เดิมที KFC มีส่วนของที่เป็นบริษัทในสำนักงานกับที่เป็นร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด ซึ่งทั้งสองอย่างนี้จะมีเจ้าของคนเดียวกันและทำงานร่วมกัน

แต่ตอนนี้ KFC ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดตกเป็นของซูข่านเรียบร้อยแล้ว

ซูข่านจำได้ว่ากว่าที่ KFC จะเตรียมเข้ามาทำการตลาดในประเทศจีนก็อีกตั้งหลายปี พวกเขาใช้เวลาตรวจสอบตลาดอยู่สักพักถึงจะตัดสินใจมาทำธุรกิจที่นี่

นี่ก็ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย ทำไมพวกเขาถึงเข้ามาประเทศจีนเร็วกว่ากำหนด?

ซูข่านรู้สึกได้ว่าการที่เขาได้กลับมาเกิดใหม่ในโลกแห่งนี้มันได้เริ่มส่งผลกระทบบางอย่างแล้ว

บางที…

ซูข่านยิ้มออกมาเล็กน้อย

ด้วย KFC เองก็เป็นบริษัทฟาสต์ฟู้ดอันดับต้นๆของโลก ไม่แปลกหรอกที่พวกเขาจะไม่มองที่ตลาดใหญ่อย่างประเทศจีน

ตอนที่ KFC สาขาแรกได้มาเปิดที่ประเทศจีน พวกเขาใช้เวลาไม่กี่ปีเท่านั้นก็สามารถขยายสาขาไปทั่วประเทศได้ แถมยังครองใจคนในประเทศจีนอีกด้วย

ผู้เชี่ยวชาญด้านการตลาดก็ให้ความสนใจในการเติบโตอย่างรวดเร็วของ KFC มาก พวกเขาสนใจถึงประเด็นที่ทำไมคนในประเทศถึงได้ชื่นชอบฟาสต์ฟู้ดเจ้านี้มากนัก

ประเด็นนี้ซูข่านเองก็เดาได้ไม่ยาก

หลังจากที่ KFC ได้บุกตลาดเอเซียโดยการไปเปิดสาขาที่เวียดนามและญี่ปุุ่นแล้ว สองประเทศที่ว่ามานั้นอยู่ใกล้กับประเทศจีนอย่างมาก แถมประชากรก็น้อยกว่าหลายเท่า

ไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่มองตลาดใหญ่อย่างประเทศจีนไว้เป็นตัวเลือก ตลาดประเทศจีนมีประชากรสูงกว่าพันล้านคน

เห็นได้ชัดว่าทาง KFC มุ่งมั่นที่จะตีตลาดนี้ให้แตกให้ได้

"พวกเขามาเมื่อไหร่?"

ซูข่านมองไปที่หวางเอ๋อและถามเบาๆ

ซูข่านไม่แปลกใจเลยกับการที่ KFC มาหา เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องมีวันนี้สักวัน

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะมาที่นี่เพราะเรื่องเครื่องหมายการค้าหรือชื่อแบรนด์แน่ๆ

พวกเขาคงคาดไม่ถึงที่มีชื่อแบรนด์ของพวกเขาในประเทศจีนอยู่แล้ว ซึ่งแตกต่างกับพวกน้ำอัดลมยักษ์อย่างโคคา-โคล่าที่จดทะเบียนชื่อไว้ก่อน

ดังนั้นพวกเขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกซะจากให้ซูข่านมีส่วนร่วมในบริษัทด้วย

"เมื่อวานครับ"

หวางเอ๋อตอบซูข่าน

"พวกเขามาหาผมเป็นการส่วนตัว"

"อีกฝ่ายอยากจะซื้อ KFC ของเราไหม?"

ซูข่านถามด้วยรอยยิ้ม

หวางเอ๋อชะงัก เขาสูดลมหายใจเข้าก่อนจะมองไปที่ซูข่านและพูดด้วยความตกใจ

"พี่สามรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาต้องการทำแบบนั้นครับ?"

