ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"ชวนแหวะชะมัด...." เซียวอวี๋เตรียมพร้อมเห็นภาพเช่นนี้มาแล้ว แต่เขาก็ยังอดอาเจียนออกมาไม่ได้ เขาเคยผ่านมาแล้วหลายสงคราม เคยเห็นคนตายมาแล้วด้วยสภาพที่หลากหลาย กระนั้นเครื่องบดเนื้อนี่มันเกินจะรับจริงๆ

"ผู้ใช้มนตรา! เป่าไอ้เครื่องบ้านั่นไปซะ!" เหล่าทหารเริ่มตื่นตระหนกเมื่อได้เห็นสหายร่วมรบกลายเป็นเศษเนื้อปลิวว่อนทั่วท้องฟ้า นี่มันยิ่งกว่าการที่ได้เห็นสหายถูกตัดศีรษะไปต่อหน้าต่อตาเสียอีก การคาดการณ์ของเซียวอวี๋นั้นไม่ผิดเลย มันได้สร้างความหวาดหวั่นให้กับเหล่าทหารอย่างมาก

ตู้มมมม ตู้มมมมม

พวกผู้ใช้มนตราเริ่มยิงบอลเพลิงเข้าใส่เครื่องบดเนื้อ หลังจากเผชิญการโจมตีไปครู่หนึ่ง เครื่องบดเนื้อสี่คันก็ได้รับความเสียหาย ผู้ใ้ชมนตราระดับสูงสามารถจัดการเครื่องบดเนื้อได้ไม่ยาก จะอย่างไรพวกมันก็ไม่ได้สร้างขึ้นจากเหล็กกล้าอยู่แล้ว บางส่วนเองก็สร้างขึ้นจากไม้ กระนั้นการโจมตีของผู้ใช้มนตราก็ยังไม่อาจหยุดยั้งการรุกคืบของเครื่องบดเนื้อได้ สุดท้ายแล้วมานาของพวกเขาก็ยังมีจำกัด! นอกจากนี้พวกเขายังต้องคอยแบ่งสมาธิไปรับมือกับพวกการ์กอยอีก

เซียวอวี๋สั่งให้พวกรูปปั้นอ๊อบซิเดี้ยนแปลงร่างเป็นผู้ทำลายล้างเพื่อช่วยการ์กอยจัดการพวกผู้ใช้มนตรา การต่อสู้ทางอากาศนั้นลำบากอยู่แล้วเมื่อเป็นตอนกลางคืนไม่ว่าศัตรูจะมีเครื่องยิงหน้าไม้หรือไม่ก็แทบจะไม่ต่างกัน

เซียวอวี๋ไม่ได้กังวลเรื่องความสูญเสียแต่อย่างใด เพราะมันคุ้มค่าแล้วที่พวกมันสามารถพรากชีวิตผู้ใช้มนตราที่เป็นกระดูกสันหลังของกองทัพได้ เซียวอวี๋จะอุ่นใจขึ้นเมื่อผู้ใช้มนตราที่จะเข้าร่วมสนามรบค่อยๆลดลงไป ที่กำแพงของเมืองไลอ้อนเกิดรูขนาดใหญ่ขึ้นก็เนื่องเพราะผู้ใช้มนตรา ดังนั้นขืนปล่อยให้พวกมันโจมตีต่อไป วันถัดๆมาก็อาจจะไม่เหลือกำแพงให้หลบแล้ว เซียวอวี๋ได้สั่งให้โฟเรอร์พาคนไปเร่งซ่อมแซมกำแพง กระนั้นแรงงานก็ยังคงมีอยู่อย่างจำกัด

เครื่องบดเนื้อได้ทลายรูปขบวนและแบ่งทหารกระจายเป็นกลุ่มๆขณะที่พวกมันยังเคลื่อนที่ดูดคนเข้าเครื่องและเปลี่ยนให้กลายเป็นเนื้อบดไปตลอดเส้นทางที่พวกมันวิ่งผ่าน ตอนนี้พวกมันมาถึงส่วนกระโจมพักอาศัยแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่สามารถสกัดยับยั้งพวกมันได้

"ใช้ขวาน! ใช้ขวานแยกพวกมันเป็นชิ้นๆเลย!" เหล่าผู้ฝึกยุทธ์มือดีของตระกูลเคเนดี้พลันปรากฏตัวขึ้น พวกเขาโยนกระบี่ทิ้งไปและเปลี่ยนเป็นขวานขนาดใหย่หรืออาวุธหนักในการโจมตีเครื่องบดเนื้อ แสงหลากสีของพลังปราณพลันปะทุออกมาจากร่างของพวกเขา ซึ่งวิธีนี้ก็ได้ผล เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่ส่วนใหญ่ล้วนสามารถทลายกำแพงหินได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเครื่องที่ประกอบเหล็กและไม้เข้าด้วยกัน

