พอถึงเขตอุตสาหกรรม ซูข่านก็เห็นโรงงานและตึกเต็มไปหมด โดนทั่วไปแล้วอาคารสำนักงานในโรงงานจะมีความสูงเฉลี่ยกันที่ 3-4 ชั้นเท่านั้น รวมๆแล้วดูเตี้ยกว่าในเมืองค่อนข้างมาก

เมื่อมาถึงยังโรงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง ลู่กั๋วเฉียงก็ได้ยืนรอต้อนรับซูข่านอยู่ที่ประตูทางเข้า

หลังจากที่ซูข่านได้ลงจากรถ เขาก็เห็นตัวอักษรคำว่า "โรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง" สลักไว้อยู่ที่ประตูใหญ่

"สวัสดีครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงรีบเดินเข้ามาซูข่านทันทีที่เห็นซูข่านลงจากรถ ใบหน้าของลู่กั๋วเฉียงนั้นไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นในตัวของเขาได้เลย

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ลู่กั๋วเฉียงได้รับคำวิจารณ์จากทั่วประเทศหลังเหตุการณ์การทุบตู้เย็นของเขา บางคนก็ได้วิจารณ์ไปในทางที่ดีและยกย่องเขา ในฐานะลูกผู้ชายที่แสดงความรับผิดชอบต่อสังคม

เป็นผู้ชายที่มีคุณธรรมอย่างมากในการทำธุรกิจ ไม่หวังผลกำไรแต่หวังจะพาประเทศชาติให้ไปอยู่ในระดับโลก

เพราะว่าลู่กั๋วเฉียงได้รับคำชมแนวนี้เยอะในช่วงที่ผ่านมา ทำให้เขารู้สึกมีความสุขกับมันมาก

ไหนจะยังจดหมายที่เขียนมาให้เขาอ่านอีก นี่เพิ่งผ่านมาแค่ไม่กี่วันเท่านั้นก็ทีจดหมายมาหาเขามหาศาลแล้ว หากมีคนส่งจดหมายมาหาเขาเป็นเวลา 1 เดือน ลู่กั๋วเฉียงอาจจะต้องซื้อบ้านเพื่อเอาไว้เก็บจดหมายโดยเฉพาะก็เป็นได้

เมื่อเห็นซูข่านมองไปที่ประตู ลู่กั๋วเฉียงก็ได้อธิบายอย่างรวดเร็ว

"ผมคิดว่าประตูมันเล็กเกินไปสำหรับโรงงานนะครับ ผมจึงได้สั่งเปลี่ยนประตูให้พอสำหรับรถเข้า-ออกได้"

ลู่กั๋วเฉียงก็ได้เอามือขึ้นมาเกาที่หัวและพูดด้วยความเขินอายเล็กน้อย

"ด้วยคำแนะนำของพี่สาม โรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงได้เติบโตขึ้นมาหลังจากที่พี่ได้มาล่าสุดครับ และด้วยการเติบโตอย่างรวดเร็ว ประตูบานเก่าก็ไม่สามารถรองรับได้ผมจึงได้เปลี่ยนมัน"

"ผมได้รื้อประตูและขยายให้เท่ากับที่พี่สามได้เห็นตอนนี้ ถ้าเปิดออกทั้งหมด มันจะสามารถให้รถเข้า-ออกพร้อมกันได้ถึง 6 คันด้วยกัน เวลาที่รถสินค้ามาขนของก็สามารถเข้าออกได้สะดวกรวดเร็วครับ"

"อย่างโรงงานอื่นจำเป็นต้องจอดรอคิวข้างในก่อนถึงจะเข้าไปได้ ผมมองว่ามันค่อนข้างเสียเวลาเลยขยายถนนด้านในให้ใหญ่กว่าเดิมด้วยครับ"

"เท่านี้การขนส่งของก็เร็วขึ้น 2-3 เท่าแล้ว ต่อให้ปริมาณรถขนส่งเยอะกว่านี้ ก็ยังสามารถรองรับได้อีก"

