ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"ออกมาเถอะสาวน้อยอย่าเขินอายไป....มาสู้กับข้าสิ ฮ่าฮ่า...." เซียวอวี๋ยังคงยั่วยุและด่าทอไปอีกร่วมสิบนาที เขากระทั่งถ่มน้ำลายรดรูปปั้นนั้น

"มารดามันเถอะ!....เจ้ายังไม่ไอ้นั่นอยู่หรือไม่? ออกมา..เจ้ากับข้าจะได้พิสูจน์สูงต่ำกัน" เซียวอวี๋ท้าทายเสียงดังขึ้นทุกขณะ เขากำลังพยายามทำให้รูปปั้นคั่งแค้นจนคลั่งใจตายไป อันที่จริงตั้งแต่เริ่ม รูปปั้นก็สั่นเทิ้มขึ้นบ้างแล้ว

ครืนนนนนน

รูปปั้นระเบิดพลังสีฟ้าแผ่พุ่งไปทั่วทั้งห้องจนสว่างวาบขึ้น อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นเพีงครู่หนึ่งทุกอย่างก็กลับเป็นปกติ กระทั่งบรรยากาศอันน่าขนลุกภายในห้องก็จางหายไปราวกับห้องแห่งนี้เป็นเพียงห้องธรรมดาห้องหนึ่งเท่านั้น

"อะฮ้า ผายลมได้ประเสริฐ" เซียวอวี๋ตบไล่ฝุ่นผงตามเสื้อผ้า การด่าทอของเขากระทั่งทำให้เทพพิโรธขึ้นมาได้

เสวี่ยซาพูดไม่ออกเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ในคราแรก วิญญาณของนางราวกับถูกสูบออกจากร่างเมื่อจ้องมองไปที่ดวงตาทั้งคู่ของรูปปั้น นางถูกรูปปั้นสะกดเอาไว้โดยไม่อาจควบคุม ทว่าเมื่อรูปปั้นระเบิดพลังเมื่อครู่ออกมาทุกอย่างก็หายไปกับอากาศธาตุ

เซียวอวี๋เดินออกจากห้องลับ เขายังต้องจัดการกับพวกโจรอีกสองหมื่นคนที่กำลังจะกลับมายังฐาน อีกไม่นานการสู้รบอันหนักหน่วงจะดำเนินขึ้นอีกครั้ง

เซียวอวี๋และคนที่เหลือออกค้นโดยรอบและพบกับ หน้าไม้ เครื่องยิงหินและบาริสต้ามากมาย เขากำลังจะยืมหอกคืนสนองต่อผู้ใช้

ในเวลาเดียวกัน โถวปาหงได้แจกจ่ายรางวัลต่อผู้คุ้มกันและนักผจญภัยที่เข้าร่วม เขาทราบดีว่ายังมีวิกฤตอันใหญ่หลวงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า ดังนั้นเขาจึงพยายามจะผูกมัดจิตใจผู้คนเอาไว้โดยการแจกจ่ายอย่างใจกว้าง มีบางส่วนที่วิพากษ์วิจารณ์การจับจ่ายอย่างมือเติบของโถวปาหง กระนั้นผู้คนส่วนใหญ่ก็ยังคงยกย่องสรรเสริญ

พวกผู้คุ้มและนักผจญภัยเริ่มวางแนวป้องกันเมื่อทราบว่าพวกโจรกำลังยกทัพกลับมา พวกมันตระหนักดีว่าสมบัติที่ครอบครองอยู่นี้จะมลายหายไปหากว่าไม่จัดการกับโจรที่กำลังจะมาถึงกลุ่มนี้

โถวปาหงได้จัดให้ผู้คุ้มและนักผจญภัยอยู่ลาดตระเวนในยามค่ำคืน ขณะที่หลงเหลือให้พักผ่อนเตรียมตัวรับศึกในวันพรุ่ง

เซียวอวี๋บอกเรื่องกลุ่มคนลึกลับที่อยู่เบื้องหลังพวกโจรต่อโถวปาหง นอกจากนั้นยังเอ่ยถึงเรื่องรูปปั้นที่อยู่ภายในห้องลับใต้ดิน ทั้งยังบอกการวิเคราะห์สถานการณ์ออกไป

โถวปาหงไม่ได้กำลังปะทะกับพวกกบฏหากแต่เป็นขุมกำลังที่ทรงพลังที่คิดวางแผนจะฮุบกลืนจักรวรรดิไป เห็นได้ชัดว่าเซียวอวี๋ก็อยู่ในแผนการขั้นต่อไป ดินแดนไลอ้อนเป็นทางผ่านในการรุกรานอาณาจักรพยัคฆ์คำรน

