ตอนที่ 226

หลังจากที่คิดจบพวกของซูข่านก็ได้มาถึงที่ป้ายรถเมล์มาพอดี

จากนั้นพวกเขาก็นั่งรอไปสักพักก็มีรถเมล์คันหนึ่งผ่านมา ทั้ง 5 คนก็ได้มุ่งหน้าไปยังซุปเปอร์มาร์เก็ตคาร์ฟูร์

ระหว่างที่อยู่บนรถเมล์ซูข่านก็ได้เห็นโฆษณาของคาร์ฟูร์บนรถ

ซูข่านยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าทั้งสองคนนั้นจะทำการโฆษณาด้วย พวกนั้นทำงานได้อย่างละเอียดถี่ถ้วนจริงๆ สงสัยจังเลยว่าพวกเขาได้ไปจ้างโฆษณาลงในทีวีด้วยไหม

ทุกวันนี้ค่าโฆษณาลงทีวียังต่ำอยู่มาก แต่กลับได้ยอดคนดูมหาศาล

เหตุผลหลักๆเลยก็น่าจะเป็นที่ยุคนี้ด้วยแหละ สิ่งที่ให้ความบันเทิงของผู้คนในยุคนี้คือทีวี ใครก็ตามที่บ้านของพวกเขามีทีวี เพื่อนบ้านทั้งหลายก็จะมาดูทีวีที่บ้านหลังนั้น

"คุณก็กำลังจะไปห้างที่ชื่อคาร์ฟูร์ด้วยใช่ไหม"

"ใช่ๆฉันมากับน้องฉันนี่แหละ ในทีวีบอกว่าสามารถซื้อเนื้อได้ไม่จำกัดเลย"

"ใช่ๆ ได้ยินมาว่าสามารถซื้อผ้าห่มได้ด้วย น่ารำคาญจะตายที่จะต้องรอของรัฐ"

"จริงเหรอ ถ้ามีขายจริงๆฉันว่าจะซื้อด้วย"

"เห็นว่ามีของขายมากกว่า 100 อย่างข้างในนั้นเลยนะ"

"อะไรนะ 100 อย่างเลยเรอะ!! มันเยอะกว่าของที่รัฐอีกนะ อยากเห็นแล้วจะเป็นยังไง"

"ฉันหวังว่าจะมีของเหมือนกับที่โฆษณาจริงๆนะ ฉันไม่อยากไปเข้าร้านของรัฐเลย"

ซูข่านมองดูชายชราและหญิงชราบนรถเมล์พูดคุยกัน จากที่จับใจความของบนสนทนานั้นแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้ยินข่าวเปิดห้างคาร์ฟูร์มาจากทีวี

แสดงว่าซู่เฟิงได้ซื้อโฆษณาทางทีวีด้วย ไม่แปลกที่ทำไมผู้คนบนเมล์ถึงได้รู้จักห้างคาร์ฟูร์ของเขา ทั้งสองคนนั่นได้โฆษณาไปทั่วทั้งเมืองเลย

มันสามารถดึงดูดคนได้จากทั่วทุกมุมของเมืองหนานจิง อาจจะมีคนจากจังหวัดรอบๆมาที่คาร์ฟูร์ด้วยก็เป็นไปได้

อยากรู้จริงๆเลยว่าคาร์ฟูร์ที่เปิดจะทำให้ฉันประหลาดใจขนาดไหน

ระหว่างทางก็ได้กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งขึ้นรถมา พวกเขาได้พูดถึงคาร์ฟูร์และของที่พวกเขากำลังจะไปซื้อที่นั่น

ไม่กี่นาทีต่อมา รถเมล์ก็ได้มาจอดที่ป้าย ซูข่านและคนเกือบทั้งรถก็ลงจากรถเมล์

สิ่งที่อยู่ฝั่งตรงหน้าของซูข่านตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก ซึ่งอยู่ภายนอกประตูทั้งหมด สิ่งที่อยู่หน้าของซูข่านตอนนี้คือป้ายชื่อขนาดใหญ่

