็ยังนิ่งเฉยดูท่าที พวกมันไม่อาจตัดสินได้ว่านี่เป็นจักรพรรดิตัวจริงหรือตัวปลอม ในอีกด้านหนึ่งพวกมันก็ต้องรอฟังคำสั่งจากผู้บัญชาการของพวกมัน ในใจของพวกมันร้อนรุ่มเพราะไม่ทราบสมควรช่วยฝ่ายใด

"พวกเราได้ให้สัตย์สาบานเอาไว้ว่าจะปกป้ององค์จักรพรรดิ! พวกเราคือสี่ค่ายหลัก! พวกเราเกิดมาเพื่อจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ! แล้วพวกเราจะรออะไรอยู่?"

ไพร่พลหลายนายเห็นว่ากลุ่มผู้แข็งแกร่งที่โถวปากุ้ยส่งออกไปกำลังเข่นฆ่าเหล่าไพร่พลที่ออกมาสกัดต้านทาน ราชองค์รักษ์เหล่านั้นใช้ร่างและเลือดเนื้อปกป้องจักรพรรดิอย่างสุดชีวิต

คนของโถวปากุ้ยกลุ่มนี้แข็งแกร่งอย่างมาก ดูเหมือนกระทั่งว่าจะมีจอมยุทธ์ขั้นที่หกอยู่ภายในกลุ่มด้วย จักรพรรดิโถวปาเย่คงสิ้นพระชนม์ไปเนิ่นนานแล้วหากไม่ได้หน่วยผู้พิทักษ์เงาถวายการอารักษ์ขา

ในหมู่ผู้พิทักษ์เงาเองก็มีมือสังหารขั้นที่หกอยู่สองคน พวกมันได้รับการชุบเลี้ยงตั้งแต่รัชสมัยบิดาของจักรพรรดิโถวปาเย่ กระนั้นผู้พิทักษ์เงาทั้งสองก็ถูกกลุ้มรุมโจมตีโดยจอมยุทธ์ขั้นที่ห้าและหกหลายคน

ฉัวะ อ๊ากกก!

เหล่าไพร่พลและผู้พิทักษ์เงาต่างตกตายไปทีละคน กระนั้นจักพรรดิโถวปาเย่ก็ไม่ได้ทรงถอยแม้แต่ก้าวเดียว พระองค์บังคับม้าไปข้างหน้าโดยปราศจากความเกรงกลัวขณะที่สายพระเนตรจับจ้องอยู่ที่โถวปากุ้ย

"นั่นคือองค์จักรพรรดิ! สหายทั้งหลาย! จงเข่นฆ่าเหล่าผู้สวมชุดคลุมดำเสีย! แสดงความภักดีออกมา!" ไพร่พลจากค่ายเหนือวิ่งออกมาถวายการอารักษ์ขาจักรพรรดิ กระนั้นที่ข้างกายของโถวปากุ้ยกลับปรากฏผู้ใช้มนตราหลายคนออกมา พวกมันเริ่มร่ายเวทสังหารไพร่พลไปเป็นจำนวนมาก ทางฝั่งผู้พิทักษ์เงาเองก็เริ่มร่อยหรอแล้ว

"ฮ่าฮ่า....โถวปากุ้ย! แม้ว่าข้าจะตกตายในวันนี้! แต่เจ้าจะต้องแบกรับชื่อกบฏผู้สังหารจักรพรรดิไป! เจ้าไม่อาจหลบหนีได้ตลอดไป แม้ว่าข้าจะหมดลมหายใจไป หากแต่โอรสของข้า โถวปาหง..มันจะต้องกลับมาล้างแค้นให้ข้า! และหลังจากที่ข้าตกตาย มันจะได้สืบทอดบัลลังก์โดยชอบธรรม!" พระองค์คำรามออกมา ฉับพลันนั้นเอง พระองค์พลันยกกระบี่ขึ้นเชือดพระศอของพระองค์

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเมฆาตะวันตก เลือกจบชีวิตด้วยมือของพระองค์เอง

เหล่าไพร่พลต่างร่ำไห้ออกมาเสียงดังเมื่อได้เห็นพระองค์ทรงทำการอัตวินิบาตกรรม พวกมันต้องการวิ่งเข้าไปสับสังหารโถวปากุ้ย หากแต่บางส่วนก็เลือกที่จะถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ พวกมันเป็นเหล่าผู้ที่ไม่ได้ลืมเลือนรับสั่งขององค์จักรพรรดิ

พวกมันจะต้องส่งข่าวออกไปว่าโถวปากุ้ยลุกฮือขึ้นก่อกบฏ อีกทั้งพวกมันยังมีหน้าที่กลับไปรวมกำลังกับองค์ชายโถวปาหง

ใบหน้าของโถวปากุ้ยซีดเผือดเมื่อได้เห็นฉากที่เกิดขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างพลันปั่นป่วนวุ่นวาย แม้ว่าจักรพรรดิโถวปาเย่จะสวรรคตไปแล้ว แต่ความยุ่งยากที่เกิดขึ้นหลังจากนี้ไม่ใช่สามารถแก้ไขได้โดยง่ายแล้ว เป็นการยากที่จะสะกดความไม่พอใจของประชาชนลงเมื่อมันขึ้นนั่งบัลลังก์