"ฮ่าๆๆ"

ซูข่านหัวเราะเบาๆ และพูดด้วยรอยยิ้ม

"ฉันคิดไม่ออกว่าพวกเขาจะมีเหตุอะไรนอกจากนี้ที่จะต้องไปคุยกับนาย การที่อีกฝ่ายมาหานายถึงที่นี่แสดงว่าพวกเขาจะต้องการซื้อกิจการ KFC"

"ใช่ครับพี่สาม ที่พี่สามพูดถูกหมดทุกอย่างเลยครับ"

หวางเอ๋อมองมาที่ซูข่านด้วยความตาที่ชื่นชม

เขารู้สึกได้ว่าพี่สามนั้นสามารถรู้เรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นโดยที่ตัวเขาไม่ต้องอยู่ที่ร้าน KFC ด้วยซ้ำ มันเหมือนกับว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่พี่สามได้เขียนมันขึ้น

ซูข่านมองไปที่หวางเอ๋อและพูดด้วยรอยยิ้ม

"พวกเขาเสนอเงินเท่าไหร่ที่จะซื้อ KFC ต่อจากพวกเรา"

ด้วยเทศกาลครุษจีนที่ผ่านมา ร้าน KFC มีลูกค้าแน่นตลอดทั้งวัน ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายคงจะเห็นความนิยมของร้าน KFC เลยไม่สามารถนั่งเฉยได้อีกต่อไป

พวกเขาน่าจะต้องการซื้อ KFC เพื่อเป็นใบเบิกทางที่จะเข้าสู่ตลาดประเทศจีนอย่างเป็นทางการ แถมยังไม่ต้องลองตลาดอะไรอีกด้วย ฐานลูกค้าก็มีอยู่แล้ว

วิธีการนี้ซูข่านค่อนข้างที่จะคุ้ยเคยกับมัน บริษัทต่างประเทศหลายแห่งที่เข้ามาซื้อธุรกิจหรือกิจการต่างๆในประเทศจีน พวกเขาค่อยๆแอบเอาสินค้าจากประเทศตัวอื่นมาเปลี่ยนเรื่อยๆจนธุรกิจนั้นกลายเป็นของต่างประเทศโดยสมบูรณ์แบบ

ผลิตภัณฑ์ต่างๆที่ขายออกก็จะเป็นเงินให้กับชาวต่างชาติพวกนั้น

วิธีการนี้เป็นวิธีที่บริษัทยักษ์ใหญ่หลายแห่งใช้กันในการตีตลาด ยกตัวอย่างง่ายๆก็บริษัทน้ำอัดลมโคคา-โคล่าหรือเป๊ปซี่

ธุรกิจที่ขายของทั่วไปอย่างพรอคเตอร์แอนด์แกมเบิลเองก็ใช้วิธีการนี้ด้วย

ยิ่งเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันยิ่งเห็นได้ชัดง่ายๆเลย จากตอนแรกก็ยังวางขายสินค้าประเภทเดิมอยู่ ไม่กี่เดือนหลังจากนั้นก็จะเริ่มมีสินค้าต่างประเทศเข้ามาเรื่อยๆ

สุดท้ายแล้วทั้งร้านก็จะกลายเป็นสินค้าต่างประเทศทั้งหมด

บริษัทต่างประเทศได้เข้าซื้อกิจการมากมายในประเทศจีนและเปลี่ยนมันโดยไม่มีใครสังเกตเห็น เวลาที่เรามักจะบ่นกันเรื่องของที่ตัวเองชื่นชอบหายออกไปจากร้านค้าก็มีสาเหตุมาจากเรื่องนี้

KFC ต้นตำรับเองก็ต้องการทำแบบเดียวกัน พวกเขาต้องการเข้าซื้อกิจการต่อ

ร้าน KFC ที่เปิดโดยหวางเอ๋อนั้นครบสมบูรณ์แบบทุกอย่าง

ลูกค้าก็เข้าร้านตลอดทั้งวัน มีการขนส่งวัตถุในการทำมาที่ร้าน มีมาตรฐานของรสชาติ ไหนจะยังเรื่องของจานและแก้วกระดาษอีก เรียกได้ว่าซื้อกิจการเสร็จก็ไม่ต้องเหนื่อยทำอะไรให้วุ่นวาย