ซูข่านยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า

"ทำดีได้ดีมาก ประตูมันใหญ่จริงๆอย่างที่นายบอก แถมข้างในถนนก็กว้างขึ้นด้วย"

ซูข่านประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าลู่กั๋วเฉียงจะเติบโตและเรียนรู้ได้รวดเร็วขนาดนี้ เขาเข้าใจเรื่องแนวคิดการลดเวลาเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายด้วย

แต่ถ้ามาถึงตอนนี้แล้วลู่กั๋วเฉียงยังไม่สามารถเรียนรู้อะไรพวกนี้ได้ ซูข่านคิดว่าเขาอาจจะซื้อเต้าหู้ขาวให้ลู่กั๋วเฉียงกินจนกว่าเขาจะเรียนรู้ได้เอง

"ขอบคุณครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงพยักหน้าและก้มหัวลงเล็กน้อย

"เอาเถอะ ขึ้นรถเข้าไปข้างในด้วยกัน"

ซูข่านพอใจมากกับวิธีการจัดการของลู่กั๋วเฉียง และได้บอกให้ลู่กั๋วเฉียงขึ้นรถเพื่อเข้าไปในโรงงานกับเขา

"ขอบคุณมากครับพี่สาม"

หลังจากที่ลู่กั๋วเฉียงพูดขอบคุณเสร็จ เขาก็เดินไปอีกด้านหนึ่งและเปิดประตูรถขึ้นไปนั่ง

รถได้เข้าต่อเข้าไปในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง ระหว่างทางซูข่านก็สังเกตเห็นรถบรรทุกขับไปมา

ลู่กั๋วเฉียงจึงได้อธิบายว่า

"รถบรรทุกที่พี่สามได้เห็น คันหนึ่งมีพัดลมไฟฟ้าเฟยเซียทั้งคัน ส่วนอีกคันก็มีตู้เย็นครับ เมื่อ 2 วันก่อนมีออเดอร์จากลูกค้าว่าต้องการซื้อตู้เย็นของโรงงานเราจำนวนทั้งหมด 30 เครื่อง"

เมื่อพูดเรื่องยอดการสั่งซื้อแล้ว น้ำเสียงของลู่กั๋วเฉียงก็เริ่มสั่นขึ้นด้วยความตื่นเต้น

นับตั้งแต่ทุบตู้เย็นไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ตู้เย็นของโรงงานเขาก็ได้รับความนิยมมาก มากเกินไปด้วยซ้ำ มันขายดียิ่งกว่าตอนออกโฆษณาอีก

หลังจากที่ได้ออกทั้งทีวีและหนังสือพิมพ์ ทำให้ภาพลักษณ์ตู้เย็นของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ดีขึ้น ความนิยมในตู้เย็นก็เพิ่มขึ้นตาม คนทั่วไปก็เริ่มไม่อยากจะใช้ตู้เย็นของคนอื่นที่ไม่ใช่คนจีนทันที

ถึงแม้ว่าราคาตู้เย็นในยุคนี้นั้น มันยังเกินเอื้อมของคนทั่วไปที่รายได้ไม่ถึงปีละ 1,000 หยวนอยู่ แต่ในประเทศจีนก็ไม่ได้มีคนกลุ่มนี้แค่กลุ่มเดียว

ยังไงก็ยังพอมีกลุ่มพวกคนชนชั้นกลางหรือคนรวยอยู่ ลองคิดดูสิประชากรในประเทศจีนมีตั้งพันล้านคน จะมีคนพวกนี้กี่ % ของทั้งหมด

ดังนั้นยอดการสั่งซื้อที่เข้ามาที่โรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงจึงมีจำนวนมาก

"ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา มีลูกค้าจำนวนมากได้สั่งซื้อของจากโรงงานของเรา และพวกเขาก็ชำระเงินล่วงหน้าด้วย"

ลู่กั๋วเฉียงพูดต่อพร้อมกับสีหน้าที่ยังคงตื่นเต้นอยู่

"มียอดสั่งซื้อเท่าไหร่?"

