ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

ทุกคนต่างเพลิดเพลินไปกับอาหารมื้อเย็น ธีโอดอร์ไม่ได้มีลักษณะของปรมาจารย์อีกต่อไป เขาราวกับตาแก่ข้างบ้านที่มาร่วมดื่มฉลองในงาน ผู้คนรู้สึกยกย่องธีโอดอร์ในจุดนี้ ธีโอดอร์ไม่ได้ใส่ใจกับคำสรรเสริญเยินยอใดๆ เขาเพียงปล่อยให้มันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

ธีโอดอร์เคยได้ยินเสียงสรรเสริญมามากมายในช่วงชีวิตของเขาจนกระทั่งเขาไม่รู้สึกใดๆอีกต่อไป เหล่าผู้ที่ชื่นชมเขาต่างระมัดระวังถ้อยคำและไม่กล้าไม่ให้ความเคารพเขา ในตอนท้ายของมื้ออาหาร ธีโอดอร์ก็ประกาศออกมาว่าเขาได้รับหลินมู่เสวี่ยและมู่หานเป็นศิษย์ของเขา เขายังสัญญาว่าจะชี้แนะให้กับพวกนางสักเล็กน้อย

ผู้ใช้มนตรานับไม่ถ้วนภายในงานล้วนรู้สึอิจฉาพวกนาง นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นถึงศิษย์ของธีโอดอร์ ทุกคนล้วนทราบดีว่าธีโอดอร์ไม่เคยรับผู้ใดเป็นศิษย์ นอกจากนี้ ธีโอดอร์ยังกล่าวด้วยว่าที่เขารับพวกนางเป็นศิษย์ในครั้งนี้ก็เนื่องเพราะความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเซียวอวี๋และยังรับแหวนมิติจำนวนมากเป็นของขวัญ เซียวอวี่ได้มอบแหวนมิติส่วนที่เหลืออีกห้าสิบวงให้กับธีโอดอร์หลังจากที่เขาประกาศออกไปเช่นนั้น

.....................................

.....................................

"อะไรนะ? เขามอบพวกมันทั้งหมดให้กับธีโอดอร์?" ชายวัยกลางคนตะโกนออกมาขณะที่นั่งอยู่มุมมืดของห้องโถง

"ขอรับ เขาทราบว่าตนเองไม่อาจเก็บไว้กับตัวได้ ดังนั้นเขาจึงมอบพวกมันเป็นของขวัยให้กับธีโอดอร์ ลอร์ดแห่งดินแดนไลอ้อนช่างเจ้าเล่ห์นัก"

"ธีโอดอร์....เขามอบแหวนทั้งหมดให้กับธีโอดอร์....ข้าจะชิงมันกลับคืนมาได้อย่างไร? มีหลายชีวิตที่ต้องจ่ายออกไปเพื่อให้ได้มันมา....พวกมันกลับถูกชิงไปโดยซึ่งหน้า....พันธมิตรเงา...พวกมันช่างไร้ประโยชน์นัก..." ชายวัยกลางคนอดไม่ได้ที่จะโทษพันธมิตรที่ทำให้เกิดเรื่องราวเช่นนี้ขึ้น

...................................

...................................

"ข้าลงมือช้าไป! อา! เพียงแค่ก้าวเดียว! ข้าควรไปจัดการเขาก่อนหากข้าทราบว่าเขาจะนำแหวนทั้งหมดไปมอบให้ธีโอดอร์!...ตอนนี้มันสายไปเสียแล้ว" ชายร่างท้วมกำลังเดินกลับไปกลับมาอยู่ภายในห้องที่ไร้แสงไฟขณะที่ใบหน้าของเขาประดับไว้ซึ่งความเสียใจ

เขาได้ส่งมือกลุ่มมือสังหารออกไปหลายต่อหลายครั้งหากแต่พวกเขาก็ไม่อาจนำสมบัติกลับมาได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงขอร้องไปยังสาขาหลักให้ส่งมือสังหารขั้นที่สี่มา ทว่าตอนนี้มันสายไปเสียแล้ว พันธมิตรเงาแทบไม่มีโอกาศที่จะชิงแหวนเหล่านั้นจากธีโอดอร์ได้

ไม่มีผู้ใดกล้าลอบสังหารธีโอดอร์ ตามปกติแล้ว เหล่ามือสังหารนั้นเป็นดาวข่มของผู้ใช้มนตรา ทว่าหากการลอบสังหารเกิดความล้มเหลว เช่นนั้นหายนะก็จะบังเกิดขึ้น

