ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋ได้ห้องพิเศษภายในโรงประมูลทันทีที่เข้ามา อำนาจนำมาซึ่งสิทธิพิเศษ ภายในห้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกอยุ่อย่างครบครัน มีทั้งอาหารและเครื่องดื่มถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้บริการ มันราวกับห้องหรูของโรงแรม เวียวอวี๋จิบไวน์จากแก้วขณะที่มองไปยังส่วนจัดแสดงสินค้า สถานที่จัดงานนั้นเต็มไปด้วยผู้คนและตรงกลางมีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งเอาไว้ เซียวอวี๋พลันพบว่าภายในงานมีสิ่งของที่ดีอยู่มากมาย ดังนั้นเขาควรแลกเปลี่ยนเหรียญทองเอาไว้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้กังวลเรื่องราคา แต่การเตรียมเอาไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

"ข้าสามารถขายสิ่งของที่นี่ได้หรือไม่?" เซียวอวี๋ถามผู้รับใช้

ผู้รับใช้นั้นรับคำ "ได้แน่นอนขอรับ สิ่งใดที่ท่านแกรนดยุคต้องการจะนำออกขาย?"

เซียวอวี๋ขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ยุทธภัณฑ์สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ เซ็ตเกราะเวทสำหรับผู้ใช้มนตรา และชุดนักฆ่าสำหรับมือสังหาร เจ้าสามารถนำมันออกขายได้หรือไม่?"

ผู้รับใช้ตอบรับ "แน่นอนขอรับ ชุดเกราะโบราณเหล่านี้ล้วนมีชื่อเสียงอย่างมาก พวกมันสมควรได้ราคาดี"

เซียวอวี๋ลอบคิดขึ้นในใจ "มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว"

"สามารถนำพวกมันออกขายภายในวันนี้เลยได้หรือไม่?" เซียวอวี๋ต้องการจะทราบว่าชุดเกราะเซ็ตทีหนึ่ง-นั้นมีราคาค่างวดอยู่ที่เท่าใด เขาจะต้องซื้อชุดเกราะเซ็ตที-สอง ที-สามเมื่อเหล่าฮีโร่มีระดับเพิ่มขึ้นอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องประเมินราคาของมันเอาไว้

"ข้าจะสอบถามผู้ประเมินสินค้าเพื่อยืนยันไอเทมของขอรับ" ผู้รับใช้รีบตอบอย่างรวดเร็ว เขาทราบว่าชุดเกราะโบราณเหล่านี้นั้นล้ำค่ามากเกินไป พวกมันอาจเป็นส่วนหนึ่งในของสะสมหรือถูกนำไปใช้ได้เลย ชุดเกราะเหล่านี้นั้นแน่นอนว่าเป็นของล้ำค่าที่สุดในงานประมูลครั้งนี้

ไม่นานหลังจากนั้นก็มีชายชราเคราขาวมาพบเซียวอวี๋ "ท่านดยุค ข้าขอตรวจดูเกราะเหล่านั้นได้หรือไม่?"

เซียวอวี๋พยักหน้า "ได้"

"เป็นอาชีพใดที่ท่านต้องการจะขายให้?"

เซียวอวี๋กล่าวว่า "บอกผู้ที่ให้ราคามากที่สุด ข้ามีเกราะอยู่ทุกประเภท"

คิ้วของชายชราเลิกขึ้นเมื่อได้ยินวาจาของเซียวอวี๋ เขาลอบคิดขึ้นในใจ "ดยุคท่านนี้ไปปล้นชิงมาจากรังมังกรหรือ?"

ชายชรายิ้มออกมา "สิ่งที่มีราคามากที่สุดสมควรเป็นเซ็ตชุดเกราะของผู้ใช้มนตรา เซ็ตเกราะเวทสามารถเรียกราคาอย่างงามจากผู้ใช้มนตราทั้งหลาย พวกเขาเป็นกลุ่มลูกค้าที่ร่ำรวยที่สุดของโรงประมูลเรา"

เซียวอวี๋พยักหน้า อย่างไรก็ตาม เขาได้มอบชุดเกราะเวทให้ มู่เสวี่ย มู่หานและธีโอดอร์ไป ดังนั้นตอนนี้จึงเหลือติดตัวอยู่ไม่มาก

"ข้ามีเกราะเวทอยู่เพียงชุดเดียว นอกจากนี้ ข้าตั้งใจจะเพิ่มยุทธภัณฑ์ของผู้ฝึกยุทธ์และชุดนักฆ่าของมือสังหารเข้าไปด้วย พวกมันจะสามารถขายได้สักเท่าใด?"

