ไม่กี่วันต่อมาซูข่านที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ที่หน้าบ้านก็ได้หรี่ตาของเขาลงเล็กน้อย

"พี่สามคะ นี่คืออาจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ค่ะ เรียกว่าอาจารย์ฮู่ก็ได้"

จ้าวชิงชิงได้มองไปที่ซูข่านด้วยสายตาที่ชื่นชม เธอไม่คิดเลยว่าพี่สามจะติดต่อบริษัทสิทธิบัตรในเซียงเจียงเร็วขนาดนี้

แถมยังบอกว่าอีกฝ่ายจะมาหาที่บ้านของพี่สามวันนี้ เธอจึงได้ไปพบกับอาจารย์และแจ้งข่าวดีให้เขาทราบ แต่ลึกๆแล้วจ้าวชิงชิงก็รู้สึกลำบากใจอยู่เล็กน้อย

"อืม"

ซูข่านมองไปยังจ้าวชิงชิงและยิ้มที่มุมปาก จากนั้นเขาก็ได้หันไปมองยังอาจารย์คนดังกล่าว

เขาดูอายุประมาณ 40 ปี สวมแว่นตา ดูแล้วก็เหมือนกับนักวิชาการทั่วไปแหละ การแต่งกายของอาจารย์คนนี้ก็ดูเรียบร้อยมาก

ซูข่านคุ้นๆชื่ออาจารย์ฮู่อยู่เหมือนกัน รู้สึกเคยได้ยินเมื่อชาติก่อน เห็นว่าจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง

"อาจารย์ฮู่นั่งรอสักพักนะครับ เดี๋ยวพวกเขาก็มากันแล้ว"

ซูข่านหันไปคุยกับอาจารย์ฮู่อย่างสุภาพ

"ขอบคุณครับคุณซูข่าน"

ตอนที่ซูข่านมองไปยังอาจารย์ฮู่ เขาก็เห็นมือของอาจารย์ฮู่สั่นเล็กน้อย น่าจะรู้สึกประหม่า

ซูข่านเห็นก็ยิ้มที่มุมปาก จางหม่านและประธานบริษัทคนใหม่เพิ่งมาถึงที่หนานจิงเมื่อคืนนี้ ซูข่านให้ได้พวกเขาพักผ่อนที่โรงแรมกันก่อน เช้าวันนี้จะได้มีแรงในการคุยเรื่องงานเต็มที่

ซูข่านจัดการให้ซงหมิงเจียงไปรับพวกจางหม่านแล้ว เพราะฉะนั้นการที่จางหม่านมาที่หนานจิงจึงเป็นไม่เป็นข่าวใหญ่ หากว่าข่าวนี้หลุดออกไปที่โรงแรมที่พวกเธอพักจะเต็มไปด้วยนักข่าวอีก

ครั้งล่าสุดในการบริจาคเงินสนับสนุนมหาวิทยาลัย ทำให้เธอได้รับชื่อเสียงว่าเป็นนักธุรกิจที่รักชาติอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ชื่อดังเท่ากับสูเจิ้งเหมาก็เถอะ พวกนักข่าวเอาข่าวของสูเจิ้งเหมาไปออกเยอะกว่าจางหม่าน

"ใช่ค่ะอาจารย์ฮู่ พี่สามเขารับปากแล้วว่าจัดการเรื่องนี้ให้ อาจารย์ไม่ต้องกังวลนะคะ"

จ้าวชิงชิงพูดกับอาจารย์ฮู่ด้วยรอยยิ้ม

อาจารย์ฮู่เองมีสีหน้าที่ดีขึ้นเล็กน้อย เขาพยักหน้าให้กับจ้าวชิงชิง

"บรื้นนนน แกร๊กๆๆ"

ทันใดนั้นเองเสียงเครื่องยนต์ก็ได้ดังขึ้นที่หน้าบ้าน ซูข่านได้ยินเสียงก็รู้ได้ทันที มันเป็นเสียงของรถตู้มือสองนั้นเอง

"ตึก ตึก ตึก"

จากนั้นก็มีเสียงเท้าดังขึ้น ดูเหมือนหนึ่งในคนที่มาจากเซียงเจียงจะใส่รองเท้าหนังสีดำมีส้นอยู่ แน่นอนคนที่ทำเสียงนี้ก็คือแม่มดในชุดสูทนั่นเอง

ทั้งอาจารย์ฮู่และจ้าวชิงชิงต่างมองไปที่หน้าประตู ไม่ช้าพวกเขาก็เห็นซงหมิงเจียงเดินนำเข้ามา ตามด้วยผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยงามและรูปร่างที่ดี เธอดูมีออร่าสมกับเป็นประธานบริษัท

"บริษัทว่านเซี่ยงงั้นเหรอ!!"

อาจารย์ฮู่พูดด้วยความประหลาดใจเสียงดังและอ้าปากค้าง

"นั่นคือประธานบริษัทว่านเซี่ยงที่ให้เงินสนับสนุนมหาวิทยาลัยของเราไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

จ้าวชิงชิงตอบ แต่เธอเองก็ตกใจไม่แพ้อาจารย์ฮู่เลย พี่สามนั้นไม่ธรรมดาจริงๆด้วย

นอกจากซงหมิงเจียงและจางหม่านแล้ว ยังมีผู้ชายอีกหนึ่งคนที่ใส่ชุดสูทเรียบร้อยมาด้วย เขาเลือกชุดสูทได้เข้ากับตัวเขาอย่างมาก มันดูกระฉับกระเฉงสุดๆ

