ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง อูเธอร์ที่ข้างกายเซียวอวี๋เป็นตัวจริง? เพียงแค่คิดมันก็...." นิโคลัสเดือดดาลอย่างมาก ศาสนจักรถึงกับแต่งตั้งอูเธอร์ตัวปลอมขึ้นมา ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงคนอื่นๆ...เซียวอวี๋สามารถอัญเชิญอูเธอร์กลับมาได้อย่างไร?

"แอนโทนีดาส ทอร์ล อูเธอร์...." นิโคลัสนั่งขมวดคิ้วมุ่นอยู่บนเก้าอี้ เขานึกไปถึงคนอื่นๆที่อยู่ฝ่ายเซียวอวี๋ แม้จะดูเหมือนเป็นสถานการณ์ที่ยากจะเชื่อ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า มันจะไม่อาจเกิดขึ้น

"หรือภายในเทือกเขาอัลคาเกนจะมีสถานที่พิเศษที่เกี่ยวข้องกับความลับยุคโบราณ?" นิโคลัสคิดเตลิดไปไกล เทือกเขาอัลคาเกนกินพื้นที่หลายหมื่นตารางกิโลเมตร กระทั่งนครใต้พิภพก็ยังอยู่ภายในนั้น จึงมีความเป็นไปได้ที่มันจะมีความลึกลับอื่นๆอยู่อีก

"คงน่าหวาดหวั่นแล้วหากเขาสามารถเข้าถึงบางสิ่ง" นิโคลัสพึมพำ

"สันตะปาปาไม่ใช่เด็กหรือผู้ที่จะลงมืออย่างบุ่มบ่าม...นี่จะต้องเพราะถูกบีบบังคับ...เหตุผลเดียวที่เป็นเช่นนั้นก็คืออูเธอร์ตัวจริง ยังไม่เพียงพอ! แม้ว่าข้าจะมีกองกำลัง แต่เพียงเท่านั้นยังไม่พอ....ข้าต้องวีรบุรุษจากยุคโบราณ!"

.......................

.......................

ขณะเดียวกันก็มีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเซียวอวี๋อย่างเงียบเชียบ

"ในที่สุดเจ้าก็กลับมา ลีอา" เซียวอวี๋เอ่ยปากทักโดยไม่ได้หันหลังกลับไป

ลีอากล่าวว่า "เจ้ายอดเยี่ยมขึ้น"

เซียวอวี๋ยิ้ม "ข้าจะเป็นนายท่านของเจ้าได้อย่างไร หากกระทั่งเจ้าเข้าใกล้ข้ายังไม่ทราบ? แล้วเป็นอย่างไรบ้าง? มีข่าวใดหรือไม่?"

เซียวอวี๋ได้ส่งเมอีฟและลีอาออกไปรวมรวบข่าวสารที่ด้านนอก

"เจ้าคิดว่าข้าจะกลับมาโดยไม่มีข่าวหรือ? เจ้าคิดจริงหรือว่าข้าอยากอยู่ใกล้เจ้านัก?" ลีอาแค่นเสียง

"พบตำแหน่งของนิโคลัสหรือไม่?" เซียวอวี๋เอ่ยถาม เขาประเมินนิโคลัสไว้สูง ในตอนที่เขาส่งอันเดดเข้าโจมตีโรเบิร์ต นิโคลัสเลือกที่จะหลบอยู่ในเงา นั่นจึงทำให้ยากที่จะป้องกันเขา แม้ว่าเซียวอวี๋จะได้พบกับเขาเพียงครั้งเดียว แต่เขาเชื่อว่านิโคลัสนับเป็นศัตรูที่เข้มแข็งที่สุดที่เขาเคยพบมา แม้นิโคลัสจะยังหนุ่ม แต่เขาก็มีพื้นหลังที่แข็งแกร่ง นับเป็นผู้ที่ไม่อาจประมาทได้

"ค่ายของนิโคลัสตั้งอยู่บนเนินเขาที่ไม่ไกลจากที่นี่นัก...มีผู้คุ้มกันอยู่ไม่กี่ร้อยคน แต่ปัญหาใหญ่ก็คือ ศาสนจักร พระสันตะปาปาได้ยกชูอูเธอร์ตัวปลอมขึ้นมา เขาได้ส่งกองกำลังพาลาดินมาเพื่อสังหารอูเธอร์...นอกจากนี้เขายังประกาศก่อตั้งครูเซเดอร์สีชาด...ดูเหมือนว่าเขากำลังจะเคลื่อนไหวครั้งใหญ่แล้ว" ลีอากล่าวตอบ

"อืม...สันตะปาปาลงมือรวดเร็วนัก" เซียวอวี๋ทราบว่าสิ่งเหล่านี้จะต้องเกิดขึ้น แต่ก็ไม่คาดว่ามันจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ เขาเชื่อว่าพระสันตะปาปาคงไม่ส่งกองทัพมาสังหารอูเธอร์ หากแต่เป็นกลุ่มมือสังหาร ตอนนี้ดูเหมือนว่าพระสันตะปาปาจะให้ค่าอูเธอร์ไว้มากถึงกระทั่งส่งกองทัพมา

