ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

"เจ้าทราบตัวตนของมันแล้ว?" เซียวอวี๋ถามอย่างสงสัย

โถวปาหงผงกศีรษะ "มีเพียงคนผู้เดียวที่สอดคล้องกับเงื่อนไขทั้งหมด...หากแต่ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่ามันจะเก็บซ่อนความทะเยอทะยานมากมายเอาไ้ว้นานถึงเพียงนี้"

"ในเมื่อรู้ตัวตนแล้วก็กลับไปจัดการมัน" เซียวอวี๋ตอบ

"เจ้าทราบหรือไม่ว่าว่ามันแข็งแกร่งเพียงใด? บุคคลเช่นเคราแดงยังเป็นเพียงสมุนของมัน เจ้าเข้าใจความแข็งแกร่งของมันหรือไม่? ตอนนี้ขุนนางนับไม่ถ้วนล้วนอยู่ใต้อำนาจของมัน ดังนั้นมันจึงต้องการโค่นล้มจักรพรรดิองค์ปัจจุบันและแย่งชิงราชบัลลังก์ไป กระทั่งท่านอาจารย์ของข้าอ้าวตู๋ก็ยังไม่อาจช่วยเหลือในเรื่องนี้....ข้าบอกเจ้าได้เลยว่า มันผู้นั้นมีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่หกอยู่ใต้บัญชาการ....การจะจัดการกับท่านอาจารย์ก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว"

เคราแดงเปิดปากมากขึ้นถึงบุคคลที่ต้องการจะแย่งชิงราชบัลลังก์ เซียวอว๊่และโถวปาหงต้องสั่นสะท้านเมื่อได้ยิน ใบหน้าของโถวปาหงแปรเปลี่ยนเป็นหน้าเกลียด

โถวปาหงเข้าใจแล้วว่าบิดาและบุตรคู่นี้ได้ลอบสะสมอำนาจและความแข็งแกร่งมาเนิ่นนานหลายปี ตอนนี้สถานการณ์คับขันอย่างยิ่งแล้ว

"บัดซบ...ช่างทะเยอทะยานจริงๆ! เจ้าคิดหรือว่าเจ้ายังจะได้รับสิ่งใดตอบแทนหลังจากที่พวกมันได้บัลลังก์ไป? เจ้าเป็นโจร....เป็นตัวตนอันต้อยต่ำ....อย่างดีที่สุดก็ได้รับเงินทองหรือจัดสรรให้ครอบครองชนเผ่าเล็กๆไม่เกินหนึ่งหมื่นคน เจ้าคิดว่าจะได้เป็นแม่ทัพจริงๆ? เพ้อฝัน! ดูเหมือนว่าข้าจะต้องดูแลเชลยที่หยิ่งยโสเช่นเจ้าให้ดีแล้ว" เซียวอวี๋กรีดปลายดาบลงบนหน้าอกของเคราแดง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~

เคราแดงกรีดร้องโหยหวน

เซียวอวี๋ตอบกลับ "เจ้าไม่เห็นว่าข้ากำลังวาดรูปหรือ? แหกปากร้องทำอะไร? เดี๋ยวผลงานข้าเสียหายหมด ข้าจะสลักรูปหมีน้อยเอาไว้บนหน้าอกของเจ้า....เป็นแพนด้าน้อยน่ารักน่าชัง เจ้าจะดูสง่างามเมื่อมีมันประดับไว้บนหน้าอก" เซียวอวี๋กรีดดาบวาดรูปต่อไป

หลังจากผ่านไปไม่นานเซียวอวี๋ก็เกาศีรษะ "ข้าลืมไปเลยว่าเลือดจะหลั่งไหลเยอะไป...อา....เป็นงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมจริงๆ...ข้าจะบอกความลับเจ้าอย่างหนึ่ง ความฝันในวัยเด็กของข้าก็คือจิตกร"

เคราแดงกัดฟันแนบแน่นขณะจ้องมองเซียวอวี๋ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"รังโจรเคราแดงตั้งอยู่ที่ใด?" โถวปาหงถามอย่างเย็นชา

เคราแดงกัดฟันกรอด "เจ้าจะปล่อยข้าไปหรือไม่หากว่าข้าบอก?"

