ซูแคนหยิบเงิน 10 หยวนจากในถุงมา 10 ใบ

"จางเฉียง เสี่ยวหู่...."

ซูแคนเงยหน้าขึ้น มองคนสองคนที่อยู่ข้างๆ ลู่กั๋วเฉียง

"ครับพี่!"

จางเฉียง เสี่ยวหู่ ตอบรับ

"นี่คือรางวัลของพวกแก เอาไปคนละ 50 หยวน"

ซูแคนหยิบเงินในมือออกมาแบ่งเป็นสองกองกองละ 5 ใบและยื่นให้กับทั้งสองคน

"อ๊ะพี่!! พวกผมไม่เอาครับ"

จางเฉียง รีบผลักมือของซูแคนออก

เสี่ยวหู่พูดเสริม

"ขอโทษด้วยครับพี่ชาย! วันก่อนทางลู่กั๋วเฉียงได้ให้เงินเป็นค่าตอบแทนพวกผมทั้งสองคนแล้ว"

ทั้งสองปฏิเสธอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะมีเงินก้อนโตมากองตรงหน้าพวกเขา 50 หยวน ถ้ารวมเงินทั้งครอบครัวของพวกเขาทั้งสองยังไม่สามารถหาได้มาขนาดนี้เลยในหนึ่งเดือน

มันมากเกินไปสำหรับพวกเขา พวกเขาไม่กล้าที่จะรับมัน

"เอาไป."

ซูแคนพูดด้วยเสียงต่ำ

เมื่อลู่กั๋วเฉียงเห็นมันเขารีบบอกเสี่ยวหู่ และจางเฉียงว่า

"พวแกเอาเงินที่พี่ชายแบ่งให้ได้ เอาไปเถอะ!!"

จางเฉียง และ เสี่ยวหู่ มองหน้ากัน

"ขอบคุณครับ!!"

หลังจากนั้นทั้งสองก็ยื่นมือไปรับเงินที่ซูแคนยืนมาให้ 50 หยวน ซึ่งมันมหาศาลมากสำหรับสำหรับค่าเหนื่อย

ทั้งสองไม่ได้คาดหวังว่าจะได้รับเงินจำนวนมากขนาดนี้จากการช่วยเหลือลู่กั๋วเฉียงสองถึงสามวัน

ทั้งสองมองที่ซูแคนอย่างซาบซึ้ง

หวางเอ๋อโดนความโลภครอบงำ เขาอึ้งสักพักก่อนจะเริ่มกลืนน้ำลาย ร้อยหยวน! เงินจำนวนมหาศาลดังกล่าวถูกมอบให้แก่ผู้อื่นในครั้งเดียว

อย่างว่าแหละ พี่สามของเรา...

สุดยอดสุดๆ...

หวางเอ๋อแอบชื่นชม

ซูแคนมองไปที่ลู่กั๋วเฉียงและพูดว่า

"นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีของแกอีกด้วย แกทำได้ดีมาก...."

จากนั้นซูแคนหยิบเงินออกจากถุงจำนวน 300 หยวน

"นี่คือของแก....."

ซูแคนพูด

"อ๊ะ!! พี่แคน นี่มันมากไปแล้ว!!"

ลู่กั๋วเฉียงเห็นเงินสามร้อยหยวนซึ่งเป็นจำนวนมากสำหรับเขา ครอบครัวของเขากว่าจะหามาได้สามร้อยหยวนยังไม่รู้เลยว่าจะใช้เวลากี่ปี!!

ตอนนี้มันอยู่ต่อหน้าเขา

"เอาไป."

ซูแคนพูดด้วยเสียงต่ำ

"ขอบคุณครับพี่แคน"

ลู่กั๋วเฉียงกล่าวขอบคุณ

"หวางเอ๋อ!"

"หวางเอ๋อ!"

ซูแคนมองไปที่หวางเอ๋อ

"พี่สาม...." หวางเอ๋อตกใจเล็กน้อยเขามองซูแคนแล้วตอบรับ

"นี่คือของนาย....."

ซูแคนหยิบเงิน 1,000 หยวนออกมาจากกองเงิน และส่งให้ หวางเอ๋อตกใจเมื่อมองไปที่เงินนั่น...

"พี่สาม..."

มือของหวางเอ๋อสั่นเล็กน้อย

1,000 หยวน.....

