ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

เซียวอวี๋รู้สึกว่าตนโชคดีที่มาพบพวกมันที่นี่เสียก่อน มิเช่นนั้นเขาคงต้องประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่หากเพิ่งรู้ถึงการดำรงอยู่ของพวกมันในสนามรบ กระสุนปืนของพลปืนไม่อาจทะลวงร่างของหุ่นกลได้ มีเพียงใบมีดจันทร์เสี้ยวที่สามารถหยุดการทำงานของพวกมัน ทันใดนั้นเซียวอวี๋ก็ตะโกนสั่งการ "นักรบกริฟฟ่อน! ใช้สายฟ้าโจมตีไปที่หุ่นพวกนั้น!"

ดูเหมือนว่าการโจมตีทางกายภาพจะไม่อาจสร้างความเสียหายให้กับพวกมันได้มากนัก ดังนั้นเซียวอวี๋จึงตัดสินใจหันไปใช้เวทมนตร์

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

เส้นแสงสีฟ้าครามเริ่มเคลื่อนไหวดุจงูเลื้อยเข้าโจมตีหุ่นกล หุ่นกลที่ถูกโจมตีได้เดินไปอีกเพียงสองสามก้าวก่อนจะหยุดนิ่งลง ดูเหมือนว่าสายฟ้าของนักรบกริฟฟ่อนจะใช้กับพวกมันได้ผล

"เยี่ยม! เล็งโจมตีต่อไป!" เซียวอวี๋คิดว่าสายฟ้าของนักรบกริฟฟ่อนนั้นเป็นดาวข่มของหุ่นกลพวกนี้อย่างแท้จริง

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

นักรบกริฟฟ่อนทั้งห้าร้อยนายหันไปโจมตีเหล่าหุ่นกลที่อยู่บนพื้น สายฟ้าแต่ละสายที่ฟาดผ่าลงจะกระจายต่อไปอีกสองสาย ดังนั้นหุ่นกลหรือคนที่อยู่ใกล้เคียงอีกสองก็จะโดนสายฟ้านี้ไปด้วย

ศัตรูไม่ได้เตีรยมการรับมือกับทัพอากาศของเซียวอวี๋ ดังนั้นสถานการณ์จึงกลายเป็นปั่นป่วนวุ่นวาย ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งภายในกลุ่มคนได้กู่ร้องออกมาก่อนจะซัดขว้างกระบี่เข้าใส่กริฟ่อน เห็นได้ชัดว่าคนผู้นั้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เข้มแข็ง มันสามารถใช้พละกำลังของมันซัดขว้างกระบี่ออกไปโจมตีกริฟฟ่อน ขณะเดียวกัน เหล่าศัตรูก็เริ่มบังคับหุ่นกลวิ่งหนีออกจากเมือง แต่ผู้ใดจะคาดคิดเล่าว่าเซียวอวี๋จะมีกองทัพทางอากาศที่สามารถใช้สายฟ้าได้อยู่

"บัดซบ! นักรบกริฟฟ่อนทั้งหมด! โจมตีไปที่ไอ้เวรนั่นซะ!" เซียวอวี๋โกรธแค้นอย่างมากเมื่อเห็นว่านักรบกริฟ่อนนายหนึ่งถูกระเบิดเป็นชิ้นๆจากฝีมือของผู้ฝึกยุทธ์คนนั้น

เซียวอวี๋รักถนอมกองทัพอากาศและนักรบชั้นยอดอย่างมาก พลังป้องกันของพวกเขาไม่ได้มากมายอะไร ผู้ฝึกยุทธ์หรือผู้ใช้มนตราสามารถโจมตีพวกเขา

แบทไรเดอร์ที่ใช้การ 'ทิ้งระเบิด' นั้นไม่ได้ส่งผลต่อผู้ฝึกยุทธ์หรือผู้ใช้มนตรามากนัก เว้นเสียแต่ระเบิดเพลิงจะหล่นไปที่กลางศีรษะของพวกมัน

ความรุนแรงจากธนูของพวกนักรบฮิฟโปกริฟเองก็ไม่เพียงพอที่จะสังหารผู้ฝึกยุทธ์

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ในตอนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว หากว่านักรบกริฟฟ่อนสองนายร่วมกันโจมตีไปยังผู้ใช้มนตราหรือผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งแล้ว พวกมันก็อาจจะพอต้านทานไว้ได้ แต่หากว่าเป็นทั้งกองทัพนักรบกริฟฟ่อนทั้งห้าร้อยนายเล่า?

ด้วยปริมาณเช่นนี้จะเปลี่ยนเป็นคุณภาพที่ยากจะทานทน นักรบกริฟฟ่อนทั้งหมดรุมโจมตีไปที่คนเพียงคนเดียวที่สังหารสหายของพวกเขาในทันทีที่ได้รับคำสั่ง

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

สายฟ้าทุกสายรวมตัวกันเป็นสายฟ้าสายเดียวที่หนาเท่าเอวผู้ใหญ่ มันได้พุ่งเข้าใส่ชายผู้นั้นทันที

เซียวอวี๋จ้องมองฉากนี้จากระยะกว่าร้อยเมตร เขาต้องการจะทราบว่าพลังของมันจะเป็นเช่นไร

ตูมมมมมม!