โถวปาหงตอบกลับ "ข้าจะไม่สังหารเจ้าเพราะว่าเจ้าเป็นเพียงสมุนตัวเล็กๆ...แต่ข้าคงไม่อาจปล่อยเจ้าไปในทันที"

เคราแดงมองเห็นความหวัง "ข้าจะบอกเจ้า แต่เจ้าต้องให้สัญญาด้วยตำแหน่งเจ้าชายของเจ้า"

โถวปาหงยกชูมือขวาโดยปราศจากความลังเล "ข้า โถวปาหง เจ้าชายแห่งจักรวรรดิเมฆาตะวันตกขอให้คำสัตย์ในนามของเทพแห่งธรณีในข้อตกลงนี้ มิเช่นนั้นขอให้ฟ้าพิฆาตข้า"

เคราแดงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ที่นั่นตั้งอยู่ในทิศตะวันตก อยู่ในเขตเทือกเขามังก์...ต้นไม้ห้าต้นจะนำทางพวกเจ้าไปยังที่ซ่อนนั้น"

โถวปาหงผงกศีรษะ "เจ้าจะได้รับการปล่อยตัวหลังจากที่ข้าขับไล่พวกกบฏออกไปได้แล้ว"

เคราแดงแค่นเสียง "กระทั่งบิดาของเจ้าผู้เป็นจักรพรรดิก็ยังไม่อาจจัดการได้ เจ้าจะทำได้หรือ?"

โถวปาหงตอบกลับอย่างเรียบเฉย "นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าคิด"

หลังจากนั้นโถวปาหงก็ถามอีกหลายคำถาม เซียวอวี๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆ เขาไม่ต้องการรบกวนโถวปาหงเพราะรู้ดีว่าตอนนี้จิตใจของโถวปาหงคงปั่นป่วนไม่น้อย

โถวปาหงเป็นฝ่ายกล่าวขึ้นก่อน "เจ้าคิดว่าข้าควรทำเช่นไร?"

เซียวอวี๋ไม่คาดคิดว่าโถวปาหงจะถามเรื่องนี้ เขาตอบกลับ "เจ้าเป็นเจ้าชาย...ไฉนเจ้าจึงถามข้าเล่า? หาก...หากว่าข้าช่วยเหลือเจ้า เจ้าจะมอบอะไรให้ข้าเป็นการตอบแทน?"

"เจ้าต้องการอะไร?"

"อืม....เจ้าอยู่ในสถานการณ์ที่...เลวร้ายอย่างยิ่ง...เจ้ายังไม่อาจหาวิธีจัดการกับศัตรูของเจ้า..." เซียวอวีขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังไม่ได้กล่าวความต้องการของเขาออกมา

โถวปาหงสูดหายใจเข้าลึก "ตอนนี้ข้ายังไม่อาจมอบสิ่งใดให้กับเจ้าได้...แต่หากว่าข้าขึ้นเป็นจักรพรรดิ เช่นนั้นข้าจะมอบอะไรก็ตามที่เจ้าต้องการ บอกเงื่อนไขของเจ้ามาและข้าสัญญาว่าจะกระทำตามเมื่อข้าได้กลายเป็นจักรพรรดิ"

เซียวอวี๋ยิ้ม "ไม่แน่เสียหน่อยว่าเจ้าจะได้กลายเป็นจักรพรรดิ...ตอนนี้มันเป็นสัญญาเพียงปากเปล่า"

โถวปาหงจ้องลึกเข้าไปในแววตาของเซียวอวี๋ "ข้าต้องการให้เจ้าสนับสนุนข้าและต้องการดูว่าเจ้าจะกล้าเดิมพันกับข้าหรือไม่....เจ้าคงคิดไม่ถึงว่าจะได้รับความมั่งคั่งและชื่อเสียงเพียงใดหากชนะเดิมพันนี้"

เซียวอวี๋หัวเราะอยู่พักหนึ่ง "เจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ เอาเถอะ ข้าจะลงเดิมพันข้างเจ้า อันที่จริงโอกาสที่จะชนะของเจ้าก็ค่อนข้างมาก ดังนั้นมันคงไม่เลวร้ายนัก"

โถวปาหงมองเซียวอวี๋ "ข้ามีโอกาสสูง? หากว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เคราแดงกล่าวออกมาเป็นเรื่องจริง เช่นนั้นพวกเราจะต้านทานได้อย่างไร? จะเอาชนะมันได้อย่างไร? ข้ายังคงคิดไม่ตก..."

เซียวอวี๋เองก็กำลังใคร่ครวญเช่นกัน หากจัดการได้ดีเขาก็จะได้รับผลประโยชน์มากมายในฐานะลอร์ดแห่งดินแดนไลอ้อน อย่างไรก็ตาม มันจะมีผลเสียอย่างมากเช่นกัน หากว่าเขาประเมินสถานการณ์ผิดพลาด

เขาไม่ทราบว่าผู้ที่ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่จะมีความคิดต่ออาณาจักรพยัคฆ์คำรามอย่างไร เป็นไปได้ว่าอาจจะคิดรุกรานอาณาจักรพยัคฆ์คำรน ซึ่งนั่นจะหมายความว่า ดินแดนไลอ้อนจะเป็นที่แรกที่ถูกโจมตี