"ซุปเปอร์มาร์เก็ตคาร์ฟูร์"

ป้ายขนาดใหญ่มากได้ตั้งตระหง่านอยู่ ถึงตัวอักษรจะแน่นแค่ไหนแต่ป้ายก็มีขนาดใหญ่พอจะใส่ตัวอักษรลงได้ทั้งหมด

"พี่สามคะ คนเยอะมาก"

"นี่คือสิ่งที่คุณบอกให้ซู่เฟิงมาจัดการอย่างงั้นเหรอ?"

เฒ่าหลี่มองมาที่ซูข่านด้วยสายตาที่ประหลาดใจ มีคนจำนวนมากมายังธุรกิจที่ซูข่านสร้างอีกแล้ว

เฒ่าหลี่ได้เห็นผู้คนที่เดินออกมาจากห้างคาร์ฟูร์ เกือบทุกคนแทบจะต้องมีของถืออยู่ในมือ และหน้าตาของพวกเขาก็ดูตื่นเต้นมาก

"มันคืออะไร?"

เฒ่าหลี่ถามด้วยความสงสัย

"ก็ของใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไปและก็อื่นๆเล็กน้อย"

ซูข่านตอบพร้อมยิ้มอย่างชั่วร้าย

"ของใช้ในชีวิตประจำวันต้องมาซื้อกันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

เฒ่าหลี่ตกตะลึง เขาเคยเห็นร้านของรัฐแล้ว เขาเองก็เคยไปซื้อของใช้ในนั้นด้วย แต่ที่นั่นไม่คนเยอะเท่ากับที่นี่เลย

ซูข่านใช้เวทมนตร์แบบไหนกัน ถึงได้เสกให้คนมาที่นี่เยอะขนาดนี้

"ไปเถอะ ไปดูข้างในกัน"

ซูข่านพูดกับทุกคนและมองไปยังกลุ่มคนข้างหน้า ไม่ต้องบอกว่าธุรกิจซุปเปอร์มาร์เก็ตนั้นดีแค่ไหน ดูจากจำนวนคนก็รู้แล้ว

นอกจากนี้แล้วซูข่านยังเห็นไทเกอร์ เสี่ยวจุนและคนอื่นๆอีกด้วย พวกเขาดูตัวใหญ่กว่าคนทั่วไปเลยสามารถสังเกตุได้ง่าย พวกเขาได้มาดูแลความเรียบร้อยในคาร์ฟูร์

พวกเขาน่าจะแบ่งคนไว้ในร้านด้วยส่วนหนึ่ง เอาไปจับตาดูพวกขโมยของโดยเฉพาะ

ในยุคนี้ยังกล้องวงจรปิดยังไม่เป็นที่นิยมซะเท่าไหร่ การตรวจสอบด้วยแรงงานและสายตาของมนุษย์นี้แหละที่มีประสิทธิภาพที่สุด

ใช้คนตัวใหญ่ๆไปยืนตามจุดต่างๆ พวกหัวขโมยก็ไม่กล้าแล้ว

โชคดีนะยังอยู่ในยุคที่มันไม่ได้วุ่นวายมาก ลองคิดดูอีกสัก 20 ปีจะมีใครกล้าทำแบบนี้ไหม

เอาคนตัวใหญ่ไปยืนเกะกะขวางทางในห้าง เอาพื้นที่ตรงนั้นวางของขายก็ได้ตั้งหลายสิบชิ้น

ทั้งไทเกอร์และเสี่ยวจุนเห็นซูข่านเดินเข้ามา พวกเขาก็อยากจะเดินมาทักทาย แต่ซูข่านก็ได้ส่งสัญญาณบอกว่าเขาไม่ต้องการ

ตอนนี้จำนวนคนที่เข้าออกคาร์ฟูร์ยังมีจำนวนเยอะอยู่ หากปล่อยไว้อาจจะเกิดเหตุที่ไม่คาดฝันได้

หากว่าพวกเขาละเลยหน้าที่มาสักหน่อยเดียว กลุ่มคนเหล่านี้จะเป็นยังไง?

พวกเขามาซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ตแล้ว ตอนจ่ายเงินต้องไปต่อแถวเพื่อจ่าย หากไม่มีคนคอยคุมบอกได้เลยว่าเละ

ซูข่าเดินไปเรื่อยๆและมองรอบๆ ในที่สุดเขาก็ได้เห็นซู่เฟิงและหวงเสี่ยวเว่ย พวกเขากำลังอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายที่ล้อมพวกเขาอยู่

ซูข่านเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา มีคนมากมายเหลือเกิน หากเกิดเรื่องอะไรไม่คาดฝันขึ้นละก็ ผู้คนที่นี่ต้องเหยียบกับตายหรืออะไรทำนองนั้นแน่ๆ แล้วถึงตอนนั้นห้างคาร์ฟูร์ก็จะจบลง

ระหว่างที่เดินไปเรื่อยๆ ซูข่านก็เห็นว่ากลุ่มของเขาเข้าใกล้คาร์ฟูร์มากขึ้น

พวกเขาใช้เวลาพักใหญ่ในการแทรกตัวของพวกเขาเพื่อเดินเข้ามาในซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ พอเข้ามาถึงข้างในซูข่านก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจที่ได้เห็น

บนชั้นวางของนั้นโล่งมาก มีพนักงานของซุปเปอร์มาร์เก็ตพยายามเติมของบนชั้นวางอย่างต่อเนื่อง

แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าคนที่เข้ามาในคาร์ฟูร์เยอะกว่าพนักงานอยู่แล้ว

พวกเขาเติมสินค้าไม่ทันกับปริมาณความต้องการของลูกค้า ซึ่งมันเป็นนาทีประวัติศาสตร์ที่ซูข่านไม่ได้เห็นมานานแล้ว

กลุ่มคนจำนวนมากได้ยืนล้อมพนักงานที่พยายามเติมสินค้า หลังจากที่พนักงานคนนั้นเติมสินค้าเสร็จ เหล่าผู้คนต่างแย่งกันหยิบสินค้าโดยไม่สนใจคนรอบข้างพวกเขา

สินค้าของห้างคาร์ฟูร์ไม่จำเป็นต้องได้รับการอนุญาติจากภาครัฐ พวกเขาสามารถซื้อจำนวนเท่าไหร่ก็ได้ตามแต่เงินของตัวเองมี

"นี่คือเรื่องสนุกๆที่คุณบอกอย่างงั้นเหรอ?"

เฒ่าหลี่ทำหน้าแปลกใจมาก ชั้นวางของต่างๆโล่ง แถมไม่ต้องมีพนักงานขายสินค้ามายืนตามชั้นวางอีกด้วย ผู้คนจำนวนมากกำลังเข็นอะไรสักอย่างที่เหมือนกับเกวียนโดยมีสินค้าอยู่ข้างใน

พวกเขาแค่เดินมาและหยิบสินค้าใส่เกวียนเท่านั้น นี่เป็นวิธีการซื้อขายรูปแบบไหนกัน

เฒ่าหลี่ได้ใช้ชีวิตมาหลายชั่วอายุคนแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นธุรกิจอะไรแบบนี้

มันดูยิ่งใหญ่สมกับขนาดของที่นี่จริงๆ

สินค้าเกือบทุกอย่างก็สามารถขายได้หมดเกลี้ยงชั้นวางตลอด

นี่มันเป็นเรื่องสนุกจริงๆอย่างที่ซูข่านได้บอกกับเขา ซูข่านไม่ได้พูดโกหกจริงๆด้วย