ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

มีกล่องไม้ที่ถูกสลักลายอย่างปราณีตวางอยู่บนฝ่ามือของเซียวอวี๋ เขาเปิดฝากล่องก่อนจะหยิบแหวนโลหะออกมาห้าวง ละอองเวทมนตร์ที่เปล่งประกายอยู่บนตัวแหวนทำให้ผู้คนทราบทันทีว่ามันคือ แหวนมิติ หลินมู่เสวี่ยรับกล่องไม้นั่นเอาไว้โดยไม่รู้ตัว นางนั้นตกใจอย่างมาก แหวนมิติห้าวงหมายความว่าอย่างไร?

แหวนมิตินั้นมีราคาหลายล้านเหรียญ บางทีกระทั่งมากกว่าสิบล้านเหรียญเสียด้วยซ้ำ มันเป็นสิ่งของที่ผู้ใช้มนตราล้วนเฝ้าฝันถึง การเป็นผู้ใช้มนตราหมายความว่าพวกเขาจะต้องใช้เงินจำนวนมาก ทว่าผู้ใช้มนตราทั่วไปย่อมแน่นอนว่าไม่อาจซื้อหาพวกมันได้ มีเพียงผู้ที่มาจากตระกูลอันมั่งคั่งหรือทรงอำนาจเท่านั้นที่สามารถมีมันไว้ในครอบครอง นอกจากแหวนมิติแล้ว ยังมีคทาเวทย์ ชุดคลุม ชุดเกราะ และเครื่องประดับต่างๆที่สำคัญสำหรับผู้ใช้มนตราอย่างยิ่ง

ไม่มีสิ่งใดเทียบแหวนมิติได้ไม่ว่าจะเป็นคัมภีร์เวทมนตร์หรือไอเทมเวทมนตร์ทั่วไป การคอรบครองมันไว้สามารถรับประกันความปลอดภัยให้กับผู้ใช้ได้ส่วนหนึ่ง มันต้องใช้เวลาในการล้วงหยิบสิ่งของออกจากกระเป๋า ซึ่งหมายความว่าศัตรูสามารถใช้โอกาศนี้ฆ่าท่านได้ เวลานั้นสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ใช้มนตราในการต่อสู้จริง

ทุกคนรวมทั้งหลินมู่เสวี่ยต่างตกตะลึงจนนิ่งงันเมื่อได้เห็นพวกมัน

ผู้ใช้มนตราที่อยู่โดยรอบแทบจะคลุ้มคลั่งเมื่อเซียวอวี๋นำชุดเกราะเวทมอบให้หลินมู่เสวี่ย เกราะเวทนี้เป็นชุดคลุมที่ผู้ใช้มนตราในยุคโบราณใช้กัน มันสามารถยกระดับพลังป้องกันและความแข็งแกร่งให้กับตัวผู้ใช้ได้ ทว่ามีเพียงไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่เนื่องเพราะมันอยู่ตามซากโบราณสถานและยากที่จะเข้าถึง ดังนั้นภายในทวีปแห่งนี้จึงมีอยู่เพียงไม่กี่ชุด

บรรดาผู้ใช้มนตราที่อยุ่โดยรอบต่างทราบดีว่าเกราะเวทชุดนี้เป็นของดั้งเดิม เนื่องเพราะความผันผวนของเวทมนตร์ที่ระเบิดออกจากชุดเกราะไม่สามารถปลอมแปลงกันได้

หลินมู่เสวี่ยตกใจเมื่อนางรับชุดเกราะมา นางไม่เคยคิดเลยว่านางได้รับสิ่งที่ล้ำค่าเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งของเหล่านี้ยังเป็นคู่หมั้นของนางที่มอบให้

นอกจากนี้ คนอื่นๆยังลืมเลือนประโยคที่เซียวอวี๋บอกว่าจะให้ชุดที่ดียิ่งกว่านี้ในอนาคต ในเวลาเดียวกัน มู่หานก็มองมาที่เซียวอวี่ด้วยแววตาน่าสงสาร "พี่ชายอวี๋ ข้าขอแหวนมิติบ้างได้หรือไม่?"

เซียวอวี๋มองดูใบหน้าที่น่าสงสารของมู่หาน เขานำกล่องออกมาอีกใบหนึ่ง "ข้าคงให้เจ้าได้แค่สองวง เลือกอันที่เจ้าชอบไปสิ ที่เหลือนั้นข้าต้องเก็บไว้มอบให้ธีโอดอร์"

ผู้คนที่อยู่โดยรอบแทบจะอักโลหิตออกมา นางสามารถเลือกวงที่ชอบได้เลย? แหวนพวกนี้มีขายตามแผงลอยข้างทางงั้นหรือ?

แต่เซียวอวี๋มีแหวนมิติมากน้อยเพีงใดกัน? เขาไปโมยมันมาจากรังมังกรงั้นหรือ?