นอกจากนี้ เซียวอวี๋ยังไม่ทราบว่ามีผู้คนมากมายเท่าใดที่ร่วมมือกับกลุ่มคนลึกลับนี้

ตอนนี้เซียวอวี๋เข้าใจแล้วว่าทำไมกลุ่มลึกลับนี้เข้าหนุนหลังโซโลมอน พวกมันก็ตระหนักถึงตำแหน่งยุทธศาสตร์ของดินแดนไลอ้อนเช่นเดียวกับเซียวอวี๋

"บัดซบ! พวกมันกลับคิดจะโค่นล้มข้าลง" เซียวอวี๋โมโหขึ้นมาเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

กระนั้น เซียวอวี๋ก็ยังลอบยินดีที่ตนเดินทางมายังจักรวรรดิในครั้งนี้ ทั้งยังโชคดีอย่างยิ่งที่ได้รู้จักและเป็นพันธมิตรกับโถวปาหง

เขาสามารถก่อความวุ่นวายภายในจักรวรรดิได้ช่วงใหญ่ด้วยการใช้โถวปาหง นั่นจะทำให้การรวบรวมจักรวรรดิให้เป็นหนึ่งเดียวต้องยืดเวลาออกไป

"โชคร้ายนัก คิดว่าหลังจากจัดการโซโลมอนไปจะได้พักหายใจหายคอ....ข้ากระทั่งไม่มีเวลาพักแล้ว...การมีชีวิตนี่ช่างยุ่งยากจริงๆ"

โถวปาหงค้นพบสมุดบัญชีเล่มหนึ่งขณะตรวจค้นเอกสาร ในบัญชียังระบุจำนวนทรัพย์สินภายในห้องลับเอาไว้มากโข อย่างไรก็ตาม ภายในห้องลับนั้นเขาไม่ค้นพบสิ่งของอะไรเลย เขาทราบว่าเซียวอวี๋เป็นผู้ที่เข้าไปยังที่นั่นเป็นคนแรก นี่ดูเหมือนว่าเซียวอวี๋จะมีแหวนมิติอยู่....กระนั้นเพียงแหวนมิติวงเดียวนั้นไม่เพียงพอที่จะจับสมบัติทั้งหมดยัดใส่เข้าไปได้

หรือว่ามันจะบันทึกผิดพลาด?

ในยามบ่ายของวันรุ่งขึ้น หน่วยลาดตระเวนก็กลับมารายงานว่าพวกโจรทั้งสองหมื่นกำลังยกทัพกลับมาแล้ว

เซียวอวี๋และโถวปาหงขึ้นไปบนกำแพงเมืองและเริ่มจัดวางกำลัง เป็นความจริงที่เซียวอวี๋นั้นช่ำชองในสงครามตั้งรับอย่างยิ่ง สถิติในการตั้งรับของเขาสวยหรู แม้ว่าจะไม่มีนักรบอัญเชิญ แต่เขาก็ยังสามารถพึ่งพาความแข็งแกร่งของผู้คุ้มและนักผจญภัยเพื่อเอาชนะได้

"พวกมันกลับมาแล้ว! หากยังต้องการรักษาสมบัติเอาไว้ก็เชื่อฟังคำสั่งของข้า! จัดแถว! หากว่าผู้ใดไม่เชื่อฟัง หลบหนีหรือบั่นทอนขวัญกำลังใจของทั้งหมดจะต้องถูกประหาร!" เซียวอวี๋ตะโกนออกมาเสียงดัง

กองกำลังทั้งหมดเชื่อฟังเซียวอวี๋และชื่นชมการนำทัพของเซียวอวี๋ในการบุกที่นี่อย่างมาก

โถวปาหงมองดูจากทางด้านข้าง เขาทอดถอนใจ ราวกับว่าตัวเขากำลังได้มองดูผู้บัญชาการที่แท้จริง ช่างโชคดีที่ทั้งสองจับมือเป็นพันธมิตรกัน

"เปิดประตูเมือง! เปิดเร็ว!" ใกล้ยามเย็นพวกโจรก็กลับมาถึงเมือง ผู้นำของพวกมันตะโกนเสียงดังเมื่อผ่านค่ายกลเวทเข้ามา

กระนั้นสิ่งที่รอต้อนรับพวกมันอยู่กลับเป็นห่าธนู ราวกับฝูงแมงเม่าบินเข้ากองไฟ ลูกธนูปลิวว่อนราวกับคลื่นถาโถมเข้าใส่พวกโจรทั้งหมด

อ๊ากกกกกกก~

เสียงกรีดร้องดังสะท้อน...พวกโจรนับพันตกตายในทันที.....