ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

พวกออร์ควิ่งกลับมาบนเนินอีกครั้งหลังจากเก็บขวานของตนกลับมาแล้ว พวกมันหยุดนิ่งรอคอยคำสั่งต่อไป

ใบหน้าของผู้บัญชาการอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด เขาได้ยินเรื่องราวการต่อสู้ของเซียวอวี๋ในโคลอสเซียมมาบ้าง แต่เขากลับคิดว่านั่นเป็นเพียงการชนะโดยบังเอิญ เขาไม่มีความคิดที่ว่าพวกออร์คเพียง 500 ตนจะสามารถเอาชนะทหารม้า 3,000 นายได้

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไม่คาดคิดว่าข้อมูลจะคลาดเคลื่อนและกลายเป็นว่าเซียวอวี๋ตั้งค่ายคอยท่าเขาเอาไว้อยู่แล้ว โชคร้ายสำหรับผู้บัญชาการที่เขาไม่อาจเค้นสมองคิดแผนการโจมตีออกมาได้เมื่อพบตำแหน่งของเซียวอวี๋แล้ว

"ใต้เท้าขอรับ ผู้น้อยเกรงว่าพวกเรายากที่จะบุกขึ้นไปในลักษณะนี้" ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ด้านข้างเขากล่าวแสดงความคิดเห็นออกมา

ผู้บัญชาการกล่าวถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจ้าเห็นควรว่าต้องทำเช่นไร?"

ผู้ช่วยหันไปมองป้อมค่ายที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา "สิ่งกีดขวางได้สะกดความมีเปรียบของทหารม้าเราได้อย่างหมดจด หนทางที่ดีที่สุดคือการละทิ้งม้าและแบ่งทหารออกเป็นกลุ่มละ 10 คนบุกโจมตีขึ้นไป พวกเราได้ฝึกรูปขบวนสิบคนไว้รับมือกับพวกออร์คและผู้ฝึกยุทธ์ไว้แล้ว นอกจากนั้น หากเราบุกขึ้นไปในตอนนี้ พวกเราจะสามารถอาศัยโล่ใบเล็กและสิ่งกีดขวางต่างๆป้องกันขวานบินเหล่านั้นได้ สิ่งกีดขวางเป็นการป้องกันที่ยอดเยี่ยม หากแต่พวกเราก็สามารถใช้ประโยชน์จากพวกมันเป็นที่กำบังได้ ไพร่พลของเราล้วนแต่เป็นทหารชั้นยอด ดังนั้นผู้น้อยจึงคิดว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องกลัวกับออร์คเพียง 500 ตัว!"

ผู้บัญชาการพยักหน้าขณะที่รับฟังผู้ช่วยของเขา เขาทราบว่าม้านั้นไร้ประโยชน์ในภูมิประเทศเช่นนี้ แต่เขาก็ไม่เต็มใจที่จะละทิ้งม้า พวกเขาเป็นทหารม้า! แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังเป็นทหารชั้นยอด เขาเชื่อว่าคนของเขาก็ยังยอดเยี่ยมแม้จะปราศจากม้าก็ตาม

เขาเสียทหารไปกว่า 500 นาย แต่ยังคงเหลืออีก 2,500 นายที่ยังพร้อมจะต่อสู้ ศัตรูมีเพียงออร์ค 500 ตนเท่านั้น! เขาเชื่อว่าทหารชั้นยอด 5 นายจะสามารถจัดการกับออร์คเพียงหนึ่งตนได้อย่างแน่นอน

นอกจากนี้รูปขบวนเล็กๆที่สิบคนที่โจมตีสอดประสานกันจะทำให้พวกออร์คตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

ผู้บัญชาการจำต้องเลื่อนเวลาออกไปและรอให้เซียวอวี๋เสร็จสิ้นมื้ออาหารและทำให้เขาต้องลงมาโจมตีที่ด้านล่าง อย่างไรก็ตาม เขาทราบว่าหากเขาตัดสินใจโอบล้อมเนินเขานี้ไว้ เช่นนั้นเซียวอวี๋ก็มีวิธีการมากมายในการจะกำจัดพวกเขา ด้วยเหตุนี้ผู้บัญชาการจึงสั่งให้ทหารทั้งหมดลงจากหลังม้า จัดเตรียมโล่ขนาดเล็ก หอกและดาบเอาไว้ต่อสู้ในระยะประชิด

พวกออร์คมีขวาน แต่พวกเขามีหอก!