เกิดการระเบิดสว่างวาบขึ้นที่บริเวณนั้น ฝุ่นควันลอยปกคลุมคละคลุ้ง แรงระเบิดที่กระจายออกมาได้มาถึงเซียวอวี๋ที่อยู่ห่างอออกมานับร้อยเมตรด้วยเช่นกัน

เซียวอวี๋ไอค่อกแค่กและตบเอาฝุ่นตามร่างกายออก เขาเปิดเปลือกตาขึ้นและเดินไปยังศูนย์กลางการเกิดระเบิด

หลุมที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางเกือบเจ็ดเมตรได้ปรากฏออกมา ไม่มีร่องรอยของผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นอีกราวกับว่าไม่เคยมีผู้ใดอยู่ตรงตำแหน่งนั้น พวกผู้ฝึกยุทธ์และผู้ใช้มนตราโดยรอบเองก็ได้รับผลกระทบด้วย

ผู้ใช้มนตราสองคนโชคดีพอที่สามารถใช้เทเลพอตหนีออกมาได้ทัน ขณะที่คนอื่นๆบาดเจ็บสาหัส เหล่าผู้ที่อยู่โดยรอบไม่คาดคิดว่าพลังของสายฟ้าจะรุนแรงเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นสายฟ้ายังกระจายออกมาโดนผู้ที่อยู่โดยรอบ

ผู้ฝึกยุทธ์และผู้ใช้มนตรานั้นอยู่ในขั้นที่สี่เกือบทั้งหมด ผู้ใช้มนตราได้สร้างโล่มนตราและไอเทมเพื่อปกป้องตัวเอง อย่างไรก็ตาม ความรุนแรงของสายฟ้าที่ถูกปลดปล่อยจากนักรบกริฟฟ่อนทั้งห้าร้อยนายนั้นมากพอที่จะทะลวงผ่านทุกการป้องกันและสังหารคนเหล่านั้น

นี่ไม่ใช้เวทต้องห้ามหรือเวทมนตร์วงกว้าง ทว่าเมื่อสายฟ้าได้มารวมตัวกันและระเบิดออกมานั้น มันยังรุนแรงเสียยิ่งกว่าเวทของผู้ใช้มนตราขั้นที่ห้า เซียวอวี๋คิดว่ากระทั่งบอลเพลิงของอัลม่าก็ยังดูเด็กไปเลยเมื่อเทียบกับการโจมตีครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกนักรบกริฟ่อนเพียงมีระดับหนึ่งเท่านั้น จะเกิดอะไรขึ้นหากพวกเขาอยู่ในระดับที่สิบ?

"มารดามันเถอะ! ความรุนแรงนี้....กระทั่งยังรุนแรงกว่าเวทของขั้นที่ห้า...ยิ่งไปกว่านั้นผู้ใช้มนตรายังต้องใช้เวลาร่ายอยู่นับชั่วโมง...แต่การประสานโจมตีของพวกนักรบกริฟฟ่อนกลับทำได้ในไม่กี่วินาที...."

เซียวอวี๋ตื่นเต้นขึ้นมา ในตอนแรกเขาค่อนข้างวาดหวั่นต่อความแข็งแกร่งของตระกูลเคเนดี้ แต่ตอนนี้เขามีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้นเมื่อได้เห็นพลังของนักรบกริฟฟ่อน กองกำลังกองนี้จะกลายเป็นนักรบชั้นยอดหากว่าเขาสามารถนำไปใช้ได้ดีในอนาคต

พวกหุ่นกลไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวอีก พวกมันได้รับผลกระทบจากสายฟ้าเช่นกัน

"ไปตรวจสอบหุ่นเหล่านั้น...กระทั่งกระสุนของพลปืนก็ยังไม่อาจทะลวงผ่าน...." แวบแรกที่เห็นหุ่นกลเขารู้สึกย่ำแย่อย่างมาก ในฐานะผู้บัญชาการแล้ว เขารู้ซึ้งดีว่าหุ่นเหล่านี้ทำอะไรได้บ้างในสนามรบ พวกมันจะไร้เทียมทาน เพียงใช้พวกมันหนึ่งร้อยตัวก็สามารถกำจัดกองกำลังที่มีมากกว่าอย่างน้อยร้อยเท่าได้ไม่ยาก

พวกออร์คโกรธแค้นอย่างมากที่ถูกหุ่นพวกนี้ไล่ล่า ดังนั้นพวกมันจึงวิ่งไปลากหุ่นกลที่ 'ตายแล้ว' มาตัวหนึ่ง

เซียวอวี๋สังเกตุดูอย่างละเอียด เขาพบว่าร่างของมันถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนา

"หืม? สามารถเปิดมันได้หรือไม่?" เซียวอวี่ย่อตัวลงตรวจสอบตรงจุดที่ถูกล็อค เขาปลดล็อคอีกตัวได้ แต่ก็พบตัวล็อคหลักนั้นถูกล้อคจากด้านใน

"ล็อคจากด้านใน?" เซียวอวี๋ประหลาดใจ ถ้ามันถูกล้อคจากด้านในแล้วจะบำรุงรักษามันได้อย่างไร?

"เป็นไปได้หรือไม่ว่ามีคนประจำการอยู่ด้านใน?" เซียวอวี๋คิดขึ้นในใจ