ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

แน่นอนว่าย่อมไม่มีผู้ใดเชื่อวาจาผีสางของเซียวอวี๋ เจ้าคิดว่าพวกเราเป็นทารกอมมือหรือถึงจะยอมเชื่อนิทานที่ว่าเทพแห่งออร์คและเอลฟ์บอกว่าเจ้าจะเป็นมหาวีรบุรุษของยุค?

แม้กระนั้นก็ตาม มันกลับแปลกอย่างมากที่ทั้งพวกออร์คและเอลฟ์ต่างเชื่อฟังเซียวอวี๋

"ข้าคิดว่าการมีออร์คเป็นผู้คุ้มกันนั้นหายากอย่างมาก เจ้าจะช่วยเปิดหูเปิดตาให้กับพวกเราโดยการเผยโฉมผู้คุ้มกันเอลฟ์ของเจ้าได้หรือไม่?" คำกล่าวของหวังเทียนหู่ดึงดูดความสนใจของทั้งหมดทันที

เผ่าพันธุ์ออร์คนั้นทรงพลัง ในขณะที่พวกเอลฟ์นั้นสง่างามและสูงศักดิ์ พวกเขาต้องการจะยลโฉมของเอลฟ์ ชนชั้นสูงส่วนมากย่อมต้องการจะเลี้ยงพวกเอลฟ์ไว้ไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือหญิง

เซียวอวี๋ส่ายศีรษะอย่างช่วยไม่ได้ "แม้ว่าข้าจะเป็นนายเหนือของพวกเขาก็ตาม แต่ข้าก็ยังไม่อาจบังคับให้พวกเขาทำสิ่งที่ไม่เต็มใจได้ มิฉะนั้นพวกเขาทั้งหมดอาจจะลุกฮือขึ้นมาต่อต้านข้าได้ นอกจากนี้ในบางครั้งแล้วพวกเขากระทั่งยังไม่ยอมฟังคำสั่งของข้าเสียด้วยซ้ำหากว่าข้าออกคำสั่งที่ล้ำเส้นจนเกินไป"

ทั้งหมพยักหน้าเมื่อได้ฟังถ้อยคำของเซียวอวี๋ พวกเขาต่างได้ยินได้ฟังมาว่าพวกเอลฟ์นั้นมีความทรนงและไม่ยินยอมปฎบัติตามคำสั่งโดยง่าย เอลฟ์นั้นจะต้องได้รับขัดเกลาเพื่อเป็นให้เป็นทาสตั้งแต่ในวัยเยาว์ มิเช่นนั้นแม้แต่พวกเอลฟ์ที่ตกเป็นเชลยก็ยังจะแสดงท่าทีที่หยิ่งยโสออกมา

"ท่านดยุคเซียวอวี๋พอจะขายทาสเอลฟ์บางตนให้กับข้าบ้างได้หรือไม่? แน่นอนว่าข้าจะให้ราคาอย่างงาม" ลอร์ดผู้หนึ่งกล่าวถามออกมา มันเป็นเรื่องปกติที่มักจะมีหัวข้อเรื่องการขายทาสให้แก่กันระหว่างลอร์ด

เซียวอวี๋รังเกียจพฤติกรรมเช่นนี้อย่างมาก อย่างไรก็ตามเขาก็ยังรักษาท่าทีเอาไว้ "เรื่องนี้เกรงว่าแม้แต่ข้าก็ช่วยไม่ได้ หากข้าออกคำสั่งให้พวกเขาไปเป็นทาส เช่นนั้นพวกเอลฟ์ก็อาจจะหันหลังให้ข้าจากการกระทำอันคุกคามเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาอาจจะถึงขั้นหันมาเป็นศัตรูกับข้าเลยก็เป็นได้ ข้าไม่สามารถหวังผลประโยชน์ในระยะสั้นโดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ในอนาคตได้"

มีบางคนพยักหน้าเห็นด้วยกับถ้อยคำของเซียวอวี๋ อย่างไรก็ตาม มีบางคนที่ยังไม่ละทิ้งความพยายามที่จะหาทางครอบครองพวกเอลฟ์ด้วยวิธีการต่างๆ ไม่ต้องการที่จะขายงั้นหรือ? เช่นนั้นข้าก็จะส่งคนไปจับพวกมันกลับมาในฐานะทาส!