ปัจจุบันค่าครองชีพในประเทศจีนเองก็ไม่ได้สูง ฉะนั้นพวกเขาจึงคิดว่าน่าจะซื้อ KFC ต่อด้วยราคาที่แสนถูก ซึ่งถ้าเป็นคนทั่วไปคงไม่กล้าที่จะปฏิเสธอยู่แล้ว

หวางเอ๋อสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อพูดตัวเลขให้ถูกต้อง

"20 ล้านหยวนครับ โดยจะขอซื้อทุกสาขาที่เรามีอยู่"

แม้ว่าเขาจะดูแลสาขาของ KFC เป็นสิบแห่ง แต่เขาก็ยังไม่เคยคิดถึงเงินจำนวน 20 ล้านมาก่อน ถ้าเขาเป็นเจ้าของ KFC คงจะขายให้กับอีกฝ่ายไปแล้ว

"20 ล้านเองงั้นเหรอ?"

ซูข่านหัวเราะเล็กน้อย

นี่เป็นตัวเลขที่เยอะมากๆสำหรับคนทั่วไป พวกเขามีเงินเดือนเฉลี่ยต่อปีไม่ถึง 500 หยวนด้วยซ้ำ ตัวเลข 20 ล้านคงจะทำให้พวกเขาสบายไปชั่วลูกชั่วหลานได้

แม้ว่าซูข่านจะมีเงินมากมายหลายพันล้าน แต่เขายังยอมรับเลยว่าอีกฝ่ายนั้นเสนอตัวเลขที่สูงจริงๆ

แต่รู้อะไรไหม 20 ล้านหยวนนี่ยังไม่สามารถเปิดร้าน KFC ได้เลยในอีก 10-20 ปีข้างหน้า

การเปิดร้าน KFC ในตัวเมืองหนานจิงอาจจะต้องใช้เงินมากกว่า 100 ล้านด้วยซ้ำ แถมยังได้แค่ร้านเล็กๆร้านเดียวอีกด้วย ไหนจะยังต้องจ่ายค่าเช่ารายเดือนอีก

สำหรับคนอื่น 20 ล้านนั้นมันอาจจะเยอะก็จริง แต่สำหรับซูข่านแล้ว มันไม่ได้มากมายอะไรเลย

น้อยเกินไปด้วยซ้ำ

"ใช่ครับ 20 ล้าน"

หวางเอ๋อพูดด้วยสีหน้าที่งุนงงเล็กน้อย

"นายคิดว่า 20 ล้านนี่เยอะไหม?"

ซูข่านถามด้วยรอยยิ้ม

หวางเอ๋อเอามือขึ้นมากุมที่ปากของเขาหลวมๆแล้วก็ตอบช้าๆ

"เยอะครับ ผมยังไม่เคยเห็นเงินจำนวนเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต ถ้าเป็นผมคงจะขายให้กับพวกเขาไปแล้ว ถ้าพี่สามว่ายังไงผมก็ว่าอย่างงั้นแหละครับ"

"ฮ่าๆๆๆ"

ซูข่านหัวเราะออกมาและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ 20 ล้านนั่นเยอะก็จริง แต่มันก็ไม่ได้เยอะอะไรมากมาย ไปบอกพวกเขาว่าถ้าไม่เสนอตัวเลขระดับหมื่นล้านมา ก็อย่าคิดที่จะมาซื้อ KFC"

"อะไรนะครับ? หมื่นล้านงั้นเหรอ!!"

หวางเอ๋อเบิกตากว้างออกและจ้องไปที่ซูข่านด้วยความตกใจ

หมื่นล้านอย่างงั้นเหรอ? พระเจ้า!!