เงินจำนวนนี้เป็นเรื่องยากที่เขาจะหามาได้ในหนึ่งบ้าน แม้ว่าจะทายาทรุ่นที่สองแต่เขาก็ไม่ได้มีรายได้เสริมทางอื่น

สุดท้ายแล้วในยุคนี้การหาเงินไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนสมัยก่อน ดวงตาของหวางเอ๋อก็โตทันทีที่เห็นเงิน

"อย่าคิดมาก เอาไปเถอะ คราวหน้าถ้ามีปัญหาอะไร ให้ลู่กั๋วเฉียงหรือคนอื่นๆไปหานายแล้วก็แก้ปัญหานั้นซะ แต่ถ้าแก้ไม่ได้จริงๆค่อยมาหาพี่"

ซูแคนพูดอย่างสุขุม

ในหนานจิงแห่งนี้ ซูแคนและคนอื่นๆยังไม่มีเส้นสายมากพอขนาดนั้น การเป็นประเด็นต่างๆมันจะดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้ หวางเอ๋อนี่แหละสามารถคอยช่วยเหลืองานเล็กๆน้อยๆให้เขาได้

ในกรณีมีงานใหญ่ที่ต้องทำ ซูแคนจะได้ไปทำโดยไม่ห่วงทางนี้

"ผมเข้าใจแล้วพี่สาม..."

หวางเอ๋อพยักหน้า

ซูแคนพยักหน้าเล็กน้อยส่งเงิน 1,000 หยวนเก็บเข้าไปในกระเป้า แล้วพูดว่า

"กั๋วเฉียง..."

ลู่กั๋วเฉียงตอบพร้อมก้มศีรษะลง

"ครับพี่"

ซูแคนพูดต่อว่า

"เงินก้อนนี้เราจะเก็บไว้สำหรับลงทุนเท่านั้น โดนส่วนแบ่งปันผลสำหรับกำไรรอบหน้า แกเอาไป 20% หวางเอ๋อ 10%"

"พี่ชาย นี่มันเยอะเกินไปแล้ว!!"

ลู่กั๋วเฉียงตกใจในคำพูดของซูแคน เขามองหน้าซูแคนด้วยความตกใจ ก่อนที่จะกลืนน้ำลายหลังอ้าปากค้างหลังพูดจบ

นี่มันไม่ใช่น้อยๆเลยนะ เงินส่วนแบ่ง 20%...

พระเจ้าช่วย! !

ลู่กั๋วเฉียงช็อคกับที่ซูแคนพูด ถ้าเป็นไปตามที่เขาคิดไว้ ปัจจุบันพวกเขามีรายได้วันละ 1,000 หยวนต่อวัน ถ้าเขาคิดไม่ผิดเขาจะได้วันละ 200 หยวน วันละ 200 หยวนนะไม่ใช่เดือนละ 200 หยวน

ถ้าได้วันละ 200 หยวนต่อเดือนละก็...

“หึหึ!!”

เมื่อคิดถึงจำนวนเม็ดเงินที่จะได้นั้น ลู่กั๋วเฉียงได้แต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ใครจะไปคิดกัน จากคนเก็บขยะธรรมดาหาเช้ากินค่ำ อดมื้อกินมื้อ ตอนนี้เขาจะได้เงินเดือนละ 6,000 หยวนแล้ว

แต่นี่มันเพิ่งเริ่มต้นถ้ารายได้มากกว่านี้เขาก็จะได้มากขึ้นไปอีก

เขามองไปที่ซูแคน สายตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและปลื้มปริมในบุญคุณของซูแคน

นี่แหละคือเส้นทางไปยังจุดสูงสุดของชีวิตเขาแล้ว

"เถอะน่า!!"

เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของลู่กั๋วเฉียงซูแคนพูดอย่างเย็นชาว่า

"แกสมควรได้"

ธุรกิจประเภทนี้ไม่จำเป็นต้องมีกฎหรือระเบียบมากมายนักหรอก สำหรับซูแคนแล้วเขามีธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตรอเขาอยู่ เงินเพียงหยิบมือแค่นี้ไม่สำคัญสำหรับเขาหรอก

หวางเอ๋อมองดูตัวเองแล้วพูดด้วยความยินดี "

ขอบคุณพี่สาม"

"อืม!!"

ซูแคนมองไปที่ทุกคน และนี่ดูเหมือนจะเป็นทีมเริ่มต้นของเขา

"ก๊อกๆ!!"

ในขณะนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูพร้อมทั้งเสียงที่มาจากนอกประตู

"คุณลู่อยู่ไหมคะ ...."