ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ปาเทียนหมิงตัดสินใจทุ่มกำลังโจมตีออกไปเพื่อยึดเมืองฮัวเหลียนให้จงได้ ซึ่งความจริง มันมีความมั่นใจอย่างยิ่งว่าจะสามารถยึดเมืองและจับกุมตัวโถวปาหงมาได้หลังจากที่กองกำลังนักรบภูติที่สอง 500 นายถูกส่งออกไป

เซียวอวี๋ที่ยืนอยู่บนกำแพงกำลังมองไปยังนักรบภูติที่มีออร่าสีม่วงลอยออกมาจากร่าง เขารู้ว่าหากปล่อยให้พวกมันปีนกำแพงขึ้นมาได้ สถานการณ์จะต้องเลวร้ายอย่างมาก มันจะยากเกินควบคุมหากกองกำลังชุดใหม่ได้รวบตัวกับกองกำลังเดิม

"มารดามันเถอะ! มาเลย วันนี้บิดาผู้นี้จะจัดการพวกเจ้าเอง!" ดวงตาของเซียวอวี๋สว่างวูบ เมื่อเห็นนักรบภูติกลุ่มใหม่ใกล้ประชิดกำแพงเมือง เขาก็ตะโกนสั่งการ "ถอย! ถอย!"

ไพร่พลป้องกันเมืองเริ่มถอยกลับไปหลังกำแพงขณะที่ทหารของปาเทียนหมิงไล่ติดตามไป

ทว่าพื้นดินที่พวกมันเหยียบอยู่พลันเกิดความสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คล้ายกับกำลังเกิดแผ่นดินไหว

ครืนนนนนนนนนน

กำแพงเมืองเริ่มเกิดการสั่นสะเทือน ขณะที่กำแพงส่วนนอกราวสามเมตรพังทลายลงทับทหารศัตรู แม้ว่าพวกนักรบภูติต้องการจะหลบหลีก หากแต่ตอนนี้พวกมันนั้นอยู่ใกล้กับกำแพงจนยากที่จะหลบได้ทัน

ครืนนนนนนนนน

เมื่อกำแพงส่วนนอกพังทลายลง ทหารศัตรูมากมายก็ถูกฝังร่างอยู่ด้านใต้ ไพร่พลทั้งสองฝ่ายล้วนตกตะลึงจนหยุดชะงักลง ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าวิธีการอันชั่วร้ายนี้จะถูกนำออกมาใช้

"เกิดอะไรขึ้น? มันพังทลายได้อย่างไร? พวกมันไม่ออกมาแล้ว ตอนนี้พวกเราสมควรทำเช่นไร?"

"พวกมันจะต้องรู้อยู่แล้วแน่ๆ มันเป็นแผนที่ถูกเตรียมการมา! ไม่ำด้ยินเสียงตะโกนสั่งให้ถอยนั่นหรือ? พวกมันตั้งใจจะฝังพวกเราอยู่ก่อนแล้ว!"

"ต่ำช้า! ผู้ที่คิดแผนการนี้ขึ้นมาช่างชั่วร้ายไปแล้ว!"

"พวกเราต้องเสียสหายไปนับหมื่นเพียงชั่วพริบตา...."

มีทหารนับหมื่นถูกฝังอยู่ใต้กำแพงเมืองที่ถล่มลงมา ซึ่งนั่นหมายความว่า เหล่าทหารของปาเทียนหมิงที่ยังคงอยู่ด้านบนกำแพงจะไม่มีกองกำลังสนับสนุนอีก พวกมันจะค่อยๆถูกสังหารในที่สุด ยังมีนักรบภูติและนักรบหมาป่าเหลือรอดอยู่บนกำแพงเมือง แต่หากไม่มีทัพหนุนขึ้นมาช่วย พวกมันก็ยากที่จะรอดได้แล้ว

ปาเทียนหมิงแทบไม่อยากจะเช่อในสิ่งที่เห็นด้วยสองตา มีกำแพงหลายชั้นพังทลายลง....มันไม่ทราบว่านั่นเป็นความตั้งใจหรือเหตุบังเอิญ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้กองทัพของมันเสียเปรียบแล้ว

นักรบหมาป่าและนักรบภูติที่ถูกส่งออกไปหากไม่ถูกสังหารที่ด้านบนกำแพงก็จะถูกผลักตกลงมา กองกำลังทั้งสองจะถูกกวาดล้างจนสิ้นหากว่ามันไม่ส่งทัพหนุนไปช่วย!

