ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ปกติแล้วพวกบลัดเอลฟ์จะไม่นำคนนอกไปยังชนเผ่าโดยง่าย ความแข็งแกร่งของเผ่ายังไม่อยู่ในระดับที่จะสามารถรับมือกับปัญหาใดๆที่อาจเกิดขึ้น ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ได้เปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้เห็นทิรันด้า ทิรันด้าเป็นตัวตนในตำนาน ทั้งยังเป็นผู้นำแห่งไนท์เอลฟ์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความสงสัยต่อนาง

"โอ้สวรรค์! เคลลี่! เป็นเจ้าจริงๆ? แล้วที่ด้านหลังนั่น...พวกเขาไม่ใช่ถูกมนุษย์โสโครกจับตัวไปแล้วหรือ?

เซียวอวี๋และคนอื่นๆเข้ามายังพระราชวังอันใหญ่โต พวกบลัดเอลฟ์ได้ใช้เวทมนตร์ที่เหลือเพื่อค้ำจุนพระราชวังแห่งนี้ไว้เพื่อรักษาเกียรติภูมิแห่งวันวาน มี่โล่มนตราขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ที่ด้านหน้าของพระราชวัง บุคคลทั่วไปไม่อาจผ่านการป้องกันชั่นนี้ไปได้ นอกจากนี้ยังมีอาคมเวทที่ทำให้พระราชวังหลังนี้ดูคล้ายภูเขาลูกหนึ่ง

ชาวบลัดเอลฟ์ที่ก้าวออกจากที่แห่งนี้ไปพลังของพวกเขาก็จะค่อยๆลดน้อยถอยลง พวกเขาเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์ธาตุ กระทั่งบลัดเอลฟ์ที่เกิดใหม่ก็ยังมีความสามารถมากตราบใดที่ยังมีแหล่งพลังเวท อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พวกเขาไม่มีซันเวลอีกต่อไปแล้ว การหยิบยืมพลังจากท้องนภาและผืนธรณีก็ยังไม่เพียงพอจะใช้สอย

ชาวบลัดเอลฟ์นั้นยึดติดอยู่กับซันเวลและแหล่งพลังเวท พวกเขาจะเจ็บปวดทรมาณอย่างสาหัส กระทั่งมีบลัดเอลฟ์บางคนที่ยินยอมฆ่าตัวตาย

"ท่านผู้นำอยู่ที่ใด? ข้าต้องการพบเขา" เมื่อก้าวเข้าพระราชวังมาเคลลี่ก็โพล่งขึ้น นางแทบจะทนรอพาเซียวอวี๋ไปพบผู้นำและบอกเล่าถึงการหวนคืนของคาเอลไม่ไหวแล้ว

"ท่านผู้นำอยู่ในท้องพระโรง ที่นั่นยังมีอาคันตุกะอยู่"

"อาคันตุกะ? พวกเรามีอาคันตุกะด้วยหรือ?" เคลลี่มึนงง ชาวบลัดเอลฟ์ไม่มีมิตรสหายหรือพันธมิตรอยู่เลย เช่นนั้นยังจะมีแขกมาได้หรือ....

"ใช่แล้ว มีมนุษย์เข้ามาที่นี่ และดูเหมือนว่าท่านผู้นำจะให้ความสำคัญกับพวกมันไม่น้อยเลย แล้วมนุษย์ด้านหลังเจ้าเล่า? แล้วยังไนท์เอลฟ์กับออร์คพวกนั้นอีก?" บลัดเอลฟ์ผู้นั้นพบว่ามันแปลกประหลาดอย่างมากที่ไนท์เอลฟ์และออร์คจะยืนอยู่ด้านหลังมนุษย์

"เขาคือผู้ช่วยชีวิตของข้า และเขายังสามารถอัญเชิญท่านคาเอลกลับมาได้ด้วย" เคลลี่ตอบกลับ

"เจ้าว่าอะไร?! มนุษย์จะสามารถอัญเชิญท่านคาเอลมาได้อย่างไร?" บลัดเอลฟ์ผู้นั้นรังเกียจมนุษย์อย่างมาก ดังนั้นมันจึงไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

เคลลี่พยักหน้า "ข้าเคยพบเห็นทิรันด้าและเมอีฟ ชาโดว์ซองจากเผ่าไนท์เอลฟ์ด้วยตาตนเอง! พวกนางหวนคืนกลับมาแล้ว....ผู้ที่อยู่บนหลังพยัคฆ์ขาวคือทิรันด้าเอง....อีกไม่นานท่านคาเอลจะต้องกลับมา..."

"ทิรันด้า! นางคือทิรันด้า?" บลัดเอลฟ์ผู้นั้นสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่

"ถูกแล้ว ข้าได้ใช้เวลาอยู่กับพวกเขามานานพอดู และข้ามั่นใจว่าคือนาง...จ้าวแห่งดาบกรอมและผู้นำของเขาทอร์ลเองก็หวนคืนกลับมาแล้วเช่นกัน....ท่านคาเอลเองก็จะกลับมาในไม่ช้า..."

