"ของฝาก?"

ซูข่านขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะมองไปที่เฒ่าหลี่

"ถูกต้อง"

เฒ่าหลี่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

หลี่เจียงเฝิงที่ติดตามเฒ่าหลี่ก็ได้วางของที่เขาถือมาลงบนโต๊ะเบาๆ เฒ่าหลี่มองไปที่ซูข่านและถามด้วยน้ำเสียงที่ภาคภูมิใจ

"คุณเดาได้ไหมว่ามันคืออะไร?"

"หยก"

ซูข่านกลอกตามองบนอย่างช่วยไม่ได้และพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เต็มใจเท่าไหร่

ของอย่างนี้มันยังต้องเดาอีกงั้นเหรอ? ของฝากที่กลับจากพม่าจะมีอะไรนอกเหนือจากนี้อีก

แถมเฒ่าหลี่ก็ไปทำงานที่เหมืองเก่าอีกด้วย ของข้างในก็ต้องเป็นของจากในเหมืองอยู่แล้ว

"ถูกต้อง มันคือหยก"

เฒ่าหลี่พูดต่อด้วยความภาคภูมิใจพร้อมกับนั่งลงที่โซฟา

ซูข่านเทถ้วยชาและยื่นให้กับเฒ่าหลี่ ก่อนจะเทใส่ถ้วยของตัวเอง ระหว่างที่ซูข่านเทชาอยู่นั้นก็ได้พูดขึ้นมาว่า

"หยกที่เฒ่าหลี่นำมา ต้องไม่ใช่หยกธรรมดาแน่"

เฒ่าหลี่ดูมั่นใจตัวเองอย่างมากเกี่ยวกับของฝากของเขา

เฒ่าหลี่น่าจะรู้ดีว่าหินหยกนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของซูข่านเลยสักนิด โดยทั่วไปแล้วหินหยกก็มีหลายระดับตั้งแต่เกรดต่ำไปจนถึงคุณภาพดี แต่ยังไงหินหยกก็แทบไม่ค่อยมีมูลค่าอยู่แล้ว

"ฮ่าๆๆๆ"

เฒ่าหลี่หัวเราะออกมาเสียงดังหลังจากได้ยินคำพูดของซูข่าน เขารู้สึกได้เลยว่าซูข่านนั้นเปลี่ยนไปมากในเวลาเพียงแค่ 2-3 เดือนเท่านั้น

จากนั้นเฒ่าหลี่ก็พูดด้วยรอยยิ้ม

"แน่นอน"

"ผมได้หยกอันนี้มาหลังจากที่ได้ทำงานหนักที่เหมือง ถ้ามีคนรู้เรื่องที่ผมนำหยกนี่กลับมา พวกเขาจะไม่ปล่อยให้ผมมีชีวิตต่อไปแน่ๆ"

"ว่าไงนะ?"

ซูข่านขมวดคิ้วเล็กน้อย

หยกนี่มีค่ามากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?

มันจะต้องมีอะไรบางอย่างแน่ๆเกี่ยวกับหยกนี่ ไม่อย่างงั้นเฒ่าหลี่คงไม่พูดขึ้นมาหรอก

เฒ่าหลี่รู้ดีที่สุดว่าในห้องลับของบ้านที่หนานจิงมีอะไรเก็บไว้บ้าง หยกทั้งคุณภาพธรรมดาและคุณภาพดีก็มีมากมายเต็มห้องลับ ยังไม่นับรวมกับหยกจักรพรรดิ์อีกนะ

ดังนั้นหยกชิ้นนี้มันจะต้องมีอะไรที่เด่นกว่าพวกหยกในห้องลับอย่างแน่นอน

ท่าทางของเฒ่าหลี่เองก็ดูมั่นใจมากเลย

จากนั้นซูข่านก็หันไปส่งสัญญาณให้ซงหมิงเจียงที่ยืนอยู่ข้างๆ

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงเดินมาเปิดห่อของที่เฒ่าหลี่นำมาช้าๆ เฒ่าหลี่เองก็เอนหลังลงบนโซฟาและยิ้มด้วยความมั่นอกมั่นใจ รอยยิ้มของเฒ่าหลี่เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนกับเป็นผู้ชนะยังไงยังงั้นเลย

"นี่มัน…"

ซงหมิงเจียงอุทานออกมาขณะที่กำลังแกะห่อกระดาษ เขาดูแปลกใจกับสิ่งที่อยู่ในข้างในอย่างมาก

"ผมไม่รู้มันคืออะไรครับพี่สาม แต่มันมีจำนวนเยอะมาก"

"เยอะ?"