มู่หานเริ่มหยิบแหวนขึ้นมาเลือกราวกับกำลังเลือกเสื้อผ้าตามท้องตลาด

"อา....วงนี้ดูดีหรือไม่" มู่หานพึมพัมขณะที่เลือกแหวน

"เลือกวงอื่นเถอะ" เซียวอวี๋นำกล่องออกมาอีกใบ

มีบางคนเดือดดาลกับความฟุ่มเฟือยของเขาอย่างมากและต้องการที่จะเคลื่อนไหว ทว่ากรอมก็ก้าวออกมา พวกเขาหยุดชะงักทันทีที่เห็นร่างกายอันใหญ่โตของกรอม

กรอมอยู่ในระดับที่ 18 และเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงสุดของขั้นที่สอง อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของกรอมนั้นเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สามจากผลของทักษะ กรอมสามารถรับมือผู้ฝึกยุทธ์สี่ถึงห้าคนได้พร้อมกันโดยไม่มีปัญหาแต่อย่างใด เขากระทั่งไม่หวั่นเกรงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สาม

เซียวอวี๋ไม่กลัวผู้คนมุ่งเป้ามาที่เขา เนื่องเพราะอีกไม่กี่วันธีโอดอร์ก็จะมารับแหวนพวกนี้ไปแล้ว

มู่หานหยิบแหวนขึ้นมาและมองไปที่เซียวอวี๋อย่างออดอ้อน "พี่ชาย ข้าขอสี่วงได้หรือไม่?"

เซียวอวี๋โบกมือ "เอาเถอะ ธีโอดอร์ไม่ได้ใส่ใจแหวนเหล่านี้ ดังนั้นย่อมไม่มีปัญหาหากเขาจะได้รับแหวนน้อยลงสักหน่อย"

เซียวอวี๋พยายามหยิบยกชื่อของธีโอดอร์ออกมาประกาศให้ผู้คนได้ยินมากที่สุดเพื่อให้พันธมิตรเงาและขุมกำลังลึกลับนั้นทราบว่าหากพวกเขาต้องการแหวน พวกเขาก็ต้องไปทวงถามจากธีโอดอร์เอง

คาเมลอนกัดฟันแน่นเมื่อได้เห็นการกระทำของเซียวอวี๋ เขาแทบจะกระอักโลหิตออกมาเสียตรงนั้น เขาหมุนตัววิ่งออกจากตระกูลหลินไป บรรดาผู้ที่เขาเชิญมาต่างติดตามเขาออกไป

สมาชิกภายในตระกูลหลินพลันเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับเซียวอวี๋ไปอย่างสิ้นเชิง

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าคาดไม่ถึงจริงๆว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้! เจ้าไม่ได้ด้อยไปกว่าบิดาของเจ้าเลย!" หลินอ้าวเทียนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เซียวอวี๋รับคำอย่างถ่อมตนและบอกว่าเขาได้รับแหวนเหล่านี้มาโดยบังเอิญ ผู้คนของตระกูลหลินมองไปที่เซียวอวี๋อย่างตกตะลึง เขามีออร์คและเอลฟ์เป็นองค์รักษ์ เขายังมีแหวนมิติจำนวนมาก ใช้ม้าเปกาซัสแปดตัวในการลากจูงรถม้า เกราะเวทและอื่นๆอีกมากมาย ดินแดนที่กำลังตกต่ำจะไปมีสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร? พวกเขาได้ยินข่าวลือมาว่าดินแดนไลอ้อนกำลังตกต่ำ....มันควรจะมีกองโจรจำนวนมาก สัตว์อสูร สิ่งมีชีวิตลึกลับและจักรวรรดิเมฆาตะวันตกคอยรุกราน เหตุใดเซียวอวี๋จึงมั่งคั่งถึงเพียงนี้?

ใช่มีสมบัติวิเศษอยู่ภายในภูเขาอัลคาเกนหรือไม่?

เซียวอวี่เพียงยิ้มแย้มขณะที่ผู้คนกำลังคิดถึงเรื่องของเขาไปต่างๆนานา ทว่าเขาก็ไม่ได้ให้ความกระจ่างแต่อย่างใด หนึ่งจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เซียวอวี๋ก็ออกจากตระกูลหลินกลับไปยังโรงแรม เขาสัญญาว่าจะกลับมาในอีกไม่กี่วัน

โดยรวม เซียวอวี๋คิดว่าการเดินทางในครั้งนี้นับว่าประสบความสำเร็จแล้ว เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าเมื่อคิดว่าจะได้รับภรรยาที่ทั้งงดงามและเฉลียวฉลาด

เซียวอวี๋กลับเข้ามาและพบว่าลีอากำลังเขาอยู่ภายในห้องพักของเขา

"อะไรกัน ไม่กล่าวทักทายนายท่านของเจ้าสักหน่อยหรือ?" เซียวอวี๋เชิดคางขึ้นด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง

"ฮ่าฮ่า...เจ้าต้องการให้ตาแก่คนนี้ทักทายเจ้าด้วยหรือไม่?" มีเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมห้อง ธีโอดอร์ได้มาถึงแล้ว......