จะต้องมีไอเทมปกป้องอยุ่บนร่างของธีโอดอร์อย่างน้อยสี่ถึงห้าชิ้น ซึ่งมันสามารถต้านทานการโจมตีพร้อมกันจากมือสังหารขั้นหกราวสี่ถึงห้าคนได้ พวกเขาจะไปหาตัวมือสังหารขั้นที่หกมากมายถึงเพียงนั้นได้จากที่ใด? นอกจากนี้ยังจะต้องใช้มือสังหารและผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่หกอย่างน้อยนับสิบคนในการล้อมกรอบธีโอดอร์

พันธมิตรตกอยู่ในสภาพไร้หนทาง

พวกเขากระทั่งไม่ต้องการไปตามตัวเซียวอวี๋ซึ่งเป็นต้นเรื่องเนื่องเพราะพวกเขากำลังจมอยู่ในความตึงเครียด

....................................

....................................

เซียวอวี๋นั้นไม่รู้เรื่องราวใดๆ ทว่าเขาก็พอจะคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขุมอำนาจลึกลับได้มอบหมายงานขนถ่ายสมบัตินี้ให้กับพันธมิตรเงา ซึ่งพวกเขาจะต้องทราบเรื่องที่พันธมิตรเงาได้สูญเสียสมบัติไป ด้วยเหตุนี้ ทางพันธมิตรเงาจะต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบ และแน่นอนว่าพวกเขาย่อมไม่ปราณีกับกลุ่มพันธมิตรเงา

แม้ว่าพันธมิตรเงาจะทราบว่าเซียวอวี๋ได้เก็บแหวนมิติไว้กับตัวอยู่สองสามวงแต่พวกเขาก็ไม่คิดที่จะไปแย่งชิงมันกลับคืนอีก ซึ่งที่จริงแล้วไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า เซียวอวี๋จะกล้าตบตาธีโอดอร์และซุกแหวนไว้กับตัวถึงสี่ร้อยวง

ทุกคนต่างทราบดีว่าธีโอดอร์นั้นมีอารมณ์ร้าย การหลอกลวงเขานับเป็นการรนหาที่ตาย ทว่าพวกเขาไม่ทราบว่านิสัยใจคอของธีโอดอร์ได้เปลี่ยนไปเล็กน้อยหลังจากผ่านมาหลายปี นอกจากนี้เขายังมีความรู้สึกที่ดีต่อเซียวอวี๋ ดังนั้นเขาย่อมไม่ลงมือต่อเซียวอวี๋ ถึงกระนั้นเซียวอว๊่ก็ยังสามารถฟันกำไรจนร่ำรวย

หลังมื้ออาหาร ธีโอดอร์ก็ยังคงพักอยู่ที่เมืองไชน์อีกหลายวัน เขาชี้แนะหลินมู่เสวี่ยและมู่หาน ทั้งยังไปเยี่ยมชมสถาบันเวทมนตร์ของเมืองไชน์ อาจารย์ใหญ่ของสถาบันนั้นเคยได้รับการชี้แนะจากธีโอดอร์เมื่อนานมาแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงถือได้ว่ารู้จักกัน

หลังจากนั้นธีโอดอร์ก็จากไป

ไม่มีผู้ใดทราบว่าธีโอดอร์กำลังเดินทางไปที่ใด แต่ตามที่อาจารย์ใหญ่ของสถาบันบอกแล้ว ดูเหมือนว่าธีโอดอร์กำลังทำบางสิ่งที่สำคัญที่เกี่ยวพันถึงทวีปแห่งนี้อยู่ พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง ธีโอดอร์เป็นหนึ่งในตัวตนเช่นนั้นในทวีปแห่งนี้ ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องคอยปกป้องคุ้มครองทวีปแห่งนี้ แม้จะไม่ได้มีกฏข้อใดบัญญัติเอาไว้ก็ตาม

จอมมนตราขั้นสูงมักเดินทางไปทั่ว มีหลายคนที่คาดเดาว่าจะเกิดความวุ่ยวายขึ้นในไม่ช้า

.........................................

.........................................