ซูข่านรู้สึกประหลาดใจกับคำอธิบายของซงหมิงเจียง ในแง่ของรูปลักษณ์ของหยกมันก็เหมือนๆกันหมดอยู่แล้ว

แต่ปริมาณที่ซงหมิงเจียงบอกว่าเยอะทำให้ซูข่านสนใจมากขึ้น

"เปิดมันออกมา"

ซูข่านรีบสั่งซงหมิงเจียงทันที

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงรีบแกะกระดาษที่ห่อไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่กระดาษถูกแกะหมด แสงสีเขียวก็สว่างวาบขึ้นมาราวกับเป็นลำแสงเลเซอร์

ลำแสงนั้นสะดุดตาของซูข่านเป็นอย่างมาก เขารู้สึกตกใจมากที่ได้เห็นลำแสงสีเขียวเยอะขนาดนี้ นี่เป็นความรู้สึกตกใจในไม่กี่ครั้งในการมาอยู่ในโลกใหม่แห่งนี้

ก่อนหน้าที่ซูข่านรู้สึกตกใจครั้งแรกก็เป็นตอนที่เขากลับบ้านไปเจอหน้าพ่อและแม่ของเขา ตอนนั้นเป็นความรู้สึกที่ทั้งดีใจและก็ตกใจในเวลาเดียวกับที่ได้เห็นหน้าของพ่อและแม่

ตอนนี้ความรู้สึกนั้นได้กลับมาอีกแล้ว แสงสะท้อนสีเขียวนั้นเป็นแสงที่ซูข่านไม่เคยเห็นมาก่อนเหมือนกันในชีวิตนี้

"เอาไฟฉายมา"

ซูข่านชี้ไปที่ไฟฉายที่อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะ

"ครับพี่สาม"

กั๋วเฟยที่ยืนอยู่รีบเดินไปหยิบไฟฉายและยื่นให้กับซูข่านอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่ซูข่านได้ไฟฉายมา เขารีบเปิดและส่องไปที่หยกบนโต๊ะทันที

แสงไฟที่ฉายเข้ามาในตัวหยกก็ได้เผยให้เห็นเนื้อที่ละเอียดและความแวววาวของมัน โครงสร้างของหยกที่แสงไฟวิ่งผ่านก็ไม่มีการหักเหแต่อย่างใด

นี่ไม่ใช่หยกธรรมดา มันคือหยกจักรพรรดิ์ดีๆนี่เอง แถมยังเป็นหยกจักรพรรดิ์ที่ไม่สามารถหาได้ทั่วไปในตลาดอีกด้วย

ขนาดของมันใหญ่เกือบจะเท่ากำมือของผู้ชาย น้ำหนักเองก็หนักกว่าหยกจักรพรรดิ์ทั่วไปถึง 20 เท่า นี่เป็นเอกลักษ์ของหยกจักรพรรดิ์ที่หาได้ยากที่สุดในโลกใบนี้

ในตอนมาที่เซียงเจียงครั้งแรก ตอนนั้นซูข่านได้นำหยกจักรพรรดิ์ขนาดเล็กมาด้วยสองชิ้น และก็ถูกสูเจิ้งเหมานำไปขายจนได้เงินมาเป็นล้านๆหยวน

ขนาดแค่ก้อนเล็กขนาดนั้นยังได้เป็นล้านๆ แล้วถ้าก้อนใหญ่ขนาดนี้จะได้สักกี่พันล้าน?

ที่บอกราคาพันล้านนั้นไม่ได้เป็นราคาที่เกินจริงเลยสักนิด รู้ไหมว่าหยกจักรพรรดิ์ขนาดใหญ่หาได้ยากมากแค่ไหน ถึงหาได้แต่คุณภาพของมันจะสู้กับหยกจักรพรรดิ์พวกนี้ได้รึเปล่าก็ไม่รู้

แต่ก็ต้องเก็บหยกนี้ไปขายในยุคของสมาร์ทโฟนก่อน เพราะตอนนั้นจะมีคนบ้าคลั่งสะสมอะไรพวกนี้จนยอมจ่ายเงินเป็นพันๆล้าน

หากว่าซูข่านกระจายข่ายไปทั่วเซียงเจียง จะต้องมีตระกูลใหญ่ๆเป็นสิบตระกูลต้องการประมูลหยกจักรพรรดิ์พวกนี้แน่

ของฝากจากเฒ่าหลี่เป็นของที่มีมูลค่ามากจริงๆ หากนำไปขายให้กับนักสะสมในยุคนี้ก็อาจจะได้เงินสักสิบล้านเห็นจะได้ แต่ถ้านำไปประมูลหน่อยก็อาจจะถึงร้อยล้าน

ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมเฒ่าหลี่ถึงได้บอกว่าจะต้องมีคนฆ่าเขาแน่ๆถ้ารู้ว่าเขาได้นำของพวกนี้กลับมา

ซูข่านมองดูหยกจักรพรรดิ์เสร็จก็สูดหายใจเข้าจนเต็มปอดและผ่อนออกมา

"เป็นยังไงบ้าง?"

เฒ่าหลี่ที่นั่งยิ้มด้วยความภาคภูมิใจอยู่ก็ได้ถามซูข่านขึ้นมา

"ก็หยกธรรมดาไม่ใช่เหรอ?"

ซูข่านตอบเบาๆ

หลังจากได้ยินคำตอบของซูข่านเฒ่าหลี่ก็ตกตะลึงและจ้องมาที่ซูข่านทันที