เซียวอวี๋ทราบว่าเวลาของเครื่องบดเนื้อใกล้จะหมดลงแล้ว ดังนั้นเขาจึงดีดนิ้วส่งสัญญาณให้พวกอสุรกายเข้าร่วมสนามรบ พวกมันเป็นกำลังที่ยังไม่เผยออกไปในช่วงต้น

อสุรกายแต่ละตัวนั้นเทียบได้กับสองยูนิต พวกมันสามารถเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงสุดของขั้นที่สองในด้านกำลังวังชา นอกจากนี้ทักษะของพวกมันยังน่าสะพรึงยิ่ง ควันที่ลอยออกมาจากร่างของพวกมันจะส่งผลต่อผู้ที่อยุ่ใกล้เคียง

อ๊ากกกกกกกก~

เซียวอวี๋ไม่ได้สนเรื่องความเป็นตายของพวกอสุรกายเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงให้พวกมันสู้ตาย ร่างที่สูงใหญ่ถึงสามเมตรของพวกมัน มันยังมีขวาน กรงเล็บและตะขอที่คมกริบ

เหล่าทหารศัตรูล้วนไม่เคยพบเจอศัตรูเช่นนี้มาก่อน แม้ว่าเหล่าผู้ฝึกยุทธ์จะเข้มแข็ง แต่มันก็ยังยากที่จะรับมือกับพวกมันพร้อมกันหลายตัว นอกจากนี้การโจมตีของพวกมันยังผิดสามัญสำนึกไปมาก บางครั้งพวกมันจะใช้ขวาน กรงเล็บบางครั้งจะใช้ตะขอที่คมดุจเคียวด้วยร่างกายพิกลพิการของมัน

"ฆ่ามัน...ฆ่า...." เหล่าทหารตะโกนปลุกปลอบกำลังใจ จะอย่างไรที่นี่ก็มีทหารอยู่มาก

เซียวอวี๋คลี่ยิ้ม "คิดจะใช้จำนวนเข้าข่มหรือ....เสียดายที่รู้จักพวกอันเดดน้อยไป!"

เซียวอวี๋ดีดนิ้ว พวกเนโครแมนเซอร์และวิญญาณร้ายพลันเข้าร่วมสนามรบ พวกเนโครแมนเซอร์เริ่มร่ายเวท ร่างของเหล่าทหารที่ตายเริ่มลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ตอนนี้พวกมันเข้าร่วมกับกองทัพอันเดดแล้ว แววตาของพวกมันเจิดจ้าไปด้วยแสงสีเหลือง พวกมันเริ่มหยิบจับอาวุธจากพื้นก่อนจะเข้าร่วมกับการต่อสู้อีกครั้ง

เหล่าทหารต่างตกใจเมื่อเห็นสหายที่ตายไปแล้วลุกขึ้นมาโจมตีพวกเขา นี่ยิ่งสร้างความแตกตื่นขึ้นอีก พวกทหารต่างกลัวจับใจ มีความเศร้าโศกและความลังเลในใจของพวกเขา ขณะที่พวกเขาใช้อาวุธฆ่าสหายเก่าของพวกเขา ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าคนเหล่านี้ได้กลายเป็นอันเดดไปแล้วก็ตาม นี่เองก็เป็นจุดอ่อนของมนุษย์ ด้วยเหตุนี้จึงมีทหารล้มตายมากขึ้น และเข้าร่วมกับทัพอันเดดของเซียวอวี๋มากขึ้น

ค่ายส่วนหลังเต้ฒไปด้วยความปั่นป่วนวุ่นวาย มีทหารถูกฆ่าเกินจะนับไหว พวกอันเดดเองก็มีตายไบ้าง แต่เมื่อเทียบความสูญเสียแล้ว ทางฝั่งของตระกูลเคเนดี้นั้นแทบจะสูญเสียอยู่เพียงฝ่ายเดียว เซียวอวี๋ใช้กองทัพอันเดดจู่โจมสายฟ้าแลบ ยิ่งไปกว่านั้นทหารศัตรูยังไม่ทราบจะรับมือกับพวกอันเดดอย่างไร นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังเลือกโจมตีค่ายส่วนหลังที่ไม่มีหุ่นกลคอยเฝ้ายาม มิเช่นนั้นกองทัพอันเดดของเขาคงต้องล้มตายเสียเป็นส่วนใหญ่

เซียวอวี๋สั่งให้กองทัพอันเดดทำการโจมตีต่อไปอีกราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง พวกเขาโจมตีไปสองค่ายใหญ่ และสังหารศัตรูไปหลายพัน ผู้ฝึกยุทธ์และผู้ใช้มนตราไใ่น้อยก็ถูกฆ่าในศึกนี้

ใบหน้าของเซียวอวี๋เต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เขาสั่งถอนกำลัง เพียงคืนนี้คืนเดียวก็คุ้มค่าแล้ว!