เซียวอวี๋ได้คาดการณ์ถึงปัญหาข้อนี้เอาไว้แล้วตั้งแต่ตอนที่เขาคิดจะเผยโฉมพวกเอลฟ์และออร์คต่อสาธารณชนในดินแดนของเขา มันจะต้องมีนักผจญภัยที่ไม่กลัวแม้ความตายหรือการทรมาณใดๆและคิดที่จะไปจับพวกเอลฟ์อยู่

แต่เซียวอวี๋ได้จัดสร้างฐานทัพทุกแห่งให้อยู่ใกล้กันเอาไว้แล้ว นอกจากนี้เขายังจัดสร้างหอสังเกตุการณ์เอาไว้หลายแห่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพวกนักล่าคอยลาดตระเวณในทุกๆวัน นักผจญภัยทั่วไปย่อมถูกพบเห็นตั้งแต่ระยะเกือบสิบกิโลเมตรจากฐานทัพอยู่แล้ว

นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังได้ออกคำสั่งไว้อย่างเข้มงวด เหล่านักผจญภัยที่กล้าจะจับกุมออร์คหรือเอลฟ์จะถูกสังหารทันที! ความแข็งแกร่งของพวกออร์คและเอลฟ์นั้นจะยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป นั่นเป็นผลให้เหล่านักผจญภัยโดยทั่วไปย่อมไม่ใช่คู่มือของพวกเขา

นอกจากนี้เซียวอวี๋ยังได้ออกคำสั่งห้ามไม่ให้พวกออร์คหรือเอลฟ์ออกไปไหนมาไหนโดยลำพัง ดังนั้นต่อให้มีผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งดั้นด้นมาถึงฐานทัพได้พวกเขาก็จะหนีไม่พ้นความตายที่รอคอยอยู่

เขายังมีเครื่องยิงจู่โจมและเครื่องยิงทำลายซึ่งสามารถกำราบผู้ฝึกยุทธ์ที่ทรงพลังได้อยู่อีก

เวียวอวี๋ได้ตรวจสอบจนแน่ใจแล้ว่าพวกออร์คจะสามารถใช้งานพวกมันได้อย่างคล่องแคล่วระหว่างการสู้รบ ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลสิ่งใดอีก

แขกในงานต่างหยิบยกเรื่อออร์และเอลฟ์ออกมาพูดคุยกันอย่างออกรส พวกเขาส่วนใหญ่ต่างต้องการจะซื้อทาสจากเซียวอวี๋ แต่เซียวอวี๋ก็ยังคงตอบกลับไปย่างเรียบง่าย ไม่ขาย!

เซียวอวี๋ชี้ให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเหล่าออร์คและเอลฟ์นั้นเป็นแบบร่วมมือกัน เขาไม่สามารถบีบบังคับพวกมันได้ เขากล่าวว่าเขาจะไม่ขอมีส่วนรับผิดชอบหากว่ามีผู้ใดไปยั่วยุพวกมันเข้า

นอกจากนี้พวกขุนนางบางส่วนยังเริ่มรู้สึกถูกคอกับเซียวอวี๋และพยายามจะเชื่อมไมตรีกับเขาจากกริยามารยาทและแนวคิดของเขา เซียวอวี๋ดูลึกลับอย่างมากในสายตาของแขกเหรื่อในงาน

เซียวอวี๋พบว่าบรรดาลอร์ดส่วนใหญ่ที่หวังเทียนหู่เชิญมานั้นเป็นเพียงแขกเหรื่อทั่วไป พวกเขาไม่ได้ถูกเชิญมาจัดการกับเซียวอวี๋

ทันใดนั้นก็มีน้ำเสียงที่กักขฬะดังขึ้นภายในห้องโถง

"ท่านลอร์ดเซียว ท่านกลับไม่ไว้หน้าพวกเราแม้แต่น้อย! ทาสเอลฟ์เพียงหนึ่งถึงสองคนนับเป็นอะไร? เหตุใดท่านจึงตระหนี่ถี่เหนียวถึงเพียงนี้? นี่ไม่ใช่ว่าท่านกำลังดูถูกพวกเราอยู่งั้นหรือ?"

