ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋ยิ้มขณะมองไปที่พวกโจร "พวกเราช่างโชคดีจริงๆ"

ใบหน้าของเว่ยหมิงเปลี่ยนเป็นซีดเผือด "ท่านลอร์ด พวกเราอาจใช้เงินบางส่วนในการเบิกทาง พวกเราก็มีเงินมากมายอยู่แล้ว การจ่ายออกนี้ย่อมไม่เป็นปัญหา นอกจากนี้แล้ว พวกเราจะสามารถเอาชนะพวกมันได้อย่างไรในเมื่อพวกมันมีกันมากกว่าพัน..."

เซียวอวี๋หันไปมองเว่ยหมิง "ผู้อื่นอาจต้องแสดงความนอบน้อมด้วยเงินและสมบัติ....แต่ไม่ใช่กับข้า!"

ซึ่งอันที่จริง นี่เป็นธรรมดาสำหรับเว่ยหมิง จะอย่างไรเขาก็เป็นพ่อค้า เขามักจะปฏิบัติตามพิธี ไม่ชื่นชอบต่อสู้กับผู้ใด

แต่เซียวอวี๋เล่า? โจรเหล่านั้นควรขอบคุณสวรรค์หากเซียวอวี๋ไม่เลือกโจมตีพวกมัน ตอนนี้พวกมันต้องการปล้นชิงจากเขางั้นรึ ฝันไปเถอะ!

เซียวอวี๋สั่งการให้อัศวินเตรียมตัวสู้รบ ขณะตัวเขาที่อยู่ภายในรถม้ายังคงจิบไวน์ต่อไป หากเหล่าอัศวินอัญเชิญไม่อาจจัดการปัญหานี้ได้ เช่นนั้นการอัญเชิญมาก็ไม่คุ้มค่าแล้ว เขาเชื่อว่าอัศวินทั้ง 400 นายนี้สามารถกวาดล้างพวกโจรมากกว่า 1,000 คนได้โดยไม่มีปัญหา

เสวี่ยซาสวมใส่ชุดเกราะขณะหยิบดาบออกมา นางออกจากรถม้าไป ปีนขึ้นหลังม้าเตรียมตัวต่อสู้กับพวกโจร

เซียวอวี๋มองไปที่เสวี่ยซาพร้อมถอนหายใจออกมา เขารู้ดีว่าเสวี่ยซาเป็นนักรบหญิงที่ไม่อาจทนเห็นความอยุติธรรม กระนั้นมันก็ไม่ได้มีผลนักไม่ว่านางจะเข้าร่วมการต่อสู้หรือไม่ก็ตาม

พวกโจรตะโกนโห่ร้องเมื่อเข้ามาใกล้ขบวนรถ พวกมันไม่ได้เริ่มโจมตีในทันที หากแต่วนเวียนอยู่รอบขบวน นี่เป็นกลยุทธ์ของพวกโจร ประการแรก พวกมันจะพยายามข่มขู่ขบวนพ่อค้าให้หวาดกลัว หลังจากนั้นพวกมันก็จะรีดไถเงินได้จำนวนมาก พวกมันจะลงมือสังหารทันทีหากข้อเสนอของพวกมันได้รับการปฏิเสธ

เซียวอวี๋ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาส่งสัญญาณมือให้เหล่าอัศวินพุ่งเข้าโจมตี

เหล่าอัศวินพุ่งออกไปทันทีที่ได้รับสัญญาณจากเซียวอวี๋โดยปราศจากความลังเลใด พวกเขาชักดึงดาบหนักออกมาขณะควบม้าพุ่งเข้าหากลุ่มโจร การโจมตีของพวกเขาย่อมไม่เรียบง่ายเหมือนทหารม้าทั่วไป ม้าของพวกเขาสามารถพุ่งด้วยความเร็วในระยะเวลาอันสั้นด้วยทักษะพุ่ง

พวกโจรยังไม่ทันได้มีเวลาตอบสนองใดๆร่างของพวกมันก็ถูกผ่าแยกเป็นสองส่วน

ดาบหนักของพวกอัศวินมีอำนาจทำลายล้างมหาศาล พวกโจรที่มีเพียงดาบในมือย่อมเทียบเปรียบไม่ได้

พวกโจรโห่ร้องออกมาขณะที่โจมตีสวนกลับ พวกมันไม่คาดคิดว่าเหยื่อของพวกมันจะเป็นฝ่ายโจมตีก่อนเช่นนี้ ไม่เคยมีขบวนพ่อค้าใดเป็นฝ่ายเริ่มเปิดฉากโจมตีมาก่อน

มันจึงเป็นเหตุผลให้พวกโจรไม่ได้ก่อตั้งกระบวนทัพใดๆเมื่อเข้าใกล้ขบวนพ่อค้า อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีแล้ว

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ~

พวกอัศวินไม่ได้ใช้ท่าโจมตีที่สวยงามใดๆ พวกเขาเพียงฟันเฉียง ตวัด สบัดมัน การเคลื่อนไหวเหล่านี้มีประสิทธิภาพอย่างมาก

พวกโจรบางคนพยายามจะโจมตีใส่รถม้า แต่รถม้าก็ยังได้รับการอารักขาจากพลเดินเท้าอีก 50 นาย

เปรี้ยงงงง!