"บุก! ไปเอาบันไดพาดมา! ช่วยคนของเรา!" ปาเทียนหมิงคำราม ทว่าตอนนี้สนามรบนั้นเต็มไปด้วยความปั่นป่วน มันยากที่สามารถแยกแยะสิ่งต่างๆ นอกจากนี้ ทั่วบริเวณนั้นต่างเต็มไปด้วยกองดินที่เกิดจาดกำแพงพังทลาย มันยากลำบากอย่างมากที่จะต้องแบกบันไดไปพาดกับกำแพงส่วนที่ยังดี

"ฆ่ามัน! ตอนนี้พวกมันถูกจับแยกแล้ว!" เซียวอวี่ตะโกนสั่งการเมื่อเห็นว่าแผนของตนประสบความสำเร็จ เขาทราบว่าตอนนี้นักรบภูติกลุ่มใหม่ส่วนใหญ่ถูกกำแพงถล่มทับไปแล้ว ที่ต้องกระทำก็คือสังหารพวกที่ยังเหลืออยู่บนกำแพง นั่นจะทำให้การบุกโจมตีของปาเทียนหมิงล้มเหลว

ไพร่พลทั้งหมดโห่ร้องออกมาขณะที่วิ่งไปโจมตีนักรบหมาป่าและนักรบภูติที่ไร้กำลังสนับสนุน พวกยักษ์ศิลาเริ่มกลิ้งตัวไปทางนักรบหมาป่าและนักรบภูติเพื่อบดขยี้พวกมัน ศัตรูมากมายค่อยๆถูกผลักดันให้ต้องกระโดดลงจากกำแพงเพราะยักษ์ศิลา พวกมันหากไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บอย่างสาหัส

ฆ่ามัน!

เหล่าไพร่พลป้องกันเมืองเริ่มเห็นแสงแห่งชัยชนะอยู่รำไร พวกเขาพยายามขับไล่ศัตรูออกไปจากกำแพงอย่างสุดความสามารถ

เดิมที เซียวอวี๋ได้วางแผนที่จะทลายกำแพงเอาไว้ตั้งแต่เริ่มการก่อสร้างแล้ว เขาเคยพูดคุยกับโฟเรอร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ มันแทบจะเทียบเท่ากับเวทขั้นที่หกหากว่าพวกเขาสามารถทำให้กำแพงพังทลายไปทับศัตรู ซึ่งโฟเรอร์ก็ไม่ทำให้เขาต้องผิดหวัง ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้มีเพียงเซียวอวี๋และโฟเรอร์เท่านั้นที่รู้โครงสร้างของกำแพง เซียวอวี๋จะใช้มันเป็นทางเลือกสุดท้าย เขาต้องการใช้มันในสถานการณ์ที่คับขัน

กระแสของสงครามได้เปลี่ยนไปอีกครั้งหลังจากกำแพงถล่มลงมา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง คนกลุ่มใหญ่ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังกองทัพของปาเทียนหมิง พวกเขาเริ่มจุดไฟเผาทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในระยะสายตาทันที

"เกิดอะไรขึ้น?" ปาเทียนหมิงรู้สึกว่ายิ่งเวลาผ่านไปสถานการณ์ของฝ่ายมันก็ยิ่งเลวร้ายลง

หน่วยลาดตระเวนรีบวิ่งเข้ามาคุกเข่ารายงานต่อมัน "เรียนท่านแม่ทัพ! มีกองทัพปรากฏตัวขึ้นที่หลังค่ายของพวกเรา พวกมันมีจำนวนราวหนึ่งหมื่นคน พวกมันบุกเข้าไปในค่ายและจุดไฟเผาค่ายเราแล้ว สเบียงของพวกเรากว่าครึ่งตกอยู่ในกองเพลิง...."

"อะไรนะ!?" ปาเทียนหมิงต้องการจะบีบคอหน่วยลาดตระเวนผู้นั้นให้ตาย ตอนนี้แนวหน้าของมันก็พ่ายแพ้ย่อยยับ มาตอนนี้ค่ายของพวกมันยังถูกเผาไป กองทัพของมันถูกผลักดันเข้าสู่มุมอับ

"ผู้ใด? เป็นผู้ใด? ใครกันที่โจมตีตลบหลังข้า?" ปาเทียนหมิงขบฟันแน่น

มันได้จัดกองกำลังที่ส่วนหลังของค่ายเพื่อระแวดระวังโจร หากแต่มันกลับไม่ได้เข้มงวดสักเท่าใด ดังนั้นตอนนี้โถวปาหงและพันธมิตรของเขาจึงสามารถขนาบกองทัพของมันเอาไว้

"ท่านแม่ทัพ....ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเป็นแม่ทัพฮัททัมจากเผ่าหลงอวี้..."

