ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋ไม่ได้กังวลมากนัก เขาได้เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้เอาไว้แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะมีขุมกำลังใดสามารถฝ่าแนวป้องกันของฐานทัพเข้าไปได้ในเวลาอันสั้น นอกจากนี้ยังมีนักรบบางส่วนที่กลับไปพักผ่อนที่ฐานทัพอยู่แล้ว ดังนั้นฐานทัพจึงมีกำลังประจำการอยู่

เซียวอวี๋ได้จัดให้ชาวบ้านและคนงานเข้าประจำหอธนูใกล้ฐานเอาไว้แล้ว ดังนั้นจึงมีเวรยามคอยลาดตระเวนอยู่ตลอด พื้นที่รอบฐานทัพนั้นเต็มไปด้วยหอธนูนับพัน นอกจากนี้หอธนูของฐานทัพออร์คและมนุษย์ยังได้รับการอัพเกรดเป็นขั้นที่สองแล้ว พวกมันต่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบจนไม่ต่างไปจากแนวปราการอันแข็งแกร่ง

เมื่อเซียวอวี๋มาถึง เขาก็พบว่าเกิดการต่อสู้ขึ้นแล้ว ตระกูลเคเนดี้ยังไม่อาจฝ่าแนวป้องกันรอบนอกเข้าไปได้ หอธนูขั้นที่สองของออร์คและมนุษย์มีความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง พวกมันล้วนติดตั้งหน้าไม้หนักเอาไว้ เมื่อหอธนูทั้งหนึ่งพันยิงออกพร้อมกันท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมไปด้วยฝนธนูขนาดใหญ่

ตระกูลเคเนดี้ได้ส่งมือสังหารมาตรวจสอบเอาไว้ก่อนแล้ว กระนั้นพวกเอลฟ์ก็ได้อำพรางหอธนูส่วนใหญ่เอาไว้ กระทั่งมือสังหารขั้นที่ห้าก็ยังไม่อาจตรวจพบจำนวนที่แท้จริง และแม้ว่ามือสังหารขั้นที่หา้จะสามารถตรวจพบพวกมัน แต่พวกมันก็ยังไม่อาจฝ่าแนวป้องกันเข้าไปได้แม้แต่ชั้นเดียว ดังนั้นจึงยังมีหอธนูมากมายที่ยังไม่ถูกตรวจพบจนนำมาสู่การสูญเสียอย่างใหญ่หลวง

ทางฝั่งตระกูลเคเนดี้ได้ส่งหุ่นกลออกมาเป็นกำลังหลักในการตีฝ่าแนวหอธนู พวกหุ่นกลจะใช้ดาบยักษ์ฟาดฟันไปยังหอธนู กระนั้นการทำลายมันกลับไม่ง่ายเลย เพียงหอธนูเดียวก็ยากลำบากมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่าหอธนูยังมีอยุ่อีกนับพัน แม้ว่าหุ่นกลจะทุ่มกำลังบุกเข้าไป มันก็ยังต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อทำลายหอธนูทั้งหมด

"ฮึ่ม! มันคิดว่าข้าโง่นักหรือ? มันคิดจริงๆหรือว่าข้าจะส่งกำลังออกไปโดยไม่คิดอะไรเลย? เหอะ....ที่ข้าทำไปก็เพื่อทำให้พวกมันคิดว่าข้าจะไม่บุกโจมตีในตอนกลางคืน ฐานทัพพันธมิตรที่ร่วมมือกับมันตั้งอยู่ที่นี่...ข้าจะยึดครองที่นี่และขุดรากถอนโคนกองกำลังที่คอยช่วยเหลือมัน....การยึดเมืองไลอ้อนก็เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น...." สีหน้าของโรเบิร์ตเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงขณะจ้องมองไปยังฐานทัพนักรบอัญเชิญ

ซาเน่ที่อยุ่ด้านข้างได้กล่าวเสริมขึ้นว่า "นายน้อยช่างปราดเปรื่องนัก...ข้ากลับมีความคิดเพียงตื้นเขิน หากแต่นายน้อยได้คำนวณเรื่องราวเอาไว้หมดแล้ว..พวกเราจะยึดครองทวีปแห่งนี้ภายใต้การนำของนายน้อย ข้าจะรอคอยวันที่นายน้อยได้ขึ้นเป็นราชาแห่งราชันย์!"

โรเบิร์ตยิ้มเมื่อได้ยินคำประจบสอพลอของซาเน่

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

เหล่านักรบกริฟฟ่อนพุ่งเข้าหาหุ่นกลก่อนจะโจมตีพวกมันด้วยสายฟ้า

"พวกกริฟฟ่อน...ฆ่าพวกมันซะ" โรเบิร์ตคำรามออกมาเมื่อได้เห็นกริฟฟ่อนเข้าร่วมสนามรบ เขาได้ทราบเรื่องที่หน่วยกริฟฟ่อนได้กำจัดหุ่นกลไปนับร้อยแล้ว กระนั้นเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าเหตุใดพวกกริฟฟ่อนถึงสามารถสะกดข่มพวกหุ่นกลได้

เหล่าผู้ใช้มนตราเริ่มร่ายเวทขึ้นทันที พวกกริฟฟ่อนที่เห็นดังนั้นจึงบินแยกตัวออกจากสนามรบเมื่อได้เห็นศัตรูเตรียมพร้อมรับมือ พวกเขาย่อมทราบดีว่าผู้ใช้มนตราระดับสูงนับเป็นภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุดของอีกฝ่าย

ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาสามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์และผู้ใช้มนตราระดับสูงไปได้มากมายก็เนื่องมาจากการผสานตัวเป็นกลุ่มสายฟ้า อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้ติดตามไล่ล่าออกนอกเมืองไป พวกผู้ใช้มนตราก็หันกลับมาปกป้องตัวเองและพยายามโจมตีตอบโต้พวกกริฟฟ่อน

เปรี้ยงงง!

