ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เคราแดงตัวจริงย่อมต้องรับการสนับสนุนจากผู้มีอำนาจ มิเช่นนั้น นางจะมีค่ายกลมนตราได้อย่างไร?

"พวกมันมีผู้ใช้มนตราที่แข็งแกร่งอยู่ที่นี่ด้วยหรือไม่? ข้าไม่คิดว่าพวกโจรจะมีผู้ใช้มนตราที่แข็งแกร่งได้....จะต้องเป็นฝีมือของผู้ที่อยู่เบื้องหลังจัดหามา"

เซียวอวี๋และกรอมเข้าไปด้านใน เซียวอวี๋รู้สึกประหลาดใจขณะที่เดินลึกเข้าไป มันดูคล้ายเมืองมากกว่าจะเป็นซ่องโจร ขนาดของสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าค่ายเหยี่ยวของสุบารุเลยด้วยซ้ำ

เซียวอวี๋ครุ่นคิดว่า สุบารุจะต้องได้รับการสนับสนุนจากกบฎผู้นี้แน่นอน! อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่ามันไม่สำคัญว่าผู้ใดจะเป็นผู้สนับสนุนสุบารุ นั่นก็เพราะว่าอีกฝ่ายทำเพียงเพื่อหยั่งเชิงดินแดนไลอ้อนเพื่อเก็บข้อมูลเอาไว้สำหรับตั้งรับหรือโจมตี

เซียวอวี๋และกรอมยังคงเดินสำรวจสถานที่ต่อไป ที่ซ่อนนี้อยู่เหนือความคาดหมายของเขาไปมาก พวกเขาจะต้องประสบความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงหากว่าเคลื่อนทัพมาโดยที่ไม่ได้ตรวจสอบล่วงหน้า

ที่นี่มีผู้คนอยู่เกือบหนึ่งแสนคน ขณะที่ทางฝ่ายของเซียวอวี๋และโถวปาหงมีกำลังทหารอย่างมากที่สุดเพียงหนึ่งหมื่นถึงสองหมื่นคน

นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังตระหนักดีว่าเหล่านักผจญภัยและผู้คุ้มกันจากขบวนพ่อค้าไม่ได้ทุ่มกำลังออกมาทั้งหมด หากว่าพวกเขาสูญเสียผลประโยชน์ในสนามรบแล้วล่ะก็ เช่นนั้นพวกเขาก็จะหลบหนีจากไป ซึ่งนั่นจะทำให้เซียวอวี๋และโถวปาหงพบกับความล้มเหลว

นอกเหนือจากค่ายกลลวงตาแล้ว มันยังมีกำแพงที่สูงถึงสิบเมตร ทั้งเซียวอวี๋และกรอมสามารถกระโดดข้ามไปได้ หากแต่ผู้อื่นกลับไม่สามารถ กองกำลังของพวกเขาไม่ได้มีเครื่องมือสำหรับโอบล้อมตีเมืองแต่อย่างใด ดังนั้นเพียงแค่เจาะผ่านมันเข้าไปก็นับว่ายากเย็นแสนเข็ญแล้ว

เซียวอวี๋ย่อมไม่ยอมแพ้ เขาเพียงแต่น้ำลายไหลกับขุมสมบัติที่เคราแดงได้เก็บสะสมเอาไว้หลายปี

เซียวอวี๋ได้กลายเป็นเศรษฐีหลังริบทรัพย์จากค่ายเหยี่ยวมา เช่นนั้นแล้วเขาจะเป็นอย่างไรหลังจากกวาดเอาสมบัติของเคราแดงไปได้?

เซียวอวี๋และกรอมซ่อนตัวอยู่ในเงามืด สอดส่องสำรวจสถานที่ พวกเขาพบว่ามีชนชั้นอยู่สองประเภทภายในที่ซ่อนแห่งนี้ ประเภทแรกก็คือพวกโจร และประเภทที่สองก็คือทาส สถานที่แห่งนี้แตกต่างไปจากค่ายโจรของสุบารุโดยสิ้นเชิง ภายในถ้ำโจรของสุบารุนั้นมีครอบครัวของพวกโจรอาศัยอยู่ หากแต่ในที่แห่งนี้ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นโจร

ยิ่งไปกว่านั้นจำนวนของพวกทาสยังมีมากกว่าพวกโจร ราวแปดส่วนที่เป็นทาส ขณะที่อีกสองส่วนจะเป็นพวกโจร เซียวอวี๋เผยรอยยิ้มทันทีที่เห็นอัตราส่วนเช่นนี้ มันจะง่ายขึ้นมากที่จะจัดการกับพวกทาส พวกทาสเหล่านี้ไม่มีกระใจที่จะต่อต้านอะไรแล้ว แต่เซียวอวี๋เชื่อว่าเขาสามารถปลุกกระตุ้นมันขึ้นมาได้บ้างเล็กน้อย

เซียวอวี๋และกรอมสำรวจกันต่อไป มีโกดังเก็บของ บ้านเรือนและสิ่งก่อสร้างอื่นๆ

เซียวอวี๋ฉีกยิ้มกว้าง เขาคิดว่าการวางเพลิงจะต้องทำให้พวกโจรและพวกทาสเกิดความตื่นตระหนกขึ้น มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะลดทอนขวัญกำลังใจก่อนการสู้รบด้วยการปั่นประสาท

"จะต้องมีจวนเจ้าเมืองไว้คอยดูแลจัดการอยู่แน่หากที่แห่งนี้คล้ายคลึงกับเมือง....ข้าต้องการจะเห็นเคราแดงที่เป็นสตรี"

เซียวอวี๋มีความสนใจในเคราแดงตัวจริงมากยิ่งขึ้น เจ้าตัวปลอมผู้นั้นบอกว่าความแข็งแกร่งของนางนั้นน่าหวาดหวั่น หากแต่เซียวอวี๋ก็ต้องการจะเห็นด้วยตาของตนเอง เขารู้สึกสนใจตัวตนของนาง

.......................................