เทียบกันแล้ว เซียวอวี๋กำลังใช้ชีวิตอย่างแสนสุขสบาย เขาย้ายไปพักที่ตระกูลหลินและไม่มีผู้ใดกล้ามองเขาด้วยความชิงชังอีก หลินมู่เสวี่ยได้รับการยอมรับเป็นศิษย์ทั่วไปของธีโอดอร์ มีผู้ใดสามารถเป็นเช่นนั้นได้บ้าง? ดินแดนไลอ้อนกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำ ทว่าธีโอดอร์นั้นก็เทียบได้กับกองทัพไร้ผู้ต้านแล้ว นอกจากนี้ จากคำพูดและการกระทำของเซียวอวี๋ยังแสดงให้เห็นว่าดินแดนไลอ้อนไม่ได้อยู่ในช่วงตกต่ำ ม้าเปกาซัสแปดตัว องค์รักษ์ออร์คและเอลฟ์ที่มีเพียงขุนนางยุคโบราณที่ใช้ หากเช่นพวกเขากำลังเรียกว่าตกต่ำแล้วล่ะก็ เช่นนั้นในทวีปแห่งนี้ก็ไม่มีขุนนางที่แท้จริงแล้ว

ถึงกระนั้น เซียวอวี๋ก็ยังรู้สึกเบื่อหน่าย ธีโอดอร์ได้ชี้แนะให้มู่หานและหลินมู่เสวี่ย ดังนั้นพวกนางจึงถูกจับแยกไปฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่ง ขณะที่เซียวอวี๋ถูกทิ้งให้ต้องโดดเดี่ยวอยู่ในบ้านตระกูลหลิน เขาออกไปเดินเล่นในเมืองและมองหาช่างฝีมือเลื่องชื่อเพื่อหาดาบที่เหมาะมือ

เซียวอวี๋พบตัวช่างตีเหล็กที่มีชื่อของเมืองไชน์และอธิบายอาวุธที่เขาต้องการ เขายังแสดงดาบของกรอมออกมา

ช่างตีเหล็กตอบกลับมา "อาวุธเล่มนี้ช่างคล้ายคลึงกับแอชบิงเกอร์ในตำนานนัก ดาบเล่มนั้นได้สูญหายไป แต่ภายในทวีปแห่งนี้นั้นมีของทำขึ้นเลียนแบบมากมาย ข้าไม่มีวัสดุดีๆอยู่ แต่หากท่านต้องการของเลียนแบบดีๆสักเล่มเช่นนั้นข้าแนะนำให้ท่านลองไปดูที่โรงประมูล ข้าได้ยินมาว่า โรงประมูลทัสจะจัดประมูลดาบเลียนแบบของแอชบิงเกอร์ที่ท่านอาจารย์ลากอสเป็นผู้ตีขึ้นมา"

เซียวอวี๋ได้ไปยังโรงประมูลเพื่อสอบถามข้อมูล เป็นความจริงที่ดาบเลียนแบบจะถูกจัดประมูล ดาบเล่มนั้นถูกตีขึ้นจากทองคำที่หายากอย่างมาก บนตัวดาบสลักไว้ด้วยแถวอักขระเวทวายุและแสง ดังนั้นมันจึงสามารถใช้กำจัดอันเดดได้

เพื่อที่จะให้มันใกล้เคียงกับของจริงที่สุด แถวอักขระได้ถูกสลักลงไปเพิ่มเติมเพื่อที่เมื่อดาบฟาดฟันออกไปแล้วจะทำให้ศัตรูเกิดผลเลือดไหล เซียวอวี๋จึงตัดสินใจที่เข้าร่วมการประมูลที่จะถูกจัดขึ้นในอีกสองวันเพื่อซื้อดาบเล่มนั้น

หลินอ้าวเทียนได้ทราบว่าเซียวอวี๋กำลังต้องการดาบ ดังนั้นเขาจึงไปที่งานประมูลกับเซียวอวี๋ด้วย ในโรงประมูล ไม่ว่าจะเป็นผู้ประมูลหรือพ่อค้า พวกเขาก็ต้องไว้หน้าตระกูลหลิน ท้ายที่สุดแล้ว หลินอ้าวเทียนก็เป็นรองแค่เพียงแกรนดยุคของดินแดนแลนเชสเตอร์

เซียวอวี๋รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเมื่อได้เข้ามาภายใน แม้ว่าเขาจะทราบว่ามันเป็นเพียงของเลียนแบบ แต่เขาก็ยังคงต้องการมัน.....