ตูมมม ตูมมมม

เหล่าผู้ใช้มนตราสามารถสังหารพวกกริฟฟ่อนไปได้นับสิบ ผู้ใช้มนตราขั้นทีสี่และห้านับเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามขณะที่กองกำลังกริฟฟ่อนบินจากไป พวกแบทไรเดอร์ก็บินโฉบเข้ามาอยู่เหนือกองทัพของตระกูลเคเนดี้ ระเบิดเพลิงมากมายร่วงหล่นลงจากท้องฟ้า ก่อนที่พวกแบทไรเดอร์จะบินจากไปในทันทีที่เสร็จสิ้นการโจมตี การโจมตีในครั้งนี้ทำให้กองทัพของเคเนดี้ที่กำลังรุกคืบต้องหยุดชะงักลง

"ทำไมถึงใช้เวลาในการฝ่าแนวป้องกันนี้นานนัก?" โรเบิร์ตขมวดคิ้ว แม้ตอนนี้หน่วยรบทางอากาศของเมืองไลอ้อนจะมาถึงแล้ว หากแต่กองทัพของเขากลับยังไม่อาจฝ่าแนวป้องกันเหล่านี้เข้าไปได้

ซาเน่กล่าวตอบอย่างช่วยไม่ได้ "นายน้อย หอป้องกันเหล่านั้นล้วนแต่ติดตั้งหน้าไม้หนัก...พวกผู้ใช้มนตราไม่กล้าเข้าไปใกล้มากนักเพราะอาจจบชีวิตได้หากไม่ระวัง"

สิ่งที่ซาเน่กล่าวนั้นเป็นความจริง พวกผู้ใช้มนตราสามารถใช้โล่มนตราหรือไอเทมเวทมนตร์ในการปกป้องการโจมตีจากหน้าไม้ทั่วไปได้ แต่หน้าไม้หนักนั้นแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้แล้ว หากว่าหน้าไม้หนักนับสิบเครื่องได้หันมาโจมตีผู้ใช้มนตราเพียงคนเดียว นั่นก็หมายถึงความตายของผู้ใช้มนตราแล้ว แม้ว่าผู้ใช้มนตราจะมีพลังโจมตีที่สูง หากแต่ความสามารถในการป้องกันของพวกเขานั้นนับว่าน่าอนาถอย่างยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่ยังมีหอธนูอยู่นับพัน ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดกล้าบุ่มบ่ามบุกเข้าไป

"มันสร้างหอมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร? ไฉนพวกมันจึงแข็งแกร่งนัก?" โรเบิร์ตไม่ได้เดือดดาล แต่กลับประหลาดใจเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดเซียวอวี๋จึงเลือกสร้างหอธนูแทนที่จะเป็นกำแพง เขาคงจะไม่กล้านำทัพเข้าตีหากว่าที่นี่มีกำแพงที่แข็งแกร่ง และครั้งนี้ที่เขากล้าโจมตีเพราะที่นี่แทบจะไม่มีแนวกำแพง ทว่าอานุภาพของหอธนูกลับสูงล้ำกว่าที่เขาคาดคิดเอาไว้มาก

"นายท่าน พวกเราจะต้องใช้คัมภีร์เวทเพื่อกรุยทาง...หากแต่พวกทหารก็ต้องรีบเข้าไปโดยเร็วด้วย หากเป็นเช่นนั้นพวกเราจะสร้างยึดฐานทัพแห่งนี้ได้ในอึดใจ...ทันทีที่กองทัพของเราฝ่าเข้าไปได้ ฐานแห่งนี้ก็จะตกเป็นของพวกเรา" ผู้ใช้มนตราคนหนึ่งเดินเข้ามารายงาน

โรเบิร์ตผงกศีรษะเป็นเชิงเห็นด้วย "ไป! ครั้งนี้พวกเราจะสังหารมันให้สิ้นซาก!"

ไม่นานเสียงระเบิดกัมปนาทก็ดังกึกึก้องทั่วท้องฟ้า หอธนูมากมายต่างถล่มลง ซึ่งที่จริงแล้ว แม้ว่าคัมภีร์เวทจะมีอานุภาพมหาศาล แต่มันก็สร้างขึ้นได้อย่างยากเย็นเช่นกัน ดังนั้นส่วนใหญ่พวกเขาจะเก็ยเอาไว้เป็นไพ่ตายใบสุดท้าย

"ถล่มพวกมันซะ!" โรเบิร์ตตะโกนสั่งการเมื่อเห็นว่าเหล่าผู้ใช้มนตราสามารถทำลายแนวป้องกันและเปิดทางได้แล้ว

เขารู้สึกภูมิใจอย่างมาก "เจ้าพวกโง่ที่กล้ามาต่อกรกับข้า....ข้าจะถล่มพวกเจ้าด้วยกองทัพผู้ใช้มนตรา..."

ฮ๊ากกกกกกก!

สิ้นเสียงตะโกนของโรเบิร์ต เสียงคำรามของพวกออร์คก็ดังมาให้ได้ยินขณะที่พวกมันมุ่งตรงไปยังฐานทัพ

"เจ้าคิดว่าตนเองเป็นเพียงคนเดียวที่ครองครองออร์คงั้นหรือ?" โรเบิร์ตแสยะยิ้มอย่างถือดีขณะมองไปยังกองกำลังออร์คอันทรงพลังที่กำลังบุกไปยังฐานทัพของเซียวอวี๋