เซียวอวี๋หยีตาลงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายละทิ้งม้าแล้ว

"จะบุกเข้ามาตรงๆงั้นหรือ? จัดเตรียมบาริสต้า!"

ทัพม้ากลายเป็นทัพทหารราบ พวกเขาถือโล่ด้วยมือซ้ายขณะที่กระชับดาบหรือหอกในมือขวา มีดถูกเหน็บไว้ที่บั้นเอว พวกเขาสามารถซัดขว้างหอกหากมีระยะที่เหมาะสม แล้วจากนั้นพวกเขาก็จะพุ่งเข้าโจมตีในระยะประชิดได้!

เหล่าไพร่พลต่างกระจายตัวออกไปเมื่อได้รับทราบความร้ายกาจของขวานบินไป แล้ว พวกเขาไม่ต้องการจะอยู่กระจุกรวมกันและต้องพบจุดจบดังเช่นเหล่าสหายก่อนหน้า

นอกจากนี้พวกเขายังเลือกลัดเลาะไปตามสิ่งกีดขวาง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว เมื่อขวานถูกขว้างลงมาพวกเขาก็จะสามารถอาศัยสิ่งกีดขวางเป็นที่กำบังได้

ไพร่พลชุแรกขึ้นมาหยุดอยู่ที่แนวป้องกันและเริ่มลงมือขุดเจาะ

ศัตรูต่างคิดว่าพวกออร์คจะเริ่มขว้างขวานลงมา แต่ก็พบว่าพวกออร์คถอยกลับไป พวกเขาเริ่มลังเลขึ้นมา แต่ก็ยังต้องเดินหน้าต่อไป ไม่ช้าพวกเขาก็พบกับแถวของพวกออร์คที่ถือหน้าไม้ขนาดใหญ่ที่ด้านบนของเนิน

วินาทีถัดมา หอกก็ถูกยิงออกมาจากหน้าไม้ยักษ์เหล่านั้น หอกกรีดผ่านอากาศลงมาจนเกิดเสียงหวีดหวิวดังกึกก้อง

ฉึก~ ฉึก~ ฉึก~ ฉึก~

หอกยาวถูกยิงออกมาจากหน้าไม้ยักษ์และเจาะทะลุเข้าไปในร่างของทหารแถวแรก และแถวถัดๆมาก่อนจะหยุดลงในที่สุด

หอกชุดแรกที่ยิงออกได้สังหารทหารไปหลายสิบนาย!

"บุกเข้าไป! วิ่งเข้า! ทำลายหน้าไม้เหล่านั้นลงซะไม่เช่นนั้นพวกเราทั้งหมดจะต้องตกตาย!" นายกองตะโกนเร่งเร้าไพร่พล คำกล่าวของเขาถูกต้อง หากว่าพวกเขาไม่อาจจัดการหน้าไม้ยักษ์เหล่านั้นลงได้ เช่นนั้นคนทั้งหมดก็จะต้องทอดร่างเป็นศพ นอกจากนี้หากสามารถเข้าประชิดได้แล้ว เช่นนั้นพวกเขาก็จะสามารถป้องกันไม่ให้พวกออร์คใช้หน้าไม้ได้อีก