พลเดินเท้าใช้โล่กระแทกพวกโจรจนตกหลังม้าไป จากนั้นพวกเขาก็จะชักดาบออกมาสังหารพวกโจรที่บนพื้น

พวกโจรพยายามฝ่าเข้ามาอีกครั้ง แต่พวกมันก็ต้องปะทะกับโล่ พวกมันพยายามอยู่หลายครั้ง หากแต่ดาบในมือก็ไม่อาจทะลวงผ่านโล่ไปได้

"ไฉนพวกเจ้าจึงโง่เขลานัก? เหตุใดจึงพยายามโจมตีใส่พวกโจร? ฟันขาม้าของพวกมัน! พวกมันก็จะกลายเป็นทหารราบเหมือนพวกเจ้า!" เซียวอวี๋ตะโกนไปยังพลเดินเท้า

โดยฉับพลัน เหล่าพลเดินเท้าใช้กลยุทธ์ของเซียวอวี๋ทันที พวกเขาต้านทานการโจมตีจากพวกโจรด้วยโล่และใช้ดาบฟันไปที่ข้าม้าของพวกมัน

พลเดินเท้าอยู่ในระดับที่ 10 พวกเขาแข็งแกร่งพอที่จะตัดขาม้าได้ในการสบัดดาบเพียงครั้งเดียว พวกโจรที่ปราศจากม้าก็ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้กับพลเดินเท้าได้อีก

ไม่ถึงสิบนาที พวกโจรก็ตกตายไปมากกว่าครึ่ง พวกมันกรีดร้องก่อนจะค่อยๆแยกย้ายกันหลบหนี เซียวอวี๋ออกคำสั่งใก้ไล่ติดตามไปอย่างไม่อนาธรร้อนใจ

ในเวลาเดียวกัน เสวี่ยซาก็กลับเข้ามาในรถม้า ทั่วร่างของนางถูกย้อมไปด้วยโลหิต นางมีความแข็งแกร่งเพียงพอ ดังนั้นจึงไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใดๆ กระนั้นตามร่างของนางก็ยังมีบาดแผล

"โอ! พี่สะใภ้สี่! เกิดอะไรขึ้นกับท่าน?" เซียวอวี๋รีบเข้ามาดูเสวี่ยซา เขานำผ้าชุบน้ำมาเช็ดเลือดออกจากร่างกายของนาง ในบางครั้งที่เช็ดถูไปนั้นไปเขาก็จะฉวยโอกาศแตะต้องส่วนที่อ่อนไหวของนาง

เสวี่ยซาโมโหขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋สัมผัสหน้าอกของนาง "ข้าจะตัดมันทิ้งเสียหากเจ้ายังแตะต้องร่างกายของข้าราวกับสตรีราคาถูก"

เซียวอวี๋ยิ้ม "พี่สะใภ้สี่ ท่านอาจจะยังไม่ทราบ พวกโจรเหล่านี้โหดเหี้ยมอย่างยิ่ง พวกมันมักจะอาบอาวุธของพวกมันด้วยพิษ มีความเป็นไปได้ว่าท่านจะต้องพิษแล้ว ข้าจะช่วยท่านทำความสะอาดร่างกายและใช้แสงศักดิ์สิทธิ์รักษาท่าน มิฉะนั้นแล้วมันคงเกิดปัญหาหากพิษแทรกซึมเข้าไปในร่างของท่าน พิษของมันอาจจะไม่สามารถฆ่าท่านได้ แต่มันจะทำให้ผิวของท่านเปลี่ยนเป็นสีดำหรือแดง"

เสวี่ยซารับฟังอย่างสงสัย กระนั้นนางก็กังวลว่าพิษจะทำให้นางเสียโฉม

"เป็นความจริง?" เสวี่ยซาถาม

เซียวอวี๋ตีสีหน้าเคร่งเครียด "ใช่แล้ว....แต่ไม่ต้องกังวลไป ข้าคือพาลาดิน! ข้าเป็นหนึ่งในสาวกที่ซื่อสัตย์และศรัทธามากที่สุดของลอร์ดแห่งแสง! ข้าสามารถขจัดพิษออกได้ แต่ท่านจะต้องถอดเกราะออกเสียก่อน..."

เสวี่ยซาถอดเสื้อผ้าออก กระนั้นภายในใจของนางก็ยังรู้สึกคลางแคลงใจ กระนั้นนางก็ไม่ต้องการเสี่ยง โดยปกติแล้วตอนอยู่ภายในรถม้านางก็จะไม่สวมใส่ชุดเกราะ แต่นางก็ยังคงสวมเสื้อผ้า อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ทั่วร่างของนางอาบย้อมไปด้วยโลหิต ชุดของนางที่เปียกจึงแนบชิดไปกับร่างกายของนาง

เซียวอวี๋ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดทำความสะอาดบาดแผล เขาสัมผัสผิวอันละเอียดอ่อนของนางอย่างแผ่วเบาจนทำให้นางสั่นสะท้าน

หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง เซียวอวี๋ก็ใช้ทักษะของเขา แสงสีขาวปรากฏขึ้นห่อหุ้มบาดแผลของนางก่อนที่มันจะเริ่มสมานกันด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า....