ฐานะของอูเธอร์ภายในทวีปแห่งนี้นับว่ามีความสำคัญกว่าฮีโร่อื่นมาก พาลาดินคือผู้ชี้นำแห่งทวีป และอูเธอร์ก็คือผู้นำแห่งพาลาดิน

"ครูเซเดอร์สีชาด....ฮ่าฮ่า...หรือเขาไม่รู้ว่าพวกเขาต้องพบเจอกับหายนะและโศกนาฏกรรมแบบใด?" เซียวอวี๋ทอดถอนใจ กลุ่มครูเซเดอร์สีชาดภายในเกมนั้นเป็นกองกำลังที่ลุกขึ้นต่อสู้กับหายนะ และพวกเขาก็มีจุดจบที่น่าอาถ

"ศาสนจักรจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือโรเบิร์ต เช่นนั้นศึกครั้งต่อไปคงยุ่งยากขึ้นแล้ว" เซียวอวี๋ส่ายหน้าและยกมือกุมขมับ

"เจ้ากลัวหรือ?" ลีอาถาม

เซียวอวี๋ตอบว่า "เจ้าเคยเห็นข้ากลัว? เจ้าคิดว่านายท่านผู้นี้จะเกรงกลัวพาลาดินเพียงไม่กี่คน? เมื่อพวกมันมา ข้าจะพวกมันได้เห็นอำนาจของศรระเบิด!"

หลังจากฮิกกิ้นมาถึงได้ครึ่งเดือน เขาก็ผลิตศรระเบิดออกมาจำนวนหนึ่ง แต่หลังจากนั้นก็หยุดเพื่อไปทำการวิจัยของเขาต่อ ในมุมมองของฮิกกิ้นแล้วจำนวนศรระเบิดในตอนนี้เพียงพอจะใช้ป้องกันเมืองไลอ้อนได้สบาย

เซียวอวี๋อดรู้สึกทึ่งไม่ได้เมื่อพบว่าโฟเรอร์และพวกก๊อบลินสามารถสร้างศรระเบิดได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าอำนาจของมันจะไม่เท่ากับที่ฮิกกิ้นสร้าง กระนั้นมันก็ยังมีอำนาจมาก อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขามีศรระเบิดอยู่มากกว่าหนึ่งหมื่นดอก นอกจากนี้พวกก๊อบลินก็ยังคงดำเนินการจัดสร้างต่อไป แม้ว่าทักษะฝีมือของพวกก๊อบลินจะต่ำเตี้ย แต่ประสบการของพวกมันก็เพิ่มขึ้นหลังจากจัดสร้างไปจำนวนหนึ่ง โชคดีที่เซียวอวี๋รวบรวมวัตถุดิบจากนครใต้พิภพมามาก มิเช่นนั้นเขาคงไม่อาจดำเนินการวิจัยต่อไป

ถึงอย่างนั้นเซียวอวี๋ก็เชื่อว่าวัตถุดิบของเขาคงหมดลงภายในหกเดือน นักเล่นแร่แปรธาตุนับเป็นตัวล้างผลาญวัตถุดิบโดยแท้ เซียวอวี๋เข้าใจแล้วว่าเหตุใดจึงไม่มีผู้คิดสนับสนุนนัเล่นแร่แปรธาตุเช่นฮิกกิ้น ไม่มีผู้ใดสามารถรับค่าใช้จ่ายนี้ไหว! อย่างไรก็ตาม เซียวอวี๋ไม่ต้องการจะปล่อยฮิกกิ้นให้หลุดมือไป เพราะเขาทราบดีถึงความสำคัญของนักแปรธาตุ ยิ่งไปกว่านั้นฮิกกิ้นยังสามารถสอนพวกก๊อบลิน ทำให้พวกมันมีความจงรักภักดีมากขึ้น

เซียวอวี๋ทราบความสำคัญของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเนื่องเพราะเขาเป็นคนจากยุคใหม่ โลกนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์ แต่เมื่อเทคโนโลยีก้าวถึงระดับหนึ่งแล้ว บทบาทของมันจะเพิ่มขึ้นด้วย

หากเป็นยามปกติ เซียวอวี๋คงจะหวาดหวั่นต่อการร่วมมือของศาสนจักรและตระกูลเคเนดี้อยู่บ้าง หากแต่ตอนนี้เขามีศรระเบิดอยู่ในมือแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ใส่ใจนัก

ขณะที่เซียวอวี๋กำลังขบคิดวางแผนแผนการขั้นต่อไป ก๊อบลินตนหนึ่งก็วิ่งมาทางเขาพร้อมตะโกนว่า "นายท่าน! นายท่าน! เร็วเข้า! พวกเราดัดแปลงหุ่นกลได้แล้ว ทั้งพวกมันยังแข็งแกร่งขึ้น!"