แต่ทว่า ความเร็วในการยิงของพวกออร์คกลับรวดเร็วกว่าที่พวกเขาคิดเอาไว้มากนัก

พวกออร์คแถวแรกอุ้มหน้าไม้ขึ้นและถอยกลับไปด้านหลังเพื่อให้พวกออร์คในแถวที่สองก้าวขึ้นมายิง

ฉึก~ ฉึก~ ฉึก~ ฉึก~

โล่ของทัพทหารราบไม่อาจต้านทานหอกยาวที่ถูกยิงออกมาจากเครื่องบาริสต้าได้ แน่นอนว่ามีไพร่พลบางส่วนที่รีบหลบเข้าหลังสิ่งกีดขวาง แต่พวกออร์คก็ยังคงไม่สนใจ อันที่จริงพวกมันยังไม่ทราบวิธีการเล็งที่ถูกต้องเสียด้วยซ้ำ พวกออร์คปฏิบัติตามคำสั่งของเซียวอวี๋ให้ยิงครอบคลุมพื้นที่มากที่สุด และหลังจากที่พวกมันยิงหอกออกไปแล้วพวกมันก็จะรีบวิ่งกลับไปบรรจุหอกเล่มใหม่

บาริสต้าโดยทั่วไปนั้นยากที่จะใช้งานเช่นนี้ จำเป็นจะต้องใช้ทหาร 2 นายในการเข็นมัน ความคล่องตัวและความยืดหยุ่นของเครื่องจักรนี้อยู่ในระดับที่ต่ำ อย่างไรก็ตาม พวกออร์คต่างถือหน้าไม้เอาไว้และสามารถเคลื่อนย้ายมันได้โดยง่าย

เซียวอวี๋ได้จัดแถวเอาไว้ห้าแถว แต่ละแถวมีบาริสต้าอยู่ 10 เครื่อง แถวแรกจะรีบวิ่งกลับไปเติมหอกขณะที่แถวสองสองก้าวขึ้นมายิง จากนั้นจะเป็นแถวสาม แถวสี่ แถวห้า ท้ายที่สุดก็จะวนกลับมาแถวที่หนึ่งนอยู่เช่นนี้เอง

ความแม่นยำในการยิงนั้นไม่สูงนัก แต่ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที หอกทั้ง 50 เล่มก็ถูกยิงออกไปแล้ว อีกทั้งการยิงแต่ละครั้งยังสังหารข้าศึกได้นับสิบราย

"อา...พวกมันมีเครื่องบาริต้ามากมายเพียงใดกัน?" เหล่าทหารข้าศึกก็ตกอยู่ในความแตกตื่นเช่นกัน พวกเขาหลบซ่อนอยู่หลังเครื่องกีดขวาง และพยายามคลานออกจากระยะยิง

ขวัญกำลังใจของทหารฝ่ายศัตรูพังทลายลงอีกครั้ง อีกทั้งครั้งนี้ยังมากมายเสียยิ่งกว่าครั้งก่อน!

ความเร็วในการยิงนั้นรวดเร็วยิ่ง ความหนาแน่นในการยิงก็มากมายเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ กระทั่งทหารที่พยายามหลบหนีก็ยังถูกสังหาร ไพร่พลกว่า 500 นายต้องทอดร่างเป็นศพกว่าที่พวกเขาจะหลบออกจากระยะยิงได้ ในเวลาเดียวกัน เซียวอวี๋ก็ออกคำสั่งให้ลงไปด้านล่างและสังหารเหล่าหทารที่หลบซ่อนตัวหลังสิ่งกีดขวาง

ด้วยเหตุนี้เหล่าทหารจึงถูกสังหารอีกครา เพียงชั่วธูปไหม้ การโจมตีสองระลอกผ่านไปแล้ว ฝ่ายศัตรูต้องสูญเสียไพร่พลไปกว่า 1,000 นาย พวกเขาจะต้องประสบกับการย่อยยับ หากยังบุกโจมตีและต้องเผชิญกับการโต้กลับเช่นนี้อีกสองครั้ง