"เป็นความจริง?" บลัดเอลฟ์ผู้นั้นตื่นเต้นอย่างมากขณะที่มองไปยังทิรันด้าและกรอม ดูเหมือนว่าทิรันด้าและกรอมจะมีรูปลักษณ์ตรงตามตำนานจริงๆ ทั้งยังอาวุธและเครื่องแต่งกายนั่นอีก ชนเผ่าบลัดเอลฟ์นั้นมีภาพวาดของทั้งคู่ส่งต่อกันมาอยู่

...........................................

เซียวอวี๋และคนที่เหลือได้เดินเข้าไปยังท้องพระโรง ท้องพระโรงเป็นสถานที่ที่อยู่สูงที่สุดในพระราชวังแห่งนี้ ที่นั่นยังมีรูปปั้นของคาเอลธาสอันใหญ่โตตั้งอยู่ นอกจากนั้น ตามส่วนต่างๆของพระราชวังเองก็มีรูปปั้นของคาเอลธาสตั้งไว้เช่นกัน

เคลลี่อธิบายการมาถึงของพวกเขาให้กับทหารยามด้านนอกท้องพระโรงฟัง ในเวลาเดียวกัน เซียวอวี๋ก็เฝ้าสังเกตบริเวณด้านในพระราชวัง

พวกก๊อบลินนั้นได้สร้างพระราชวังและสิ่งก่อสร้างของพวกมันโดยเน้นที่ประโยชน์ใช้สอยและความเป็นเอกลักษณ์ ทว่าพวกบลัดเอลฟ์นั้นพยายามจะสร้างออกมาให้ดูฟุ่มเฟือยและหรูหราให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แน่นอนว่าพระราชวังแห่งนี้มีความงดงามและหรูหราอย่างมาก มันเป็นการแสดงความโอ่อ่าแห่งเกียรติและศักดิ์ศรีของชาวบลัดเอลฟ์

แม้ว่าพวกเขาจะขาดแคลนแหล่งพลังเวทอย่างหนัก หากแต่พวกเขาก็ยังใช้มันเพื่อค้ำจุนอาคมเวทในพระราชวัง ชาวบลัดเอลฟ์พยายามที่จะ 'รักษาหน้าตา' ตราบจนโลหิตหยดสุดท้าย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาแทบจะขาดเวทมนตร์จนแทบอดตาย แต่พวกเขาก็ยังคงไม่ได้ใช้มันเพื่อตกแต่งพระราชวังให้ออกมาวิจิตรตระการตา

ไม่นานก็มีทหารยามเดินออกมาจากท้องพระโรง มันมองไปยังเซียวอวี๋และคนอื่นๆด้วยความรังเกียจ "เคลลี่! ท่านผู้นำให้พาพวกมันเข้าไปได้!"

เซียวอวี๋เลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้เห็นท่าทีอันหยิ่งยโสของทหารยาม ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะไม่ราบร่นเสียแล้ว

เคลลี่และเซียวอวี๋เดินเข้าไปในท้องพระโรง พระราชวังแห่งนี้มีความกว้างใหญ่ไพศาลอย่างมาก ตลอดทางที่เดินไปล้วนมีพรมแดงปูเอาไว้เป็นเส้นทาง โดยทั่วไปแล้ว ชาวบลัดเอลฟ์จะไม่ต้อนรับแขกภายในท้องพระโรง หากแต่เป็นส่วนรับแขก อาคันตุกะที่มาจะต้องมีเกียรติที่สูงยิ่งจึงจะได้รับการต้อนรับในท้องพระโรง

เมื่อเข้ามาด้านใน เซียวอวี๋ก็มองเห็นผู้คนหลายคนนั่งอยู่ภายในท้องพระโรง มีบลัดเอลฟ์สี่ตนสวมเสื้อคลุมสีแดงสดนั่งอยู่ฟากหนึ่ง

ขณะที่อีกฝากหนึ่งนั่งไว้ด้วยมีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาชาวมนุษย์ ที่ด้านหลังของเขายังมีองค์รักษ์คอยยืนอารักขาอย่างใกล้ชิด เซียวอวี๋ประหลาดใจทันทีที่ได้เห็นองค์รักษ์ของเขา

กระทั่งองค์รักษ์ที่อ่อนแอที่สุดของอีกฝ่ายก็ยังเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่ห้าระดับสูงสุด ที่นั่นยังมีชายชราร่างผอมแห้งอยู่อีกคนซึ่งเป็นถึงจอมยุทธ์ขั้นที่หก

ชายหนุ่มผู้นี้เป็นใครกัน?