เซียวอวี๋หันไปเห็นชายอ้วนที่กำลังมองอย่างยั่วยุมาที่เขา

เซียวอวี๋มองดูชายอ้วนผู้นั้น "ท่านลอร์ด มารดาท่านชื่อแซ่ใดหรือ?"

ลอร์ดผู้นั้นกำลังจะเอ่ยสกุลมารดาของเขาออกมาเพื่อข่มขวัญเซียวอวี๋ แต่เขาก็เข้าใจได้ว่าเซียวอวี๋กำลังหลอกด่าเขาอยู่

"เจ้ากล้าที่จะก่อกวนข้าหรือ? เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นผู้ใดกัน? คงไม่ใช่ว่าเจ้าคิดว่าจะอวดดีได้เพียงเพราะมีศักดิ์เป็นดยุคหรอกนะ? ข้าจะซื้อออร์คและเอลฟ์ของเจ้า! ข้าอยากจะเห็นนักว่าเจ้าจะกล้าไม่ขายให้ข้าหรือไม่? ข้าจะทำให้เอลฟ์สาวสวยนั่นกลายเป็นนางบำเรอและแบ่งปันให้ทุกคนที่นี่ได้ร่วมสุนกกับนาง!" ชายร่างอ้วนกล่าวออกมาด้วยโทสะ

เซียวอวี๋มองดูอย่างเรียบเฉย เขาทราบว่าชายผู้นี้นั้นไม่ได้แสดงท่าทีเช่นนี้ด้วยความตั้งใจของตัวเองแต่จะต้องมีผู้คอยชักใยอยู่เบื้องหลังของเขา

เซียวอวี๋กวาดสายตามองไปที่ฮวา มีรอยยิ้มอันหยิ่งยโสประดับอยู่บนใบหน้าของเขา เซียวอวี๋จึงกระจ่างทันทีว่าเหตุใดชายร่างอ้วนถึงได้ผยองถึงเพียงนี้

ดูเหมือนว่าหวังเทียนหู่จะยังไม่ล้มเลิกความคิดจะจัดงานแต่งงานให้กับซีเหวินอีกครั้งและต้องการจะใช้ขุมอำนาจอื่นมากดดันเซียวอวี๋

"เจ้านี่ช่างไร้ยางอายเสียจริง ข้าเพิ่งจะไล่มันไปเมื่อวานแต่มันกลับยังคิดว่าจะสามารถตบแต่งซีเหวินได้อีกงั้นหรือ?.....เช่นนั้นอย่าได้ตำหนินายท่านผู้นี้!" เซียวอวี๋คิดขึ้นอย่างมีโทสะ

"เจ้าต้องการจะซื้อพวกออร์คของข้างั้นหรือ? เอาสิ ตราบเท่าที่เจ้าจะจ่ายไหวน่ะนะ" เซียวอวี๋กล่าวออกมาขณะยกไวน์ขึ้นจิบ

"ข้าไม่เพียงแต่จะซื้อพวกออร์คของเจ้าเท่านั้น แต่ยังจะซื้อหญิงรับใช้ชาวเอลฟ์นั่นด้วย! ข้าจะทำให้นางกลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่องเชื่อที่สุด!" ชายร่างท้วมกล่าวออกมาด้วยความโอหัง "บอกราคามาสิ? ข้าคือผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในที่แห่งนี้!"