"ฮัททัม? ไฉนมันจึงอยู่ที่นี่? มันเป็นแม่ทัพเข้มแข็งที่ไม่ได้อยู่ใต้บัญชาข้า....ไม่แปลกที่มันสามารถบุกค่ายได้..." กระนั้นปาเทียนหมิงก็ยังตกใจ มันเคยได้ยินชื่อเสียงของแม่ทัพฮัททัมมามาก อย่างไรก็ตาม ชนเผ่าหลงอวี้ได้เข้าร่วมกับโถวปากุ้ยแล้ว....นี่ไม่ได้หมายความว่าเผ่าหลงอวี้กำลังทรยศต่อโถวปากุ้ยงั้นหรือ?

ปาเทียนหมิงงุนงง มันไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนเองถึงล้มเหลว ในด้านอาวุธอาวุธยุทโธปกรณ์และกำลังทหาร มันล้วนเหนือกว่าอีกฝ่ายมาก มันมีทั้งนักรบหมาป่า หมอผีแห่งทุ่งหญ้าและนักรบภูติ....

เซียวอวี๋! ลอร์ดแห่งดินแดนไลอ้อนที่น่าชัง! เจ้าสารเลวนั่นสามารถความอัปยศให้กับมัน ปาเทียนหมิงต้องการที่จะแล่เนื้อเถือหนังเซียวอวี๋มากินทั้งเป็น แต่มันก็รู้ว่าหลังจากนี้คงเป็นไปได้ยากแล้ว

มันสูญเสียความเปรียบไปจนสิ้น อันที่จริงมันยังสามารถโจมตีได้อีกคราหากว่ามันเพียงล้มเหลวในการบุก หากแต่ตอนนี้ ที่ค่ายของพวกมันเองก็ถูกโจมตีทำให้พวกมันไม่มีเสบียงเหลือแล้ว

เซียวอวี๋เกิดความยินดีอย่างมากเมื่อเห็นท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยควันไฟ ดูเหมือนว่าแม่ทัพฮัททัมต้องการจะเข้าร่วมกับโถวปาหงจริงๆ

ทหารฝ่ายศัตรูที่ยังคงอยู่บนกำแพงก็ยังคงถูกสังหารอย่างต่อเนื่องหลังจากไม่มีกองกำลังมาช่วยเหลือ แม้ว่านักรบหมาป่าและนักรบภูติจะแข็งแกร่ง หากแต่สองหมัดก็ยากจะต้านทานสี่ฝ่ามือ....

"ไป! ออกไปโจมตี! ตอนนี้ขวัญกำลังใจของพวกมันตกต่ำแล้ว ถึงเวลาที่พวกเราจะโจมตีพวกมัน!"

ประตูเมืองถูกเปิดออก พวกออร์คเป็นกลุ่มแรกที่โถมออกไปขณะที่กองกำลังอื่นๆติดตามอยู่ด้านหลัง

ตูมมมม ตูมมม ตูมมมม

พวกแบทไรเดอร์เป็นกองกำลังแรกที่เข้าโจมตีศัตรู พวกใช้ระเบิดโลหะและระเบิดเพลิงทั้งหมดที่มีเผาค่ายและกำจัดทหารฝ่ายศัตรู เดิมทีเซียวอวี๋ได้สั่งให้พวกมันประหยัดระเบิดเอาไว้ ทว่าตอนนี้เซียวอวี๋ได้สั่งให้ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อสร้างความวุ่นวายให้มากที่สุด

ฝ่ายศตรูยังคงมีคนมากกว่าพวกเขา ดังนั้นเซียวอวี๋จึงต้องการปิดฉากสงครามด้วยการสร้างความเสียหายอย่างหนักหน่วงต่ออีกฝ่าย มิเช่นนั้นอีกฝ่ายคงต้องย้อนกลับมาโจมตีพวกเขาอีก

"ถอยทัพ!" ปาเทียนหมิงที่เห็นว่ากระแสของสงครามได้เปลี่ยนไปแล้ว ออกคำสั่งให้กองทัพล่าถอยทันที....