ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"อันที่จริงเจ้าเองก็เป็นนักรบที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าเจ้าจะพ่ายแพ้ในการต่อสู้ หากแต่เจ้าได้เอาชนะใจข้าแล้ว" เซียวอวี๋เก็บพรากวิญญาณไป เขาเชิดคางขึ้นสูงมองไปยังชายหนุ่มผู้นั้น ซึ่งอันที่จริงพลังปราณของเขาเองก็แห้งเหือดไปแล้ว ขณะที่ชายหนุ่มการยอมแพ้

"อย่างไรก็ตาม ที่เจ้าชนะก็เพราะอาวุธนั่น มิเช่นนั้นเจ้าย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า" แม้ว่าชายหนุ่มจะพ่ายแพ้ หากแต่เขาก็ไม่ได้ท้อแท้สิ้นหวังแต่อย่างใด เขาทราบสาเหตุที่ตนพ่ายแพ้ การโจมตีจากพรากวิญญาณนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะต้านไหว

เซียวอวี๋ส่ายหน้าเบาๆขณะที่แสดงท่าทีราวกับผู้อาวุโสกำลังอบรมผู้เยาว์ "เด็กน้อย....เจ้ายังเยาว์นัก....เจ้ายังไม่ทราบถึงแก่นแท้แห่งการต่อสู้"

"แก่นแท้แห่งการต่อสู้?" ชาหยนุ่มประหลาดใจขณะมองไปที่เซียวอวี๋

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ สองมือไพล่หลัง ก้าวเท้าออกเดิน "อันที่จริง ทั้งแก่นแท้แห่งการต่อสู้และทักษะ สองสิ่งนี้ล้วนไร้ความหมาย สิ่งที่สำคัญก็คือ อาวุธ รูปแบบของข้านั้นเรียบง่าย หากแต่มีประสิทธิภาพ มันคือการฟันและสับทุกสิ่ง ยิ่งท่วงท่าเรียบง่ายเท่าใดมันก็ยิ่งจะทรงพลังมากเท่านั้น ท่วงท่าอันสวยงามล้วนเป็นเพียงสิ่งฟุ่มเฟือย...."

เซียวอวี๋ดูราวกับผู้ที่ผ่านลมผ่านฝนมามาก

"ยิ่งเรียบง่ายยิ่งทรงพลัง....." ชายหนุ่มพึมพำอยู่ครู่หนึ่ง และดูเหมือนว่าเขาได้รู้แจ้งบางสิ่ง เขาก้มศีรษะลงขบคิด

เซียวอวี๋คิดขึ้นในใจ "เจ้าเด็กนี่คิดจะสอนข้าเกี่ยวกับทักษะต่อสู้งั้นหรือ! เหอะ! บิดาผู้นี้มีทฤษฎีเกี่ยวกับการต่อสู้เพียงพอจะเจ้าเรียกข้าว่าอาจารย์ปู่!"

"ข้าเหน็ดเหนื่อยแล้ว ข้าจะกลับไปพักผ่อนขณะที่เจ้าขบคิดถึงมัน" เซียวอวี๋หันหลังเดินออกไป

"รอสักครู่" ชายหนุ่มเอ่ยออกมา

"มีอะไร?" เซียวอวี๋เอี้ยวตัวกลับมามองไปยังชายหนุ่ม

ชายหนุ่มกล่าวถาม "เจ้าชื่ออะไร? ข้าต้องการทราบนามของผู้ที่เอาชนะผู้แซ่โถวปาได้"

เซียวอวี๋ตอบกลับอย่างหยิ่งทะนง "ข้านามเฟิง..เฉียวเฟิง" หลังจากนั้นเซียวอวี๋ก็จากไป

"เฉียวเฟิง! ข้าจะจำชื่อของเจ้าเอาไว้! อย่าคิดว่าการต่อสู้ของพวกเราจะจบลงเพียงแค่นี้! สักวันหนึ่ง ข้าจะเดินทางไปยังอาณาจักรพยัคฆ์คำรนเพื่อเอาชนะเจ้า!" โถวปาหงตะโกนออกมา

เซียวอวี๋ตอบอย่างเรียบเฉย "ได้ทุกเมื่อ..."

เหล่าอันธพาลเมื่อเห็นโถวปาหงพ่ายแพ้ พวกมันก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่อีก

ผู้นำอันธพาลหันไปมองโถวปาหง "ท่านเป็นเชื้อพระวงศ์หรือ?"

โถวปาหงตอบกลับอย่างเย็นชา "ข้าเป็นใครก็ตามที่เจ้าไม่ควรตอแย คราวหลังอย่าทำให้ศักดิ์ศรีของจักรวรรดิเมฆาตะวันตกต้องมัวหมองอีก!"