ซูข่านได้ถามลู่กั๋วเฉียงเบาๆ

ซูข่านรู้อยู่แล้วว่าจะต้องมียอดสั่งซื้อถล่มทลายแน่หลังจากเห็นเหตุการณ์การทุบตู้เย็นของลู่กั๋วเฉียง และนี่ยังเป็นแค่จุดสูงสุดแค่ช่วงแรกเท่านั้นด้วย

นอกจากเป็นการโฆษณาตู้เย็นที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงามแล้ว ยังคงเป็นการพลิกวิกฤตของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงอีก

ทั้งได้แก้ปัญหาพร้อมกับได้รับชื่อเสียง

ประชาชนก็ได้รับรู้ถึงคุณภาพของตู้เย็นและความแน่วแน่ของผู้นำโรงงานอย่างลู่กั๋วเฉียงอีกด้วย เขาได้แสดงถึงทัศนคติที่จะพาโรงงานในประเทศจีนให้ไประดับโลกให้ได้

ไม่แปลกหรอกที่ยอดคำสั่งซื้อจะถล่มทลายขนาดนี้

"วันแรกมีคำสั่งซื้อมาเป็นจำนวนมากเลยครับ รวมๆแล้วน่าจะประมาณ 10,000 หยวน"

ลู่กั๋วเฉียงได้เล่าด้วยรอยยิ้ม

"และหลังจากนนั้นยอดสั่งซื้อก็ได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนไปถึง 250,000 หยวนต่อวันก็มีครับ และมีแนวโน้มว่าจะสูงกว่านี้ด้วย"

"อีกไม่กี่วันข้างหน้า นายคิดว่ายอดสั่งซื้อจะเพิ่มจนถึงขีดสุดใช่ไหม?"

ซูข่านถามเบาๆ

"ใช่ครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงมองไปที่ซูข่านและตอบด้วยความมั่นใจ

"นายคิดถูกแล้ว"

ซูข่านยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากก่อนจะพูดต่อว่า

"หลังจากนี้อีก 2-3 วัน คำสั่งซื้อจะมาที่โรงงานของนายมากกว่าอีกหลายเท่า นายเตรียมตัวไว้ให้ดีก็พอ"

ลู่กั๋วเฉียงไม่อยากจะเชื่อที่ได้ยิน เพียงช่วงที่ผ่านมานั้นยอดการสั่งซื้อก็มีเป็นจำนวนมากแล้ว แต่พี่สามกลับบอกว่ามันจะทวีคูณเยอะกว่านี้อีก

"พี่สาม…"

ลู่กั๋วเฉียงมองไปที่ซูข่านด้วยแววตาที่ซาบซึ้ง

เมื่อเห็นแววตาของลู่กั๋วเฉียง ซูข่านก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลู่กั๋วเฉียงนั้นกำลังจินตนาการถึงตัวเลขอยู่

"โดยรวมแล้วช่วงที่ผ่านมา โรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงมีคำสั่งซื้อเท่าไหร่แล้ว?"

ซูข่านได้ถามต่อ

ลู่กั๋วเฉียงได้สูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับความตื่นเต้น ไม่อย่างงั้นเขาอาจจะพูดถึงตัวเลขที่ผิดพลาดได้

"สามวันล่าสุดมีมูลค่าคำสั่งซื้อทั้งหมด 2 ล้านครับ"

"ผมไม่คิดมาก่อนเลยว่าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงจะสามารถทำเงิน 2 ล้านได้ภายใน 3 วัน นี้เป็นจำนวนเยอะที่สุดเท่าที่ก่อตั้งโรงงานนี้มาแล้วครับ"

ลู่กั๋วเฉียงพูดเสียงดังด้วยความตื่นเต้น