แต่สีหน้าของเขาดูแปลกๆมันค่อนข้างขัดกับชุดสุดๆ ออร่าของเขาดูเหมือนกับคนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรบางอย่างมา

ถึงขนาดมีชุดที่กระฉับกระเฉง แต่ท่าทางการเดินดูไม่เคยมั่นใจอย่างมาก

ซูข่านรู้สึกสนใจภูมิหลังของชายคนนี้ขึ้นมาเล็กน้อย

คนนี้น่าจะเป็นคนที่จางหม่านจัดการหามาอย่างแน่นอน

"สวัสดีค่ะคุณซู"

จางหม่านที่เดินตามหลังซงหมิงเจียงมาได้ทักทายซูข่าน เธอทำตามคำสั่งของซูข่านที่บอกให้เธอไม่เรียกเขาว่าเจ้านายที่นี่

"อืม"

ซูข่านพยักหน้าให้กับเธอเล็กน้อย

จางหม่านยิ้มและแนะนำชายที่มาด้วย

"นี่คือประธานของบริษัทสิทธิบัตรฮั่วถงค่ะ ซึ่งอยู่ในเครือของว่านเซี่ยงกรุ๊ปของเรา เขาชื่อว่าหยางไท่เฉียน"

"สวัสดีครับคุณซู"

หยางไท่เฉียนได้มองไปยังซูข่านและกล่าวทักทาย เขาเคยได้ยินจางหม่านพูดถึงซูข่านแล้ว

จริงๆทั้งจางหม่านและหยางไท่เฉียนเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่บริษัทของหยางไท่เฉียนนั้นมีปัญหา ทำให้เขาต้องสูญเสียบริษัทของเขาไป และยังถูกห้ามยุ่งเกี่ยวในวงการนี้อีก

ในช่วงเวลาที่ปัญหาต่างรุมเล้าเข้ามาในชีวิต อยู่ๆจางหม่านก็ยื่นความหวังให้กับเขา เธอเป็นคนดึงเขาขึ้นมาหลุมอันมืดมิด

อยู่ๆจางหม่านก็ได้ให้เขาเป็นประธานบริษัทในเครือของเธอ บริษัทของจางหม่านเองก็มีการลงทุนสูงหลายล้านดอลล่าห์ฮ่องกง ขนาดตอนที่บริษัทเขาอยู่ในจุดสูงสุดยังไม่สามารถทำเงินขนาดนั้นได้

ซูข่านพยักหน้าให้กับหยางไท่เฉียน จากนั้นซูข่านก็ได้แนะนำอาจารย์ฮู่

"นี่คืออาจารย์ฮู่แห่งมหาวิทยาลัยชิงหวา เขาเป็นคนที่ต้องการจดและขายสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ของเขา"

"สวัสดีค่ะคุณฮู่"

จางหม่านทักทายอย่างสุภาพ

"สะ สวัสดีครับประธานจาง"

อาจารย์ฮู่มองจางหม่านด้วยสายตาที่ชื่นชม นี่คือเจ้าของบริษัทที่ยิ่งใหญ่แห่งเซียงเจียง ที่มหาวิทยาลัยชิงหวาไม่มีใครไม่รู้จักกับเธอ

"คุณซูได้บอกพวกเราเกี่ยวกับการจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ของคุณแล้ว"

จางหม่านได้พูดกับอาจารย์ฮู่

ระหว่างที่จางหม่านพูด จ้าวชิงชิงก็ได้ชำเลืองมองจางหม่านเล็กน้อย

เป็นไปได้ไหมที่ผู้หญิงคนนี้กับพี่สามจะ….

ไม่สิๆ เราต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆแบบนี้สิ

คงไม่แปลกที่ประธานจางแห่งเซียงเจียงจะชอบพี่สาม แต่พี่สามอยู่ที่หนานจิงนะ ไม่ได้อยู่ที่เซียงเจียงสักหน่อย เราได้เปรียบกว่าตั้งเยอะ

จางหม่านยังคงพูดต่อไปโดยไม่รู้ว่าจ้าวชิงชิงกับกำลังคิดอะไรกับเธอ แต่เธอเองก็สัมผัสได้ว่าโดนจ้าวชิงชิงมองอยู่

"สิ่งประดิษฐ์ของคุณทางเราได้ตรวจสอบไปยังทุกประเทศแล้ว ยังไม่มีประเทศไหนในโลกที่จดสิทธิบัตรสิ่งนี้"

เมื่อได้ยินจางหม่านพูด อาจารย์ฮู่ก็รู้สึกดีใจมาก เขาหวังเป็นอย่างมากที่สิ่งประดิษฐ์ของเขาจะไม่ซ้ำกับคนอื่น

นี่ถือเป็นข่าวที่ดีมากสำหรับเขา

"ดังนั้นทางเรายินดีจะร่วมมือกับคุณในการจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์อันนี้"

"เดี๋ยวต่อไปจะให้ทางหยางไท่เฉียนพูดเกี่ยวกับเรื่องการร่วมมือโดยละเอียด"

จางหม่านพูดจบก็ชี้ไปยังหยางไท่เฉียน

จากนั้นจางหม่านก็ได้นั่งลงที่เก้าอี้ช้าๆ และเหลือบมองซูข่าน

ซูข่านเองก็พยักหน้าให้เล็กน้อย แต่เขายังสงสัยในความสามารถของหยางไท่เฉียนอยู่ เขาจะเก่งแค่ไหนกันอยากรู้เหมือนกัน

หยางไท่เฉียนจัดแจงเสื้อผ้าของเขาและสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูด

"คุณฮู่ครับ ทางเรามีตัวเลือกสำหรับการร่วมมือไว้ให้คุณ 2 แบบครับ"