.......................................

มีเวรยามยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าจวนเจ้าเมือง พวกโจรส่วนใหญ่ย่อมคาดคิดไม่ถึงว่าวันหนึ่งจะมีศัตรูที่สามารถแทรกซึมเข้ามาได้ลึกถึงเพียงนี้ นอกจากนี้มันยังเป็นการแสดงให้เห็นว่าพวกมันเชื่อมั่นในค่ายกลลวงตาและกำแพงเมืองที่สูงสิบเมตรมากอีกด้วย

เซียวอวี๋และกรอมลอบเข้าไปด้านใน เมื่อเข้าไปเขาก็พบว่าสถานที่แห่งนี้ยังดีกว่าจวนเจ้าเมืองของเขาที่เมืองไลอ้อนด้วยซ้ำไป

"บัดซบ...ที่ทำงานของข้ายังด้อยกว่าของพวกโจรอีก! ถ้ามีโอกาสคงต้องซ่อมแซมปรับปรุงเสียใหม่แล้ว" เซียวอวี๋ทำศึกอยู่แต่ด้านนอก ดังนั้นจึงยังไม่มีโอกาสทำงานอยู่ภายในเมืองมากนัก

.......................................

.......................................

"สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ พวกเราจำเป็นต้องทราบความแข็งแกร่งของผู้ที่จับตงหู่ไปเสียก่อน! พวกเราไม่อาจรีบร้อน สงครามครั้งล่าสุดทำให้พวกเราสูญเสียกำลังไปเกือบสองหมื่นคน คนตาบอดก็ยังเข้าใจแล้วว่าศัตรูย่อมไม่ธรรมดา....หากว่าพวกเราบุ่มบ่ามไปอีก พวกเราก็จะติดอยู่ในหลุมพรางของพวกมันเช่นครั้งก่อน!" เซียวอวี๋ได้ยินผู้คนภายในสนทนากัน

ตงหู่ก็คือชื่อของเคราแดงตัวปลอม

เซียวอวี๋และโถวปาหงได้เอาชนะพวกโจรจนแทบจะกวาดล้างพวกมันไปในสงครามครั้งล่าสุด อย่างไรก็ตาม ยังคงมีคนหลบหนีจากมาได้ อีกทั้งมันยังมีตำแหน่งระดับสูงอยู่ในกลุ่มโจร นั่นทำให้ตอนนี้พวกมันรู้แล้วว่าตงหู่ถูกเซียวอวี๋และโถวปาหงจับตัวเอาไว้

"บุรุษผู้ที่จับตงหู่ได้คือองค์ชายที่เก้า โถวปาหง!" อีกเสียงกล่าวออกมา

"สถานการณ์จะย่ำแย่กว่านี้หากว่าโถวปาหง...มันเป็นคนที่ฉลาดที่สุดและแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาองค์ชาย....ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเป็นศิษย์ของอ้าวตู๋....หากว่าการกระทำของโถวปาหงได้รับการสนับสนุนจากอ้าวตู๋ เช่นนั้นสถานการณ์ก็จะตึงมือยิ่งกว่าที่พวกเราคิด...." เสียงเดิมยังคงกล่าวต่อไป

"ข้าไม่คิดว่าอ้าวตู๋จะมีส่วนเกี่ยวข้อง เป็นโถวปาหงที่ต้องการเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิ.....ปัญหาก็คือ หากพวกเราไม่ช่วยตงหู่ออกมาโดยเร็วแล้วล่ะก็ เช่นนั้นโถวปาหงก็อาจจะแระแคะระคายแผนการใหญ่!"

เซียวอวี๋ได้ยินพวกมันพูดคุยกันและพบว่าภายในหมู่พวกโจรก็มีผู้ที่มีความสามารถอยู่

"พวกเรายังไม่รู้ว่าพวกมันมีกำลังมากเท่าใด...พวกเราไม่อาจหลับตาส่งคนออกไปได้....พวกเราควรส่งคนกลุ่มหนึ่งไปตรวจสอบก่อนที่จะตัดสินใจ"

"โถวปาหงก็เพียงเจ้าชายองค์หนึ่ง มันกระทั่งไม่มีอำนาจที่แท้จริง....แม้ว่าพวกเราจะสูญเสียอย่างหนัก แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะยังเหลือคนอีกมากมายเท่าใด พวกเราจะสามารถกำจัดมันอย่างหมดจดได้หากเคลื่อนไหวถูกต้อง...มันจะยากมากยิ่งขึ้นที่จะยึดเมืองรัชเชตมาหากว่าพวกเราปล่อยให้โถวปาหงเรียกระดมกองกำลังจากเมืองอื่นๆมา...ยิ่งไปกว่านั้นตงหู่ก็อาจจะถูกย้ายตัวไปยังสถานที่อื่นแล้ว! พวกเราจะต้องส่งคนไปตรวจสอบและโจมตีทันทีที่สถานการณ์สุกงอม....มิเช่นนั้นพวกเราจะเสียเปรียบ"

"เจ้าลดเสียงลงหน่อย หัวหน้าไม่ได้อยู่ที่นี่และเจ้าไม่ใช่คนที่จะตัดสินใจ!" อีกเสียงกล่าวออกมา

"เคราแดงตัวจริงไม่ได้อยู่ที่นี่" เซียวอวี๋แสยะยิ้ม