เซียวอวี๋ขยับนิ้วก่อนที่ทั้งสามชุดจะปรากฏออกมาจากแหวนมิติ

ความสะดวกสบายของแหวนมิตินั้นเป็นเช่นนี้เอง

ชายลอบคิดขึ้นในใจ "เขากำลังกล่าวถึงชุดเลียนแบบนี่เอง เหตุใดจึงต้องวางท่าเช่นนั้น จนข้าตกใจไปครู่หนึ่งจริงๆ"

หากว่าเซียวอวี๋นำออกมาเพียงหนึ่งชุด เช่นนั้นเขาก็อาจจะคิดว่ามันเป็นของจริง อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าพวกมันเป็นของปลอมเมื่อเซียวอวี๋หยิบพวกมันออกมาราวกับกองเสื้อผ้ามือสอง เขาจะสามารถหาชุดเกราะโบราณมามากมายเช่นนี้ได้อย่างไร? กระทั่งให้รวบรวมมาทั้งทวีปมันก็ยังมีอยู่ไม่มาก!

อย่างไรก็ตาม ดวงตาทั้งคู่ของชายชราแทบจะถลนออกจากเบ้า

"มันคือเกราะเวทของจริง..." ตัวชายชรานั้นไม่ใช่ผู้ใช้มนตรา หากแต่ก็ยังสามารถบ่งบอกได้เพียงผ่านตา

"แล้วข้าใยต้องนำของปลอมออกมาด้วยเล่า? ข้าจะได้รับเท่าใดจากของเหล่านี้?" เซียวอวี๋เอ่ยถาม

"นี่....เกราะเวทของท่านสามารถทำเงินได้อย่างน้อยก็หนึ่งล้านเหรียญทอง มันเป็นชิ้นที่มีราคาแพงที่สุด" ชายชราตอบคำ ในยุคนี้มีของที่ทำขึ้นเลียนแบบมันอยู่มาก

มือของชายชราสั่นเทาขณะมองดูชุดเกราะเวทของแท้ ดยุคท่านนี้ไปหามันมาจากที่ใดมากมายถึงเพียงนี้? เขาใช่ไปปล้นรังมังกรมาจริงๆหรือไม่?

"สามชิ้นนี้ได้เท่าใดรึ?" เซียวอวี๋เคาะนิ้วลงบนโต๊ะ

ชายชราตอบคำ "ทั้งสองชิ้นนั้นสมควรไม่ต่ำกว่าสองล้านเหรียญ อีกสองชุดนั้นจะมีราคาลดหลั่นลงมาเล็กน้อย"

เซียวอวี๋ผงกศีรษะ "เจ้าช่วยเอาพวกมันออกประมูลในวันนี้เลยได้หรือไม่?"

ชายชราผงกศีรษะขณะที่รับเอาเกราะทั้งสามมา

"โชคร้ายที่ข้าต้องใช้ค่าผลงานซื้อเซ็ตชุดเกราะ มิเช่นนั้นข้าจะกลายเป็นผู้ที่มั่งคั่งที่สุดบนโลกใบนี้! มันใช่จำกัดจำนวนที่สามารถซื้อได้หรือไม่นะ?" เซียวอวี๋หันไปถามระบบ

ผลลัพธ์ก็คือ เขาสามารถซื้อชุดเกราะเซ็ตที-หนึ่งได้เพียง 50 ชุดจากฐานทัพแต่ละแห่ง

"มันมักมีข้อจำกัดอยู่เสมอ" เซียวอวี๋รู้สึกชินชาเสียแล้วกับระบบที่ไม่เคยมอบอะไรให้โดยง่าย เพราะกลียุคกำลังจะเกิดขึ้นในสักวันหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงไม่อาจปล่อยขายพวกมันออกไปทั้งหมดได้ เหรียญทองนั้นมีความสำคัญ หากแต่ในสงครามนั้นใช้ดาบในการพูดคุยกัน เขายังมีวิธีการหาเงินอีกมากในอนาคต ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไม่ขายชุดเกราะเพิ่ม