ดังนั้นเซียวอวี๋คิดว่าเขาจำต้องหาวิธีทำให้เบื้องบนของจักรวรรดิขัดขากันไว้สักระยะหนึ่ง มันจะทำให้พวกเขาอ่อนแอและทำให้ดินแดนไลอ้อนได้มีเวลาพัฒนา

ตอนนี้ไม่สำคัญแล้วว่าผู้ใดจะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ หนทางเดียวที่เซียวอวี๋จะมีโอกาสมากขึ้นก็คือทำให้พวกระดับสูงของจักรวรรดิแบ่งฝักแบ่งฝ่าย

"ดูเจ้าสิ เจ้าต้องการจะเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไปของจักรวรรดิเมฆา...ทว่าดูตัวเจ้าในตอนนี้ เจ้าจะต้องแบกรับความรับผิดชอบและความอยู่รอดของจักรวรรดิเอาไว้ ข้าก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้หากว่าเจ้ายังมีสภาพเช่นนี้ ตัวเจ้าคือกุญแจสำคัญ" เซียวอวี๋วางมือลงบนบ่าของโถวปาหง

มีผู้แย่งชิงราชบัลลังก์อยู่ไม่น้อย ดังนั้นเซียวอวี๋จึงต้อผลักดันให้โถวปาหงสร้างขุมกำลังขึ้นเพื่อค้ำยันกับคนเหล่านั้น

โถวปาหงประหลาดใจเมื่อได้ยินคำกล่าวของเซียวอวี๋ "คำกล่าวของเจ้ายอดเยี่ยมจริงๆ หากแต่ตอนนี้ข้าคงไม่อาจรู้สึกดีได้ ข้าจะต้องฆ่าคนผู้นั้น..."

เซียวอวี๋หัวเราะ "ไม่จำเป็นต้องกังวล...หากว่ามันมีโอกาสครบถ้วนสมบูรณ์ มันคงลงมือไปแล้ว...ตอนนี้ อย่างแรกที่พวกเราต้องทำก็คือกวาดล้างรังโจรเคราแดงและริบสมบัติพวกมันมาให้หมด พวกเราจำต้องมีทุนรอนเสียก่อน"

โถวปาหงผงกศีรษะ

เซียวกล่าวต่อไป "ประการที่สองคือ เจ้าต้องส่งสายลับไปยังเมืองหลวง เจ้าจำเป็นต้องทำความเข้าใจสถานการณ์เสียก่อน เจ้าไม่อาจกลับไปด้วยตนเองได้มิเช่นนั้นคงถูกกักตัวเอาไว้ ตอนนี้พวกเราต้องการกำลังคน....เจ้าทราบหรือไม่ว่า วิธีใดจึงจะเป็นการยึดอำนาจที่ดีที่สุด? ปืน....เจ้าเข้าใจหรือไม่?"

"ปืน?" โถวปาหงงุนงง

เซียวอวี๋หลั่งเหงื่อขณะกล่าวยกคำพูดของผู้นำเหมาออกมา

"ปืนคือรหัสที่ใช้ในกองทัพ เจ้าจะสามารถกุมอำนาจได้ด้วยกองทัพ ไม่กล่าวถึงว่าเจ้าเป็นองค์ชายหรือไม่ แต่หากว่าเจ้าไม่มีกองทัพ..."

โถวปาหงเชื่อว่ามีความเป็นไปได้หลังจากฟังคำกล่าวของเซียวอวี๋ "ถูกแล้ว.....เจ้ากล่าวถูกต้อง ข้าต้องการกองทัพที่ภักดีต่อข้าและแข็งแกร่งพอจะจัดการกับศัตรู"

เซียวอวี๋กล่าวต่อ "ประการที่สาม เจ้าจะต้องตามหาอาจารย์อ้าวตู๋ของเจ้า เขามีชื่อเสียงในจักรวรรดิ คำพูดของเขามีน้ำหนัก เจ้าจะต้องขอให้เขาช่วยสนับสนุนเจ้า มันจะทำให้ง่ายต่อการรวบรวมผู้คนจัดตั้งกองทัพหากว่าเจ้ามีบุคคลเช่นนี้หนุนหลัง"

โถวปาหงพยักหน้า "ถูกแล้ว ท่านอาจารย์ของข้าคือข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุด....ข้าจะสามารถรวบรวมผู้คนได้มากมายด้วยความช่วยเหลือของท่าน"

เซียวอวี๋ยิ้ม "ประการที่สี่และสำคัญที่สุด เจ้าจะต้องหาพันธมิตร....ผู้สนับสนุนที่เป็นคนนอก...คนผู้นั้นจะต้องได้รับการสนับสนุนจากคนนอกจักรวรรดิอย่างแน่นอน....เจ้าจะไม่อาจจัดการกับมันได้หากไม่มีพันธมิตร"