"ขอรับ...ขอรับ..." เหล่าอันธพาลรีบรับคำ

พวกมันไม่ทราบว่าโถวปาหงเป็นใคร แต่พวกมันก็ทราบว่าแซ่ โถวปา นี้ย่อมไม่ใช่ตระกูลธรรมดาทั่วไป

.................................................

.................................................

เซียวอวี๋กลับเข้าห้องพักของเขา เขานำก๊อบลินชรามาเพื่อพูดคุยด้วย เขาทราบว่าก๊อบลินชราตนนี้มีความลับที่ปิดบังเขาอยู่ เขาไม่ได้กลัวว่าก๊อบลินชราจะเล่นลูกไม้จนทำให้เขาไม่อาจล้วงความลับ หากแต่เขาก็ไม่ชอบให้มันค้างคาใจ

"เจ้าชื่ออะไร?" เซียวอวี๋เอ่ยถาม

"ข้าชื่อโฟเรอร์ขอรับ"

"โฟเรอร์งั้นหรือ?" เซียวอวี๋ประหลาดใจ "บรรพบุรุษของเจ้าคือผู้ที่เขียนแนวทางในการสังหารมังกรงั้นหรือ?"

ก๊อบลินชราแทบจะลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินคำถามของเซียวอวี๋ เขามองไปที่เซียวอวี๋ "ท่าน....ท่านทราบได้อย่างไรว่าบรรพบุรุษของข้าคือผู้ที่เขียนแนวทางในการสังหารมังกร?"

อันที่จริงมันคงแปลกไปแล้วหากเขาไม่รู้จักนามโฟเรอร์

"เจ้าไม่จำเป็นต้องทราบว่าข้ารู้ได้อย่างไร ข้าทราบเรื่องราวมากกว่าที่เจ้าจะคาดคิดถึง อย่าได้ปิดบังสิ่งใดจากข้าอีก ข้าได้บอกจุดประสงค์ของข้าไปแล้ว แต่เจ้าก็ยังปิดบังเรื่องจากข้า...ข้าย่อมปฏิบัติด้วยดีต่อผู้ใต้บังคับบัญชา หากแต่ข้าไม่ชื่นชอบผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไม่ซื่อสัตย์และอำพรางซ่อนเร้น ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้าบอกความลับของเจ้ามา ข้าจะช่วยเจ้าและคนของเจ้าหากเจ้าบอกความจริงออกมา หากว่าไม่ เช่นนั้นเจ้าจะถูกส่งตัวกลับไปให้เจ้าของคนเดิมและใช้ชีวิตเยี่ยงทาสต่อไป" เซียวอวี๋หยิบหนังสืออกมาเปิดอ่านขณะที่กล่าวออกมา เขาไม่กระทั่งชายตาไปมองโฟเรอร์

โฟเรอร์เริ่มชั่งน้ำหนักของสถานการณ์ เขาตระหนักดีว่าตนไม่มีอำนาจไปต่อรองเรียกร้องกับเซียวอวี๋ เผ่าพันธุ์ก๊อบลินกำลังตกอยู่ในความสิ้นหวัง และหากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากเซียวอวี๋ เช่นนั้นเขาก็คงต้องตายจากไปอย่างเงียบๆ

"ข้าจะบอกท่านเกี่ยวกับความลับของตระกูลข้า หากแต่ท่านต้องให้สัญญาหนึ่งข้อ" โฟเรอร์กล่าวอย่างจริงจังขณะที่ตัดสินใจได้แล้ว

เซียวอวี๋กล่าวเสริม "เจ้าควรจะตระหนักถึงฐานะของเจ้าในตอนนี้ เจ้ามีไม่มีคุณสมบัติจะใส่เงื่อนไขใดๆ ที่ข้าช่วยเจ้าก็เพราะว่าสงสาร ข้าไม่คิดว่าเผ่าพันธุ์ก๊อบลินจะตกต่ำได้ถึงเพียงนี้ ตอนนี้เจ้าจะพูดหรือไม่ เจ้าทราบดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

โฟเรอร์ถนหายใจออกมาเมื่อเห็นท่าทีของเซียวอวี๋ "ท่านกล่าวถูกต้อง เผ่าพันธุ์ก๊อบลินกำลังจมอยู่ในความสิ้นหวัง พวกเรากำลังตกต่ำ แต่ข้าก็ต้องการให้ท่านช่วยเหลือผู้คนของข้าหลังจากที่ข้าบอกความลับออกไปแล้ว"

"ข้าจะช่วยเหลือเจ้าหากว่าเจ้าภักดีต่อข้า ทั้งหมดที่ข้าต้องการก็คือ ความภักดี" เซียวอวี๋จ้องมองโฟเรอร์