นอกจากนี้ เซียวอว๊่ยังพบว่าผู้ที่เดินไปในเส้นทางของผู้ใช้มนตรานั้นต้องใช้จ่ายมหาศาล อีกทั้งพวกเขายังต้องแข็งแกร่งพอตัว เขาเคยสอบถามถึงจำนวนเงินที่ธีโอดอร์ใช้กว่าจะมาถึงขั้นที่หกแล้ว คำตอบที่ได้รับก็คือ ภาษีตลอดสองปีของทั้งทวีป มันเป็นตัวเลขที่น่าตื่นตะลึงอย่างมาก

มองอย่างผิวเผิน ดินแดนไลอ้อนนั้นดูมั่งคั่งอยู่บ้าง หากแต่ก็ยังห่างไกลจากดินแดนแลนเชสเตอร์อยู่โข ภาษีต่อปีของดินแดนแลนเชสเตอร์นั้นอยู่ที่หลายสิบล้านเหรียญทอง มันยังมากกว่าทรัพย์ทั้งหมดของเซียวอวี๋อีก ดินแดนแลนเชสเตอร์ยังต้องแบ่งเงินส่วนหนึ่งไปให้สถาบันเวทมนตร์ ดังนั้นพวกเขาจึงเหนือการดินแดนไลอ้อนอยู่มาก

เซียวอวี๋ทราบว่าการจะจัดการแคร์รี่นั้นไม่ใช่ปัญหา อย่างไรก็ตาม มันยากที่จะยึดครองรัฐเว่ยในระยะเวลาอันสั้น รัฐเว่ยนั้นมีผู้ใช้มนตราอยู่จำนวนมาก ซึ่งทางฝั่งของโซโลมอนนั้นไม่มี การเพาะสร้างผู้ใช้มนตราหมายถึงเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่ต้องจ่ายออกไป ว่ากันว่ารัฐเว่ยมีผู้ใช้มนตราขั้นที่สามอยุ่หลายคน พวกเขาเหล่านั้นเทียบได้กับอาวุธในสงครามสมัยใหม่ ตอนนี้ เซียวอวี๋มีเพียงแอนโทนีดาสเท่านั้น โดยรวมแล้ว ความแข็งแกร่งของเขานั้นนับได้ว่าอ่อนแออย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม เขาสามารถเพาะสร้างผู้ใช้มนตราขึ้นมาได้หากมีเงินที่มากพอ โชคดีที่ภรรยาของเขาและโลลิตัวน้อยนั้นเป็นผู้ใช้มนตรา เซียวอวี๋ทราบว่า หลินมู่เสวี่ยและมู่หานเป็นผู้ใช้มนตราขั้นที่สอง พวกนางจะสามารถบรรลุขั้นที่สามได้ภายในสิบปีภายใต้การชี้แนะของธีโอดอร์ ผู้ใช้มนตราขั้นที่สามนั้นนับเป็นตัวตนอันน่าหวาดหวั่นที่ดำรงอยู่ภายในสนามรบ

การประมูลเริ่มต้นขึ้นในตอนที่เซียวอวี๋กำลังครุ่นคิดอยู่

มีสาวงามก้าวออกมาที่โต๊ะขนาดใหญ่ที่กึ่งกลางก่อนจะใช้ค้อนในมือเคาะลงไป สายตาของทุกคนต่างมองไปที่นาง "ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน ขอบคุณที่เลือกมายังโรงประมูลของเรา มีสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นในวันนี้ ข้าไม่ต้องการทำให้พวกท่านต้องเสียเวลาอีกต่อไป ของประมูลชิ้นแรก คือ ดาบเวทซึ่งสลักด้วยอักขระวายุ ราคาเริ่มต้นคือ 50,000 เหรียญทอง!"