ชายร่างท้วมลุกขึ้นยืนขณะส่งสายตาท้าทายมาทางเซียวอวี๋

"เรื่องเงินทองนั้นไม่ใช่ปัญหา ดังนั้นราคาของมันจึงแตกต่างไปบ้าง" เซียวอวี๋ออกมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

"แล้วอย่างไร? ไม่มีราคาใดที่ข้าไม่อาจจ่ายไหว!" ชายผู้นั้นยังคงแสดงท่าทีเย่อหยิ่งออกมา

"มันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรนักมากนัก......องค์รักษ์ออร์คของข้าจะเป็นเพื่อนเล่นให้กับเจ้า หากเจ้าไม่ได้ร้องขอความเมตตาภายในชั่วหนึ่งร้อยลมหายใจแล้วล่ะก็ เช่นนั้นเขาก็จะเป็นของเจ้า ในทำนองเดียวกันผู้ที่ต้องการจะซื้อตัวเหล่าออร์คของข้าก็สามารถก้าวออกมาได้เช่นกัน หากว่ารอดจากการต่อสู้มาได้ เช่นนั้นคนผู้นั้นก็สามารถรับตัวพวกมันไปได้!" เซียวอวี๋ขยิบตาให้กรอม

กรอมได้ติดตามเซียวอวี๋มาพักหนึ่งแล้ว ดังนั้นเขาย่อมเข้าใจความคิดที่ชั่วร้ายของเซียวอวี๋ได้

กรอมก้าวออกมาจากด้านข้างเซียวอวี๋ ชายอ้วนผู้นั้นยังไม่ทันได้มีเวลาตอบสนองใดๆยามเมื่อกรอมคว้าตัวเขาและขว้างเขาออกไป ชายร่างอ้วนที่หนักนับร้อยปอนด์กลับเบาราวกับปุยนุ่นเมื่ออยู่ในเงื้อมมือของกรอม

ชายร่างอ้วนที่ลอยคว้างออกไปพยายามจะคว้าจับผู้คนและนั่นทำให้พวกเขาล้มกลิ้งไปด้วยกัน กรอมตามเข้าไปและเริ่มส่งกำปั้นขนาดใหญ่เข้าใส่ก้อนไขมันอ้วนกลมนั้น

อ๊าา อ๊ากกก

ชายอ้วนกรีดร้องออกมายามเมื่อหมัดของกรอมต่อยเข้าที่แขนของเขา

กำปั้นของกรอมนั้นทรงพลังอย่างมาก กระทั่งผู้คนหลายคนมารวมกันก็ยังไม่อาจเทียบเปรียบได้

ปุบ ปุบ ปุบ

กรอมไม่ได้เพ่งเล็งไปที่ส่วนศีรษะ หน้าอกหรือจุดสำคัญอื่นๆ เขากลับเพ่งเล็งไปยังแขนขาของชายร่างอ้วนผู้นั้นแทน

อ๊ากกกกกกกกกกกก~

ลอร์ดร่างท้วมกรีดร้องออกมาราวกับสุกรโดนเชือด เสียงของเขาดังสะท้อนไปทั่วทั้งห้องโถง ทุกคนต่างพากันอ้าปากค้าง พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเซียวอวี๋จะกล้าทุบตีผู้คนภายในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นโดยตระกูลหวังภายในจวนเจ้าเมืองของตระกูลหวัง!

หวังเทียนหู่เองก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาทราบว่าเซียวอวี๋นั้นทำตัวราวกับอันธพาลและไม่อาจเอาหลักสามัญสำนึกปกติมาวัดคำนวณได้ ทว่าเขาก็ยังคาดไม่ถึงว่าเซียวอวี๋จะกล้าทุบตีแขกของเขาต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้

หวังเทียนหู่เพียงแค่ต้องจะการกดดันและสะกดข่มความหยิ่งยโสของเซียวอวี๋ลงเท่านั้น เขาต้องการให้เซียวอวี๋ทราบว่า ต่อให้เขาจะมีพวกออร์คหรือเอลฟ์อยู่มากมาย แต่มันก็ยังไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงได้ เมืองไลอ้อนก็ยังคงเป็นเพียงขุมอำนาจที่รอคอยวันล่มสลายลงเท่านั้น

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องราวจะออกมาเป็นเช่นนี้!