โฟเรอร์กัดฟันแน่น "ข้าคือผู้อาวุโสตนสุดท้ายที่มีหน้าที่เฝ้ารักษามรดกของเผ่าพันธุ์ก๊อบลิน"

"ผู้อาวุโสตนสุดท้าย?" เซียวอวี๋ถามอย่างสงสัย

โฟเรอร์ผงกศีรษะ "เป็นดั่งที่ท่านกล่าว โฟเรอร์คือบรรพบุรุษของข้า ท่านและผู้อาวุโสอีกท่าน ทีกิล ต่างเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่ของเผ่าเรา ในยุคโบราณ ความโกลาหลได้บังเกิดขึ้น จากนั้นพวกท่านก็หายตัวไป กระนั้นพวกท่านก็ยังทิ้งมรดกไว้"

"โอ้! หรือมันก็คือตำราแนวทางสังหารมังกร?"

เขาทราบว่าตำราแนวทางสังหารมังกรบันทึกเอาไว้ว่า พวกเขาเคยสังหารมังกรโอนิกซ์เซียและทิ้งดาบเอาไว้เล่มหนึ่ง ชื่อของมันก็คือ เควเซอร์รา

แน่นอนว่ามันเป็นไอเทมล้ำค่า

โฟเรอร์ส่ายหน้า "ไม่ขอรับ มรดกส่วนหนึ่งเป็นตำราเกี่ยวกับวิศวกรรม มรดกส่วนที่สองเป็นดาบสังหารมังกร เควเซอร์รา"

"เป็นความจริง? ดาบเควเซอร์รา?" เซียวอวี๋ถลึงตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ ไม่แปลกใจว่าทำไมก๊อบลินชราจึงลังเล อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกันแล้ว เซียวอวี๋กลับรู้สึกสนใจตำราเกี่ยวกับวิศวกรรมมากกว่า พวกมันมีค่าอย่างมากสำหรับเขา

เซียวอวี๋จะต้องการพวกก๊อบลินไปทำไมน่ะหรือ? ก็เพื่อที่จะให้พวกมันจัดสร้างอาวุธในยุคโบราณให้กับเขา

พวกก๊อบลินรู้จักระเบิด ระเบิดโลหะที่เซียวอวี๋พบในเมืองใต้ดินก็เป็นพวกก๊อบลินนี้เองที่สร้างขึ้นมา แรงระเบิดของมันนั้นน่าตื่นตะหนกอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เขาเหลือพวกมันอีกเพียงไม่กี่สิบลูก หากว่าเขามีตำราการจัดสร้าง เขาก็สามารถให้พวกก๊อบลินจัดสร้างพวกมันขึ้นได้อีก!'

แม้จะเป็นเพียงระเบิดระดับต่ำก็คุ้มค่าแล้ว พวกแบทไรเดอร์สามารถขว้างระเบิดระดับต่ำและทำลายศัตรูได้มากมาย

"ดูเหมือนท่านจะทราบเกี่ยวกับดาบเควเซอร์รา! บางทีท่านอาจจะเป็นผู้ที่อยู่ในคำทำนาย" โฟเรอร์กล่าวอย่างสงบขณมองไปที่เซียวอวี๋

"คำทำนายอะไร?" เซียวอวี๋ถาม

โฟเรอร์มองเซียวอวี่ "พวกเราเองก็ไม่ทราบเหตุผล แต่อารยธรรมโบราณได้ถูกทำลายไปในอดีต มีเพียงมรดกต่างๆที่ถูกตกทอดมา มรดกบางส่วนก็สูญหายระหว่างการส่งผ่าน หากแต่คำทำนายยังคงไม่ลบเลือน"

"ว่ากันว่าหลังจากผ่านพ้นไปหนึ่งหมื่นปี ราชันย์ที่ยิ่งใหญ่จะปรากฏตัวขึ้นในทวีป ราชันย์องค์นั้นจะรวบรวมทั้งทวีปเข้าเป็นหนึ่ง ช่วยกอบกู้เผ่าพันธุ์เอลฟ์ให้รุ่งโรจน์อีกครั้ง พวกเราต่างเฝ้ารอคอยให้บุคคลนั้นปรากฏตัวขึ้น วันนี้ ข้าได้พบกับท่าน และข้าเชื่อว่าบุคคลในคำทำนายก็คือ ท่าน"

"ขอข้าเรียบเรียงเรื่องราวก่อน" เซียวอวี๋หมดเรี่ยวแรง คำโกหกของเขาที่เคยกล่าวเอาไว้ มาอตนนี้มันเริ่มจะกลายเป็นความจริงแล้ว....